Τρεις Έλληνες στην κορυφή των ΗΠΑ: Το προφίλ, η δράση και η επιρροή τους στα αμερικανικά κέντρα αποφάσεων

Το προφίλ και η δράση τριών «άγνωστων» Ελλήνων στην Αμερική - Οι ισχυροί δεσμοί με την πατρίδα, η επιρροή τους στα κέντρα αποφάσεων των ΗΠΑ και η βράβευσή τους από τον Κυριάκο Μητσοτάκη κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στη Νέα Υόρκη

Η ελληνική διασπορά αποτελεί ζωντανό και αναπόσπαστο κομμάτι του Ελληνισμού, ένα δυναμικό τεράστιο κεφάλαιο προσφοράς στην πατρίδα. Διασκορπισμένοι σήμερα σε όλο τον κόσμο, οι απόδημοι Ελληνες αριθμούν εκατομμύρια ομογενείς σε 80 και πλέον χώρες, που στο σύνολό τους ουσιαστικά συγκροτούν μια «δεύτερη Ελλάδα». Με την πολυσχιδή δραστηριότητά τους, συμμετέχουν ενεργά και διαπρέπουν στο κοινωνικό, πολιτικό, οικονομικό και πολιτιστικό γίγνεσθαι των χωρών τους.

Οι δε κοινότητές τους λειτουργούν ως γέφυρες μεταξύ αυτών των χωρών και της Ελλάδας, προάγοντας τον ελληνικό πολιτισμό και ενισχύοντας την παγκόσμια παρουσία του Ελληνισμού. Επιπλέον, σε χώρες με μείζονα γεωπολιτική ισχύ και βαρύνουσα επιρροή στα κέντρα αποφάσεων, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, η πολυάριθμη ελληνική ομογένεια λειτουργεί και ως πυλώνας αποφασιστικής υπεράσπισης των εθνικών συμφερόντων.

Σημαντικό ρόλο εδώ παίζουν και οι ισχυρές προσωπικότητες, με το δικό τους κύρος και επιδραστικότητα. Και είναι πολλοί οι διαπρεπείς Ελληνες ομογενείς, που στα διάφορα πεδία όπου δραστηριοποιούνται, από την πολιτική και τη διπλωματία μέχρι την επιστήμη, την τέχνη και τον πολιτισμό, αλλά και την επιχειρηματικότητα, αποτελούν στυλοβάτες προώθησης των εθνικών δικαίων, ενώ παράλληλα κρατούν ζωντανή και διαφημίζουν παγκοσμίως την ελληνική παιδεία και την πολιτιστική κληρονομιά.

Στο πλαίσιο αυτό και με δεδομένη τη σημερινή παγκόσμια γεωπολιτική αστάθεια, αλλά και την ευαίσθητη συγκυρία στα εθνικά θέματα, η πρόσφατη επίσκεψη του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στις ΗΠΑ, με αφορμή τη συμμετοχή του στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, αξιοποιήθηκε ιδανικά για την ενδυνάμωση των σχέσεων της «μητέρας πατρίδας» με την Ομογένεια.

Αφενός στην καρδιά της εξέλιξης της σύγχρονης υψηλής τεχνολογίας, στη Silicon Valley, αφετέρου με την υψηλού συμβολισμού κίνηση της βράβευσης με τιμητικές διακρίσεις της Ελληνικής Δημοκρατίας, από τον ίδιο, διακεκριμένων Ελληνοαμερικανών που έχουν καταξιωθεί σε διαφορετικά πεδία, συγκροτώντας ένα μάλλον πλήρες αντιπροσωπευτικό παζλ της παρουσίας και δράσης της ελληνικής ομογένειας στις ΗΠΑ.

Η βράβευσή τους έγινε στην εκδήλωση του 4ου ετήσιου γεύματος «Ολοι Μαζί», που πραγματοποιήθηκε στο University Club of New York στο κέντρο του Μανχάταν, πολύ κοντά στο Σέντραλ Παρκ, μέσα σε ένα έντονα φορτισμένο συγκινησιακά, αλλά και συνάμα ενθουσιώδες κλίμα. Ανάμεσά τους, ο δρ Γεώργιος Ντάγγας, διαπρεπής καρδιολόγος και καθηγητής Ιατρικής και Χειρουργικής, o σπουδαίος διπλωμάτης Πάτρικ Νίκολας Θέρος και η Αθηνά Κρομμύδα, ψυχή της ελληνικής εκπαίδευσης στη Νέα Υόρκη. Μαζί τους βραβεύτηκαν, η επί χρόνια βουλευτής της Νεβάδα Ντίνα Τάιτους, ο γνωστός επιχειρηματίας Τζον Κουδούνης και ο πρόεδρος του Πανεπιστημίου της Νότιας Καρολίνας Μιχάλης Αμοιρίδης.

Οι προσωπικές διαδρομές όλων αποτελούν χαρακτηριστικά δείγματα του πώς η ελληνική ομογένεια των ΗΠΑ κατακτά τις κορυφές όπου δραστηριοποιείται.


Αθηνά Κρομμύδα

Δίδαξε χιλιάδες παιδιά της Ομογένειας

Η Αθηνά Κρομμύδα έχει αφιερώσει ολόκληρη τη ζωή της στη μόρφωση και τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών της ελληνικής ομογένειας στις ΗΠΑ. Μετανάστρια πρώτης γενιάς η ίδια, εργάστηκε από την ημέρα που πάτησε το πόδι της στην άλλη ακτή του Ατλαντικού και για δεκαετίες ως καθηγήτρια φιλόλογος στη Νέα Υόρκη. Αλλά η αφοσίωσή της και η δράση της για τη διατήρηση της ελληνικής γλώσσας, της παιδείας και του πολιτισμού στις νεότερες γενιές της Ομογένειας γρήγορα ξεπέρασε τα όρια της Πολιτείας και την έκανε γνωστή σε όλα τα σημεία όπου υπάρχει Ελληνισμός στις ΗΠΑ.

Από τα χέρια της πέρασαν σε όλα αυτά τα χρόνια χιλιάδες παιδιά των Ελλήνων της Ομογένειας, που γαλουχήθηκαν στις ελληνοχριστιανικές αρχές και αξίες. Ηταν για πολλά χρόνια διευθύντρια στο Ημερήσιο Ελληνοαμερικανικό Σχολείο «Βασίλειος Σπυρόπουλος» της κοινότητας του Αγίου Νικολάου στο Φλάσινγκ του Κουίνς.
Στιγμιότυπο από τελετή αποφοίτησης του Ημερήσιου Σχολείου «Βασίλειος Σπυρόπουλος»

Η φετινή βράβευσή της με τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Ευποιίας ευχαρίστησε ιδιαιτέρως ομογενείς, καθώς πρόκειται για μια γνήσια μαχήτρια-κήρυκα των ελληνικών γραμμάτων και της ελληνικής παιδείας, που έδρασε πάντοτε αθόρυβα, με σεμνότητα και ταπεινότητα, χωρίς ποτέ να επιδιώκει την περιττή δημοσιότητα. Αντιθέτως, με οδηγό την πίστη στον σκοπό και την εργατικότητα -απόδειξη οι διπλές βάρδιες εργασίας στα ομογενειακά σχολεία-, αλλά και εφοδιασμένη αδιαφιλονίκητα με το χάρισμα της επικοινωνίας και της μεταδοτικότητας, λειτούργησε ως παράδειγμα προ μίμηση και για τις επόμενες γενιές των εκπαιδευτικών που μάχονται σε χώρες όπου ζει και αναπτύσσεται ο απόδημος Ελληνισμός.

Από τα Μεστά στη Νέα Υόρκη

Γεννήθηκε το 1950 στα Μεστά της Χίου, το εξαιρετικής ομορφιάς και αρχιτεκτονικής αξίας χωριό στο νοτιοδυτικό άκρο του νησιού. Παιδί πολυμελούς αγροτικής οικογένειας, με τη συνδρομή των γονιών της φοίτησε πρώτα στο Γυμνάσιο Θηλέων της Χίου και στη συνέχεια στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, απ’ όπου το 1972 πήρε το πτυχίο της Κλασικής Φιλολογίας. Εργάστηκε για ένα χρόνο ως αναπληρώτρια καθηγήτρια φιλόλογος στην Αργυρούπολη και έπειτα στο Ναυτικό Γυμνάσιο Καρδαμύλων Χίου και το Γυμνάσιο Αρρένων Χίου.

Τον Ιούλιο του 1976 παντρεύτηκε τον επίσης Χιώτη, αλλά ήδη μετανάστη στις ΗΠΑ, Στέφανο Κρομμύδα, με τον οποίο απέκτησαν αργότερα δύο παιδιά, τον Γιώργο και τον Γιάννη. Τον επόμενο μήνα βρέθηκε στη νέα μόνιμη κατοικία της στη Νέα Υόρκη. Ρίχτηκε αμέσως με πάθος στη δουλειά. Δίδαξε στα απογευματινά σχολεία της Μεταμόρφωσης στην Κορόνα, παράλληλα όμως το 1979 απέκτησε μεταπτυχιακό στη δίγλωσση εκπαίδευση από το Πανεπιστήμιο St. John’s, το οποίο την προσέλαβε για να διδάξει Ελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία. Το έκανε μέχρι το 1987.

Το 1985 προσελήφθη ως υποδιευθύντρια από το «Βασίλειος Σπυρόπουλος». Από το 1986 έως το 2000 ανέλαβε επιπλέον τη διεύθυνση του Ελληνικού Απογευματινού Σχολείου «Στέφανος και Αρετή Τσερπέλη» της κοινότητας Αγίου Νικολάου. Το 1995 πήρε το Professional Diploma στη Διοίκηση Σχολείων από το C.W. Post Long Island University. Και το 2000 ανέλαβε τη διεύθυνση του «Βασίλειος Σπυρόπουλος». Το βιβλίο «Ελληνική Μυθολογία» είναι προϊόν του πνευματικού της μόχθου.

Διετέλεσε πρόεδρος του Ανωτάτου Συμβουλίου για την Ελληνική Παιδεία της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής, καθώς και σε αρκετούς ακόμη συλλόγους, όπως στον Σύλλογο Ελλήνων Εκπαιδευτικών «Ο Προμηθεύς». Εχει προσφέρει επίσης σημαντικό φιλανθρωπικό έργο υπηρετώντας για 20 χρόνια στο Ιδρυμα Ronald McDonald, όπου φιλοξενούνται ελληνικές και κυπριακές οικογένειες με παιδιά που νοσηλεύονται στο νοσοκομείο Memorial της Νέας Υόρκης.
Με τα παιδιά της στα γενέθλιά της

Εχει δώσει πολλές διαλέξεις για ζητήματα ελληνικής εκπαίδευσης, πολιτισμού, ιστορίας και λογοτεχνίας, ενώ συμμετείχε συχνά σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές και ανοιχτές συζητήσεις για θέματα παιδείας. Για μια δεκαετία (2006-2015) ήταν παραγωγός εβδομαδιαίας λογοτεχνικής εκπομπής στον ραδιοφωνικό σταθμό Cosmos FM της Νέας Υόρκης.
Θεωρούσε ανέκαθεν και εξακολουθεί να πιστεύει ότι «η Ελληνική Παιδεία είναι το πιο καυτό εθνικό μας θέμα. Η γνώση της σε όλες τις μορφές, γλώσσα, ιστορία, θρησκεία, πολιτισμός, είναι το εφαλτήριο για να πετάξουν οι νέοι μας ψηλά, για να γευτούν το μεγαλείο της κληρονομιάς μας». Για την ίδια εξάλλου «ο Ελληνισμός είναι ιδέα, αξία, χαρά ζωής, είναι πνεύμα, είναι “Αχραντα Μυστήρια”, και εμείς οι δάσκαλοι με δέος τα κρατούμε για να δώσουμε τη “θεία μετάληψη” στα παιδιά μας».

Οι βραβεύσεις και οι τιμητικές διακρίσεις που έχει λάβει κατά καιρούς για την προσφορά της στην ελληνική εκπαίδευση, γενικότερα στα ελληνικά γράμματα και τον πολιτισμό, από την Ομογένεια, από φορείς της Εκκλησίας, εκπαιδευτικούς και κοινωνικούς, αλλά και από το αμερικανικό κράτος είναι πραγματικά αναρίθμητες.

Πάτρικ Νίκολας Θέρος

36 χρόνια στην αμερικανική διπλωματία

Βετεράνος της αμερικανικής διπλωματίας, καθώς την υπηρέτησε για 36 χρόνια (1963-1999), ο Πάτρικ Νίκολας Θέρος είναι δεινός γνώστης της διεθνούς γεωπολιτικής σκακιέρας, ιδίως των όσων συμβαίνουν ίσως στην πιο ευαίσθητη και επικίνδυνη από πλευράς κρίσεων περιοχή του πλανήτη, αυτή της Μέσης Ανατολής. Υπηρέτησε για πολλά χρόνια σε διάφορες χώρες της περιοχής και από διαφορετικά πόστα. Η εμπειρία του στα θέματα της Μέσης Ανατολής είναι ανεκτίμητη.

Τελευταία από τις πραγματικά αμέτρητες τιμητικές διακρίσεις που έχει λάβει κατά καιρούς, η πρόσφατη από τον Ελληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, με το παράσημο του Ταξιάρχη του Τάγματος της Τιμής (Commander of the Order of Honour), ως αναγνώριση της μακράς και διακεκριμένης σταδιοδρομίας του στην αμερικανική διπλωματία και την εθνική ασφάλεια, αλλά και της προσφοράς του στην ενίσχυση των ελληνοαμερικανικών σχέσεων.

Κριτική

Ο Θέρος διαφώνησε συχνά με τις στρατιωτικές παρεμβάσεις των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή. Οντας ενεργός διπλωμάτης, δεν μπορούσε προφανώς να το κάνει δημόσια το 1991 επί της πρώτης εισβολής στο Ιράκ, επί Τζορτζ Μπους του πρεσβύτερου. Το έκανε όμως ηχηρά στις αρχές του 2003, κατά την προετοιμασία για τη δεύτερη εισβολή, επί Τζορτζ Μπους του νεότερου. Τότε τοποθετήθηκε έντονα κατά της εισβολής, αρθρογραφώντας και εμφανιζόμενος σε πολλές τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές.

Στις αρχές του περασμένου Μαρτίου, μόλις λίγες ημέρες μετά την επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν, ήταν καυστικός για την επιλογή του Ντόναλντ Τραμπ, ενώ συνέκρινε τις κινήσεις του με εκείνες του 1991: «Ο πρόεδρος Τραμπ δεν έχει κανένα σχέδιο, πόσο μάλλον στρατηγική εξόδου. Αντί γι’ αυτό, κάλεσε τον ιρανικό λαό να εξεγερθεί και να ανατρέψει το καθεστώς. Την τελευταία φορά που το επιχειρήσαμε τα πράγματα πήγαν πολύ άσχημα. Το 1991, ο πρόεδρος Τζορτζ Μπους κάλεσε τους σιίτες και τους Κούρδους του Ιράκ να εξεγερθούν κατά του Σαντάμ Χουσεΐν. Το έκαναν. Δεν τους στηρίξαμε. Σφαγιάστηκαν. Μέχρι στιγμής, φαίνεται πως ο λαός του Ιράν δεν τσιμπάει το δόλωμα». Και επιβεβαιώθηκε.

Ο Θέρος, εξάλλου, υποστηρίζει ότι η Ελλάδα χρειάζεται μια δυναμική «ανατολική πολιτική», αξιοποιώντας την αποδοχή που απολαμβάνει στον αραβικό κόσμο, καθώς την αντιμετωπίζουν φιλικά και όχι ως ξένο αποικιοκράτη. Και γι’ αυτό, η σίγουρα θετική στρατηγική συμμαχία με το Ισραήλ δεν πρέπει να είναι το μοναδικό κέντρο βάρους της πολιτικής μας. Η Ελλάδα χρειάζεται μια σχέση ασφάλειας με την Ευρώπη, καθώς μπορεί να της προσφέρει μια είσοδο στη Μέση Ανατολή που καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα δεν μπορεί. «Η πραγματική ασφάλεια βρίσκεται στην Ευρώπη ως στρατηγικό στήριγμα της Ελλάδας», εκτιμά.

Η διαδρομή του

Γεννημένος στις 21 Αυγούστου 1941 στο Αν Αρμπορ του Μίσιγκαν, ο Πάτρικ Θέρος αποφοίτησε από τη Σχολή Εξωτερικών Υπηρεσιών του Πανεπιστημίου Georgetown. Η περαιτέρω εκπαιδευτική του υποδομή είναι εκπληκτική. Εχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο στην Ουάσινγκτον, στο Πανεπιστήμιο Κεντρικής Αμερικής στη Μανάγκουα, πρωτεύουσα της Νικαράγουας, ενώ ολοκλήρωσε το Κολέγιο Επιτελείων Ενόπλων Δυνάμεων στο Νόρφολκ της Βιρτζίνια και το Πανεπιστήμιο Εθνικής Αμυνας στην Ουάσινγκτον. Είναι παντρεμένος με την Ασπασία, το γένος Παχιγιάννη, με την οποία απέκτησαν έναν γιο και δύο κόρες. Πλην των αγγλικών, μιλάει άριστα ελληνικά, αραβικά και ισπανικά.

Ως διπλωμάτης, αεικίνητος και άκρως αποτελεσματικός, ο Θέρος υπηρέτησε από το 1963 σε διάφορες νευραλγικές θέσεις σε Ουάσινγκτον, Σαουδική Αραβία, Λίβανο, Νικαράγουα και Συρία, συμπεριλαμβανομένων των θέσεων του επιτετραμμένου και του αναπληρωτή αρχηγού αποστολής στις πρεσβείες των ΗΠΑ στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την Ιορδανία. Μεταξύ 1995-1998 ήταν πρέσβης στο Κατάρ. Λίγο νωρίτερα, διετέλεσε αναπληρωτής συντονιστής για την Αντιτρομοκρατία, υπεύθυνος για τον συντονισμό όλων των αντιτρομοκρατικών δραστηριοτήτων της αμερικανικής κυβέρνησης εκτός ΗΠΑ (1993-1995). Ενώ μεταξύ 1991-1993 υπηρέτησε ως πολιτικός σύμβουλος του αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων, αρχιστράτηγου της Κεντρικής Διοίκησης (CENTCOM).

Μετά τη διπλωματική του καριέρα, ο Πάτρικ Θέρος, εγκατεστημένος πια στην Ουάσινγκτον, ηγήθηκε του Επιχειρηματικού Συμβουλίου ΗΠΑ - Κατάρ από τον Μάρτιο του 2000 μέχρι το 2017. Και αμέσως μετά, σύμβουλος στρατηγικής του Διεθνούς Φόρουμ γα τον Κόλπο.

Η προσωπική δέσμευση του Θέρος στην κοινότητα και τη δημόσια υπηρεσία τού χάρισε τον τίτλο του Ταξιάρχη Ιππότη του Παναγίου Τάφου από τον Ελληνορθόδοξο Πατριάρχη Ιεροσολύμων (1999), τον οποίο εκπροσωπεί έκτοτε στις ΗΠΑ. Από τις άλλες τιμητικές διακρίσεις που έχει λάβει, ξεχωρίζει εκείνη το 1967 του Ανώτερου Βραβείου Τιμής για τις ηρωικές του προσπάθειες να φτάσει και να διασώσει 147 Αμερικανούς πολίτες που είχαν παγιδευτεί σε διασταυρούμενα πυρά μεταξύ ανταρτών και της Εθνοφρουράς της Νικαράγουα στο ξενοδοχείο «Gran» στη Μανάγκουα κατά τη διάρκεια μιας εξέγερσης εκείνο το έτος.

Γεώργιος Ντάγγας

«Ο γιατρός δεν θα χρειάζεται να βρίσκεται στο χειρουργείο»

Για τον διακεκριμένο καθηγητή Καρδιολογίας και Χειρουργικής στο Icahn School of Medicine at Mount Sinai και διευθυντή Καρδιαγγειακής Καινοτομίας και επικεφαλής Καρδιολογίας στο Mount Sinai Queens Γεώργιο Ντάγγα, η βράβευση από τον Eλληνα πρωθυπουργό ήρθε να προστεθεί σε μια μακρά σειρά διεθνών διακρίσεων και κορυφαίων θέσεων στην αμερικανική και διεθνή καρδιολογική κοινότητα. Ο δρ Ντάγγας έχει επικεντρωθεί στις ελάχιστα επεμβατικές καρδιαγγειακές και βαλβιδικές παρεμβάσεις, από την αγγειοπλαστική και την τοποθέτηση stent μέχρι τις διακαθετηριακές επεμβάσεις στις καρδιακές βαλβίδες και τις σύνθετες αγγειακές παθήσεις, ενώ το ερευνητικό του έργο αριθμεί περισσότερες από 500 επιστημονικές δημοσιεύσεις.

Από τη Β. Ηπειρο

Το 2019 τιμήθηκε από το Αμερικανικό Κολέγιο Καρδιολογίας (Μaster of the American College of Cardiology, MACC) για τη συμβολή του στην Καρδιαγγειακή Ιατρική. Το 2023 εξελέγη πρόεδρος της Society for Cardiovascular Angiography & Interventions (SCAI), ενός από τους σημαντικότερους διεθνείς επιστημονικούς οργανισμούς στον χώρο της επεμβατικής καρδιολογίας, με 4.500 μέλη από περίπου 100 χώρες. Προτού ενταχθεί στο δυναμικό του Mount Sinai ήταν αναπληρωτής καθηγητής Καρδιολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Columbia και διευθυντής του Εκπαιδευτικού Προγράμματος Επεμβατικής Καρδιολογίας.

Η πρόσφατη βράβευση, ωστόσο, είχε για τον ίδιο ένα ιδιαίτερο προσωπικό βάρος, όπως περιγράφει μιλώντας στο «ΘΕΜΑ», ανάμεσα στα διαλείμματα του ασφυκτικού του προγράμματος.

«Η βράβευσή μου εξελίχθηκε σε μία σημαντική προσωπική στιγμή. Παρότι είχα ενημερωθεί για την τελετή και τα διαδικαστικά, αυτό που βίωσα ήταν πολύ έντονο. Αισθάνθηκα βαθιά συγκίνηση όταν ο πρωθυπουργός μού πρόσφερε τον Χρυσό Σταυρό Τάγματος της Τιμής εκ μέρους της Ελληνικής Δημοκρατίας. Ο πατέρας μου είχε υπηρετήσει την Ελληνική Δημοκρατία, είχε εκλεγεί 3 φορές βουλευτής Πειραιά και έγινε αυθόρμητα μέσα μου αυτή η σύνδεση», λέει.
Το 2022 ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος τον χειροθέτησε Αρχοντα Ρεφερενδάριο του Οικουμενικού Πατριαρχείου

Οι ρίζες της οικογένειας Ντάγγα βρίσκονται στη Βόρειο Ηπειρο. Στην Κωνσταντινούπολη ο παππούς του διατηρούσε φούρνους, αλλά κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή εγκατέλειψαν τη χώρα και έφτασαν πρόσφυγες στον Πειραιά. Η επιστροφή στην Κωνσταντινούπολη απέκτησε ιδιαίτερο συμβολισμό για τον ίδιο το 2022, όταν ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος τον χειροθέτησε Αρχοντα Ρεφερενδάριο του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Ο κ. Ντάγγας ήταν ένας από τους τέσσερις Ελληνοαμερικανούς γιατρούς που τιμήθηκαν για τη συμβολή τους στην αποκατάσταση της υγείας του κ. Βαρθολομαίου κατά τη νοσηλεία του στο Mount Sinai το 2021.

«Ο πατέρας μου είχε σπουδάσει νομικά και η μητέρα μου Ιατρική, ωστόσο δεν εργάστηκε ως γιατρός», αναφέρει, σημειώνοντας ότι η δική του επιθυμία να ασχοληθεί με την Ιατρική και ειδικά την Καρδιολογία εκκινούσε από την αγάπη του για τη Φυσική, την Υδροδυναμική και τα συναφή επιστημονικά πεδία. «Είχα εξαρχής το μυαλό μου προσηλωμένο στην Καρδιολογία και τις εφαρμογές που θα μπορούσαν να έχουν οι εξελίξεις από τα άλλα πεδία στη συγκεκριμένη ζωτική ιατρική ειδικότητα. Οταν ολοκλήρωσα τις σπουδές μου στην Ιατρική Σχολή Αθηνών το 1989, στη συνέχεια και τη θητεία μου στο Πολεμικό Ναυτικό, και δρομολόγησα την ειδικότητα στις ΗΠΑ, πήρα μια πολύ μεγάλη απόφαση για τη ζωή και την επιστήμη μου. Οι προσδοκίες μου για την Καρδιολογία επιβεβαιώθηκαν απόλυτα», λέει ο κ. Ντάγγας.
Με τον Τομ Χανκς σε εκδήλωση

Σήμερα, κοιτάζοντας πίσω, διευκρινίζει πως εκείνη η απόφαση δεν είχε τη μορφή μιας οριστικής αναχώρησης. «Δεν έφυγα για πάντα. Εφυγα για ειδικότητα - και χωρίς μόνιμες και μεγάλες αποφάσεις. Το ένα βήμα έφερνε το άλλο: έκανα ειδικότητα, μετά εξειδίκευση, μετά ακαδημαϊκή σταδιοδρομία, οικογένεια».

Θεωρεί τον εαυτό του πολύ τυχερό, καθώς η ακαδημαϊκή και κλινική σταδιοδρομία του συμπίπτουν με τις τεράστιες αλλαγές που καταγράφηκαν στην Καρδιολογία.

«Είναι το διάστημα που εισήλθαν στην κλινική πράξη οι νέες συσκευές και οι νέες τεχνικές, οι ελάχιστα επεμβατικές. Οι εξελίξεις αναμένονται ακόμη πιο εντυπωσιακές, με την Τεχνητή Νοημοσύνη στο πεδίο της Καρδιοχειρουργικής», αναφέρει ο διακεκριμένος επιστήμονας. Σημειώνει, δε, ότι αυτές οι εξελίξεις θα είναι πραγματικά ραγδαίες χάρη στη συσσωρευμένη γνώση και την τεχνολογία. «Μέσα στα επόμενα 5 με 10 χρόνια οι χειρουργικές επεμβάσεις θα γίνονται όπως οι τηλεδιασκέψεις σήμερα. Εκ του μακρόθεν. Δεν θα είναι προϋπόθεση η φυσική παρουσία του γιατρού. Οδεύουμε ταχύτατα προς τις τηλε-επεμβάσεις και ζητούμενό μας είναι να διασφαλιστεί η επωφελέστερη και αρτιότερη χειρουργική επέμβαση. Θεωρώ ότι η Ελλάδα θα μπορέσει να αξιοποιήσει αυτή τη δυνατότητα χάρη στην αγαστή συνεργασία των γιατρών εντός και εκτός της χώρας. Εχουμε δυνατούς διαύλους επικοινωνίας», λέει.

Τρεις κόρες

Η Ελλάδα παραμένει σταθερό σημείο αναφοράς. «Οι γονείς μου δεν ζουν πια, αλλά ερχόμαστε κάθε χρόνο οικογενειακώς. Εγώ δε έρχομαι και άλλες φορές για να συμμετάσχω σε συνέδρια. Δυστυχώς δεν έχουμε... χωριό εντός της ελληνικής επικράτειας για να κάνουμε διακοπές, χωριό μας έχουν γίνει πολλά αγαπημένα μέρη ανά την Ελλάδα».

Στη διαδρομή αυτή η οικογένεια έχει τη δική της ξεχωριστή θέση. Η σύζυγός του Ρωξάνη Μεχράν είναι επίσης διεθνώς αναγνωρισμένη καρδιολόγος και καθηγήτρια στο Mount Sinai. Οι δυο τους έχουν διαγράψει παράλληλες πορείες στην Επεμβατική Καρδιολογία και έχουν συνεργαστεί σε ερευνητικές μελέτες. Η δρ Μεχράν γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Τεχεράνη και έφτασε στις ΗΠΑ ως έφηβη. Σε πρόσφατη ομιλία της στο ΑCC αναφέρθηκε σε μια χαρακτηριστική στιγμή της κοινής τους διαδρομής: το 1999, όταν έγινε Fellow του ACC, βρέθηκε στην τελετή μαζί με τον Γιώργο Ντάγγα έγκυος στο πρώτο τους παιδί. «Μας ένωσε η επιστήμη μας. Είμαστε αφοσιωμένοι στην Καρδιολογία και στην οικογένειά μας. Προσπαθούμε να σηκώνουμε μαζί τα βάρη. Εχουμε κατανόηση ο ένας για το απαιτητικό έργο του άλλου. Και υποστήριξη», λέει ο καθηγητής. Το ζευγάρι έχει αποκτήσει τρεις κόρες. Η μεγαλύτερη έχει ήδη ακολουθήσει την επιστήμη της Καρδιολογίας, ενώ οι άλλες δύο ολοκληρώνουν τις σπουδές τους στη Νομική και τη Βιοτεχνολογία.
Ακολουθήστε το protothema.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr