Μαρία Μπονέλου: Η διαδρομή της ηθοποιού με τον ευρωπαϊκό αέρα, οι επιτυχίες, η σχέση ζωής με τον Μουστάκα και το συγκινητικό φινάλε

Υπάρχουν καλλιτέχνες που ανεβαίνουν στην σκηνή ή εμφανίζονται στην οθόνη και φεύγοντας αφήνουν πίσω τους μια γλυκιά αύρα και έναν αριστοκρατικό αέρα. Η Μαρία Μπονέλου ήταν μια τέτοια ηθοποιός και μια τέτοια γυναίκα.

Γεμάτη όνειρα, ξεκίνησε στα ελπιδοφόρα χρόνια των '50s την καριέρα της, επένδυσε ολόψυχα στην Τέχνη αλλά και στην οικογένεια. Διέγραψε μια πορεία γεμάτη φως και ταλέντο ενώ το φινάλε της ήταν βαθιά συγκινητικό και γράφτηκε, σαν σήμερα, πριν 19 χρόνια, στις 30 Αυγούστου 2007.

Έφερε τον ευρωπαϊκό αέρα στα ελληνικά δεδομένα

Η Μαρία Μπονέλου ήταν η ηθοποιός που έφερε τον ευρωπαϊκό αέρα στον ελληνικό καλλιτεχνικό κόσμο. Γεννημένη στην Αθήνα στις 8 Δεκεμβρίου 1940, με ρίζες από την Τζιά αλλά και την Αγγλία, η Μαρία Μπονέλου ξεχώριζε γιατί είχε ένα ξεχωριστό, ευρωπαϊκό φιζίκ και μια απαράμιλλη γοητεία. Τα πρώτα της βήματα, τα έκανε στη δεκαετία του '50, ως φοιτήτρια της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Στο πλευρό της είχε έναν κολλητό της φίλο από την Κύπρο που έμελλε λίγο καιρό μετά να γίνει ο άντρας της ζωής της, αλλά τότε δεν το ήξερε... Ο λόγος για τον Σωτήρη Μουστάκα.

Σπουδαίες συνεργασίες και χαρακτηριστικοί ρόλοι

Το ντεμπούτο της στο σανίδι ήρθε το 1962 στο Ηρώδειο με τον «Βασιλέα Ροδολίνο», ενώ στο σινεμά ξεκίνησε δυναμικά με το «Αμόκ» του Ντίνου Δημόπουλου. Η διαδρομή της σφραγίστηκε από σπουδαίες συνεργασίες με θιάσους όπως της Αλίκης Βουγιουκλάκη, του Δημήτρη Παπαμιχαήλ, του Λάμπρου Κωνσταντάρα, του Κώστα Βουτσά, της Ζωής Λάσκαρη, του Γιώργου Κωνσταντίνου, του Στέφανου Ληναίου και της Σμαρούλας Γιούλη, αλλά και με τη Φίνος Φιλμ από το 1963 έως το 1971. Χαρακτηριστικοί ρόλοι της, όπως η σνομπ νεαρή στην «Ωραία του κουρεά», η αυθάδης Μπέτι στο «Μια Ελληνίδα στο χαρέμι», καθώς και οι εμφανίσεις της στις ταινίες «Η Βίλα των οργίων», «Κάτι κουρασμένα παλικάρια» και «Ένας ιππότης για τη Βασούλα», ανέδειξαν την έφεσή της στην κωμωδία.

Η σχέση με τον Σωτήρη Μουστάκα

Το μεγαλύτερο κεφάλαιο του βιβλίου της ζωής της Μαρίας Μπονέλου είχε γραφτεί μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Μετά από επτά χρόνια φιλίας, η σχέση της με τον Σωτήρη Μουστάκα μεταμορφώθηκε σε έναν παράφορο έρωτα. Οι δυο τους παντρεύτηκαν το 1973 στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στο Ψυχικό. Λίγο καιρό αργότερα, η οικογένειά τους μεγάλωσε καθώς ήρθε στη ζωή η κόρη τους, Αλεξία. Τότε, η Μαρία Μπονέλου πήρε τη γενναία απόφαση να αφήσει την καριέρα της σε δεύτερη μοίρα και να αφοσιωθεί στην οικογένειά της.

Στα χρόνια που ακολούθησαν, η ηθοποιός έπαιζε σχεδόν αποκλειστικά στο πλευρό του συζύγου της, ξεδιπλώνοντας το πλούσιο ταλέντο της στην επιθεώρηση και χαρίζοντας άφθονο γέλιο στο κοινό με τις ερμηνείες τους.

Το απότομο τέλος στην καλλιτεχνική της πορεία

Η αυγή του 21ου αιώνα έφερε την ανατροπή στη ζωή της Μαρίας Μπονέλου. Το 2000, κατά τη διάρκεια της παράστασης «Μιλένιουμ 2000» στο θέατρο Περοκέ, η διάγνωσή της με Αλτσχάιμερ έβαλε απότομο τέλος στην καλλιτεχνική της πορεία.

Τότε ξεκίνησε ένας μακρύς Γολγοθάς για την οικογένεια. Πατέρας και κόρη, βρισκόντουσαν συνέχεια στο πλευρό της. Μάλιστα, λέγεται, πως ο Σωτήρης Μουστάκας από εκείνη την στιγμή, έβαζε ειδικό όρο στα συμβόλαια που υπέγραφε όταν έκλεινε περιοδείες, να παίρνει άδεια κάθε τρεις μέρες για να είναι στο πλευρό της Μαρίας του.

«Είναι μια από τις χειρότερες αρρώστιες, γιατί βλέπεις τον άνθρωπό σου να χάνει την προσωπικότητά του» είχε πει η κόρη τους, Αλεξία Μουστάκα σε συνέντευξή της.

Ακόμη κι όταν εκείνος προσβλήθηκε από καρκίνο το 2004, η φροντίδα και η λατρεία για τη «Μαρία του» παρέμειναν αδιάλειπτες και βασική προτεραιότητα της ζωής του. Ο Σωτήρης Μουστάκας έφυγε από τη ζωή στις 4 Ιουνίου 2007 και η γυναίκα της ζωής του, που ήταν καθηλωμένη στο κρεβάτι λόγω της ασθένειας, δεν μπόρεσε να παρευρεθεί στην κηδεία του για να του πει το δικό της «αντίο».

Λίγο μετά, το θάνατό του, η Μαρία Μπονέλου μεταφέρθηκε στην στην κλινική Αγία Φωτεινή στη Λάρισα, όπου άφησε την τελευταία της πνοή τα ξημερώματα της 30ης Αυγούστου 2007.

Τρεις μήνες διαφορά στη ζωή και στο θάνατο

Η Μαρία Μπονέλου πήγε να βρει τον «Σώτο της» όπως τον αποκαλούσε σε όλη τους την κοινή πορεία, τρεις μήνες μετά τον θάνατό του. Τόση ακριβώς ήταν και η διαφορά ηλικίας που είχαν. Τρεις μήνες διαφορά στη ζωή, τρεις μήνες διαφορά και στο θάνατο.