Πώς προέκυψε η φράση «κροκοδείλια δάκρυα»- Ο λόγος που πραγματικά δακρύζουν τα μεγάλα ερπετά

Όλοι μας έχουμε ακούσει κατά καιρούς τη φράση «κροκοδείλια δάκρυα», που χρησιμοποιείται για να αποτυπώσει την προσποιητή εκδήλωση θλίψης για τα βάσανα κάποιου, με σκοπό την παραπλάνηση ή και την ψυχολογική χειραγώγηση.

Πρόκειται για μια έκφραση που απαντάται όχι μόνο στα ελληνικά, αλλά και σε πολλές άλλες σύγχρονες γλώσσες και έχει τις ρίζες της στη λανθασμένη πεποίθηση της αρχαιότητας ότι τα μεγαλόσωμα αυτά ερπετά χύνουν… ψεύτικα δάκρυα ενώ καταναλώνουν το θήραμά τους.

Η ακριβής προέλευση αυτού του «μύθου» για τους κροκόδειλους χάνεται στους αιώνες, ωστόσο μία από τις πρώτες καταγεγραμμένες αναφορές του αποδίδεται στον Αστέριο της Αμάσειας, χριστιανό επίσκοπο και εκκλησιαστικό συγγραφέα που έζησε στα τέλη του 4ου αιώνα μ.Χ. Σε κάποια από τις ομιλίες του με αφορμή την έναρξη της Σαρακοστής, ο Αστέριος στηλιτεύει όσους νηστεύουν χωρίς ειλικρινή διάθεση, παρομοιάζοντάς τους με τους κροκόδειλους του Νείλου που λέγεται πως θρηνούν αφού φάνε έναν άνθρωπο, όχι λόγω μετάνοιας για την πράξη τους, αλλά επειδή έχει μείνει μόνο το κεφάλι που διαθέτει ελάχιστο κρέας.
Διαβάστε περισσότερα εδώ