Για φαγητό στη Λέρο -Αυθεντικές γεύσεις στα καλύτερα εστιατόρια του νησιού

Η μικρή έκταση του νησιού και το βραχώδες στοιχείο του τόπου που αφήνει λίγη γη για καλλιέργεια, έκανε τους Λεριούς να στραφούν πρωτίστως στην αλιεία και στη ναυτοσύνη και δευτερευόντως στην ποιμενική ζωή -εκτρέφοντας κυρίως αιγοπρόβατα, χοίρους, κοτόπουλα και λίγα βοοειδή. Παράλληλα, καλλιεργούνται και ορισμένα κηπευτικά όπως πατάτες, ντομάτες, καρπούζια, πεπόνια, ελιές, εσπεριδοειδή και σταφύλια, σύκα, φραγκόσυκα και το φρούτο «γκαβάφα» (πρόκειται για το εξωτικό φρούτο guava από την Νότια Αμερική που κάποια στιγμή ήρθε στην Αίγυπτο και από εκεί το έφεραν στο νησί μετανάστες Λεριοί). Η γκαβάφα, πέρα από την Λέρο, δεν ευδοκιμεί πουθενά αλλού στην Ελλάδα).

Ξεχωριστή θέση ανάμεσα στα προϊόντα έχει το εκλεκτό θυμαρίσιο μέλι, που αρτύζει πολλά παραδοσιακά γλυκά, ενώ το πιο διαδεδομένο βότανο είναι το πολύ αρωματικό θρούμπι που καρυκεύει σχεδόν όλα τα εδέσματα.

Η κτηνοτροφία δίνει την πρώτη ύλη για μια σειρά ξεχωριστά τυριά από αιγοπρόβειο γάλα (υπάρχει πιστοποιημένο τυροκομείο). Το φρέσκο μαλακό ελαφρώς αλατισμένο τυρί, το «ημίξηρο» αλμυρό και στεγνό, το «ξηρό», το «κρασοτύρι» που βυθίζεται πρώτα σε οινολάσπη και ωριμάζει σε βαρέλια μαζί με θρούμπι, ρίγανη και θυμάρι, το πικάντικο λαδοτύρι που ωριμάζει μέσα σε ελαιόλαδο, η φρέσκια ανάλατη μυζήθρα που φτιάχνεται με την προσθήκη θαλασσινού νερού (το μόνο αλάτι που περιέχει), η παραδοσιακή ξηρή μυζήθρα με την ιδιαίτερη γεύση που της δίνει η επικάλυψη με την «τυριά», ένα μείγμα από μούστο, ελαιόλαδο και θυμάρι.

Διαβάστε περισσότερα στο Travel.gr.