Σ’ ε Νοέλ! Που θα ρεβεγιονάρετε;

Και η δεσποινίς που δεν ημπορούσε και αυτή να εννοήση Ελληνικά Χριστούγεννα χωρίς ρεβεγιόν, με ρώτησεν έξαφνα:



-Που θα ρεβεγιονάρετε;
Ερώτησα έντρομος:

-Τι εννοείτε;
-Που θα κάνετε ρεβεγιόν καλέ;
Εσκέφθηκα ότι έπρεπε να απαντήσω γαλλιστί και είπα με δειλία:

-Ζε νε σαι πα. (σ.σ. δεν ξέρω)

-Αλήθεια, δεν ξέρει κανείς που να πάη! Η Αθήνα είνε μια σωστή πριζόν ντε λα βί. Ν’ ε σ’ πα; (σ.σ. Η Αθήνα είναι μια σωστή φυλακή της ζωής. Δεν συμφωνείτε;)
-Σ’ ε βραί (σ.σ. είναι αλήθεια)



-Που να κάνη κανείς ρεβεγιόν;

-Να σας πω, της είπα ελληνιστί. Εάν θέλετε να κάνετε πράγματι ρεβεγιόν και όχι ξενύχτι χριστουγεννιάτικο, τότε πρέπει να εύρετε ένα μέρος από το οποίον να φαίνεται λ’ ετουάλ ντε Μάζ. (σ.σ. το αστέρι των Μάγων)

-Ά, τρέ μπιέν, α μερβέγι. Και η grotte και η crèche. (σ.σ. Α καλά, θαύμα και η σπηλιά και η φάτνη)
-Μάλιστα και η φάτνη. Διότι είνε απολύτως αδύνατον να αισθανθήτε την χαράν, παρντόν λα ζουά ήθελα να πώ, λα ζουά των Χριστουγέννων…
-Νοέλ, έσπευσε να διορθώση.

-Μάλιστα Νοέλ, μέσα στα αθηναϊκά κέντρα, που δεν μοιάζουν με μπουάτ, και να ακούτε καμπάνες εκκλησιών αντί κλός ντ’ εγκλίζ.
-Με συγκινείτε.

-Το εννοώ. Είμεθα και οι δύο από τον ίδιο τόπο βλέπετε.
-Και σεις στο Παρίσι γεννηθήκατε;
-Μέσα στο Σηκουάνα.
-Στη Σαίν;
-Μάλιστα στη Σαίν. Γωνία Σόλωνος και Σίνα. Στο σπίτι του παππού μου.
-Ω! κέλ μπονέρ! (σ.σ. Ω τι ευτυχία!)

Καταλάβαμε, Νουζ αβιόν κομπρί ήθελα να πώ, τόσον πολύ αλλήλους! 
Την ίδια στιγμή φωτεινές επιγραφές άναψαν γύρω μας. Η νύκτα της παραμονής ήταν πολύ ωραία. Η σελήνη έρριπτε τας ακτίνας της επί του χυδαίου Άστεως, το οποίον παρά την θέλησιν της δεσποινίδος εξακολουθούσε να ομιλή την αθλίαν ελληνικήν γλώσσαν. Ένα χλωμό φαναράκι σαλεπιτζή ετρεμόσβυνε μέσα στο σκοτάδι, όπου αντί των ποιμένων έβλεπες μόνον τας πλανωμένας σκιάς των γαλατάδων που είχαν ξεκινήση δια την πρωινήν διανομήν του γάλακτος.
Η θελκτική αυτή εικών έδινε μια βαθειά συγκίνησι στην δεσποινίδα. Πόσαι αναμνήσεις της παληάς αθηναϊκής γειτονιάς, όπου επλέχθη το πρώτο της ειδύλλιο, μια νύκτα εκεί κατά τα Πετράλωνα (σού λε κλαίρ ντε λα λυν ντε Πετραλόν…)




Απεχωρίσθημεν ενώ ακόμη μέσα στη βαθειά νυκτερινή σερενιτέ αντηχούσαν οι φωνές των παιδιών που έψαλαν τα Κάλαντα με τρίγωνο και ντέφι…



Καλήν εσπέραν άρχοντες (Μπόν σουάρ σενιέρ), αν είνε ορισμός σας…».
(ΕΘΝΟΣ, 1938, Τίμος Μωραϊτίνης)  
Μην παραξενεύεσαι αγαπητέ αναγνώστη για το άφθονο των Γαλλικών σ’ αυτούς τους διαλόγους. Εκείνες τις καλές εποχές ήταν το απόλυτο σικ να πετούν γαλλικές λεξούλες σε όλες τις συζητήσεις. Το περιρρέον σύνθημα ήταν βλέπεις «Μαζί με τη Γαλλία για άλλα μεγαλεία!». Τουλάχιστον αυτή τη φορά τα γαλλικά ήταν σωστά γιατί υπήρχαν και φορές… άστα καλύτερα!  
Σας εύχομαι ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΜΕ ΥΓΕΙΑ και για να μείνουμε λιγάκι ακόμα στα παλιά συμπληρώνω:

 «Ευχές η σούπα σας να είνε θρεπτική, ο γάλος σας να είνε παχύς και τρυφερός και να μη τον κάψη ο φούρναρης, ο κοραμπιές σας να είνε εύγευστος και η ρετσίνα σας άδολη και αρωματώδης»!

Θωμάς Σιταράς (Αθηναιογράφος)



Διαβάστε περισσότερα στο www.paliaathina.com