Παλαιότερο δημοσίευμα εφημερίδας φέρνει στο φως την παγιωμένη πρακτική του ρουσφετιού στην ελληνική κοινωνία
Μου αρέσει κάθε Σάββατο η λαϊκή που ψωνίζω. Οι διαλαλήσεις, οι συνομιλίες, και τα σχόλια που ακούει κανείς, είναι η καλύτερη σφυγμομέτρηση της κοινής γνώμης. Σας πληροφορώ λοιπόν αγαπητές φίλες και φίλοι πως το ΟΠΕΚΕΠΕ έδωσε την θέση του στο ΡΟΥΣΦΕΤΙ !
Τον ορισμό του ρουσφετιού τον αφήνω στον καθένα από εσάς, αφού όλοι μας τον έχουμε καλό-δοκιμάσει...
Θυμάμαι όταν ήμουν 17 χρονών, είχα διαβάσει στην εφημερίδα –θαρρώ πως ήτανε η ΑΘΗΝΑΙΚΗ- την ιστορία ενός αγαθού –προφανώς- τύπου, που είχε αγκαλιάσει με ιδεολογική πίστη και ειλικρίνεια τον καινούργιο του ρόλο – υποψήφιος βουλευτής- και έστησε για σκοπό της πολιτικής του καριέρας να διορθώσει το ¨ρωμαίικο¨, να χτυπήσει το ρουσφέτι και την συναλλαγή.
Σαν άλλος Απόστολος βροντοφωνούσε με πάθος στις προεκλογικές του περιοδείες:
... Και να μην έρθει κανείς να μου χτυπήσει την πόρτα για ρουσφέτι, γιατί θα την βρει κλειστή! Πρόγραμμά μου είναι να χτυπήσω το ρουσφέτι και τις ανίερες συναλλαγές...
Φυσικά έφαγε τόσα πολλά ¨μαύρα¨, που αποφάσισε να μη ασχοληθεί ξανά με την Πολιτική. Ευφυέστεροι συνάδελφοι του, έταξαν λαγούς με πετραχήλια και έλαβαν διαπιστευτήρια για την Βουλή.
Κάτι το απόλυτα φυσικό, αφού έχουμε να κάνουμε με ρουσφετολόγους. Ψηφοφόρους δηλαδή που ψηφίζουν αποκλειστικά όσους τους υπόσχονται αυτό το είδος των ¨εξυπηρετήσεων¨. Κάτι σαν παρασκηνιακό τρόπο ικανοποίησης δίκαιων και νομίμων αιτημάτων –κατά την γνώμη πάντα των αιτούντων!
Ιδού λοιπόν κάποιες κλασικές ¨νόμιμες¨ και ¨λογικές¨ εξυπηρετήσεις των πολιτών:
Να βρεθεί μια θεσούλα καλέ στο Δημόσιο. Να προχωρήσει μια υπόθεση που λιμνάζει στη Κρατική Γραφειοκρατία, Να σβηστεί η κλήση της Τροχαίας. Να τύχει ο κανακάρης μιας ευνοϊκής μετάθεσης στο Στρατό. Να βρεθεί κρεβάτι στο Νοσοκομείο, και φυσικά ο συγκεκριμένος γιατρός στην διάθεση του. Να ξεπεραστούν τα εμπόδια ενός πιστοποιητικού. Να βρεθεί κάποιο επίδομα και για μας, άντε και μια ευνοϊκή μετάθεση... Και τόσα άλλα ατομικού ενδιαφέροντος.
Αυτά είναι τα ¨εύκολα¨!
Τα δύσκολα αρχίζουν με τα γενικότερα, που αφορούν ολόκληρη ή τμήμα της εκλογικής περιφέρειας του. Το στρώσιμο ενός δρόμου, μια γέφυρα, ένα αρδευτικό έργο και άλλα παρόμοια, δημιουργούν πάντα πονοκέφαλο σε όποιον τα βάλει στο κατάλογο με τις γαλαντομίες του.
Σε ένα περιβάλλον, όπου το τέρας της Γραφειοκρατίας έχει κλειστά αυτιά για τον αιτούντα πολίτη, η προσφυγή στον Βουλευτή φαντάζει αναγκαίο κακό.
Έτσι λοιπόν, μόλις ο πολίτης ακούσει «Δεν γίνεται», καταφεύγει αμέσως σε αυτή τη λύση. Αν μάλιστα ικανοποιηθεί, μαθαίνει πλέον να καταφεύγει κατ’ ευθείαν σε αυτόν ¨για να μη χάνει και τον χρόνο του¨.
Σε αυτή τη φάση, η ανακάλυψη, πως όλα μπορούν να λυθούν πανεύκολα, οδηγεί σε υπερβολές -του είδους, δεν μας φτάνει που ο κανακάρης υπηρετεί στη Ρόδο, αλλά μήπως και γίνεται να αναλάβει και το ΚΨΜ;- ή ακόμα –και αυτό είναι το χειρότερο- να οδηγηθεί ο βουλευτής πχ σε μεσολαβήσεις σε παράνομες εγκρίσεις επιδοτήσεων, κατά το «κηδεία με ξένα κόλλυβα!» ...
Φυσικά η επόμενη σκηνή θα παιχτεί στο καφενείο...
-Μου έκανε το ρουσφέτι!
Όλοι, ακόμα και αυτοί που παίζουν χαρτιά ή τάβλι, κοκαλώνουν και στήνουν αυτί.
-Τι σου έκανε μωρέ Μήτρο;
-Έβαλε το παιδί της ξαδέρφης μου στον Παιδικό Σταθμό!
Ακόμα και ο πιο απονήρευτος ακούει δεξιά και αριστερά τέτοια, και κόβει βόλτα για... το πλησιέστερο πολιτικό γραφείο!