«The Shards»: Πλούσια παιδιά, σκοτεινά μυστικά και ένας δολοφόνος στο εκτυφλωτικό Λος Άντζελες των ’80s

Ο ουρανός είναι μονίμως γαλάζιος, οι πισίνες δροσερές, τα αυτοκίνητα ακριβά, τα πουκάμισα Ralph Lauren ατσαλάκωτα και τα μοκασίνια Gucci διασχίζουν καλογυαλισμένα πατώματα αποικιακών επαύλεων: το Λος Αντζελες του 1981 στο «The Shards» σε τυφλώνει. Είναι ένας κόσμος λίγο προτού αλλάξει.

Πριν από το AIDS, πριν από το Διαδίκτυο, προτού η αμερικανική αισιοδοξία των 80s αρχίσει να εμφανίζει τις πρώτες βαθιές ρωγμές. Και ο Ράιαν Μέρφι γνωρίζει καλά ότι λίγα πράγματα είναι πιο ανησυχητικά από μια άψογη εικόνα όταν ξέρεις ότι κάπου μέσα της πρόκειται να εμφανιστεί ένα πτώμα.

Η νέα σειρά του FX, που στην Ελλάδα προβάλλεται στο Disney+, βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Μπρετ Ιστον Ελις και βρίσκει τον δημιουργό των «American Horror Story», «Feud» και «Love Story» σε μία από τις πιο ταιριαστές συνεργασίες της καριέρας του. Ο κόσμος του Ελις μοιάζει σαν να είχε γραφτεί περιμένοντας τον Μέρφι.

Στο κέντρο της ιστορίας βρίσκεται ο 17χρονος Μπρετ Ιστον Ελις, τον οποίο υποδύεται ο Ιγκμπι Ρίγκνεϊ. Είναι μαθητής σε ένα πανάκριβο ιδιωτικό σχολείο του Λος Αντζελες, γράφει ήδη το πρώτο του μυθιστόρημα και κινείται μέσα σε έναν μικρό, προνομιούχο κόσμο όπου όλοι είναι όμορφοι, δημοφιλείς και περισσότερο δυστυχισμένοι απ’ όσο επιτρέπεται να δείξουν. Δίπλα του βρίσκονται η κοπέλα του, Ντέμπι, την οποία υποδύεται η Χέις Γουόρνερ, η παιδική του φίλη Σούζαν (Κάια Γκέρμπερ) και ο Τομ (Γκράχαμ Κάμπελ).

Ο Μπρετ αγαπά τη Σούζαν, βγαίνει με την Ντέμπι και παράλληλα συναντά κρυφά αγόρια. Η ζωή του είναι ήδη ένα περίπλοκο σύστημα από ψέματα όταν στο σχολείο εμφανίζεται ο Ρόμπερτ Μάλορι: ο Χόμερ Γκιρ, γιος του Ρίτσαρντ Γκιρ και της Κάρεϊ Λόουελ, υποδύεται έναν πανέμορφο εισβολέα. Ο Μπρετ είναι βέβαιος ότι τον έχει ξαναδεί έναν χρόνο νωρίτερα, σε μια σκοτεινή κινηματογραφική αίθουσα όπου προβαλλόταν η «Λάμψη».

Ο Ρόμπερτ αρνείται ότι βρισκόταν εκεί. Μια ασήμαντη φαινομενικά λεπτομέρεια θα αποτελέσει την αρχή μιας εμμονής. Την ίδια περίοδο νεαροί εξαφανίζονται και ένας κατά συρροή δολοφόνος, γνωστός ως «The Trawler», τρομοκρατεί την πόλη. Ο Μπρετ αρχίζει να πιστεύει ότι ο μυστηριώδης και ολοένα δημοφιλέστερος καινούριος μαθητής έχει σχέση με τους φόνους.

Το έξυπνο εύρημα είναι ότι ποτέ δεν είμαστε απολύτως βέβαιοι αν πρέπει να εμπιστευτούμε τον Μπρετ. Μήπως ο Ρόμπερτ είναι πράγματι επικίνδυνος; Μήπως η έλξη του Μπρετ για εκείνον μεταμορφώνεται σε παράνοια; Ή μήπως ο πραγματικός κίνδυνος βρίσκεται πολύ πιο κοντά; Η σειρά παίρνει τον χρόνο της. Παρακολουθεί πάρτυ, ναρκωτικά, σεξουαλικά μυστικά, σχολικές φιλοδοξίες και τα μικρά τελετουργικά μιας τάξης παιδιών που πιστεύουν ότι η ζωή θα τους ανήκει για πάντα. Αυτή η επιμονή στη λεπτομέρεια λειτουργεί συχνά υπέρ της ατμόσφαιρας, αλλά αποτελεί και μια αδυναμία της σειράς: οι παράλληλες ιστορίες πολλαπλασιάζονται μέχρι η αφήγηση να μοιάζει κάποιες στιγμές σαν να έχει ξεχάσει ποιο μυστήριο προσπαθεί να λύσει.

Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο βρίσκεται στην αλλόκοτη σχέση της σειράς με την αλήθεια. Ο Αμερικανός Μπρετ Ιστον Ελις έχει χαρακτηρίσει αυτό το βιβλίο του σχεδόν ολοκληρωτικά αυτοβιογραφικό, ομολογώντας ότι τα πρόσωπα υπήρχαν και πολλές από τις σκηνές εκτυλίχθηκαν και στην αληθινή ζωή του. Η δήλωση χρειάζεται, ωστόσο, έναν τεράστιο αστερίσκο: το «The Shards» είναι αυτομυθοπλασία. Ο δολοφόνος δεν υπήρξε. Ούτε οι τελετουργικοί φόνοι αποτελούν ένα κρυφό κεφάλαιο της Ιστορίας του Λος Αντζελες. Αληθινός είναι ο πυρήνας. Ο Ελις πράγματι γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Λος Αντζελες, φοίτησε στο ακριβό Buckley School και άρχισε νέος να γράφει το μυθιστόρημα «Λιγότερο από μηδέν» που εκδόθηκε όταν εκείνος ήταν μόλις 21 ετών, μετατρέποντάς τον σχεδόν αμέσως σε enfant terrible της αμερικανικής λογοτεχνίας. Αργότερα θα έγραφε τα «Οι κανόνες της έλξης» και «Αμερικάνικη ψύχωση», χτίζοντας μια καριέρα πάνω στην αποξένωση, στην επιθυμία και στην ηθική κενότητα της προνομιούχας Αμερικής.

Την ιστορία του «The Shards» την κουβαλούσε μέσα του περίπου 40 χρόνια. Στη διάρκεια της πανδημίας άρχισε να αναζητά παλιούς συμμαθητές, να ακούει ξανά τη μουσική του 1981 και να ψάχνει τα μέρη όπου σύχναζαν - τα περισσότερα δεν υπήρχαν πια. Η νοσταλγία ξεκλείδωσε τελικά το βιβλίο που κυκλοφόρησε το 2023. Η πραγματική ιστορία δεν μιλά για τον δολοφόνο, αλλά για έναν 17χρονο ομοφυλόφιλο που προσπαθεί να κατασκευάσει την εκδοχή του εαυτού του που θα γίνει αποδεκτή. Για τους φίλους που κάποτε έδειχναν ότι θα υπάρχουν για πάντα και μετά εξαφανίστηκαν. Για μια πόλη που είναι ζωντανή ως ανάμνηση μόνο.

Ο Ράιαν Μέρφι απολαμβάνει την εποχή των 80s σαν αμαρτία. Κάλβιν Κλάιν, φίλτρα σέπια, κάμπριο, κοκαΐνη και ένα soundtrack που μετατρέπει το Λος Αντζελες σε μουσικό βίντεο. Η φωτογραφία είναι εξαιρετική και η μουσική των Ντέιβιντ Κλοτζ και Μόργκαν Κίμπι μαζί με νέα τραγούδια του Τρόι Σιβάν, δίνει στη σειρά κάτι σημαντικότερο και πιο επιδραστικό από τη ρετρό αισθητική: μελαγχολία.

Ο Ιγκμπι Ρίγκνεϊ είναι η αποκάλυψη. Παίζει τον Μπρετ με την κατάλληλη απόσταση, δημιουργώντας συνεχώς την εντύπωση ότι πίσω από το ωραίο αγόρι υπάρχει κάποιος που παρατηρεί τους πάντες. Η Κάια Γκέρμπερ είναι εντυπωσιακή ως παρουσία, αλλά σχεδόν αστεία όταν ο ρόλος απαιτεί μεγαλύτερο συναισθηματικό βάθος. Ο Χόμερ Γκιρ, αντίθετα, εκμεταλλεύεται έξυπνα την αμφισημία του Ρόμπερτ: αρκετά γοητευτικός ώστε να τον θέλεις κοντά σου, τόσο παράξενος όσο να μην τολμούσες να τον προσκαλέσεις στο σπίτι ◆


Φωτογραφίες: Getty Images/ideal image, fx