Φεντερίκο Βαλβέρδε: «Τραυμάτισα τον γιο του Ζιντάν και ήθελα να... πεθάνω», δείτε βίντεο

Αναμφισβήτητα αποτελεί ένα από τα πιο καυτά ονόματα στη φετινή LaLiga και στο Champions League, με τις εμφανίσεις του να κάνουν τους Μαδριλένους να τρίβουν τα χέρια τους από ικανοποίηση.

Ο λόγος για τον Φεντερίκο Βαλβέρδε, ο οποίος, μέσα από τη συζήτησή του στο podcast «Terapia Picante», αναφέρθηκε στις πρώτες του μέρες στη Ρεάλ Μαδρίτης, στους προβληματισμούς και το άγχος που είχε όταν φόρεσε για πρώτη φορά τη φανέλα της Βασίλισσας, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η αναφορά του τόσο στον τραυματισμό που προκάλεσε τον γιο του Ζινεντίν Ζιντάν, Λούκα, όσο και στο... μπούλινγκ που δεχόταν μικρός, λόγω της φωνής του.

Αρχικά αναφέρθηκε στον πολυσυζητημένο τραυματισμό που προκάλεσε το δυνατό σουτ του, απέναντι στον γιο του Ζιντάν, λέγοντας πως: «Έχω τραυματίσει τερματοφύλακες. Τραυμάτισα τον Λούκα Ζιντάν στον ώμο. Ήθελα να πεθάνω, νόμιζα ότι θα με διώξουν, τραυμάτισα τον γιο του Ζιντάν. Κάποιοι τερματοφύλακες έχουν τραυματιστεί από τα σουτ μου, έχοντας υποστεί κυρίως εξαρθρώσεις ώμου. Έχω πολύ λεπτά πόδια, δεν ξέρω από πού βγάζω τόση δύναμη».

"He lesionado arqueros en entrenamientos. ROTURA DE HOMBROS, o que se le SALGAN DE LUGAR.

A Luca Zidane una vez lo lastimé y me quería morir porque era el hijo del técnico. Dije 'ME VAN A ECHAR'".

Espectacular esto de Fede Valverde. 🇺🇾🤣 pic.twitter.com/3enz0egDX3

— Ataque Futbolero (@AtaqueFutbolero) April 1, 2026

Σε ότι αφορά τα πειράγματα και το μπούλινγκ που δεχόταν μέχρι πριν από λίγα χρόνια, για τη φωνή του, που επειδή ήταν πολύ λεπτή τον αποκαλούσαν Μίκι Μάους, πλέον μιλάει ανοιχτά γι΄ αυτό, λέγοντας: «Είχα ήδη πρόβλημα με τη φωνή μου. Όταν μιλούσα είχα ένα θέμα στον λαιμό και πάντα μου έλεγαν να κάνω επέμβαση. Ήμασταν μια ταπεινή οικογένεια και δεν είχαμε τα χρήματα για μια επέμβαση από τη μια μέρα στην άλλη. Νομίζαμε ότι ήταν κάτι της εφηβείας και ότι θα άλλαζε, αλλά δεν άλλαξε ποτέ. Δεν ξέρω πότε άλλαξε, αλλά τότε όχι.

Τώρα ναι, δόξα τω Θεό, αλλά τότε υπέφερα. Μετά από εκείνη τη μέρα υπέφερα, γιατί ο κόσμος δεν ξέρει τι υπάρχει από πίσω, στο τέλος είναι ένα πρόβλημα. Είναι αστείο και σήμερα γελάω, αλλά τότε ήμουν παιδί. Με έκανε για πολλά χρόνια να μην τολμώ να μιλάω σε ομάδες με άτομα που δεν γνώριζα, γιατί ήξερα ότι είχα αυτό το μειονέκτημα. Ντρεπόμουν πολύ γιατί είχα αυτό το “ελάττωμα”».