Η νέα πρέσβης του Ισραήλ στην Ελλάδα στη Σουκότ της ιστορικής Εβραϊκής Κοινότητας Χαλκίδας

Τη γιορτή της Σουκότ (Σκηνοπηγίας) τίμησε η Εβραϊκή Κοινότητα Χαλκίδας, παρουσία της νέας πρέσβη του Ισραήλ στην Ελλάδα, Πνινάτ Γιανάι. Η ίδια, σε ανάρτησή της, αναφέρθηκε στη μακραίωνη ιστορία της Ρωμανιώτικης Κοινότητας της πόλης, στη σύνδεσή της με τον ήρωα του ελληνικού στρατού Μορντεχάι Φριζή, αλλά και στη σημασία της διατήρησης ζωντανών των εβραϊκών κοινοτήτων της Διασποράς.

«Υπάρχουν μέρη όπου μπαίνεις σε έναν χώρο προσευχής και υπάρχουν μέρη όπου μπαίνεις μέσα σε χιλιάδες χρόνια εβραϊκής ιστορίας», έγραψε η Πνινάτ Γιανάι στην ανάρτησή της μετά την επίσκεψή της στη Χαλκίδα.

Η νέα πρέσβης του Ισραήλ σημείωσε ότι είχε την ευκαιρία να προσευχηθεί με την αρχαία Εβραϊκή Κοινότητα Χαλκίδας, μία από τις παλαιότερες Ρωμανιώτικες εβραϊκές κοινότητες στην Ελλάδα.

Η Σουκότ αποτελεί μία από τις σημαντικότερες εβραϊκές θρησκευτικές γιορτές και συμβολίζει τα 40 χρόνια περιπλάνησης των Ισραηλιτών στην έρημο, μετά την Έξοδο από την Αίγυπτο, όταν ζούσαν σε πρόχειρα καταλύματα υπό τη θεϊκή προστασία.

Παράλληλα, η γιορτή σηματοδοτεί το τέλος της φθινοπωρινής συγκομιδής και του τρύγου, αποτελώντας περίοδο ευχαριστίας για τα αγαθά της γης.

Στην ανάρτησή της, η Πνινάτ Γιανάι έκανε ιδιαίτερη αναφορά στην ιστορική διαδρομή της κοινότητας.

Όπως ανέφερε, ήδη από τον 12ο αιώνα, ο περιηγητής Βενιαμίν εκ Τουδέλης έφτασε στη Χαλκίδα και βρήκε μία ζωντανή και ακμάζουσα εβραϊκή κοινότητα.

«Αιώνες αργότερα από αυτήν την κοινότητα προήλθε ο συνταγματάρχης Μορντεχάι Φριζής», σημείωσε η πρέσβης του Ισραήλ.

Ο Μορντεχάι Φριζής και η ιστορική του διαδρομή

Ο Μορντεχάι Φριζής γεννήθηκε το 1893 στη Χαλκίδα, στην Εύβοια, σε εβραϊκή οικογένεια.

Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όμως επέλεξε να αφιερώσει τη ζωή του στον ελληνικό στρατό. Πολέμησε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου έπεσε αιχμάλωτος των Τούρκων.

Σύμφωνα με την ανάρτηση της Πνινάτ Γιανάι, η εβραϊκή κοινότητα της Σμύρνης συγκέντρωσε χρήματα για την απελευθέρωσή του, όμως ο ίδιος αρνήθηκε να φύγει από την αιχμαλωσία αφήνοντας πίσω τους στρατιώτες του. Παρέμεινε μαζί τους μέχρι την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1923.

Το 1940, κατά την ιταλική εισβολή στην Ελλάδα, ο Φριζής βρέθηκε ανάμεσα στους διοικητές που πολέμησαν στο μέτωπο και συνέβαλαν στην αναχαίτιση των ιταλικών δυνάμεων.

Στις 5 Δεκεμβρίου 1940 σκοτώθηκε στη μάχη στην Αλβανία, παραμένοντας στο πλευρό των ανδρών του κάτω από τα πυρά.
Σύμφωνα με τις μαρτυρίες που επικαλείται η Πνινάτ Γιανάι, ο Έλληνας στρατιωτικός ιερέας που έφτασε κοντά του μετά τον θάνατό του γνώριζε ότι ο διοικητής του ήταν Εβραίος και, ακουμπώντας το χέρι του στο κεφάλι του, τον αποχαιρέτησε λέγοντας «Σαμά Ισραέλ» («Άκου Ισραήλ»).

Η συγκινητική επίσκεψη στη Συναγωγή και το γεύμα στη Σουκά

Η Πνινάτ Γιανάι περιέγραψε τη συγκίνησή της καθώς βρέθηκε στον ίδιο χώρο όπου προσευχήθηκαν Εβραίοι της Χαλκίδας για πολλές γενιές, ανάμεσά τους και η οικογένεια του Μορντεχάι Φριζή.

Μετά την προσευχή ακολούθησε το παραδοσιακό κίντους στη Σουκά, όπου η πρέσβης του Ισραήλ αναφέρθηκε ιδιαίτερα στη φιλοξενία της κοινότητας.

Όπως έγραψε, το γεύμα ήταν εξ ολοκλήρου δημιουργία των γυναικών της κοινότητας και περιλάμβανε μπαρμπούνια, εξαιρετικά μπουρέκια με τυρί και σπανάκι, ελληνική σαλάτα, αλλά και αγγούρια που είχαν κοπεί από τον κήπο της Εσθήρ Μάισις, συζύγου του προέδρου της κοινότητας Σολομών Μάισις.

Η Πνινάτ Γιανάι αναφέρθηκε επίσης στους ανθρώπους που συνάντησε στη Χαλκίδα, μεταξύ αυτών σε ένα μέλος της κοινότητας που στηρίζει οικονομικά το κίντους και τις δραστηριότητες, αλλά και σε έναν άνθρωπο που γράφει βιβλία για την ιστορία της Εβραϊκής Κοινότητας της πόλης.

Η κοινότητα την υποδέχθηκε θερμά, ενώ η εγγονή του προέδρου της τής προσέφερε ένα ιδιαίτερα συγκινητικό μπουκέτο λουλούδια.

«Μικρή σε αριθμό, μεγάλη στην ιστορία»

«Μία κοινότητα μικρή σε αριθμό αλλά μεγάλη στην ιστορία, τεράστια στην καρδιά και στην αγάπη για το Ισραήλ», έγραψε χαρακτηριστικά η νέα πρέσβης.

Κλείνοντας την ανάρτησή της, η Πνινάτ Γιανάι τόνισε ότι οι εβραϊκές κοινότητες της Διασποράς αποτελούν «ζωντανές άγκυρες του εβραϊκού λαού και του κράτους του Ισραήλ».

Παράλληλα απηύθυνε κάλεσμα ιδιαίτερα στη νέα γενιά να συμμετέχει στις συναγωγές και στη ζωή των κοινοτήτων, ώστε να συνεχιστεί η παράδοση.

«Γιατί όσο η κοινότητα ζει, η αλυσίδα συνεχίζεται», ανέφερε χαρακτηριστικά.