Πρεμιέρα μάνατζερ για τον Iron Mike

Ενα εντελώς διαφορετικό ντεμπούτο στο ρινγκ έκανε ο Μιχάλης Ζαμπίδης στις 25 Ιουνίου. Υστερα από 25 χρόνια καριέρας, 17 παγκόσμιους τίτλους και μια άνευ προηγουμένου διεθνή αναγνώριση ως ένας από τους θρύλους του kickboxing, ανέλαβε χρέη διοργανωτή για το Iron Challenge by Funky Buddha. Ο Iron Mike, ο οποίος κρέμασε τα γάντια του πριν από λίγους μήνες, μιλά στο «thema people» για το πώς έζησε το Iron Challenge, τόσο ως συντελεστής του σόου όσο και ως θεατής: «Ηταν ένας διαφορετικός ρόλος για μένα, ήταν περίεργη η αίσθηση μετά από όλη μου τη ζωή στα ρινγκ. Είναι αστείο, γιατί όταν ετοίμαζα τα πράγματά μου για το Iron Challenge αγχώθηκα, λες και θα έπαιζα ο ίδιος. Ενστικτωδώς έγιναν όλα μέσα μου. Οταν πήγα στη διοργάνωση, ανέβασα σφυγμούς αυτόματα, λες και θα έπαιζα εγώ kickboxing. Πάντως, σε αυτούς τους αγώνες έβαλα τα δυνατά μου, ώστε να γίνει η καλύτερη δυνατή διοργάνωση, με το σωστό image making των αθλητών, ώστε για μια ακόμη φορά να έχουμε ένα υπερθέαμα διεθνών προδιαγραφών».

Ο Μιχάλης Ζαμπίδης εξηγεί ότι τώρα πια που δεν αγωνίζεται ο ίδιος «ο ρόλος μου είναι σύνθετος. Βοηθώ στη διοργάνωση, αλλά και στην ανεύρεση των αθλητών. Βλέπω ρομαντικά το kickboxing, θέλω να βρω παιδιά που να αξίζουν ως αθλητές και να τους προσφέρω πολύπλευρη υποστήριξη. Από τη θέση του μάνατζερ θα τους βοηθήσω με τις επαφές που έχω πλέον διεθνώς και γενικότερα θα τους διευκολύνω σε οτιδήποτε μπορώ. Ομως ακόμη και συμβουλευτικά, σε επίπεδο προπονητικής καθοδήγησης, συμβουλών, τεχνικής κ.λπ. μπορώ και θέλω να συνεισφέρω. Παρ’ όλα αυτά, δεν θα με έβλεπα ως προπονητή, διότι ακόμα είμαι “ζεστός” από το ρινγκ. Στόχος μου είναι να βρεθούν καλοί μαχητές-πρότυπα που να μας εκπροσωπήσουν επάξια διεθνώς και να αποτελέσουν διαφήμιση για τη χώρα μας. Και βέβαια να γίνουν πρότυπα για τα μικρότερα παιδιά».


Με πολύ δυνατές αναμετρήσεις και αθλητές που πρόσφεραν πάθος και θέαμα,
οι θεατές δεν έχασαν το ενδιαφέρον τους ούτε για μία στιγμή στο Iron Challenge

Αγριες κόντρες στο ρινγκ

Το Iron Challenge by Funky Buddha διεξήχθη το προηγούμενο Σάββατο στο κατάμεστο κλειστό γυμναστήριο του Γαλατσίου. Με πολύ δυνατές αναμετρήσεις και αθλητές που πρόσφεραν πάθος και θέαμα, οι θεατές δεν έχασαν το ενδιαφέρον τους ούτε για μία στιγμή. Περισσότεροι από 60 Ελληνες και ξένοι αθλητές συμμετείχαν στη διοργάνωση-θεσμό, η οποία ξεκίνησε με κάποιες εντυπωσιακές αναμετρήσεις εκτός συναγωνισμού, στο πλαίσιο του pre-game, προτού ακολουθήσουν οι αγώνες των future fighters. Σειρά είχαν οι αγώνες των super fights, ενώ στις 8 μ.μ. ξεκίνησαν τα main games, το «κυρίως πιάτο» της βραδιάς μέσα από τα οποία αναδείχτηκαν οι κορυφαίοι kickboxers. Τα δύο ματς που ξεχώρισαν ήταν αυτό του Ολλανδού Warren Stevelmans εναντίον του Ελληνα Φλοριάν Μάρκου, αλλά και η σύγκρουση του Γιάννη Σοφοκλέους με τον Ολλανδό Kenneth Onasis Suzanna.

Οι Ελληνες αθλητές κατάφεραν να ρίξουν τους αντιπάλους τους στο καναβάτσο με νοκ άουτ από τον πρώτο κιόλας γύρο. Το κοινό αποθέωσε τους νικητές, ενώ μεταξύ των προσωπικοτήτων που απένειμαν τα μετάλλια στους νικητές ήταν η ολυμπιονίκης του τριπλούν Πηγή Δεβετζή, ο πρώην ποδοσφαιριστής Γιώργος Αμανατίδης, ο Αρης Σπηλιωτόπουλος και ο ολυμπιονίκης πυγμαχίας Γιώργος Στεφανόπουλος.

Παρουσιαστής του Iron Challenge by Funky Buddha ήταν ο Δημήτρης Ουγγαρέζος, ενώ την ψυχαγωγία είχε αναλάβει η εκθαμβωτική Ζόζεφιν, η οποία και διασκέδασε το κοινό ερμηνεύοντας καλοκαιρινά hits, χορογραφημένα στο στυλ του street dance. Επίσης, στο κλειστό του Γαλατσίου υπήρχε και ένα γκρουπ κρουστών με μουσικούς που έδιναν τον ρυθμό και έκαναν ολόκληρο το στάδιο να δονείται με τον δικό τους παλμό.



Πριν από τον τελευταίο αγώνα ήταν η στιγμή της μεγάλης έκπληξης την οποία φύλαγε ο Μιχάλης Ζαμπίδης για να κάνει το κοινό στις εξέδρες να παραληρεί. Από τα μεγάφωνα ακούστηκε το «Ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας» και αφού παρέλασαν 17 καλλονές, κρατώντας καθεμία και από μια ζώνη πρωταθλητή, δηλαδή τόσες όσοι και οι παγκόσμιοι τίτλοι του Μιχάλη Ζαμπίδη, ο Iron Mike έκανε θεαματική είσοδο. Μετά τον χαιρετισμό του, οι θεατές απόλαυσαν στο video wall έναν από τους καλύτερους αγώνες του Ζαμπίδη, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί από τους ειδικούς του αθλήματος -και όχι μόνο- ως η πιο συγκλονιστική μονομαχία στην ιστορία του kickboxing.

Ηταν ένας αγώνας για τα προκριματικά του K-1, στην Κορέα, όπου ο Iron Mike αντιμετώπισε τον Ολλανδομαροκινό Chahid Oulad El Hadj και τον κέρδισε στον επιπλέον γύρο. Είχε προηγηθεί τιτάνια μάχη, αμφίρροπη και ανελέητη, με συνεχείς ανταλλαγές χτυπημάτων, ανατροπές κ.λπ. Είναι χαρακτηριστικό ότι τρεις εξειδικευμένοι, παγκοσμίου φήμης σχολιαστές που αναμετέδιδαν τον αγώνα αποθέωναν τον Ελληνα πρωταθλητή. Οπως εξηγεί ο ίδιος ο Ζαμπίδης, «ήθελα να μοιραστώ με τον κόσμο ένα τόσο σημαντικό ματς. Ο συγκεκριμένος ήταν από τους καλύτερους αγώνες που έχω δώσει στη διεθνή μου σταδιοδρομία. Στο ρινγκ είχαμε πολύ καλή χημεία με τον Chahid και δεν είναι τυχαίο ότι αυτή η αναμέτρηση είχε παραλληλιστεί με σενάριο, σαν να ήταν βγαλμένο π.χ. μέσα από τον “Ρόκι”. Αλλοι το αποκαλούν “το ματς της δεκαετίας” - και φαίνεται ότι εφόσον κέρδισα, για τους φιλάθλους ο Ρόκι ήμουν εγώ».


Η Πηγή Δεβετζή και ο Γιώργος Αμανατίδης απένειμαν μετάλλια στους νικητές του Iron Challenge

Το σοκ της απόσυρσης

Οι μάχες στο ρινγκ είναι καθηλωτικοί. Ωστόσο, προκειμένου να εμβαθύνει και να κατανοήσει κάποιος λίγο καλύτερα το θεαματικό αυτό άθλημα θα πρέπει να επωφεληθεί από την εμπειρία του Μιχάλη Ζαμπίδη. Ο Ελληνας πολυπρωταθλητής εξηγεί ότι «το kickboxing είναι ένα περίπλοκο παιχνίδι. Χρειάζεται μεθοδικότητα, πειθαρχία, υπομονή, επιμονή, όραμα, πίστη, γερή κράση και σωστή διαχείριση της ψυχολογίας. Εχουμε δει μεγάλους αθλητές που ξεχώρισαν, αλλά κατόπιν χάθηκαν, είτε γιατί επαναπαύτηκαν στις δάφνες τους, είτε διότι δεν μπορούσαν να διαχειριστούν την εικόνα τους. Και όλα κρίνονται στη διάρκεια, με την πάροδο του χρόνου».
Σχετικά με τις μεταβολές που υπέστη η δική του ζωή σε όλη τη διάρκεια της αγωνιστικής του καριέρας, ο Μιχάλης Ζαμπίδης σημειώνει ότι «όταν αλλάζει απότομα η ζωή σου, έχεις δύο επιλογές: να ανασυνταχθείς ή να καταστραφείς. Σίγουρα, όταν ήρθε η αναγνώριση στο εξωτερικό για μένα, αλλά και η καταξίωσή μου στην Ελλάδα άλλαξε η ζωή μου. Δεν ήμουν έτοιμος, μπερδεύτηκα, έκανα λάθη, δεν είχα την εμπειρία - μέχρι που τραυματίστηκα στην προπόνηση. Επαθα, έμαθα, μαζεύτηκα, ανασυντάχθηκα και έβαλα καινούριους στόχους, με νέα δεδομένα. Εφτιαξα δυνατή ομάδα, που ευτυχώς δεν με απογοήτευσε ποτέ. Βγήκα πιο ώριμος και έμπειρος».

Στην πραγματικότητα, όμως, ο Iron Mike δεν γύρισε απλώς σελίδα στη ζωή του, αλλά μάλλον άλλαξε ολόκληρο βιβλίο. Σήμερα βρίσκεται σε μια μεταβατική περίοδο και εξακολουθεί να ψάχνει τον νέο του προορισμό, κάτι που συμβαίνει σε όλους τους μεγάλους αθλητές που κάνουν πρωταθλητισμό. Οπως αναφέρει στο «thema people», «φρόντισα να ασχοληθώ με πράγματα που γεμίζουν την ψυχή μου και αγαπώ γιατί το κενό ύστερα από μια ζωή αθλητικού βίου θα ήταν επικίνδυνο για την ψυχολογία μου. Το προετοίμαζα καιρό. Τον τελευταίο χρόνο, που ένιωσα την πληρότητα, δεν είχα τραυματισμούς και ήμουν ικανοποιημένος με την πορεία μου, αποφάσισα να φύγω γιατί ήμουν σε καλό σημείο της καριέρας μου. Οταν σταμάτησα, οι πρώτοι μήνες ήταν περίεργοι. Τον περασμένο Οκτώβριο είχα μπει κανονικά σε προπονήσεις, άσχετα αν δεν θα κατέβαινα σε αγώνες, αλλά συνέβη κάτι περίεργο στο σώμα μου. Είχα κουραστεί ψυχοσωματικά.



Τη διασκέδαση των θεατών είχε αναλάβει η εκθαμβωτική Ζόζεφιν, με καλοκαιρινά hits, χορογραφημένα στο στυλ του street dance



Ενιωσα σαν να είχα βαρύνει 70 κιλά, δυσκολευόμουν να κάνω οτιδήποτε και αυτό κράτησε τρεις μήνες. Αγχώθηκα, έκανα εξετάσεις, γιατί ποτέ δεν είχα αντιμετωπίσει κάτι παρόμοιο. Τόσα χρόνια στα κόκκινα και με ανοιχτό τον διακόπτη χωρίς ξεκούραση μετά από μήνες, κατάλαβα ότι στο νευρικό και μυϊκό σύστημά μου κάτι άλλαξε. Πέρναγα ώρες στο κρεβάτι και το σώμα μου πονούσε σαν να έκανα σκληρή προπόνηση. Αλλά αυτό συμβαίνει στους αθλητές. Και υπήρξαν μεγάλοι πρωταθλητές που με συμβούλεψαν να μην ανησυχώ, διότι αντιμετώπισαν και εκείνοι ανάλογα προβλήματα».