Φλωρίδης από Σύρο: «Η Δικαιοσύνη μπήκε οριστικά σε ταχύτητες που ξεπερνούν τα αναμενόμενα» - Συζήτηση εφ' όλης της ύλης για τα προβλήματα των δικηγόρων

Στην Ολομέλεια των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος (11 -13 Σεπτεμβρίου 2026), η οποία συνεδρίασε, στην Ερμούπολη της Σύρου, ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης επισήμανε ότι η Δικαιοσύνη πλέον οριστικά μπήκε σε ταχύτητες που ξεπερνούν τα αναμενόμενα και στόχος του υπουργείου είναι το έτος 2030 να είναι η Ελλάδα μέσα στις δέκα πρώτες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την πλευρά ταχύτητας απονομής της Δικαιοσύνης, δηλαδή, της έκδοσης δικαστικών αποφάσεων.

Ακόμη, ο κ. Φλωρίδης αναφερόμενος στις αλλαγές που θα επέλθουν στον Κώδικα Δικηγόρων και είναι στο τραπέζι του διαλόγου μεταξύ της ηγεσίας του υπουργείου Δικαιοσύνης και της συντονιστικής επιτροπής της Ολομέλειας των προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων, επανέλαβε ότι μόνο εάν υπάρχει κοινή συμφωνία των δύο μερών στο 100% θα προχωρήσει ο Κώδικας.

Επίσης, ο υπουργός Δικαιοσύνης εξήγγειλε ότι τα δικαστήρια της Σύρου που στεγάζονται σήμερα στο Δημαρχιακό Μέγαρο συμφωνήθηκε να μεταστεγαστούν στο κτίριο που σήμερα είναι εγκατεστημένος ο ΟΤΕ.

Παράλληλα, ο υφυπουργός Δικαιοσύνης Ιωάννης Μπούγας στον σύντομο χαιρετισμό του, τόνισε ότι έχει στεφθεί με επιτυχία η συνεργασία των δικηγόρων με το υπουργείο τα τέσσερα τελευταία χρόνια και επισήμανε ότι το μέλλον της Δικαιοσύνης είναι ο ψηφιακός μετασχηματισμός, το κόστος του οποίου έχει ανέλθει στα 220 εκατ. ευρώ.

Ειδικότερα, κατά τις εργασίες της Ολομέλειας παραβρέθηκαν οι: υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης, υφυπουργός Δικαιοσύνης Ιωάννης Μπούγας, πρόεδρος του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Λυμπερόπουλος, πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου Σωτηρία Ντούνη, αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Οδυσσέας Τσορμπατζόγλου, εκπροσωπώντας τον εισαγγελέα του Α.Π. Ευάγγελο Μπακέλα, πρόεδρος Ολομέλειας και πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών Ανδρέας Κουτσόλαμπρος, πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Σύρου Κωνσταντίνος Φιφλής, δήμαρχος Σύρου-Ερμούπολης Αλέξανδρος Αθανασίου, πρόεδρος του Επιμελητηρίου Κυκλάδων Ιωάννης Ρούσσος, πρόεδρος του Διοικητικού Πρωτοδικείου Σύρου Δέσποινα Κοσμίδη και εισαγγελέας Πρωτοδικών Σύρου Ευγενία-Μαρία Σιδέρη.

Ανδρέας Κουτσόλαμπρος

Ο πρόεδρος της Ολομέλειας και πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών Ανδρέας Κουτσόλαμπρος, αφού αναφέρθηκε στη μεταφορά δικαστηριακής ύλης στους δικηγόρους, δεν παρέλειψε να επισημάνει ότι για τον δικηγορικό κόσμο, «το καλάθι της Δ.Ε.Θ. ήταν άδειο για τους δικηγόρους» και συνέχισε: «Οι όποιες ευνοϊκές εξαγγελίες ήταν αποσπασματικές, ανεπαρκείς, σε κάθε περίπτωση δεν επιλύουν τα σωρευμένα προβλήματα που αντιμετωπίζει το δικηγορικό σώμα μετά από μια μακρά μνημονιακή περίοδο, σε συνδυασμό με το αυξημένο κόστος για την άσκηση του λειτουργήματος και την κρίση ακρίβειας που μαστίζει σήμερα την ελληνική κοινωνία. Αντιθέτως, οι εξαγγελίες του Πρωθυπουργού δεν ικανοποιούν βασικά αιτήματα του δικηγορικού κλάδου, όπως είναι η κατάργηση άλλως μείωση του δικαστηριακού ΦΠΑ και η κατάργηση της άδικης τεκμαρτής φορολόγησης, κ.λπ.».

Και προσέθεσε με νόημα, ο κ. Κουτσόλαμπρος: «Τώρα είναι η μεγάλη ευκαιρία για την Πολιτεία να στηρίξει τους δικηγόρους και να αποκαταστήσει κάθε αδικία».

Δεν παρέλειψε ο πρόεδρος της Ολομέλειας να αναφερθεί εμμέσως αλλά σαφώς, στις σχέσεις δικαστών και δικηγόρων, τονίζοντας:

«Χωρίς πνεύμα αμοιβαίου σεβασμού και θεσμικής συναλληλίας, η λειτουργία της Δικαιοσύνης υπονομεύεται. Πρέπει να οικοδομήσουμε έναν ανοικτό δίαυλο επικοινωνίας με σεβασμό στο θεσμικό ρόλο του καθενός, για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της Δικαιοσύνης, την απομόνωση ανεπίτρεπτων συμπεριφορών. Οφείλουμε να δημιουργήσουμε ένα κοινό κώδικα δεοντολογίας, αλλά και να προωθήσουμε δράσεις με σημαντικό αντίκτυπο, όπως η διοργάνωση κοινών εκδηλώσεων και σεμιναρίων. Την ίδια στιγμή οφείλουμε να αναδεικνύουμε τη σημασία περιφρούρησης της δικαστικής ανεξαρτησίας, ως ακρογωνιαίου λίθου του δικαστικού οικοδομήματος».

Ειδική αναφορά έκανε ο κ. Κουτσόλαμπρος στην πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για την λειτουργία των μη ιδιωτικών Πανεπιστημίων (Νομικών Σχολών), επισημαίνοντας:

«Η πρόοδος, ωστόσο, δεν είναι σχεδόν ποτέ ευθύγραμμη και ομαλή. Απαιτεί συγκρούσεις. Και εμείς ως φύσει και θέσει υπερασπιστές του δικαιοκρατικού κεκτημένου καλούμαστε να αναχαιτίσουμε ρυθμίσεις που προσβάλλουν τον πυρήνα του λειτουργήματός μας, είτε τις σταθερές του νομικού μας πολιτισμού.

Πλέον πρόσφατη περίπτωση είναι οι μη κρατικές Νομικές Σχολές. Η θέση μας για το μείζον ζήτημα της ίδρυσης και λειτουργίας των μη κρατικών νομικών σχολών, μετά και τη γνωστή απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ ως προς τη δυνατότητα ίδρυσης και λειτουργίας, είναι ότι θα πρέπει να διασφαλίζεται η ποιότητα των νομικών σπουδών που προϋποθέτει σύγχρονα προγράμματα σπουδών, επαρκή υλικοτεχνική υποδομή με τις αναγκαίες εγκαταστάσεις και εξοπλισμό και υψηλού επιπέδου διδακτικό προσωπικό. Και βέβαια η ίδρυση να εντάσσεται σε ένα συνολικό σχεδιασμό και διαβούλευση με την ακαδημαϊκή και νομική κοινότητα, με θέσπιση ανωτάτου ορίου εισακτέων κατ᾽ έτος.

Μετά τις πρόσφατες αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, με τις οποίες ακυρώθηκαν άδειες εγκατάστασης και λειτουργίας καθώς και οι πιστοποιήσεις προγραμμάτων σπουδών, η Πολιτεία οφείλει να συμμορφωθεί άμεσα και να μην επιτρέψει τη διαιώνιση της αβεβαιότητας που επικρατεί σήμερα.

Παναγιώτης Λυμπερόπουλος

Από την πλευρά του ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Λυμπερόπουλος, κατ΄ αρχάς, απευθυνόμενος στον δικηγορικό κόσμο, επισήμανε:

«Θα αναζητήσω από εσάς την αυτονόητη και αναγκαία καλόπιστη συνεργασία και την εντατικοποίηση του διαλόγου μας πάνω στα μεγάλα αλλά και στα μικρά προβλήματα της Δικαιοσύνης σε εθνικό επίπεδο».

Και για το λόγο αυτό, συνέχισε ο κ. Λυμπερόπουλος, «σε τοπικό επίπεδο στις επισκέψεις που θα ξεκινήσω τις επόμενες εβδομάδες θα επιδιώξω με την προσωπική επαφή που θα έχω με τους υπηρετούντες συναδέλφους μου σε όλα τα εφετεία και πρωτοδικεία της Χώρας και με τους τοπικούς δικηγορικούς συλλόγους να δω από κοντά και να ψηλαφίσω προβλήματα, να καταγράψω ιδέες, να λύσω παρεξηγήσεις και να ζητήσω από όλους τους παράγοντες, ιδίως τους επικεφαλής των θεσμικών οργάνων εποικοδομητική ουσιαστική συνεργασία και προσπάθεια με διάλογο να επιλύονται τα θέματα, που προκύπτουν χωρίς να καταφεύγουμε σε αχρείαστες εντάσεις που τελικώς καθιστούν τις καταστάσεις μη διαχειρίσιμες».

Δεν παρέλειψε ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου να κάνει ειδική αναφορά, στην ένταση που υπάρχει εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα μεταξύ δικαστών (Ενώσεων) και δικηγόρων (Δικηγορικών Συλλόγων), τονίζοντας:

«Πρέπει πλέον όλοι μας να γίνουμε περισσότερο ειλικρινείς μεταξύ μας και αυτή η συνάντηση γνωριμίας μου μαζί σας θέλω από την πλευρά μου να έχει ως στόχο: Την διαφάνεια, την λογοδοσία και τον διάλογο.

Ζητώ και από εσάς, όπως το έκανα και με τους δικαστικούς συνδικαλιστικούς φορείς να κατεβούν οι ταμπέλες αυτές, των χωρίς νόημα συγκρούσεων. Ο διάλογος είναι η λύση! Η μόνη λύση.

Να κατανοήσουμε ότι με την πολύχρονη και θορυβώδη τακτική δεν έχουμε να προσφέρουμε τίποτα στον Πολίτη που περιμένει από την Νομική Κοινότητα να στέκεται στο ύψος της επιστημοσύνης της και να στηρίζει τον τρίτο πυλώνα της Δημοκρατίας τη Δικαιοσύνη.

Να προσφέρουμε στο διάδικο όχι το αποτέλεσμα της δίκης που σώνει και καλά επιθυμεί να επιτύχει, αλλά να τον διαφωτίσουμε ότι το αποτέλεσμα θα διαμορφωθεί από τις εφαρμοζόμενες ουσιαστικές και δικονομικές διατάξεις».

Ακόμη, ο κ. Λυμπερόπουλος, αναφέρθηκε στις συμπεριφορές δικαστών της ποινικής και πολιτικής Δικαιοσύνης, επισημαίνοντας, μεταξύ των άλλων:

«Τα αρμόδια θεσμικά όργανα καθημερινά επιλαμβάνονται υποθέσεων αυτεπαγγέλτως ή κατόπιν αναφορών. Αν και είναι περιττό μερικές φορές αναγκάζομαι να υπενθυμίσω και το κάνω με έμφαση ότι η συνταγματική αρχή της προσωπικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας των δικαστικών και εισαγγελικών λειτουργών επιβάλλει την αποκλειστική αρμοδιότητα δικαστικών οργάνων και τη μυστικότητα της πειθαρχικής διαδικασίας.

Η ίδια αρχή περιλαμβάνει όμως και κάτι ακόμα, την ελευθερία της γνώμης του Δικαστή και του Εισαγγελέα, που δευτερογενώς εγγυόνται και την ελευθερία γνώμης του Δικηγόρου

Αυτή η συνταγματική αρχή πρέπει να γίνεται αποδεκτή από όλους. Και αν για τους πρωταγωνιστές του δημοσίου διαλόγου, ή τους διαδίκους η αμφισβήτηση και υπονόμευσή της είναι μια χρήσιμη και ευχάριστη δικαιολογία επίτευξης άλλων στόχων, για εμάς όλους πρέπει να είναι προσβολή του νομικού μας πολιτισμού και των αρχών του Κράτους Δικαίου.

Η Δικαιοσύνη δεν προστατεύεται όταν δημόσια διαπομπεύεται ο δικαστής και ο εισαγγελέας για το διατακτικό της απόφασης του. Όταν αναρμοδίως επιδιώκεται η παραίτηση ή η απόλυση του. Όποιος φρονεί ότι υπάρχει έγκλημα και πρέπει να υπάρξει τιμωρία, οφείλει να κινηθεί θεσμικά.

Συνεπώς, η νόσφηση του πειθαρχικού ελέγχου (αλλά θα προχωρήσω και στο αντίθετο άκρο γιατί το ζούμε και αυτό) η κολακεία δίκην εκθέσεως επιθεώρησης με αφορμή χειρισμούς σε συγκεκριμένες υποθέσεις θρέφει την αρένα και δεν προσφέρει στο νομικό πολιτισμό.

Αναγνωρίζω ότι η πολιτική αντιπαράθεση και η τοξικότητα εμπνέει συχνά το δημόσιο λόγο και τον δημόσιο διάλογο. Εμείς όμως μη νομιμοποιήσουμε δια της αδράνειας ή ακόμα και δια της κολακείας τα πληκτρολόγια των κοινωνικών δικτύων».

Κωνσταντίνος Φιφλής

Ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Σύρου Κωνσταντίνος Φιφλής, αφού επισήμανε ότι το 2026 συμπληρώνονται διακόσια χρόνια από την ονοματοδοσία της Ερμούπολης, το 1826 και προσέθεσε ότι «η Ερμούπολη δεν κληρονόμησε την ιστορία της, την δημιούργησε» και συνέχισε:

«Μέσα σε αυτή τη θεσμική διαδρομή αναπτύχθηκε και η δικηγορία των Κυκλάδων και ο Δικηγορικός Σύλλογος Σύρου.

Και η ιστορία αυτή μας υπενθυμίζει μια θεμελιώδη αλήθεια: Η Δικαιοσύνη δεν είναι απλώς ένας μηχανισμός επίλυσης διαφορών. Είναι θεμέλιο της Δημοκρατίας».

Την ίδια στιγμή ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Σύρου τόνισε: «Δικαστές, εισαγγελείς και δικηγόροι έχουμε διαφορετικούς και διακριτούς θεσμικούς ρόλους. Μοιραζόμαστε, όμως, μία κοινή ευθύνη: την υπεράσπιση του κράτους δικαίου.

Και γι' αυτό οι Δικηγορικοί Σύλλογοι δεν είναι απλώς επαγγελματικές οργανώσεις. Είναι θεσμοί της Δημοκρατίας, φορείς της νομικής επιστήμης, συλλειτουργοί της Δικαιοσύνης και υπερασπιστές των δικαιωμάτων και των ελευθεριών.

Οι σημερινές προκλήσεις είναι ασφαλώς διαφορετικές. Η ψηφιοποίηση, οι νέες τεχνολογίες, η τεχνητή νοημοσύνη και η ανάγκη ταχύτερης απονομής της Δικαιοσύνης δημιουργούν νέες δυνατότητες, αλλά και νέα ερωτήματα.

Και το μεγάλο στοίχημα μπορεί να συνοψισθεί σε μία φράση: Να εκσυγχρονίσουμε τη Δικαιοσύνη χωρίς να απομακρύνουμε τη Δικαιοσύνη από τον άνθρωπο. Να γίνει ταχύτερη, χωρίς να γίνει λιγότερο εγγυητική. Να αξιοποιήσει την τεχνολογία, χωρίς να υποβαθμίσει τον ανθρώπινο παράγοντα. Να γίνει αποτελεσματικότερη, χωρίς να αποδυναμώσει τα δικαιώματα του πολίτη. Και, πάνω απ' όλα, να παραμείνει πραγματικά προσβάσιμη σε όλους. Σε αυτή τη συζήτηση η ελληνική δικηγορία έχει λόγο. Και ο λόγος αυτός είναι θεσμικός».