Κώστας Νικούλι: Ποτέ δεν κρύφτηκα, πάντα έλεγα ότι είμαι από τους Αγίους Σαράντα της Αλβανίας

Από τους Αγίους Σαράντα της Αλβανίας κατάγεται ο Κώστας Νικούλι και, όπως δήλωσε, ποτέ δεν το έκρυψε.

Σε συνέντευξη που έδωσε στην εκπομπή «Buongiorno» την Παρασκευή 20 Μαρτίου, ο ηθοποιός εξήγησε πως γεννήθηκε στην Ελλάδα, όμως απέκτησε την ιθαγένεια των γονιών του, γεγονός που του δημιούργησε προβλήματα όσο πήγαινε στο σχολείο, ωστόσο τόνισε πως εκείνος αισθανόταν περήφανος και το επικοινωνούσε μόνος του. Άλλωστε, όπως ανέφερε, τα παιδιά στις μικρότερες ηλικίες τσακώνονται για διάφορους λόγους και η αντιμετώπισή τους δεν είχε να κάνει με την ταμπέλα του «ξένου».

Ο Κώστας Νικούλι επισήμανε πως πάντοτε μιλούσε στο σχολείο του για τα καλοκαίρια που περνούσε στην Αλβανία και ένιωθε όμορφα για τους φίλους που είχε εκεί: «Εγώ έχω γεννηθεί στην Ελλάδα, στην Αθήνα. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει ακόμα αυτό που υπάρχει σε όλη την Ευρώπη, ότι ένα παιδί γεννιέται σε μία χώρα και παίρνει αυτόματα την ιθαγένεια της χώρας αυτής. Εγώ γεννήθηκα εδώ αλλά πήρα την ιθαγένεια των γονιών μου. Ανά εξάμηνο πηγαίναμε να ανανεώσουμε τη βίζα μας. Θα πω την αλήθεια, στα παιδιά όσο να' ναι υπάρχει πολύ bullying ανεξάρτητα από πού κατάγεσαι. Υπήρχαν στο σχολείο συγκρούσεις με το οτιδήποτε. Το ζήτημα είναι ότι ποτέ δεν κρύφτηκα. Θα μπορούσα να πω ότι είμαι Έλληνας, αλλά πάντα έλεγα ότι είμαι από τους Αγίους Σαράντα, από την Αλβανία. Στις εκθέσεις μου έλεγα ότι πήγαινα στην τάδε παραλία στους Αγίους Σαράντα. Πάντα το έλεγα. Πολλές φορές με τα παιδιά τσακωνόμασταν επειδή με έλεγαν λεπτό και αδύναμο, δεν είχε να κάνει με το ότι μπαίνει η ταμπέλα του ξένου και τον "κοπανάμε". Ήμουν περήφανος γι' αυτό που ζούσα τα καλοκαίρια, για τους ανθρώπους που έβλεπα εκεί, τους φίλους μου, οπότε με το να το μοιράζομαι αυτό, δεν είχε ο άλλος να σου πει κάτι», είπε.

Δείτε το βίντεο


Στη συνέχεια, ο ηθοποιός αναφέρθηκε στους γονείς του, οι οποίοι όταν ήρθαν στην Ελλάδα άλλαξαν επαγγέλματα: «Η μητέρα μου ήταν πολιτικός μηχανικός και ο πατέρας μου είχε σπουδάσει γαλλική φιλολογία, όταν ήρθαν εδώ δεν ασχολήθηκαν με αυτά, έκαναν άλλες δουλειές. Ο πατέρας μου συγκεκριμένα αναγνώρισε το πτυχίο του πολύ αργότερα και δούλεψε πολύ λίγο σε ένα ΙΕΚ. Αλλά δεν το αξιοποίησαν. Είχαμε ένα μίνι μάρκετ για 12 χρόνια, η μητέρα μου αργότερα δούλεψε ως οδηγός ταξί. Είναι περίεργη αυτή η συζήτηση».

Όσον αφορά στις δυσκολίες που μπορεί να του δημιούργησε η καταγωγή του στον επαγγελματικό του χώρο, δήλωσε πως για εκείνον αυτή αποτέλεσε εφόδιο: «Και στον χώρο το δικό μου δεν υπάρχει τώρα διαχωρισμός, ούτε όταν ξεκίνησα. Ξεκίνησα με αυτό το εφόδιο, ότι ήμουν μετανάστης δεύτερης γενιάς ήταν αυτό που με βοήθησε, γιατί ήταν αυτός ο ρόλος, λέω για την ταινία "Ξενία" που ζητούσαν παιδιά αλβανικής καταγωγής που να ζουν στην Ελλάδα. Είχα κάνει έναν queer χαρακτήρα. Στο θέατρο, στην υποκριτική τα "αρνητικά" μας πάμε να τα φωτίσουμε. Από τα προσωπικά σου στοιχεία θα αντλήσεις υλικό, γιατί αυτά είναι τα αληθινά», σημείωσε.

Κλείνοντας, ο Κώστας Νικούλι εξήγησε πως και στην Ελλάδα αλλά και στην Αλβανία αισθανόταν ξένος, όμως έγινε «ένα» με τους ανθρώπους που βρέθηκαν στο πλευρό του: «Και εδώ και εκεί ένιωθα ξένος. Δεν ήταν ότι με επηρέαζε όμως, δεν με έκανε να φοβάμαι. Ένιωθα ότι ανήκω κάπου, στους φίλους μου... Ενστερνίστηκα το μέρος που μεγάλωσα, το Παλαιό Φάληρο που μεγάλωσα. Οι διακοπές μου ήταν στους Αγίους Σαράντα. Και οι φίλοι μου που μεγαλώσαμε μαζί, δεν ήταν αλβανικής καταγωγής αλλά είναι τα αδέρφια μου, με αγκάλιασαν και είμαστε ακόμα φίλοι», είπε.