Πέτρος Γαϊτάνος: Έχω βρίσει «μαλ@@@» και μετά προσευχήθηκα, η βασκανία υφίσταται, να μαλώσουμε τις ξεματιάστρες με τις χαζοευχές

Για την πίστη του στον Θεό, τη βασκανία «που υφίσταται», την αντίδρασή του όταν έχει χρησιμοποιήσει τη λέξη «μαλ@@@», τις δεισιδαιμονίες αλλά και τη Eurovision μίλησε το βράδυ της Τρίτης ο Πέτρος Γαϊτάνος που ήταν καλεσμένος του Γρηγόρη Αρναούτογλου.

Όπως είπε στον ΑΝΤ1 «η βασκανία υφίσταται, μόνο που εκεί θα πρέπει να μαλώσουμε τον κόσμο που συνηθίζει από τηλέφωνο και χαζοευχούλες να κάνει τις ξεματιάστρες. Δεν είναι σωστό αυτό, η βασκανία είναι ήπια δαιμονική ενέργεια που εισπράττει ο άνθρωπος που μόνο ο ιερέας καλείται να διαβάσει και σε ειδικές περιπτώσεις. Η λογική ότι έχουμε μάθει μια ευχή από τη γιαγιά μας... Δεν είναι έτσι, ο διάβολος είναι στα ιερά, όχι στα δαιμονικά, δεν πρέπει να πιστεύουμε τόσο στην τύχη και τη φανταστική κατάσταση των πραγμάτων».

Στο πλαίσιο αυτό εξομολογήθηκε ότι έχει βρίσει ελάχιστος φορές: «Το μόνο που έχω πει είναι αυτό που ξεκινάει από "μα" και μετά όσο κι αν ακούγεται παράξενο προσεύχομαι και λέω δεν είναι σωστό αυτό που έκανα, αλλά κάποιες φορές συμβαίνουν πράγματα που αγανακτείς. Γενικώς δεν βρίζω».



Μιλώντας, δε, για τη μούντζα είπε ότι «είναι από τα πράγματα που λειτουργούν ως ισχυρή δεισιδαιμονία. Πρέπει λίγο να συνέλθουμε. Δεν μπορούμε να πιστεύουμε σε χαζά πράγματα όπως το χτυπάω ξύλο, κούφια η ώρα, πιάσε κόκκινο ή είδα μαύρη γάτα. Η Εκκλησία μας δεν ακολουθεί κάτι από αυτά, τα καταδικάζει και όλα αυτά έχουν δαιμονική επήρεια».

«Βεβαίως υπάρχει η μαγεία αλλά πρέπει να τη διαχειριζόμαστε με διάκριση. Ο άνθρωπος - η Εκκλησία αιωνίως το λέει - που δεν έχει κλίση το είναι του προς το αγαθό, είναι ξέφραγο αμπέλι» κατέληξε ο Πέτρος Γαϊτάνος.



Όσον αφορά τη Eurovision υποστήριξε ότι «όλα αυτά τα πράγματα ζημιώνουν τον κόσμο. Εγώ ως καλλιτέχνης που έχω την πεποίθηση ότι υπηρετώ την υψηλή τέχνη σε όσα καταπιάνομαι, δεν αναγνωρίζω στη Eurovision κάτι που να αξίζει ως τέχνη, έχει πολλά ζημιογόνα στοιχεία και κάποια αξιόλογα. Η Κλαυδία ήταν αξιόλογη παρουσία, ήταν ωραία ντυμένη, είχε ωραία έκφραση, ωραίο τραγούδι. Υπάρχει το ωραίο γιατί να ψάχνουμε πάντα το γελοίο;».

Συγκινημένος, τέλος, μετέφερε μια ιστορία από το Άγιον Όρος με τον γέροντα Παΐσιο: «μια φορά στο Άγιον Όρος δήλωσε κάποιος ότι ήμουν στο τζιπ και ταξιδεύαμε με τον γέροντα Παΐσιο. τον ρώτησα πού είναι ο Θεός; Πού μπορώ να τον δω; Έσκυψε ο γέροντας και προσευχήθηκε - με συγκινεί κάθε φορά που το θυμάμαι - και τότε άρχισα να βλέπω παντού τον θεό. Όταν βλέπεις παντού τον Θεό γιατί το είναι σου γέρνει προς τα εκεί, δεν χρειάζεται να πεις λογικές λέξεις».