Ηλίας Κοκοτός: Ένας hotelier επικεφαλής της Eurovision στη Βουλγαρία - «Δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για μια συνεργασία με την ελληνική διοργάνωση»

Ταυτισμένος με τον όμιλο Eλούντα, ο πολύπλευρος επιχειρηματίας μιλά για τον ρόλο του Supervisor for the Show στη Eurovision 2027, μετά την αποδοχή της τιμητικής πρότασης από τη διοργανώτρια χώρα Βουλγαρία

Αυτό που έμαθε στην Ελούντα είναι ότι κάθε σεζόν τελειώνει με το ίδιο ερώτημα: τι κάνουμε μετά; Στη Eurovision το ερώτημα είναι το ίδιο, μόνο που το κοινό είναι εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι και το περιθώριο λάθους σχεδόν μηδενικό. Ο Ηλίας Κοκοτός, άνθρωπος του τουρισμού αλλά και της διεθνούς μουσικής παραγωγής, βρίσκεται τώρα μπροστά στη μεγαλύτερη πρόκληση της μέχρι σήμερα διαδρομής του: αναλαμβάνει καθήκοντα Supervisor for the Show της Eurovision 2027 στο Μπουργκάς, στη μεγαλύτερη διοργάνωση που έχει φιλοξενήσει στην ιστορία της η Βουλγαρία.

Η εμπιστοσύνη της κρατικής τηλεόρασης και της EBU δίνει ακόμη μεγαλύτερο βάρος στην ανάθεση, καθώς ο Ηλίας Κοκοτός θα έχει την ευθύνη για τη σκηνή, την οθόνη, τη ροή και συνολικά για το τηλεοπτικό αποτέλεσμα των τριών ζωντανών σόου. Για την Ελλάδα, η ανάθεση έχει τη δική της ξεχωριστή σημασία: 21 χρόνια μετά τη Eurovision της Αθήνας, το 2006, ένας Έλληνας βρίσκεται σε έναν από τους σημαντικότερους ρόλους ευθύνης στην ιστορία του διαγωνισμού.

GALA: Οι περισσότεροι σας γνωρίζουν από την Ελούντα. Πώς βρεθήκατε στη Eurovision;
ΗΛΙΑΣ ΚΟΚΟΤΌΣ: Πράγματι, η οικογένειά μου διατηρεί τρία ξενοδοχεία στην Ελούντα, το «Porto Elounda», το «Elounda Mare» και το «Elounda Peninsula». Εδώ και πολλά χρόνια έχω αναλάβει το Νew Βusiness και το Μarketing, ενώ εμπλέκομαι πολύ ενεργά και στις πωλήσεις. Η Eurovision ξεκίνησε για μένα το 2004 στην Κωνσταντινούπολη, όταν πήγα ως φίλος του Σάκη Ρουβά. Στην αρχή ήταν ένα χόμπι. Στη συνέχεια, μαζί με τον κουμπάρο μου, τον Δημήτρη Κοντόπουλο, το εξελίξαμε σε επαγγελματικό επίπεδο.

G.: Από ένα χόμπι σε μια δεύτερη καριέρα. Πώς έγινε αυτή η μετάβαση;
HΛ.K.: Σιγά-σιγά. Αρχίσαμε να αναλαμβάνουμε projects, να δουλεύουμε με διαφορετικές χώρες και να αποκτούμε εμπειρία. Οσο περνούσαν τα χρόνια, εξελισσόμασταν και το αντιμετωπίζαμε όλο και πιο επαγγελματικά.


G.: Τι σας γοητεύει τόσο πολύ στη Eurovision;
HΛ.K.: Η διαδικασία. Το ότι έχεις έναν στόχο, δημιουργείς μια ομάδα, δουλεύεις για μήνες και στο τέλος καλείσαι να παραδώσεις αποτέλεσμα. Και μετά μηδενίζει το κοντέρ. Αυτό ακριβώς με ελκύει και στην επιχειρηματικότητα. Στην Ελούντα, στους τομείς με τους οποίους ασχολούμαι, η λογική είναι η ίδια: ολοκληρώνεις μια σημαντική συμφωνία ή ένα νέο project, όπως το «Il Borro Tuscan Bistro» με την οικογένεια Φεραγκάμο, και την επόμενη μέρα ξεκινάς να δουλεύεις για τον επόμενο στόχο. Για μένα, αυτή είναι η ουσία της επαγγελματικής πορείας: να θέτεις υψηλούς στόχους, να συγκροτείς τις κατάλληλες ομάδες για να τους υλοποιήσεις και μόλις ολοκληρωθεί ένας κύκλος, να περνάς αμέσως στον επόμενο.

G.: Πώς προέκυψε ο θρίαμβος με τη Βουλγαρία στην πρόφατη Eurovision;
HΛ.K.: Εχουμε δουλέψει με εννέα διαφορετικές χώρες στον διαγωνισμό της Eurovision, έχουμε κακτακτήσει δύο δεύτερες και δύο τρίτες θέσεις και φέτος ήρθε η πρωτιά. Αυτές οι συνεργασίες και τα αποτελέσματα έχουν δημιουργήσει μια σχέση εμπιστοσύνης, οπότε μας προσεγγίζουν διάφορα κράτη. Κάπως έτσι ήρθε και η πρόταση από την τηλεόραση της Βουλγαρίας να αναλάβουμε τη συμμετοχή τους.

G.: Επιλέχθηκε η Ντάρα και μετά το «Bangaranga». Πιστεύατε από την αρχή στο τραγούδι;
HΛ.K.: Οχι. Και αυτό έχει ενδιαφέρον. Τόσο ο σκηνοθέτης, ο Μπένκε, όσο και εγώ θέλαμε αρχικά ένα άλλο υποψήφιο τραγούδι. Ο Δημήτρης (σ.σ.: Κοντόπουλος), όμως, ήταν απόλυτος. Πίστευε ότι το «Bangaranga» ήταν το τραγούδι με το οποίο μπορούσαμε να κερδίσουμε. Τελικά δικαιώθηκε και του οφείλεται μεγάλο μέρος αυτής της επιτυχίας.

G.: Και τώρα σας εμπιστεύονται τον ρόλο του Supervisor for the Show.
HΛ.K.: Ουσιαστικά, μου εμπιστεύονται τη δημιουργία των τριών τηλεοπτικών σόου που θα μεταδοθούν ζωντανά. Ως Supervisor for the Show, έχω την ευθύνη για ό,τι συμβεί στη σκηνή και την οθόνη: τις ενάρξεις, τα διαλείμματα, τα postcards, τη ροή των σόου και συνολικά το τηλεοπτικό αποτέλεσμα.


G.: Εχετε άγχος;
HΛ.K.: Οχι. Εχω πολύ μεγάλη αίσθηση της ευθύνης, αλλά όχι άγχος. Μιλάμε για τη μεγαλύτερη διοργάνωση που έχει αναλάβει ποτέ να διοργανώσει η Βουλγαρία. Για ένα συγκεκριμένο διάστημα, λοιπόν, τα βλέμματα όλου του κόσμου θα είναι στραμμένα στη χώρα. Αυτό είναι τεράστια ευθύνη απέναντι στους ανθρώπους που με εμπιστεύτηκαν και απέναντι σε ολόκληρη τη Βουλγαρία.

G.: Με την ΕΡΤ θα συνεργαζόσασταν ξανά;
HΛ.K.: Φέτος, εκ των πραγμάτων, δεν μπορώ να συνεργαστώ με την ΕΡΤ λόγω του ιδιαίτερου ρόλου μου στη διοργάνωση. Υπάρχει, όμως, και κάτι ακόμη. Αυτή τη στιγμή την ευθύνη της Eurovision στην ΕΡΤ, ως διευθύντρια προγράμματος, έχει η Μαρία Κοζάκου, με την οποία έχουμε διαφορετική προσέγγιση ως προς τον τρόπο με τον οποίο θεωρούμε ότι πρέπει να αντιμετωπίζεται ένας τέτοιος διαγωνισμός.

G.: Θα μας το εξηγήσετε λίγο περισσότερο αυτό;
HΛ.K.: Η Μαρία έχει εκφράσει πολλές φορές, μαζί και με τον Γιώργο Καπουτζίδη, την άποψη ότι το σημαντικότερο σχετικά με τη συμμετοχή στη Eurovision είναι ο καλλιτέχνης και η ομάδα να απολαύσουν τη διαδικασία. Εγώ έχω μια διαφορετική προσέγγιση. Για μένα, όταν αναλαμβάνουμε την εκπροσώπηση μιας χώρας, απόλυτη προτεραιότητα είναι το αποτέλεσμα και η ευθύνη που έχουμε απέναντι στο κοινό. Από τη στιγμή που η συμμετοχή μιας χώρας χρηματοδοτείται από τους φορολογούμενους, με ένα ποσό που ειδικά στην Ελλάδα ξεπερνά το 1 εκατ. ευρώ, θεωρώ ότι η ευθύνη μας απέναντι σε αυτούς τους ανθρώπους είναι, πρωτίστως, να παραδώσουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Με τα σημερινά δεδομένα, λοιπόν, δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για μια συνεργασία. Και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό. Δεν είναι απαραίτητο να συνεργάζονται όλοι με όλους. Οταν υπάρχει ουσιαστική διαφωνία στις βασικές αρχές και στον τρόπο προσέγγισης μιας δουλειάς, θεωρώ πιο ειλικρινές και πιο επαγγελματικό να το αναγνωρίζεις εγκαίρως και να επιλέγεις μια διαφορετική κατεύθυνση.

G.: Η εμπειρία σας από τα ξενοδοχεία πόσο σας βοηθά σε ένα τόσο διαφορετικό project;
HΛ.K.: Περισσότερο απ’ όσο φαίνεται ή μπορεί να φανταστεί κανείς. Και στα δύο χρειάζονται οργάνωση, άνθρωποι, στόχος, προθεσμίες και αποτέλεσμα. Στον τουρισμό έχεις καθημερινά απαιτήσεις από πελάτες, συνεργάτες και ομάδες. Στη Eurovision έχεις καλλιτέχνες, σκηνοθέτες, παραγωγούς, τεχνικούς και εκατομμύρια τηλεθεατές. Η κλίμακα αλλάζει. Η λογική του project management όχι.

G.: Τι θέλετε να πετύχετε στη Eurovision 2027;
HΛ.K.: Θέλω, όταν ολοκληρωθούν τα τρία σόου, να μπορώ να πω ότι κάναμε κάτι για το οποίο θα είναι περήφανοι οι Βούλγαροι. Αλλά θέλω να κάνουμε και κάτι διαφορετικό, κάτι καινούριο, που να έχει τη δική του ταυτότητα. Η Eurovision είναι το μεγαλύτερο μουσικό τηλεοπτικό γεγονός στον πλανήτη και θα ήθελα να αφήσουμε κάτι πραγματικά νέο στον διαγωνισμό. Δεν σκοπεύω απλώς σε άλλη μία καλή διοργάνωση. Θέλω αυτό που θα κάνουμε να έχει ουσία και, μέσα από το αποτέλεσμα, να αφήσω κι εγώ το δικό μου αποτύπωμα. Αλλά πρώτα έχουμε πολλή δουλειά. Να φτιάξουμε την ομάδα, να βάλουμε τους στόχους και να ξεκινήσουμε. Γιατί, όπως και στην Ελούντα, όταν επιτυγχάνεται ένας στόχος, μηδενίζει το κοντέρ.
Ακολουθήστε το protothema.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr