Ο παλιός «κακός» Μουρίνιο έβαλε τη σφραγίδα του στη νίκη της Ρεάλ κόντρα στην Μπαρτσελόνα και πανηγύρισε στα γόνατα με... τη γλώσσα έξω

Ο Ζοσέ Μουρίνιο επέστρεψε στο «Καμπ Νόου», εκεί όπου έχει αποδοκιμαστεί όσο λίγοι προπονητές στην ιστορία του ισπανικού ποδοσφαίρου, και φρόντισε να υπενθυμίσει σε όλους γιατί παραμένει μία από τις πιο ιδιαίτερες προσωπικότητες του αθλήματος. Με ένα άψογα οργανωμένο τακτικό σχέδιο, μια μεγάλη νίκη επί της Μπαρτσελόνα και έναν πανηγυρισμό που θύμισε τις πιο εκρηκτικές στιγμές της καριέρας του, ο 63χρονος Πορτογάλος έβαλε τη δική του σφραγίδα στο πρώτο Clasico μετά την επιστροφή του στη Ρεάλ Μαδρίτης.

Η «Βασίλισσα» επικράτησε με 2-1 μέσα στη Βαρκελώνη το βράδυ της Κυριακής (25/10), με τον Κιλιάν Εμπαπέ να πετυχαίνει και τα δύο γκολ και να χαρίζει στην ομάδα του μια νίκη τεράστιας ψυχολογικής και βαθμολογικής σημασίας. Η Ρεάλ μείωσε στους τρεις βαθμούς τη διαφορά της από την πρωτοπόρο Μπαρτσελόνα, με την Ατλέτικο Μαδρίτης να βρίσκεται ενδιάμεσα, στο -1, ενώ υποχρέωσε τους «μπλαουγκράνα» στην πρώτη φετινή ήττα τους στο πρωτάθλημα.

Ωστόσο, πέρα από το αποτέλεσμα και τα γκολ του Γάλλου επιθετικού, το πρόσωπο της βραδιάς ήταν ο Μουρίνιο. Ο Special One κέρδισε τη μάχη των πάγκων απέναντι στον Χάνσι Φλικ, περιόρισε τα μεγαλύτερα επιθετικά όπλα της Μπαρτσελόνα και στο τέλος δεν έκρυψε την ικανοποίησή του, ούτε στον αγωνιστικό χώρο ούτε στη συνέντευξη Τύπου.

Ο πανηγυρισμός στα γόνατα που άναψε φωτιές στο «Καμπ Νόου»

Για το μεγαλύτερο διάστημα της αναμέτρησης, ο Μουρίνιο εμφανίστηκε σχετικά συγκρατημένος, τουλάχιστον για τα δικά του δεδομένα. Όλα άλλαξαν, όμως, στο 87ο λεπτό.

Ο Εντουάρντο Καμαβινγκά πραγματοποίησε μια εξαιρετική ατομική ενέργεια, προωθήθηκε με ταχύτητα και έδωσε στον Κιλιάν Εμπαπέ την ευκαιρία να σκοράρει σε κενή εστία, διαμορφώνοντας το τελικό 1-2.

Τότε ο Πορτογάλος τεχνικός σηκώθηκε από τον πάγκο, έτρεξε προς τον αγωνιστικό χώρο και έπεσε στα γόνατα πάνω στο χορτάρι, πανηγυρίζοντας με τη γλώσσα έξω. Μια εικόνα από το παρελθόν, που θύμισε τον προκλητικό Μουρίνιο των μεγάλων αντιπαραθέσεων με την Μπαρτσελόνα και προκάλεσε αντιδράσεις από τους οπαδούς των γηπεδούχων.

Για τον ίδιο, άλλωστε, η συγκεκριμένη νίκη είχε ιδιαίτερη σημασία. Όχι μόνο γιατί ήρθε στην έδρα του μεγαλύτερου αντιπάλου της Ρεάλ, αλλά και γιατί έβαλε τέλος σε ένα ιδιαίτερα αρνητικό σερί των Μαδριλένων στα Clasico.

Η τακτική αλλαγή που έφερε τη νίκη

Η Ρεάλ είχε χάσει έξι από τις επτά προηγούμενες επίσημες αναμετρήσεις της με την Μπαρτσελόνα, δεχόμενη συνολικά 24 γκολ. Αυτή τη φορά, όμως, παρουσίασε μια εντελώς διαφορετική εικόνα, ιδιαίτερα στον τρόπο με τον οποίο αμύνθηκε και πίεσε τον αντίπαλο.

Ο Μουρίνιο εγκατέλειψε την επίπεδη διάταξη 4-4-2 χωρίς την μπάλα, την οποία χρησιμοποιούσε συχνά η Ρεάλ μετά την άφιξη του Μπαπέ. Το συγκεκριμένο σχήμα είχε επιτρέψει σε ποδοσφαιριστές όπως ο Πέδρι να ξεπερνούν σχετικά εύκολα την πρώτη γραμμή πίεσης και να οργανώνουν το παιχνίδι της Μπαρτσελόνα.

Αντίθετα, στο «Καμπ Νόου» επέλεξε μια προσέγγιση με βάση το 4-2-3-1 και πολύ πιο επιθετική πίεση, με συγκεκριμένες προσωπικές αναθέσεις στους μέσους του.

Ο Τζουντ Μπέλιγχαμ ανέλαβε να περιορίσει τον Ρόδρι, ο Μπερνάρντο Σίλβα τον Πέδρι και ο Ορελιέν Τσουαμενί τον Φερμίν Λόπεθ. Στόχος ήταν να μην επιτραπεί στους ποδοσφαιριστές της Μπαρτσελόνα να υποδεχθούν την μπάλα με άνεση, να γυρίσουν προς την αντίπαλη εστία και να δημιουργήσουν τις συνήθεις προϋποθέσεις για ανάπτυξη.

Η πίεση δεν περιορίστηκε στη μεσαία γραμμή. Οι δύο κεντρικοί αμυντικοί, Ντιν Χάουσεν και Ιμπραΐμα Κονατέ, ακολουθούσαν τις κινήσεις των αντιπάλων τους ψηλά στο γήπεδο, επιτρέποντας στη Ρεάλ να διατηρεί την ένταση της πίεσης.

Χαρακτηριστικές ήταν οι περιπτώσεις στις οποίες ο Χάουσεν ακολουθούσε τον Φερμίν Λόπεθ ακόμη και μέχρι τα όρια της περιοχής της Μπαρτσελόνα, όταν οι γηπεδούχοι επιχειρούσαν να αναπτυχθούν από την άμυνά τους.

Ήταν ένα σχέδιο που απαιτούσε απόλυτη προσήλωση από όλους τους ποδοσφαιριστές και η Ρεάλ κατάφερε να το εφαρμόσει με συνέπεια, εμφανίζοντας την πιο συμπαγή εικόνα της απέναντι στην Μπαρτσελόνα εδώ και αρκετό καιρό.

Οι «μπλαουγκράνα» κατάφεραν να ισοφαρίσουν στο δεύτερο ημίχρονο, εκμεταλλευόμενοι μια αδράνεια της άμυνας των φιλοξενούμενων έπειτα από εκτέλεση κόρνερ. Όσο περνούσε η ώρα, η πίεση των γηπεδούχων αυξανόταν, ωστόσο η Ρεάλ δεν εγκατέλειψε το σχέδιό της και εξακολούθησε να απειλεί στις αντεπιθέσεις.

Μπέλιγχαμ, Μπαπέ και Ντιομαντέ δεν αξιοποίησαν ορισμένες υποσχόμενες καταστάσεις, κάνοντας λανθασμένες επιλογές ή δίνοντας κακές τελικές πάσες στις γρήγορες μεταβάσεις. Τελικά, όμως, η ενέργεια του Καμαβινγκά και το δεύτερο γκολ του Μπαπέ έδωσαν στους Μαδριλένους τη νίκη.

«Ο διαιτητής ήταν εξαιρετικός, αλλά το VAR κοιμόταν»

Ο Μουρίνιο, πάντως, δεν περιορίστηκε στον εντυπωσιακό πανηγυρισμό του. Στη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε, ο Πορτογάλος φρόντισε να δείξει ότι ο παλιός, αιχμηρός Special One παραμένει εδώ, εξαπολύοντας τα βέλη του κατά του VAR για μια φάση στην οποία θεωρεί ότι η Μπαρτσελόνα έπρεπε να μείνει με δέκα ποδοσφαιριστές.

Συγκεκριμένα, αναφέρθηκε στο μαρκάρισμα του Ζοάο Κανσέλο στον Γιαν Ντιομαντέ, λίγο πριν συμπληρωθεί μία ώρα αγώνα, υποστηρίζοντας ότι ο ποδοσφαιριστής των γηπεδούχων έπρεπε να αποβληθεί.

«Ο διαιτητής έκανε εξαιρετική δουλειά. Το VAR, ωστόσο, κοιμόταν στο 60ό λεπτό, σε μια φάση που επηρέασε ξεκάθαρα την απόφαση για την κόκκινη κάρτα στον Ζοάο, μετά το φάουλ στον Ντιομαντέ», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, αποθέωσε τους ποδοσφαιριστές του για την εμφάνισή τους, επιμένοντας ότι η Ρεάλ δεν πήρε απλώς μια σημαντική νίκη, αλλά επικράτησε δίκαια ενός πολύ ισχυρού αντιπάλου. «Ήταν ένα σπουδαίο παιχνίδι. Ένα ματς υψηλού επιπέδου. Δύο ομάδες που παίζουν για τη νίκη και, στη δική μας περίπτωση, τα παιδιά έκαναν εξαιρετική εμφάνιση. Ήμασταν οργανωμένοι, με θάρρος, απέναντι σε έναν αντίπαλο που πίεζε πολύ», ανέφερε αρχικά.

Στη συνέχεια στάθηκε στις ευκαιρίες που δημιούργησε η ομάδα του, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε την αντίδραση της Μπαρτσελόνα στο δεύτερο ημίχρονο.

«Είχαμε ευκαιρίες να πετύχουμε και δεύτερο γκολ, όπως εκείνη τη φάση με τον Τζουντ και τον Κιλιάν, όπου βρέθηκαν δύο εναντίον ενός. Η Μπάρτσα αντέδρασε δυναμικά στο δεύτερο ημίχρονο, αλλά εμείς παραμείναμε ψύχραιμοι και δεν χάσαμε την αυτοκυριαρχία μας. Μια σπουδαία νίκη για τα παιδιά».

Και έκλεισε με μια ατάκα που αποτύπωσε την αυτοπεποίθησή του: «Μπορείς να κερδίσεις χάρη στην τύχη ή παίζοντας πολλή άμυνα... εμείς όμως κερδίσαμε άνετα και δίκαια».