Στο αρχείο και πάλι οι τηλεφωνικές υποκλοπές από τον Άρειο Πάγο, δεν προέκυψαν νέα στοιχεία
17.11.2026
13:50
Ο Ευάγγελος Μπακέλας την έθεσε στο αρχείο, κρίνοντας, ότι δεν προσφέρθηκαν νέα στοιχεία, ικανά να ανοίξουν εκ νέου τον φάκελο των υποκλοπών
Και πάλι στο αρχείο τέθηκε από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευάγγελο Μπακέλα, η μήνυση που υποβλήθηκε προκειμένου να ανοίξει εκ νέου έρευνα της υπόθεσης των τηλεφωνικών υποκλοπών, η οποία απασχολεί την επικαιρότητα τα τελευταία χρόνια.
Ο Ευάγγελος Μπακέλας που μελέτησε τη μήνυση, η οποία είχε υποβληθεί στις αρχές Σεπτεμβρίου από τον εν ενεργεία υπηρετούντα στην ΕΥΠ Ιωάννη Παπαδόπουλο, την έθεσε στο αρχείο, κρίνοντας, ότι δεν προσφέρθηκαν νέα στοιχεία, ικανά να ανοίξουν εκ νέου τον φάκελο των υποκλοπών.
Η μήνυση του κ. Παπαδόπουλου η οποία υποβλήθηκε την 1η Σεπτεμβρίου, αφορούσε σε διάφορα αδικήματα (παράβαση καθήκοντος κ.ά.) κυρίως όμως αναφερόταν στην ανάγκη διερεύνησης του αδικήματος της κατασκοπείας, με την επίκληση, ότι ο μηνυτής Ιωάννης Παπαδόπουλος είναι εν ενεργεία στην ΕΥΠ.
Η μήνυση του στρεφόταν και κατά των τεσσάρων ιδιωτών που έχουν εισπράξει βαρύτατες ποινές για συμμετοχή στις υποκλοπές και των οποίων η δίκη σε δεύτερο βαθμό αναμένεται να ξεκινήσει στις 11 Δεκεμβρίου.
Και ενώ η μήνυση Παπαδόπουλου με δεδομένη την ιδιότητα του ως εν ενεργεία στην ΕΥΠ στρεφόταν κατά των τεσσάρων ιδιωτών (Ταλ Ντίλιαν και λοιποί) με κύριο όμως το αίτημα της διερεύνησης για το ενδεχόμενο διάπραξης κατασκοπείας, το αίτημα αυτό δεν έγινε δεκτό και δεν οδήγησε τελικά σε νέα έρευνα με το εισαγγελικό σκεπτικό, ότι:
- Δεν προσκομίστηκαν νέα στοιχεία από τον μηνυτή, τέτοια που να οδηγήσουν την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου σε ανάσυρση της δικογραφίας από το αρχείο, μετά τις δύο αρχειοθετήσεις της από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου (πορίσματα αντεισαγγελέα Αχιλέα Ζήση και του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Τζαβέλα που συνταξιοδοτήθηκε τον περασμένο Ιούλιο), τα οποία ήδη έχουν δεχθεί επικρίσεις και έχουν προκαλέσει αντιδράσεις.
-Δεν αρκεί η ιδιότητα κάποιου από μόνη της, όπως στην προκειμένη περίπτωση, του εν ενεργεία στην ΕΥΠ για να θεμελιώσει έρευνα για ενδεχόμενη κατασκοπεία, καθώς κρίθηκε, ότι κανένα καινούργιο στοιχείο δεν προσφέρθηκε και επιπλέον τα πορίσματα Ζήση -Τζαβέλα έχουν κατά την εισαγγελική διάταξη, δημιουργήσει για αυτά τα θέματα «οιωνεί δεδικασμένο», όπως λέγεται στα νομικά. Δηλαδή χρειάζεται νέα στοιχεία για να ανοίξει εκ νέου ο φάκελος, κάτι που κατά τον Εισαγγελέα του ΑΠ, Ευάγγελο Μπακέλα δεν συνέβη.
Στο εισαγγελικό πόρισμα, μεταξύ των άλλων, αναφέρεται: «Η από 1-9-2026 μήνυση τέθηκε στο αρχείο ,κατ’ άρθρο 43 παρ.3 ΚΠΔ, ως αστήρικτη στο νόμο.
Συγκεκριμένα:
i. Όσον αφορά τις καταγγελλόμενες πράξεις: 1. της επέμβασης σε σύστημα αρχειοθέτησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, από κοινού και κατ' εξακολούθηση και 2. της αθέμιτης παραβίασης του απορρήτου τηλεφωνικής επικοινωνίας και προφορικής συνομιλίας, από κοινού και κατ' εξακολούθηση (άρθρα 45,94 παρ.1,98, 370 Α παρ. 1α ΠΚ και 38 παρ. 1 α του Ν. 4624/2019 ), που φέρονται ότι τελέστηκαν και σε βάρος του μηνυτή, ανεξάρτητα από το νομικό χαρακτηρισμό με τον οποίο κρίθηκαν κατ’ ουσίαναυτές (τελειωμένες ή σε απόπειρα),υφίσταται εκκρεμοδικία, που προκύπτει από τη με αριθμό ΒΜ 2425/2025 και ΒΜ 853/26-02-2026 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία δεν έχει καταστεί αμετάκλητη, κατά το καταδικαστικό σκέλος της, αφού οι κηρυχθέντες με αυτή ένοχοι κατηγορούμενοι άσκησαν εφέσεις, δικάσιμος για την εκδίκαση των οποίων, ενώπιον του Γ΄ Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, έχει οριστεί η 11η -12 -2026 και με την οποία οι κατηγορούμενοι και νυν μηνυόμενοι κηρύχθηκαν ένοχοι:
Ο Ευάγγελος Μπακέλας που μελέτησε τη μήνυση, η οποία είχε υποβληθεί στις αρχές Σεπτεμβρίου από τον εν ενεργεία υπηρετούντα στην ΕΥΠ Ιωάννη Παπαδόπουλο, την έθεσε στο αρχείο, κρίνοντας, ότι δεν προσφέρθηκαν νέα στοιχεία, ικανά να ανοίξουν εκ νέου τον φάκελο των υποκλοπών.
Η μήνυση του κ. Παπαδόπουλου η οποία υποβλήθηκε την 1η Σεπτεμβρίου, αφορούσε σε διάφορα αδικήματα (παράβαση καθήκοντος κ.ά.) κυρίως όμως αναφερόταν στην ανάγκη διερεύνησης του αδικήματος της κατασκοπείας, με την επίκληση, ότι ο μηνυτής Ιωάννης Παπαδόπουλος είναι εν ενεργεία στην ΕΥΠ.
Η μήνυση του στρεφόταν και κατά των τεσσάρων ιδιωτών που έχουν εισπράξει βαρύτατες ποινές για συμμετοχή στις υποκλοπές και των οποίων η δίκη σε δεύτερο βαθμό αναμένεται να ξεκινήσει στις 11 Δεκεμβρίου.
Γιατί τέθηκε στο αρχείο
Στο σκεπτικό της πράξης του κ. Μπακέλα με την οποία τέθηκε η υπόθεση στο αρχείο, μεταξύ των άλλων, αναφέρεται:Και ενώ η μήνυση Παπαδόπουλου με δεδομένη την ιδιότητα του ως εν ενεργεία στην ΕΥΠ στρεφόταν κατά των τεσσάρων ιδιωτών (Ταλ Ντίλιαν και λοιποί) με κύριο όμως το αίτημα της διερεύνησης για το ενδεχόμενο διάπραξης κατασκοπείας, το αίτημα αυτό δεν έγινε δεκτό και δεν οδήγησε τελικά σε νέα έρευνα με το εισαγγελικό σκεπτικό, ότι:
- Δεν προσκομίστηκαν νέα στοιχεία από τον μηνυτή, τέτοια που να οδηγήσουν την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου σε ανάσυρση της δικογραφίας από το αρχείο, μετά τις δύο αρχειοθετήσεις της από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου (πορίσματα αντεισαγγελέα Αχιλέα Ζήση και του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Τζαβέλα που συνταξιοδοτήθηκε τον περασμένο Ιούλιο), τα οποία ήδη έχουν δεχθεί επικρίσεις και έχουν προκαλέσει αντιδράσεις.
-Δεν αρκεί η ιδιότητα κάποιου από μόνη της, όπως στην προκειμένη περίπτωση, του εν ενεργεία στην ΕΥΠ για να θεμελιώσει έρευνα για ενδεχόμενη κατασκοπεία, καθώς κρίθηκε, ότι κανένα καινούργιο στοιχείο δεν προσφέρθηκε και επιπλέον τα πορίσματα Ζήση -Τζαβέλα έχουν κατά την εισαγγελική διάταξη, δημιουργήσει για αυτά τα θέματα «οιωνεί δεδικασμένο», όπως λέγεται στα νομικά. Δηλαδή χρειάζεται νέα στοιχεία για να ανοίξει εκ νέου ο φάκελος, κάτι που κατά τον Εισαγγελέα του ΑΠ, Ευάγγελο Μπακέλα δεν συνέβη.
Οι τέσσερις καταδικασθέντες
Σε ό,τι αφορά τη μήνυση Παπαδόπουλου κατά των τεσσάρων που έχουν καταδικαστεί σε βαρύτατες ποινές (126 χρόνια ο καθένας) για τις υποκλοπές, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, καταλήγει σε αρχειοθέτηση και αυτής της πτυχής της μήνυσης καθώς υπάρχει εκκρεμοδικία, δηλαδή η υπόθεση για τους τέσσερις είναι ανοικτή με δίκη σε δεύτερο βαθμό και η καταδίκη τους δεν είναι αμετάκλητη.Στο εισαγγελικό πόρισμα, μεταξύ των άλλων, αναφέρεται: «Η από 1-9-2026 μήνυση τέθηκε στο αρχείο ,κατ’ άρθρο 43 παρ.3 ΚΠΔ, ως αστήρικτη στο νόμο.
Συγκεκριμένα:
i. Όσον αφορά τις καταγγελλόμενες πράξεις: 1. της επέμβασης σε σύστημα αρχειοθέτησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, από κοινού και κατ' εξακολούθηση και 2. της αθέμιτης παραβίασης του απορρήτου τηλεφωνικής επικοινωνίας και προφορικής συνομιλίας, από κοινού και κατ' εξακολούθηση (άρθρα 45,94 παρ.1,98, 370 Α παρ. 1α ΠΚ και 38 παρ. 1 α του Ν. 4624/2019 ), που φέρονται ότι τελέστηκαν και σε βάρος του μηνυτή, ανεξάρτητα από το νομικό χαρακτηρισμό με τον οποίο κρίθηκαν κατ’ ουσίαναυτές (τελειωμένες ή σε απόπειρα),υφίσταται εκκρεμοδικία, που προκύπτει από τη με αριθμό ΒΜ 2425/2025 και ΒΜ 853/26-02-2026 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία δεν έχει καταστεί αμετάκλητη, κατά το καταδικαστικό σκέλος της, αφού οι κηρυχθέντες με αυτή ένοχοι κατηγορούμενοι άσκησαν εφέσεις, δικάσιμος για την εκδίκαση των οποίων, ενώπιον του Γ΄ Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, έχει οριστεί η 11η -12 -2026 και με την οποία οι κατηγορούμενοι και νυν μηνυόμενοι κηρύχθηκαν ένοχοι:
α) για τις δύο παραπάνωπράξεις που φέρονται ότι τέλεσαν σε βάρος των παθόντων - χρηστών των τηλεφωνικών συνδέσεων, που αναφέρονται στο σκεπτικό και διατακτικό της εν λόγω απόφασης, μεταξύ των οποίων και της τηλεφωνικής σύνδεσης κινητής τηλεφωνίας της οποίας κάτοχος εμφανιζόταν η σύζυγος του μηνυτή , αλλά χρησιμοποιούσε ο μηνυτής και
β) για παράβαση άρθρου 370Β παρ.1 ΠΚ και επέβαλε σε καθένα συνολική ποινή φυλάκισης εκατόν είκοσι έξι (126) ετών και οχτώ (8) μηνών, με εκτιτέα τα οκτώ (8) έτη.
Η υφιστάμενη δε εκκρεμοδικία αποτελεί αρνητική δικονομική προϋπόθεση, η οποία εμποδίζει την άσκηση νέας (δεύτερης) ποινικής δίωξης και την πρόοδο της σχετικής διαδικασίας, κατά των ίδιων προσώπων για τις ίδιες πράξεις, για τις οποίες έχει ήδη ασκηθεί η προηγούμενη ποινική δίωξη και εκδόθηκε πρωτοβάθμια απόφαση.
Δεν συντρέχει εν προκειμένω, κατ’ άρθρο 2 παρ.1 Π.Κ., περίπτωση εφαρμογής της επιβαρυντικής περίστασης της διάταξης του άρθρου 370Α παρ. 5 Π.Κ. , όπως αβάσιμα ισχυρίζεται ο μηνυτής , καθόσον η διάταξη αυτή προστέθηκε το πρώτον στο άρθρο 370Α του ΠΚ ,με το άρθρο 2 του ν. 5002/2022, με έναρξη ισχύος την 9-12-2022 , ήτοι σε χρόνο μεταγενέστερο του χρόνου που φέρονται ότι τελέστηκαν οι σε βάρος του πράξεις (17-3-2021 και 18-11-2021).
ii.΄Οσον αφορά την καταγγελλόμενη και κατ’ έγκληση διωκόμενη πράξη της παράβασης του άρθρου 370 Β παρ. 1 ΠΚ, δεν υποβλήθηκε εμπρόθεσμα έγκληση, εντός της νόμιμης προθεσμίας των τριών μηνών. Σε κάθε δε περίπτωση υφίσταται εν προκειμένω δεδικασμένο, που προκύπτει από τη με αριθμό ΒΜ 2425/2025 και ΒΜ 853/26-02-2026 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία έχει καταστεί αμετάκλητη κατά το σκέλος της , με το οποίο έπαυσε οριστικά η ποινική δίωξη λόγω μη υποβολής εγκλήσεων , για την παραπάνω πράξη, για εκατό οκτώ (108) παθόντες - χρήστες τηλεφωνικών συνδέσεων , μεταξύ των οποίων και της τηλεφωνικής σύνδεσης κινητής τηλεφωνίας της οποίας κάτοχος εμφανιζόταν η σύζυγος του μηνυτή ……………, αλλά χρησιμοποιούσε ο μηνυτής, οι οποίοι (παθόντες – χρήστες) δεν υπέβαλαν εμπρόθεσμη, εντός της νόμιμης προθεσμίας των τριών μηνών, έγκληση, αφού κατά του σκέλους αυτού της απόφασης δεν ασκήθηκε από οποιονδήποτε ένδικο μέσο μέσα στη νόμιμη προθεσμία.
iii. Όσον αφορά την καταγγελλόμενη πράξη της κατασκοπείας υφίσταται «οιονεί δεδικασμένο», που προκύπτει από τα από 25-07-2024 και 07-01-2025 πορίσματα προκαταρκτικής εξέτασης του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα Ζήση και την από 27-4-2026 Πράξη του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, με τα οποία κρίθηκε ότι δεν τελέστηκε στην προκειμένη περίπτωση η πράξη αυτή, επειδή «δεν προέκυψε η απαραίτητη, για τη θεμελίωση του εγκλήματος της κατασκοπείας (άρθρο 148 του ΠΚ), ύπαρξη κρατικού απορρήτου, κατά την έννοια του άρθρου 149 του ΠΚ», αφού μόνη η ιδιότητα ορισμένων παθόντων - χρηστών τηλεφωνικών συνδέσεων που επιμολύνθηκαν με το παράνομο λογισμικό ως κρατικών αξιωματούχων ή υπαλλήλων, όπως ο μηνυτής, δεν αρκεί για τη θεμελίωση του εν λόγω εγκλήματος και το οιονεί αυτό δεδικασμένο, δεν επιτρέπει την ανάσυρση της δικογραφίας από το αρχείο και εμποδίζει την κίνηση ποινικής δίωξης για τα ίδια πραγματικά περιστατικά, ύστερα από την κρινόμενη νέα μήνυση, αφού σ’ αυτή δεν περιέχονται και δεν διαπιστώνονται νέα στοιχεία ή αποδείξεις, που δεν αξιολογήθηκαν και κρίθηκαν ήδη, ούτε γίνεται επίκληση τέτοιων, σε σχέση με εκείνα που διαλαμβάνονται στην ήδη αρχειοθετηθείσα, κατ’ άρθρο 43 παρ.3,4 ΚΠΔ, δικογραφία.
iv. Τέλος , όπως έγινε δεκτό και με τα από 25-07-2024 και 07-01-2025 πορίσματα προκαταρκτικής εξέτασης του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα Ζήση και την από 27-4-2026 Πράξη του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, δεν προέκυψε η τέλεση οποιασδήποτε άλλης αξιόποινης πράξης από οποιονδήποτε , αλλά ούτε στην κρινόμενη μήνυση περιέχονται νέα στοιχεία ή αποδείξεις, που δεν αξιολογήθηκαν και κρίθηκαν ήδη, ούτε γίνεται επίκληση ή προσκόμιση οποιουδήποτε νέου στοιχείου».
Η μήνυση είχε στραφεί κατά των τεσσάρων επιχειρηματιών που καταδικάστηκαν πρωτοδίκως τον Φεβρουάριο του 2026 για την υπόθεση του Predator (Ταλ Ντίλιαν, Φέλιξ Μπίτζιος, Ιωάννης Λαβράνος και Σάρα Χάμου). Ο μηνυτής είχε καταγγείλει ότι υπήρξε - και αυτός- στόχος παγίδευσης του με το λογισμικό pretador και ζητούσε πέραν των άλλων αδικημάτων διερεύνηση αδικήματος κατασκοπείας, λόγω της ιδιότητας του.
β) για παράβαση άρθρου 370Β παρ.1 ΠΚ και επέβαλε σε καθένα συνολική ποινή φυλάκισης εκατόν είκοσι έξι (126) ετών και οχτώ (8) μηνών, με εκτιτέα τα οκτώ (8) έτη.
Η υφιστάμενη δε εκκρεμοδικία αποτελεί αρνητική δικονομική προϋπόθεση, η οποία εμποδίζει την άσκηση νέας (δεύτερης) ποινικής δίωξης και την πρόοδο της σχετικής διαδικασίας, κατά των ίδιων προσώπων για τις ίδιες πράξεις, για τις οποίες έχει ήδη ασκηθεί η προηγούμενη ποινική δίωξη και εκδόθηκε πρωτοβάθμια απόφαση.
Δεν συντρέχει εν προκειμένω, κατ’ άρθρο 2 παρ.1 Π.Κ., περίπτωση εφαρμογής της επιβαρυντικής περίστασης της διάταξης του άρθρου 370Α παρ. 5 Π.Κ. , όπως αβάσιμα ισχυρίζεται ο μηνυτής , καθόσον η διάταξη αυτή προστέθηκε το πρώτον στο άρθρο 370Α του ΠΚ ,με το άρθρο 2 του ν. 5002/2022, με έναρξη ισχύος την 9-12-2022 , ήτοι σε χρόνο μεταγενέστερο του χρόνου που φέρονται ότι τελέστηκαν οι σε βάρος του πράξεις (17-3-2021 και 18-11-2021).
ii.΄Οσον αφορά την καταγγελλόμενη και κατ’ έγκληση διωκόμενη πράξη της παράβασης του άρθρου 370 Β παρ. 1 ΠΚ, δεν υποβλήθηκε εμπρόθεσμα έγκληση, εντός της νόμιμης προθεσμίας των τριών μηνών. Σε κάθε δε περίπτωση υφίσταται εν προκειμένω δεδικασμένο, που προκύπτει από τη με αριθμό ΒΜ 2425/2025 και ΒΜ 853/26-02-2026 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία έχει καταστεί αμετάκλητη κατά το σκέλος της , με το οποίο έπαυσε οριστικά η ποινική δίωξη λόγω μη υποβολής εγκλήσεων , για την παραπάνω πράξη, για εκατό οκτώ (108) παθόντες - χρήστες τηλεφωνικών συνδέσεων , μεταξύ των οποίων και της τηλεφωνικής σύνδεσης κινητής τηλεφωνίας της οποίας κάτοχος εμφανιζόταν η σύζυγος του μηνυτή ……………, αλλά χρησιμοποιούσε ο μηνυτής, οι οποίοι (παθόντες – χρήστες) δεν υπέβαλαν εμπρόθεσμη, εντός της νόμιμης προθεσμίας των τριών μηνών, έγκληση, αφού κατά του σκέλους αυτού της απόφασης δεν ασκήθηκε από οποιονδήποτε ένδικο μέσο μέσα στη νόμιμη προθεσμία.
iii. Όσον αφορά την καταγγελλόμενη πράξη της κατασκοπείας υφίσταται «οιονεί δεδικασμένο», που προκύπτει από τα από 25-07-2024 και 07-01-2025 πορίσματα προκαταρκτικής εξέτασης του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα Ζήση και την από 27-4-2026 Πράξη του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, με τα οποία κρίθηκε ότι δεν τελέστηκε στην προκειμένη περίπτωση η πράξη αυτή, επειδή «δεν προέκυψε η απαραίτητη, για τη θεμελίωση του εγκλήματος της κατασκοπείας (άρθρο 148 του ΠΚ), ύπαρξη κρατικού απορρήτου, κατά την έννοια του άρθρου 149 του ΠΚ», αφού μόνη η ιδιότητα ορισμένων παθόντων - χρηστών τηλεφωνικών συνδέσεων που επιμολύνθηκαν με το παράνομο λογισμικό ως κρατικών αξιωματούχων ή υπαλλήλων, όπως ο μηνυτής, δεν αρκεί για τη θεμελίωση του εν λόγω εγκλήματος και το οιονεί αυτό δεδικασμένο, δεν επιτρέπει την ανάσυρση της δικογραφίας από το αρχείο και εμποδίζει την κίνηση ποινικής δίωξης για τα ίδια πραγματικά περιστατικά, ύστερα από την κρινόμενη νέα μήνυση, αφού σ’ αυτή δεν περιέχονται και δεν διαπιστώνονται νέα στοιχεία ή αποδείξεις, που δεν αξιολογήθηκαν και κρίθηκαν ήδη, ούτε γίνεται επίκληση τέτοιων, σε σχέση με εκείνα που διαλαμβάνονται στην ήδη αρχειοθετηθείσα, κατ’ άρθρο 43 παρ.3,4 ΚΠΔ, δικογραφία.
iv. Τέλος , όπως έγινε δεκτό και με τα από 25-07-2024 και 07-01-2025 πορίσματα προκαταρκτικής εξέτασης του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα Ζήση και την από 27-4-2026 Πράξη του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, δεν προέκυψε η τέλεση οποιασδήποτε άλλης αξιόποινης πράξης από οποιονδήποτε , αλλά ούτε στην κρινόμενη μήνυση περιέχονται νέα στοιχεία ή αποδείξεις, που δεν αξιολογήθηκαν και κρίθηκαν ήδη, ούτε γίνεται επίκληση ή προσκόμιση οποιουδήποτε νέου στοιχείου».
Η μήνυση του Παπαδόπουλου
Την 1η Σεπτεμβρίου 2026, ο Γιάννης Παπαδόπουλος υπέβαλε μηνυτήρια αναφορά στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών, εκπροσωπούμενος από τον δικηγόρο Απόστολο Πόντα.Η μήνυση είχε στραφεί κατά των τεσσάρων επιχειρηματιών που καταδικάστηκαν πρωτοδίκως τον Φεβρουάριο του 2026 για την υπόθεση του Predator (Ταλ Ντίλιαν, Φέλιξ Μπίτζιος, Ιωάννης Λαβράνος και Σάρα Χάμου). Ο μηνυτής είχε καταγγείλει ότι υπήρξε - και αυτός- στόχος παγίδευσης του με το λογισμικό pretador και ζητούσε πέραν των άλλων αδικημάτων διερεύνηση αδικήματος κατασκοπείας, λόγω της ιδιότητας του.
Ακολουθήστε το protothema.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr