Γκουίνεθ Πάλτροου στο Gala: Όταν έχεις ένα όνειρο, δεν υπάρχει Plan B

Εδώ και περίπου τρεις δεκαετίες, η Γκουίνεθ Πάλτροου κατέχει μια μοναδική θέση στη σύγχρονη κουλτούρα: απόγονος διακεκριμένης χολιγουντιανής οικογένειας, σύγχρονη ιέρεια του lifestyle και αμετακίνητη από την A-list ηθοποιός. Κέρδισε Οσκαρ προτού καν κλείσει τα 30, πρωταγωνίστησε σε ταινίες που καθόρισαν τη δεκαετία του ’90 («Ερωτευμένος Σαίξπηρ», «Ο ταλαντούχος κύριος Ρίπλεϊ», «Se7en») και αργότερα έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της παγκόσμιας ποπ μυθολογίας ως Pepper Potts στο blockbuster κινηματογραφικό σύμπαν της Marvel. Και μετά, σε μια στιγμή που πολλοί θα θεωρούσαν το αποκορύφωμα, αποχώρησε διακριτικά. Μετά την απομάκρυνσή της δεν έμεινε άπραγη.

Αντίθετα, διοχέτευσε την ενέργειά της στο Goop, την εταιρεία ευεξίας και lifestyle που ίδρυσε το 2008, μετατρέποντάς την από ένα προσωπικό newsletter σε μια παγκόσμια επιχείρηση με τεράστια πολιτισμική επιρροή. Παράλληλα, μεγάλωσε την Απλ και τον Μόουζες -τα παιδιά που απέκτησε με τον πρώην σύζυγό της Κρις Μάρτιν-, παντρεύτηκε τον τηλεοπτικό παραγωγό Μπραντ Φάλτσακ και δημιούργησε μια νέα, πολυμελή οικογένεια μαζί και με τα δικά του παιδιά. Η υποκριτική, που αποτελούσε κάποτε το κέντρο της ζωής της, μπήκε σε παύση. Οχι ως άρνηση, αλλά ως επιλογή. Η επιστροφή της, λοιπόν, μοιάζει λιγότερο με «comeback» και περισσότερο με επανατοποθέτηση.

Στο ξέφρενο «Marty Supreme» του Τζος Σαφντί, η Αμερικανίδα πρωταγωνίστρια υποδύεται μια πρώην ηθοποιό που ζει με τους συμβιβασμούς, τις απώλειες και τις σιωπηλές μεταμέλειες του παρελθόντος της. Η συνάντησή της με τον Μάρτι, έναν γοητευτικό νεαρό με αχόρταγη φιλοδοξία -που υποδύεται ο βραβευμένος με Χρυσή Σφαίρα Τιμοτέ Σαλαμέ- δεν είναι ρομαντική λύτρωση, αλλά μια πράξη αμοιβαίας αναγνώρισης. Ο ρόλος συνομιλεί με τα αρχέτυπα του κλασικού Χόλιγουντ μόνο και μόνο για να τα αποδομήσει και η επιλογή της Πάλτροου, που υπήρξε συνώνυμο της effortless διασημότητας, είναι σχεδόν μεταμοντέρνα. Αν το «Marty Supreme» σηματοδοτεί την επιστροφή της στην υποκριτική, εκείνη το κάνει με τους δικούς της όρους.

Χωρίς βιασύνη, χωρίς απολογίες, χωρίς την ανάγκη να ξανακερδίσει κάτι. Μόνο με περιέργεια, αυτοπεποίθηση και τη σιωπηλή βεβαιότητα μιας γυναίκας που έφυγε όταν έπρεπε και επέστρεψε όταν είχε νόημα. Σε πρόσφατη συνέντευξη Τύπου που παρακολούθησε το «Gala», μίλησε με ειλικρίνεια για την απόφασή της να ξαναβρεθεί μπροστά από την κάμερα, την αντίδραση των παιδιών της και το πώς βλέπει πλέον το μέλλον.

Gala: Υπήρξε κάποια στιγμή στη ζωή σου που έκανες παύση από το σινεμά και λαχταρούσες να ξαναγυρίσεις, αλλά φοβόσουν ότι δεν θα μπορούσες να το ξανακάνεις;
Γκουίνεθ Πάλτροου: Για αρκετά χρόνια είχα αφοσιωθεί τόσο πολύ στην επιχειρηματική μου δράση που απομακρύνθηκα από τον κόσμο του κινηματογράφου.
Αυτός ίσως να ήταν ένας τρόπος να προστατευτώ, για να μη νιώθω ότι έκανα μια επιλογή που με έκανε να χάσω κάτι. Η επιχειρηματική μου ζωή, όμως, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και συναρπαστική. Οι καλλιτέχνες και οι επιχειρηματίες μοιάζουν πάρα πολύ. Είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Ποτέ δεν μετάνιωσα που απομακρύνθηκα. Ηταν το σωστό για μένα και για τα παιδιά μου εκείνη την περίοδο. Είμαι απλώς χαρούμενη που ο Τζος (Σαφντί) μού είπε: «Ελα, γύρνα πίσω και κάν’ το ξανά».

G.: Ο Σαφντί, που είναι και ο σκηνοθέτης της ταινίας, έχει πει ότι την ώρα που κυνηγάς το όνειρό σου, συμβαίνει η αληθινή ζωή. Εχεις αποτελέσει έμπνευση για πολλές γυναίκες πραγματοποιώντας τους επιχειρηματικούς σου στόχους. Πώς δημιουργείς αυτή την ισορροπία; Νιώθεις ποτέ ότι η ζωή σε προσπερνάει ενώ αφοσιώνεσαι στο όνειρό σου;
ΓΚ.Π.: Κατά μία έννοια, αισθάνομαι ότι είχα διαφορετικά κεφάλαια στη ζωή μου στα οποία ακολούθησα διαφορετικά όνειρα. Στα 20 μου, και μέχρι να αποκτήσω την κόρη μου, το όνειρό μου ήταν ο κινηματογράφος. Μετά ήρθε αυτό το υπέροχο όνειρο της μητρότητας, που συνεχίζεται ακόμα. Και μετά είχα ένα επιχειρηματικό όνειρο. Κάπως απρόσμενα αλλά και αναμενόμενα ταυτόχρονα, το όνειρο του κινηματογράφου επέστρεψε. Ηταν κάτι που δεν ήμουν σίγουρη ότι θα συνέβαινε ποτέ. Με έναν τρόπο, αυτό που λέει ο Τζος είναι αλήθεια: κάνεις μεγάλα όνειρα, η ζωή συνεχίζεται και μετά επιστρέφεις στη γη. Δεν είναι εύκολο να κάνεις πολλά πράγματα ταυτόχρονα. Είναι πολύ δύσκολο να ισορροπήσεις τα πάντα την ίδια στιγμή.

G.: Ποιες σταρ του παλιού κλασικού Χόλιγουντ σε ενέπνευσαν για να δημιουργήσεις τον χαρακτήρα σου;
ΓΚ.Π.: Είχα στο μυαλό μου μια πιο σκοτεινή εκδοχή της Γκρέις Κέλι γι’ αυτή την ταινία, επειδή εγκατέλειψε μια όμορφη και σημαντική καριέρα για χάρη του γάμου. Ενιωθα ότι κάτι άλλαξε στο βλέμμα της μετά από αυτή την απόφαση. Δεν επέστρεψε ποτέ στο Χόλιγουντ. Θυσίασε τα πάντα. Και πιστεύω ότι ράγισε λίγο. Ο χαρακτήρας μου κάνει μια παρόμοια επιλογή. Θυσιάζει την καλλιτεχνική της ελευθερία και την πλήρη έκφραση του εαυτού της για μια αίσθηση ασφάλειας μέσα στον γάμο. Πρέπει να θυμόμαστε ότι εκείνη την εποχή οι γυναίκες δεν μπορούσαν να έχουν τραπεζικούς λογαριασμούς, στεγαστικά δάνεια ή πιστωτικές κάρτες. Ηταν απόλυτα εξαρτημένες από τους συζύγους τους. Εκανε, λοιπόν, μια επιλογή που δεν την τίμησε καθόλου. Προσπάθησε πολύ να πείσει τον εαυτό της ότι θα λειτουργήσει.
Μετά έχασε το παιδί της και κατέρρευσε. Υπάρχει μια τεράστια τραγωδία εκεί, αλλά και κάτι πολύ σκληρό. Η ζωή είναι δύσκολη και σε σκληραίνει. Ηταν μια υπέροχη πρόκληση το να μπορέσω να ερμηνεύσω αυτή τη γυναίκα με όλη της την πολυπλοκότητα.

G.: Στην ταινία λες στον Τιμοτέ: «Τι θα κάνεις; Θα παίζεις πινγκ πονγκ; Πρέπει να έχεις κι ένα Plan B». Και δεν έχει, αλλά δεν έχεις ούτε εσύ, σωστά;
ΓΚ.Π.: Νομίζω ότι αν έχεις εναλλακτικά σχέδια, τότε είναι πολύ δύσκολο να πραγματοποιήσεις το βασικό σου όνειρο. Πιστεύω ότι πρέπει να έχεις μεγάλη πίστη, σχεδόν παραληρηματική, πως μπορείς να πετύχεις το όνειρό σου. Μόνο έτσι το πραγματοποιείς. Το να υπάρχει ένα εφεδρικό σχέδιο στο μυαλό σου, σαν δίχτυ ασφαλείας, υπονομεύει την αποστολή σου σε επίπεδο ενέργειας. Κάποιες φορές η ζωή μπορεί να σε απογοητεύσει. Μπορεί να φτάσεις σε ένα σημείο που να πεις: «Εντάξει, ίσως τώρα πρέπει να σκεφτώ μια διαφορετική κατεύθυνση». Αλλά όσο έχεις το όνειρό σου, δεν μπορεί να υπάρχει άλλο σχέδιο.

G.: Κοιτάζοντας πίσω στην καριέρα σου, τι κοινό είχες με τον Μάρτι; Τι σου έδινε την ώθηση να προχωρήσεις;
ΓΚ.Π.: Οταν είσαι 20 χρόνων κι έχεις ένα όνειρο, έχεις αυτή την απίστευτη αυτοπεποίθηση. Οσο μεγαλώνεις, γίνεσαι πιο ρεαλιστικός σχετικά με τη ζωή και το τι είναι δυνατό. Αλλά όταν είσαι 20, πριν φανερωθεί πραγματικά ο κόσμος μπροστά σου, πιστεύεις ότι τα πάντα είναι δυνατά. Αυτό που ενεργοποιεί τον Μάρτι είναι ένα πολύ συγκεκριμένο στοιχείο της νεότητας. Είναι αυτή η απίστευτη, σχεδόν αφελής πεποίθηση ότι θα καταφέρεις να πραγματοποιήσεις το όνειρό σου. Κι εγώ είχα την ίδια πίστη στα 20 μου σε σχέση με την υποκριτική μου καριέρα και στάθηκα πολύ τυχερή που πραγματοποίησα μεγάλο μέρος αυτού του ονείρου.

G.: Πώς σε βοήθησε η εμπειρία σου στο Χόλιγουντ να παίξεις μια μεγάλη κυρία του θεάτρου;
ΓΚ.Π.: Ημουν λίγο αγχωμένη όταν ξεκινήσαμε την ταινία - επειδή επέστρεφα μπροστά από τις κάμερες. Ευτυχώς την πρώτη μέρα γυρίζαμε τη σκηνή που κάναμε πρόβες για το θεατρικό. Ξεκίνησα στο θέατρο και έκανα πάρα πολλές παραστάσεις. Ετσι έμαθα αυτή τη δουλειά. Ημουν αγχωμένη, αλλά μόλις ανέβηκα στη σκηνή, σκέφτηκα: «Εντάξει, αυτό το θυμάμαι. Ξέρω πώς γίνεται». Και είχα τη φωνή της μητέρας μου στο κεφάλι μου να μου λέει ότι «πρέπει να παραμένεις προσγειωμένη πάνω στη σκηνή». Εκείνη την αποκαλεί «σανίδι», γιατί είναι παραδοσιακή. Ημουν ευγνώμων που η πρώτη μέρα της επιστροφής μου ήταν έτσι. Το θεατρικό μέσα στην ταινία είναι σαν κακό έργο του Τενεσί Γουίλιαμς. Προσπαθείς να βγάλεις κάτι καλό από κάτι που δεν είναι. Ενιωθα ότι είχα επιστρέψει στο στοιχείο μου.

G.: Πώς αντέδρασαν τα παιδιά σου όταν σε είδαν να συμπρωταγωνιστείς σε ταινία με τον Τιμοτέ Σαλαμέ;
ΓΚ.Π.: Συναντούν συχνά διάσημους ανθρώπους, αλλά το βρίσκουν κάπως βαρετό. Ομως, η περίπτωση Σαλαμέ ήταν πολύ ενδιαφέρουσα για τα παιδιά μου. Είναι πραγματικά το πρόσωπο μιας γενιάς. Ο γιος μου τον θεωρεί απίστευτα κουλ και η κόρη μου όταν είδε το «Να με φωνάζεις με τ’ όνομά σου», λιποθυμούσε στην κουζίνα. Το ίδιο ενθουσιασμένα ήταν και τα θετά μου παιδιά. Βέβαια, ενθουσιάστηκαν λιγότερο με τις φωτογραφίες των παπαράτσι που μας έδειχναν να φιλιόμαστε στο πάρκο. Τους έκαναν να ντραπούν, ειδικά τον γιο μου. (γέλια)

G.:Η κόρη σου αρχίζει να γίνεται διάσημη. Τη συμβουλεύεις; Ή την αποτρέπεις να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο;
ΓΚ.Π.: Η Απλ είναι καταπληκτική. Είναι τόσο ευχάριστη και έξυπνη. Βρίσκεται στο τελευταίο έτος του κολεγίου, ετοιμάζεται για τη Νομική. Αλλά πιστεύω ότι θα ακολουθήσει τα βήματά μου. Με τα παιδιά, κάθε φορά που θέλουν να μιλήσουμε για οτιδήποτε ή να ζητήσουν οποιαδήποτε συμβουλή, φυσικά και το κάνω ευχαρίστως. Θα μοιραστώ μαζί τους την εμπειρία μου και ό,τι με βοήθησε και ό,τι με δυσκόλεψε. Αλλά πιστεύω, επίσης, ότι πρέπει πραγματικά να αφήνεις τα παιδιά να βρίσκουν τον δικό τους δρόμο και την έμπνευσή τους και να μην προσπαθείς να τους επιβάλλεις τη δική σου οπτική. Νομίζω ότι το καλύτερο που μπορείς να κάνεις είναι να τα αναγνωρίζεις γι’ αυτό που είναι, στο σύνολό τους, και μετά να τα αφήνεις να ανοίξουν τα φτερά τους και να είσαι εκεί όταν σε χρειαστούν.

G.: Εχεις επιστρέψει οριστικά τώρα στον κινηματογράφο δηλαδή; Είσαι ανοιχτή σε νέες προτάσεις;
ΓΚ.Π.: Θα δούμε. Αν έχω μάθει κάτι, είναι ότι η ζωή είναι μεγάλη, ενδιαφέρουσα, γεμάτη στροφές και εκπλήξεις. Είμαι πιο ανοιχτή στο να κάνω κι άλλες ταινίες, αν μπορούσαν να είναι εμπειρίες σαν κι αυτή, που ήταν πραγματικά ξεχωριστή.