Μαρία Ελένη Λυκουρέζου: Η φωτογραφία με τη Ζωή Λάσκαρη και το μήνυμα για τα γενέθλιά της - Χωρίς παρελθόν δεν υπάρχει παρόν
13.11.202608:26
Ιωάννα Μαρίνου
Οτιδήποτε και αν έζησα και πέρασα με κάνανε να χτίσω «το παλάτι» μου, έγραψε η κόρη της αείμνηστης ηθοποιού και του Αλέξανδρου Λυκουρέζου
Φωτογραφία στο πλευρό της μητέρας της και ένα μήνυμα για τα γενέθλιά της δημοσίευσε η Μαρία Ελένη Λυκουρέζου με αφορμή τα γενέθλιά της, γράφοντας πως «χωρίς παρελθόν δεν υπάρχει παρόν».
Η κόρη της Ζωής Λάσκαρη και του Αλέξανδρου Λυκουρέζου έκλεισε την Πέμπτη 12 Νοεμβρίου τα 48 και μοιράστηκε με τους διαδικτυακούς της φίλους σκέψεις για τις αναμνήσεις, τις εμπειρίες και όσα έχουν συμβάλει στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς της.
Στον λογαριασμό της στο Instagram ανάρτησε δύο εικόνες από διαφορετικές περιόδους της ζωής της, συνδέοντας το χθες με το σήμερα. Στο πρώτο στιγμιότυπο, από παλαιότερο εορτασμό των γενεθλίων της στη Θεσσαλονίκη, βρίσκεται δίπλα στη μητέρα της και την Αλίκη Βουγιουκλάκη. Η δεύτερη φωτογραφία τραβήχτηκε ανήμερα των γενεθλίων της στην Αθήνα, όπου ποζάρει χαμογελαστή με τον πατέρα της και τη σύντροφό του, Τζένη Οικονόμου.
Στο κείμενο που συνόδευσε τις εικόνες, η Μαρία Ελένη Λυκουρέζου αναφέρθηκε στη σημασία του παρελθόντος και στον τρόπο με τον οποίο οι προσωπικές της διαδρομές, ακόμη και οι δύσκολες στιγμές, την έχουν βοηθήσει να προχωρήσει στη ζωή της.
Όπως έγραψε: «Το χθες και το σήμερα. 12/11. Ίδια μέρα. Θεσσαλονίκη χτες. Αθήνα σήμερα. Χωρίς παρελθόν δεν υπάρχει παρόν. Δεν ξεχνάμε. Ποτέ. Άμα ξεχάσουμε, άμα βυθιστούμε στην άγνοια, τελειώσαμε. Τιμούμε το παρελθόν, ζώντας όσο πιο αληθινά το παρόν. 2 φωτογραφίες. Πολλές ιστορίες ανάμεσα και πριν. Πολλές που θα έρθουνε ακόμα. Μια ζεστασιά. Μια στιγμή. Μια αλήθεια. Τίποτα δεν είναι πιο αληθινό από το τώρα. Που και αυτό φεύγει αστραπιαία. Έχω αναγεννηθεί και ξαναγεννηθεί ξανά και ξανά. Δεν παραδίδω και δεν θα παραδοθώ. Οτιδήποτε και αν έζησα και πέρασα με κάνανε να χτίσω το "παλάτι" μου. Είμαστε "πολεμιστές" της αλήθειας, του φωτός, της ζωής. Δεν σκύβω το κεφάλι. Δεν ξεχνώ. Τίποτα. Απλά προχωρώ και αδιαφορώ. Η βουή βουίζει μόνη της. Ενώ η σιγή απλώνεται παντού και συναρπάζει με το φως της. 12.11 λοιπόν. Άλλη μια καινούρια χρονιά μου ξεκινάει».