Chali XCX, το outsider που έγινε mega star

Το 2026 μάλλον θα είναι η χρονιά της. Οπως ήταν και το 2024, που κυκλοφόρησε το έκτο στούντιο άλμπουμ της «Brat», που την έβαλε στους A-Listers της μουσικής σκηνής έπειτα από προσπάθειες χρόνων και έκανε viral τη λέξη «brat» (παλιόπαιδο). Οπως ήταν και το 2025, όπου απέσπασε οχτώ υποψηφιότητες στα βραβεία Grammy -πάντα για το «Brat»- και κέρδισε τα δύο, ενώ παράλληλα έκανε και τα πρώτα της δειλά βήματα στην κινηματογραφική πιάτσα. Στη φετινή χρονιά, λοιπόν, η Charli XCX κάνει ποδαρικό με τρεις ταινίες και πολλές φιλοδοξίες να κατακτήσει και τη μεγάλη οθόνη. Ή έστω να το προσπαθήσει.

Πριν κάνουμε μια σύντομη ανασκόπηση στο παρελθόν της, ας προσθέσουμε στα διαπιστευτήριά της και ότι δηλώνει μεγάλη φαν της αείμνηστης Αρλέτας και ότι ένα από τα τραγούδια της, το «Αδειες Νύχτες», έχει μόνιμη θέση στη λίστα με τα αγαπημένα της. Τη λες και καλόγουστη. Η Σάρλοτ-Εμα Ατσισον, λοιπόν, γεννήθηκε πριν από 33 χρόνια στο Κέιμπριτζ από Σκοτσέζο πατέρα και Ινδή μουσουλμάνα μητέρα.

Δύο διαφορετικές καταγωγές, δύο διαφορετικές κουλτούρες, κι εκείνη να βρίσκεται στη μέση και περίπου πουθενά. Τα Σαββατοκύριακα τα περνούσε στο σπίτι των Γκουτζαράτι παππούδων της, εντρυφώντας στις ταινίες του Μπόλιγουντ και καταναλώνοντας ινδικά φαγητά. Τις καθημερινές ήταν η ανεπιθύμητη μαθήτρια του σχολείου που εντρυφούσε στην απομόνωση και κατανάλωνε ρατσιστικά σχόλια και διακρίσεις. Η μόνη της διέξοδος ήταν η μουσική, αυτή που έγραφε από τα 14 της, με επιρροές από τις Spice Girls και την Μπρίτνεϊ Σπίαρς.

Στα 15 της ανακοίνωσε στους γονείς της ότι θα συγκατοικήσει με έναν τύπο που διοργάνωνε παράνομα rave πάρτυ. Η απειλή της δεν πραγματοποιήθηκε υπό τον όρο ότι θα μπορεί να παίζει ρέιβ μουσική σε clubs. Ούσα δε ανήλικη, πήγαινε στην εργασία της με γονεϊκή συνοδεία. Αυτά το σωτήριον έτος 2008. Τελειώνοντας το σχολείο, κατάφερε να τρυπώσει σε μια σχολή Καλών Τεχνών στο Λονδίνο.

Αντεξε μόνο μέχρι το πρώτο έτος. «Ενιωθα ότι ούτε εκεί ανήκα. Δεν ήμουν αρκετά εύγλωττη, δεν ήμουν αρκετά καλλιεργημένη», ανέφερε σε μία από τις αμέτρητες συνεντεύξεις που θα έδινε χρόνια μετά. Και εδώ που τα λέμε, τι δουλειά είχε η Σάρλοτ σε Σχολή Καλών Τεχνών;

Κάπου εκεί, ή ίσως και λίγο νωρίτερα, γεννήθηκε η Charli XCX, το όνομα που χρησιμοποιούσε στο MSN Messenger. Μια εκρηκτική περσόνα, η οποία γράφει μουσική με ξεκάθαρα club vibes και στίχους που μιλάνε για σεξ, έρωτα, αυτοκίνητα, ηδονισμό και τη γυναικεία φιλία. Το πρώτο της άλμπουμ «True Romance» κυκλοφόρησε μετ’ εμποδίων το 2013, πήρε καλές κριτικές, αλλά πάτωσε στις πωλήσεις. «Δεν πρέπει να είχε πουλήσει περισσότερα από 12 αντίτυπα», επιβεβαιώνει η ίδια.

Ούτε οι δισκογραφικές εταιρείες έδειχναν να εκτιμούν τη δουλειά της. «Κανένας δεν με έπαιρνε στα σοβαρά. Θεωρούσαν τις ιδέες μου είτε ανόητες και παιδικές είτε μπερδεμένες». Μέχρι που γνωρίστηκε με τους υπεύθυνους της PC Music, του label που ήταν πρόθυμο να προωθήσει καλλιτέχνες και μουσικές που οι υπόλοιπες δισκογραφικές εταιρείες απέρριπταν.

Η Charli XCX άνθησε στην αγκαλιά της PC Music. Εγραψε τραγούδια για λογαριασμό άλλων (όπως το «Señorita» που ερμήνευσαν η Καμίλα Καμπέγιο και ο Σον Μέντες), κυκλοφόρησε τρία ακόμα albums («Sucker» το 2014, «Charli» το 2019 και «How I’m Feeling Now» το 2020) και άρχισε να αποκτά φανατικούς οπαδούς που λάτρευαν τη μουσική της και ακόμα περισσότερο τις live εμφανίσεις της με την ατμόσφαιρα πάρτυ που δεν θέλεις να τελειώσει ποτέ.

Η καθολική αποδοχή που ονειρευόταν, όμως, επέμενε να μην έρχεται. «Επί χρόνια μου έλεγαν ότι είμαι outsider και ότι ποτέ δεν θα γίνω πραγματικά αποδεκτή στη βρετανική μουσική σκηνή. Αυτό ήταν το αφήγημα που επαναλάμβανε ο Τύπος για μένα: ότι είμαι το κορίτσι που ανακατεύει την underground με την pop μουσική και ότι για κάποιον λόγο δεν καταφέρνω να πείσω τον κόσμο».

Τον κόσμο τελικά τον έπεισε με την πέμπτη δισκογραφική δουλειά της «Crash», ένα θεματικό άλμπουμ που κυκλοφόρησε το 2022 και διηγούνταν την ιστορία μιας επίδοξης mainstream pop star. Τη δική της. Οταν το άλμπουμ έφτασε στο Νο1 των βρετανικών charts και ένα από τα τραγούδια του, το «Speed Drive», βρήκε μια θέση στο σάουντρακ της «Barbie», η Charli XCX ήξερε ότι τα είχε καταφέρει: είχε γίνει mainstream pop star.

Και ύστερα ήρθε το «Brat», τίτλος-φόρος τιμής στη διαδικτυακή κουλτούρα, την οποία η ίδια ναι μεν σατιρίζει, αλλά φοράει και σαν δεύτερο δέρμα της. Ισως ακούγεται υπερβολικό και σίγουρα κλισέ, αλλά αυτό το άλμπουμ έγραψε όντως Ιστορία. Κάθε τραγούδι του έγινε σλόγκαν για τους ολοταχώς αυξανόμενους θαυμαστές της, επηρέασε την αισθητική της προεκλογικής καμπάνιας της Κάμαλα Χάρις και καθόρισε μια ολόκληρη γενιά. Και λίγα γράφουμε, αλλά υπάρχει και περιορισμός χώρου.

Στον απόηχο της παγκόσμιας επιτυχίας του «Brat», η Charli XCX αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη της και στον κινηματογράφο. Κι αυτό μας φέρνει πίσω στις πρώτες αράδες του κειμένου. Μέσα στο 2025 συμμετείχε σε τρεις ταινίες που έκαναν περαντζάδα σε διάφορα κινηματογραφικά φεστιβάλ: ήτοι, «100 Nights of Hero», «Sacrifice» και «Erupcja», στο οποίο μάλιστα η ίδια συνυπέγραψε το σενάριο και συνέβαλε στην παραγωγή.

Από τα τέλη Ιανουαρίου προβάλλονται στις αμερικανικές αίθουσες δύο ακόμα ταινίες στις οποίες συμμετέχει η wannabe ηθοποιός: το ήδη πολυσυζητημένο «I want your sex» του Γκρεγκ Αράκι και το «The Gallerist» της Κάθριν Γιαν, με πρωταγωνίστριες τη Νάταλι Πόρτμαν και την Τζένα Ορτέγα.

Η ταινία όμως για την οποία καμαρώνει είναι το «The Moment» σε σκηνοθεσία Εϊντάν Ζαμίρι, που έκανε πρεμιέρα στο φετινό φεστιβάλ Sundance και βασίστηκε σε δική της ιδέα. Η Charli XCX πρωταγωνιστεί ως εναλλακτική εκδοχή του εαυτού της στη διάρκεια μιας εναλλακτικής εκδοχής της περιοδείας του «Brat», την οποία έχει δεχτεί να ντοκουμεντάρουν και έχει καταλήξει να καπελωθεί από εταιρικά συμφέροντα.

Αυτό δηλαδή που η ίδια στην πραγματικότητα αρνήθηκε να κάνει και γενικότερα προσπαθεί να αποφύγει. Με λίγα λόγια, η ταινία είναι ένα «τι θα γινόταν αν...». Κι αυτό μας φέρνει στην ερώτηση των πολλών εκατομμυρίων δολαρίων: τι θα γινόταν αν η Ατσισον δεν είχε γίνει ποτέ η Charlie XCX; Ισως τίποτα για τη μουσική βιομηχανία, αφού δεν θα ήξερε τι είχε χάσει. Αλλά για την ίδια, η ζωή θα ήταν εντελώς διαφορετική. Δεν θα έμενε σε μια πανάκριβη έπαυλη στους λόφους του Χόλιγουντ με τον σύζυγό της Τζορτζ Ντάνιελ, ντράμερ των The 1975.

Δεν θα πόζαρε για τα εξώφυλλα του «Rolling Stone», της «Vogue» και του «Vanity Fair». Δεν θα έγραφε το σάουντρακ της ταινίας «Ανεμοδαρμένα Υψη», που προβάλλεται τώρα στις αίθουσες. Και δεν θα έκανε ποτέ δηλώσεις όπως η παρακάτω: «Επιτέλους κατάφερα να είμαι ο εαυτός μου και αυτό να αρέσει στον κόσμο. Δεν μετανιώνω για τις δυκολίες που πέρασα, ούτε με ενοχλεί που με θεωρούσαν outsider, γιατί ακόμα και τώρα είναι φορές που νιώθω κάπως άβολα ως μέλος του star system. Αλλά τα έχω βρει με όλα αυτά. Είναι όλα OK» .