Ράσελ Κρόου: Λυπάμαι πραγματικά τους ηθοποιούς που δεν πιστεύουν το θέμα πάνω στο οποίο δουλεύουν, εγώ είμαι ευχαριστημένος

Ευχαριστημένος με το σημείο βρίσκεται σήμερα η καριέρα του δήλωσε ο Ράσελ Κρόου, τονίζοντας μεταξύ άλλων ότι λυπάται τους συναδέλφους του που δουλεύουν πάνω σε πρότζεκτ που δεν πιστεύουν.

Ο βραβευμένος με Όσκαρ ηθοποιός βρέθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας με το ντοκιμαντέρ «What Love Builds», που καταγράφει τη ζωή του ως μουσικού και τη δραστηριότητά του με το συγκρότημα Indoor Garden Party. Αν και έχει απασχολήσει πολλές φορές για έντονες εκρήξεις θυμού, τόσο στην ιδιωτική όσο και στη δημόσια ζωή του, εμφανίστηκε ήρεμος και αναστοχαστικός, όπως αναφέρει το Deadline.

Ο Κρόου στη συνέντευξη Τύπου μοιράστηκε τη χαρά του για την εξέλιξή του και σημείωσε ότι η διάρκειά του στον χρόνο σχετίζεται με την «καθαρή οπτική» που διατηρεί όταν αποφασίζει ποιο θα είναι το επόμενο βήμα του. «Όταν πρέπει να σηκωθώ στις 4:30 το πρωί για να πάω σε κινηματογραφικό γύρισμα, πρέπει οπωσδήποτε να ξέρω γιατί σηκώνομαι στις 4:30», είπε χαρακτηριστικά.

«Λυπάμαι πραγματικά τους ηθοποιούς που αποφασίζουν να πάνε σε ένα πλατό ενώ δεν πιστεύουν στο θέμα πάνω στο οποίο δουλεύουν ή στον χαρακτήρα που υποδύονται. Γιατί πώς στο καλό μπορείς να παρακινήσεις τον εαυτό σου τέτοια ώρα, αν δεν υπάρχει μια θεμελιώδης αγάπη γι’ αυτό που κάνεις; Οπότε είμαι ευχαριστημένος με το πώς εξελίσσονται τα πράγματα», πρόσθεσε.

Αργότερα άφησε να εννοηθεί ότι αυτές οι επιλογές, αλλά και η ελευθερία που διαθέτει στην καριέρα του, προέρχονται επίσης από την «κακή διαχείριση», όπως τη χαρακτήρισε, της σχέσης του με το Χόλιγουντ. «Νομίζω ότι έχω καταστήσει αρκετά σαφές πως έχω διαχειριστεί άσχημα τη σχέση μου με το Χόλιγουντ, όπως θα περίμενε κανείς. Αλλά πάντοτε προς όφελός μου. Στην πραγματικότητα χρειάστηκε πολύς καιρός για να καταλάβουν οι άνθρωποι ότι δεν είμαι Αμερικανός, γιατί στην πρώτη εκείνη έκρηξη επιτυχίας όλοι απλώς έκαναν μια τεράστια υπόθεση. Δεν με παρακινούν τα ίδια πράγματα που παρακινούν απαραίτητα όσους προέρχονται από αυτή την κουλτούρα».

Όσον αφορά στο ντοκιμαντέρ, που τον οδήγησε στο Φεστιβάλ, ένα πρότζεκτ πάθους που δουλεύει εδώ και 15 χρόνια και εστιάζει στην αγάπη του για τη μουσική, σημείωσε: «Η πρόθεσή μου ήταν να απαντήσω στην ερώτηση που μάλλον μου γίνεται συχνότερα και αφορά τη διαφορά ανάμεσα στη μουσική και την υποκριτική. Η ταινία επιχειρεί να εξηγήσει ότι, για μένα, αυτά τα δύο είναι απολύτως συνδεδεμένα. Όλα προέρχονται από την ίδια δημιουργική πηγή, οπότε ελπίζω μετά την προβολή της ταινίας να μη χρειάζεται να απαντώ τόσο συχνά σε αυτή την ερώτηση».

Όταν ρωτήθηκε αν υπάρχει κάποια πτυχή της μουσικής εμφάνισης που προτιμά σε σχέση με την υποκριτική, ο Κρόου στάθηκε στη σύνδεση με το κοινό. Συγκεκριμένα, σνέφερε: «Ό,τι κάνω ως κινηματογραφικός ηθοποιός επηρεάζεται από το γεγονός ότι ξέρω πώς να καθοδηγώ ένα κοινό ζωντανά, ακόμη κι αν δεν βρίσκεται μέσα στην αίθουσα. Εξακολουθώ να κουβαλάω αυτή την προσδοκία και την κατανόηση για το τι αντιλαμβάνεται το κοινό και τι πρόκειται να αποκομίσει από κάθε ερμηνεία. Αυτό δεν σημαίνει καθόλου ότι είμαι κάποιου είδους δούλος του κοινού. Απλώς έχω επίγνωση, κι αυτό προέρχεται από την εμπειρία μου στο ροκ εν ρολ και στο θέατρο».

Ο Ράσελ Κρόου ρωτήθηκε επίσης αν, σε περίπτωση που μπορούσε να γυρίσει τον χρόνο πίσω, θα επέλεγε να γίνει διάσημος μουσικός αντί για διάσημος ηθοποιός. «Απλώς ακολούθησα τις ευκαιρίες όπως έρχονταν. Δεν είχα σχέδιο και ακόμη δεν έχω σχέδιο. Κάνω αυτό που μου φαίνεται κάθε φορά προφανές, κυνηγώ όσα αισθάνομαι ότι με συνδέουν πραγματικά. Δεν θα ήθελα να αλλάξω τίποτα από την καριέρα που είχα. Ακόμη και στις πιο σκοτεινές στιγμές της, ήταν εξαιρετικά διδακτική», επισήμανε.