Άρχων Μέγας Λογοθέτης του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας αναγορεύθηκε ο Σάκης Κεχαγιόγλου
06.04.202612:02
Ο διακεκριμένος ποινικολόγος έλαβε το περασμένο Σάββατο την ύψιστη τιμή που απονέμει σε λαϊκό μέλος της Εκκλησίας το Πατριαρχείο από τον Πάπα και Πατριάρχη Θεόδωρο, σε μια ημέρα με έντονο συναισθηματικό αποτύπωμα για τον ίδιο, αφού συμπληρώνονταν 30 χρόνια από την εκδημία του πατέρα του
Ο ναός του Αγίου Γεωργίου στο Παλαιό Κάιρο, εκεί που επί αιώνες χτυπούσε η καρδιά της σημερινής αιγυπτιακής μεγαλούπολης των 25 εκατομμυρίων κατοίκων, αποτελεί σημείο αναφοράς για τη Χριστιανοσύνη σε όλο τον κόσμο, καθώς θεμελιώθηκε στον τόπο του μαρτυρίου του Αγίου Γεωργίου, με τα σημάδια του βασανισμού του να είναι ακόμη ορατά για τον επισκέπτη. Ο ναός είναι η μοναδική ροτόντα σε όλη τη Μέση Ανατολή και τόπος προσκυνήματος για τους επισκέπτες που κατακλύζονται από τη συγκίνηση και την ιερότητα του τόπου από τη στιγμή που περνούν την πύλη και αρχίζουν να ανεβαίνουν τα σκαλιά προς τον ναό.
Το περασμένο Σάββατο, 4 Απριλίου, η εκκλησία ήταν κατάμεστη από τους πιστούς που κρατούν ζωντανή την Πίστη στο πολύβουο Κάιρο. Εκεί, ενώπιόν τους, ο κορυφαίος ποινικολόγος Σάκης Κεχαγιόγλου, αναγορεύθηκε Αρχων Μέγας Λογοθέτης από τον Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρο. Το συγκεκριμένο οφφίκιον χρονολογείται από τον καιρό των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων και αποτελεί την υψηλότερη διάκριση που απονέμει ο Πατριάρχης σε επιφανές, λαϊκό μέλος της εκκλησίας.
Η τελετή της χειροθεσίας ήταν λαμπρή και η συγκίνηση έκδηλη, καθώς μετά τον Όρθρο και τη Θεία Λειτουργία, είχε προηγηθεί μνημόσυνο για τον πατέρα του Σάκη Κεχαγιόγλου, Θεόδωρο, αφού το περασμένο Σάββατο συμπληρώθηκαν ακριβώς τριάντα χρόνια από τη στιγμή που έφυγε από τη ζωή.
Σύμφωνα με το βυζαντινό τυπικό, ο Σάκης Κεχαγιόγλου στάθηκε ενώπιον του Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρεία με παραστάτες τον Μητροπολίτη Γέροντα Καισαρείας κ.κ.Θεοφύλακτο και τον Αγιορείτη Γέροντα Φίλιππο του Κελλίου του Αγίου Αποστόλου Θωμά (της Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας). Αφού ενέδυσαν τον κ.Κεχαγιόγλου με τον μανδύα των Αρχόντων, ο Πατριάρχης, προσφωνώντας τον νέο Αρχοντα, αναφέρθηκε με θέρμη στην προσωπικότητα, το κύρος και την λαμπρή καριέρα του διαπρεπούς ποινικολόγου. Ο κ.κ. Θεόδωρος έκανε στην συνέχεια εκτενή αναφορά στην στενή φιλία με την οποία συνδέονται επί 22 χρόνια και στην αποφασιστική συμβολή και στήριξη του κ.Κεχαγιόγλου για την ανάδειξή του ως Πατριάρχου το 2004.
Ο κ.κ. Θεόδωρος επισήμανε ότι ο Πατριαρχείο απονέμει τον ύψιστο αυτό τίτλο εξαιρετικά σπάνια και απευθυνόμενος προς τον κ.Κεχαγιόγλου είπε χαρακτηριστικά: «Αγαπητέ Αθανάσιε, δεν είχες ανάγκη αρχοντικών τίτλων από την Εκκλησία, γιατί Αρχοντας γεννήθηκες...»
Στην αντιφώνησή του, ο νέος Άρχων εξέφρασε τη βαθιά του συγκίνηση για τα θερμά λόγια του Πατριάρχη για το πρόσωπό του καθώς και για την μεγάλη τιμή που του γίνεται και η οποία είναι η δεύτερη κατά σειρά μετά το οφφίκιον του Άρχοντος Δικαιοφύλακος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας που του απένειμε προ 4 ετών η Α.Θ.Π. ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος. Είπε δε, ότι η συγκίνησή του επιτείνεται απ’ τη χρονική ταύτιση της ημέρας της τελετής με τη συμπλήρωση ακριβώς τριάντα ετών από το θάνατο του πατέρα του. Κατόπιν, αναφέρθηκε στην προσωπικότητα και το έργο του Πατριάρχη Θεοδώρου, χαρακτηρίζοντάς τον ως σύγχρονο και πραγματικό ιεραπόστολο, τόνισε δε, ότι διασχίζει άοκνα όλη την Αφρικανική Ήπειρο χτίζοντας και ιδρύοντας ναούς, σχολεία, γηροκομεία και ορφανοτροφεία διαδίδοντας την Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό. Συνεχίζοντας, τόνισε ότι ο Πατριάρχης Θεόδωρος συγκαταλέγεται ήδη στη χορεία των μεγίστων Πατριαρχών του Αλεξανδρινού Θρόνου λόγω του τεράστιου έργου του, της ταπεινότητος που τον διακρίνει αλλά και της πραότητός του. Τέλος, παρείχε την υπόσχεση στον Πάπα και Πατριάρχη ότι όπως έπραξε τα προηγούμενα χρόνια θα συνεχίσει να συνδράμει και να ενισχύει και με τη νέα εξαιρετικά τιμητική ιδιότητα το έργο του Πατριαρχείου και του Πατριάρχη προσωπικά.
Ξεχωριστή στιγμή στην τελετή ήταν η προσφορά από μέρους του νέου Αρχοντα του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, ως ένδειξη αγάπης και τιμής στον Πατριάρχη, τριπλής παπικής τιάρας (triregnum), που αποτελεί αντίγραφο εκ του πρωτοτύπου του 16ου αιώνα, το οποίο φυλάσσεται στο Βατικανό και φέρει στο πρόσθιο μέρος χρυσό λέοντα του Αγίου Αποστόλου Μάρκου, σύμβολο του Παλαιφάτου Πατριαρχείου Αλεξανδρείας.
Ο Πατριάρχης εξέφρασε τη συγκίνησή του για το πολύτιμο και σπάνιο δώρο και δώρισε από μέρους του στον Σάκη Κεχαγιόγλου δαχτυλίδι με χαραγμένο τον φτερωτό λέοντα του Αγίου Μάρκου, σύμβολο του Πατριαρχείου της Αλεξανδρείας καθώς και τον Μέγα Αθανάσιο Πατριάρχη Αλεξανδρείας, αντίγραφο δαχτυλιδιού του 15ου αιώνα. Τόνισε δε, ότι στο δαχτυλίδι το οποίο δώρισε στον νέο Άρχοντα περιλήφθηκε κατά τη χύτευσή του πολύ μικρό απότμημα του λειψάνου του Μεγάλου Αθανασίου ως ευλογία.
Στην τελετή παρέστησαν ο Μητροπολίτης Γουινέας, Διευθυντής του γραφείου του Πατριαρχείου της Αλεξανδρείας στην Αθήνα κ. Γεώργιος, ο Μητροπολίτης Μέμφιδος κ. Νικόδημος, ο Επίσκοπος Ιππώνος κ. Στέφανος. Το παρών έδωσε ο Ευρωπαίος Επίτροπος Βιώσιμων Μεταφορών και Τουρισμού Απόστολος Τζιτζικώστας, ο οποίος, μάλιστα, ανέγνωσε το Σύμβολο της Πίστης, ο Πρόξενος της Ελλάδος Συμεών Λιναργάκης καθώς και ο Πρόεδρος της Ελληνικής κοινότητας στο Κάιρο Χρήστος Καβαλής.
Από την Ελλάδα ταξίδευσαν στο Κάιρο για την τελετή καθηγητές πανεπιστημίου, επιχειρηματίες, δικηγόροι, δημοσιογράφοι και πολλοί προσωπικοί φίλοι του νέου Άρχοντα, που στάθηκαν πλάι του σ' αυτή τη σημαντική στιγμή του.
Μετά το πέρας της τελετής ο ίδιος ο Πατριάρχης ξενάγησε όλους τους παρισταμένους στις κατακόμβες του ιστορικού ναού όπου κατά την παράδοση φυλακίστηκε ο Άγιος Μεγαλομάρτυς Γεώργιος και όπου βρίσκονται οι τάφοι των Πατριαρχών του Αλεξανδρινού Θρόνου.
Ακολούθως, ο Σάκης Κεχαγιόγλου παρέθεσε γεύμα προς τιμήν του Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας σε κεντρικό ξενοδοχείο του Καΐρου στο οποίο παρακάθισαν όλοι οι καλεσμένοι. Την Κυριακή των Βαΐων 05/04/2026 ο νέος Άρχων Μέγας Λογοθέτης παρευρέθηκε στην Πατριαρχική Θεία Λειτουργία για τους Αραβόφωνους Ορθόδοξους στο Ναό των Ταξιαρχών στη συνοικία “Daher” του Καΐρου.
Ο ναός ήταν ασφυκτικά γεμάτος με εντυπωσιακή παρουσία οικογενειών με μικρά παιδιά, που φορούσαν στα μαλλιά τους ξεχωριστά στεφάνια από πλεγμένα φοινικόφυλα, τα βάγια που συνηθίζονται μεταξύ των Χριστιανών της Αιγύπτου. Μετά τη λήξη της Θείας Λειτουργίας, μάλιστα, ο Πατριάρχης ευλόγησε το πλήθος έξω από τον ναό των Ταξιαρχών, υπό τους ήχους ρυθμικών τυμπάνων, εντείνοντας το κλίμα συγκίνησης της ημέρας και οδεύοντας προς την Εβδομάδα των Παθών.
Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο της ομιλίας του Σάκη κεχαγιόγλου κατά την τελετή της χειροθεσίας του στο Κάιρο
Βαθιά είναι η συγκίνηση και ανείπωτη η χαρά που κατακλύζει την καρδιά μου αυτή την ιστορική στιγμή, στεκόμενος ενώπιον της Υμετέρας Μακαριότητος σε τούτη τη φιλόξενη και θεοβάδιστη γη της Αιγύπτου, εδώ στο Κάιρο. Δύο πράγματα αισθάνεται κανείς δεχόμενος το ύψιστο οφφίκιο με το οποίο μπορεί να καταξιωθεί ένα λαϊκό μέλος της
Εκκλησίας: την υπέρβαση των προσωπικών του προσδοκιών και το απόλυτο βάρος της ευθύνης, αναλαμβάνοντας τον τίτλο του Άρχοντος Μεγάλου Λογοθέτου του Παλαιφάτου και Αποστολικού Δευτεροθρόνου Πατριαρχείου Αλεξανδρείας. Η εύνοια αυτή του Πρεσβυγενούς Θρόνου του Αγίου Μάρκου, αφήνει ανεξίτηλο το αποτύπωμα της πατρικής
σας αγάπης, υπενθυμίζοντάς μου ταυτόχρονα, και με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο, την ευθύνη που φέρω απέναντι στον Θεό και στους ανθρώπους.
Τις τυπικές δοξολογίες και τους συμβατικούς επαίνους προς το πρόσωπο του τιμώντος Πρωθιεράρχου, τους έχω ακούσει πολλές φορές σε αντίστοιχες τελετές αντιφωνήσεων, επιλέγω όμως σήμερα να μιλήσω με λόγια που πηγάζουν απευθείας από τα μύχια της καρδιάς μου. Και αυτό γιατί το θεωρώ προσωπικό μου χρέος. Καταθέτω ενώπιον
όλων των παρισταμένων την αλήθεια μιας μακράς και αδιάρρηκτης πνευματικής συνοδοιπορίας. Η σχέση μας εδράζεται στην απόλυτη αγάπη και στη βαθιά, ανυπόκριτη αμοιβαία εκτίμηση. Και έχει βαρύνουσα σημασία να ειπωθεί ότι οι προσωπικές σχέσεις δοκιμάζονται στον χρόνο.
Γυρίζοντας πίσω στο παρελθόν, στο μακρινό εκείνο σωτήριο έτος του 2004, θυμάμαι με έντονη συγκίνηση τη στιγμή που συναντηθήκαμε για πρώτη φορά στην Αθήνα. Στο δικηγορικό μου γραφείο, μέσα σε εκείνους τους τοίχους, βίωσα προσωπικά στιγμές αγωνίας και ικεσίας, τις ώρες ακριβώς που κυοφορούνταν η ανάδειξή σας στον ιστορικό Πατριαρχικό
Θρόνο. Εκείνες οι ώρες της συμπόρευσης, η ανταλλαγή σκέψεων γεμάτη εμπιστοσύνη και η ολόψυχη στήριξη στο σεπτό σας πρόσωπο, σφυρηλάτησαν μια φιλία που μετράει ήδη 22 χρόνια αδιατάρακτης συνέχειας. Τον άνθρωπο Θεόδωρο, τον γνώρισα τότε, παράλληλα με τον άξιο Ιεράρχη. Ενέκυψα στη γλυκύτητα του χαρακτήρα σας και στην άπειρη φιλανθρωπία
που ακτινοβολεί από το βλέμμα σας. Η καθαρότητα της ψυχής σας διαπνέει κάθε πράξη της Αρχιερατικής και Πατριαρχικής σας διακονίας. Η αγάπη σας για τον Χριστό μετουσιώνεται αδιάλειπτα σε έμπρακτη στοργή για τα παιδιά, για τους φτωχούς, για τους καταφρονεμένους και πεινασμένους αδελφούς της αχανούς Αφρικανικής ηπείρου. Επιβεβαιώνεται μέσα από τη
διακονία σας απόλυτα ο ιερός λόγος «ἐπεσκέψατο ἡμᾶς ἐξ ὕψους ὁ Σωτὴρ ἡμῶν» (Λουκ. 1, 78).
Η προσφορά του Αποστολικού Θρόνου της Αλεξάνδρειας στην Ήπειρο του Μέλλοντος, την Αφρική, επεκτείνεται πολύ πέρα από τα όρια της παραδοσιακής θρησκευτικής κατήχησης και των συμβατικών ποιμαντικών καθηκόντων. Η ιεραποστολική
πράξη, υπό τη δική σας πεπνυμένη καθοδήγηση, συνιστά έναν τιτάνιο αγώνα για την επικράτηση της ίδιας της ζωής απέναντι στη φθορά και τον θάνατο. Από την πρώτη στιγμή που το διαπίστωσα αυτό, προσωπικά εντυπωσιάστηκα. Αυτή η διακονία περιλαμβάνει την ανέγερση νέων ιερών ναών που λειτουργούν ως πνευματικές οάσεις, εμπεριέχει τη διάνοιξη
πηγαδιών που προσφέρουν πόσιμο νερό σε διψασμένους πληθυσμούς, εστιάζει στην καθημερινή επιβίωση. Βλέπει κανείς στο έργο σας την ίδρυση ορφανοτροφείων για την περίθαλψη άστεγων παιδιών. Τη λειτουργία γηροκομείων για τους εγκαταλελειμμένους γέροντες και την οικοδόμηση νοσοκομείων που αντιμετωπίζουν θανατηφόρες ασθένειες και
λοιμώδεις επιδημίες, μετατρέποντας έτσι εμπράκτως την Εκκλησία σε πραγματικό καταφύγιο.
Ασταμάτητα, περιοδεύετε ολόκληρη την Αφρική. Φέρετε στους ώμους σας το μήνυμα της Ορθοδοξίας, κομίζοντας ταυτόχρονα νερό, τροφή, φάρμακα και την ίδια την ελπίδα σε περιοχές όπου η ανθρώπινη δυστυχία πλεονάζει. Πολλές φορές οι κίνδυνοι αψηφούνται. Αυτό το έργο αποτελεί την πιο καθαρή μορφή ιεραποστολής, απαιτώντας
πνεύμα θυσίας, αυταπάρνηση και ολοκληρωτική αφιέρωση. Μέσα από ένα διαρκές μαρτύριο αγάπης στην ήπειρο των θλίψεων, προσφέρετε την απόδειξη μιας ζωντανής πίστης ενώπιον της σύγχρονης ανθρωπότητας, εξασφαλίζοντας τον επιούσιο άρτο μαζί με τον Άρτο της Ζωής.
Μακαριώτατε,
Σε αυτή τη χαρμόσυνη σύναξη παρίστανται πρόσωπα που συνδέονται αναπόσπαστα με την κοινή μας πορεία, και τα οποία επιθυμώ να μνημονεύσω. Εκφράζω βαθιά ευγνωμοσύνη προς τον παριστάμενο Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Γέροντα Καισαρείας κ.Θεοφύλακτο. Τον απόλυτο σεβασμό στην πορεία του αντανακλούν τα πενήντα χρόνια
ειλικρινούς φιλίας που μας συνδέουν. Ξεκινήσαμε μαζί από την πόλη της Βέροιας, ενώ η μνήμη μου ανακαλεί με συγκίνηση την επίσκεψή μου στον εδώ ιερό του ναό πριν από 25 περίπου χρόνια, όταν ο ίδιος διακονούσε ως Ηγούμενος. Για την αγαπημένη σας αδελφή, την κυρία Ρούλα, που βρίσκεται σήμερα εδώ, έχω να πω ότι αποτελεί για μένα μια από τις πιο
προσφιλείς φίλες, κοσμώντας τη σημερινή τελετή με την ευγένεια και την αρχοντιά της. Η σκέψη μου στρέφεται επίσης στον παριστάμενο Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Γουινέας κ.Γεώργιο, με τον οποίο συνδέομαι με στενή φιλία τριάντα ετών. Επανέρχονται στη μνήμη μου σαν ζωντανές παραστάσεις οι εικόνες από τη χειροτονία του στην Κύπρο, πριν από πολλά
χρόνια. Το ιερό εκείνο γεγονός του 1998 τελέστηκε από τα χέρια του προσφιλούς κοινού μας φίλου, του σημερινού Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας κ.Νικήτα, αφήνοντάς μου ανεξίτηλες μνήμες. Θυμάμαι ιδιαιτέρως το τραπέζι που ακολούθησε, παρουσία της μακαριστής μητέρας του Ιεράρχη, η οποία έβλεπε με αγαλλίαση τον γιο της να εισέρχεται στα Άγια των Αγίων. Για την ιστορία, οφείλω να αναφέρω ότι οι δεσμοί αυτοί
μεταξύ μας παρέμειναν δυνατοί.
Η απονομή του σεπτού οφφικίου του Μεγάλου Λογοθέτου συμπίπτει χρονικά με ορισμένες ιδιαίτερα σημαντικές επετείους της προσωπικής αλλά και της επαγγελματικής μου διαδρομής. Διανύω πλέον το τριακοστό πέμπτο έτος αδιάλειπτης παρουσίας στις δικαστικές αίθουσες, ασκώντας τη μαχόμενη δικηγορία ως ποινικολόγος, εκεί όπου η αγωνία του
ανθρώπου γίνεται καθημερινό βίωμα. Συγχρόνως, συμπληρώνονται είκοσι πέντε χρόνια από την ίδρυση του δικηγορικού μου γραφείου, ενός χώρου που είχε την ιδιαίτερη ευλογία να δεχθεί πολλές φορές την επίσκεψη της Υμετέρας Μακαριότητος. Η εμπιστοσύνη που δείξατε προς το πρόσωπό μου, αναθέτοντάς μου το βαρύτατο λειτούργημα του Νομικού σας Συμβούλου, όσο και του παλαιφάτου Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, υπήρξε μια διαρκής πρόκληση. Έπρεπε να φανώ αντάξιος των προσδοκιών της Δευτεροθρόνου Εκκλησίας και πιστέψτε με, δίδω πάντα τον καλύτερό μου εαυτό από αγάπη προς εσάς και προς την Εκκλησία γενικότερα.
Πέρα από τους επαγγελματικούς σταθμούς, η σημερινή ημέρα εμπεριέχει μια βαθύτατη συναισθηματική φόρτιση που αγγίζει την ψυχή μου. Πριν από λίγη ώρα, με τη δική σας σεπτή παρουσία, τελέσθηκε το ιερό μνημόσυνο για την ανάπαυση της ψυχής του μακαριστού πατέρα μου Θεοδώρου. Συμπληρώνονται ακριβώς 30 έτη από την ημέρα που
εξεδήμησε προς Κύριον, την 4η Απριλίου του έτους 1996, στην πόλη της Βέροιας, σε ηλικία 70 ετών. Αισθάνομαι τη βεβαιότητα ότι η ψυχή του αγάλλεται σήμερα, βλέποντας από τους ουρανούς την τιμή που προσγίνεται στο τέκνο του από τα χέρια ενός μεγάλου Προκαθημένου που φέρει το ίδιο ένδοξο όνομα. Η μνήμη του πατέρα μου, όπως και της προσφιλούς
μακαριστής μητέρας μου Αντιγόνης, παραμένει άσβεστη μέσα μου. Η διδασκαλία τους διαμορφώνει τις αρχές μου και οδηγεί τις αποφάσεις μου σε κάθε κρίσιμη καμπή του βίου.
Τούτη την ιερή στιγμή, η σκέψη μου βρίσκεται επίσης στα αγαπημένα μου αδέλφια, τον Ιωάννη και τον Νικόλαο, οι οποίοι λόγω ανυπερβλήτων επαγγελματικών και οικογενειακών υποχρεώσεων αδυνατούν να παραστούν. Το ίδιο ισχύει και για τη σεβαστή αδελφή της μητέρας μου, την κυρία Δέσποινα Τσαούση. Πρόκειται για μια πολυσέβαστη γυναίκα που επί
τρεις δεκαετίες αναπλήρωσε το κενό της μητέρας μου και της οποίας γιορτάσαμε προ ημερών το ενενηκοστό έτος της ηλικίας της.
Λαμβάνοντας αυτή την τιμή, θεωρώ επιτακτικό χρέος μου να αναφερθώ με σεβασμό στο Σεπτό Κέντρο της Ορθοδοξίας, στη Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία Κωνσταντινουπόλεως. Ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος,
ευηρεστήθη να με τιμήσει κατά το παρελθόν με το οφφίκιο του Άρχοντος Δικαιοφύλακος του Οικουμενικού Θρόνου. Η εύνοια αυτή υπήρξε ο πρώτος μέγιστος σταθμός της εκκλησιαστικής μου πορείας. Σήμερα, το γεραρό Πατριαρχείο της Αλεξανδρείας προσθέτει έναν νέο κρίκο στην αλυσίδα αυτών των υψίστων ευεργεσιών. Αισθάνομαι διπλά υπόχρεος
έναντι των δύο Παλαιφάτων Πατριαρχείων. Ως Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας, Μακαριώτατε, φέρετε το όνομα Θεόδωρος, ενώ εγώ έχω ως προστάτη τον Μέγα Αθανάσιο, Πατριάρχη Αλεξανδρείας, του οποίου το όνομα φέρω. Η ιερή αυτή σύμπτωση των ονομάτων δημιουργεί έναν αρραγή πνευματικό δεσμό με τον ιστορικό Θρόνο της Αιγύπτου τον οποίο
ιδιαιτέρως αγαπώ και σέβομαι.
Η παρουσία εκλεκτών προσκεκλημένων από την Ελλάδα προσδίδει ιδιαίτερη λαμπρότητα στην τελετή. Η Ελλάδα και η Αίγυπτος, δύο έθνη ενωμένα με μακρά ιστορική φιλία, διέρχονται μια περίοδο στενότατης συνεργασίας. Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος κ.Κυριάκος Μητσοτάκης εργάζεται ακούραστα για τη σύσφιγξη αυτών των δεσμών και
διατηρεί αρίστες σχέσεις με τον Εξοχώτατο Πρόεδρο της Αιγύπτου κ. Αμπντέλ Φατάχ Αλ
Σίσι. Ο δε Πρόεδρος Σίσι απέδειξε έμπρακτα την αγάπη του προς την Ελλάδα και προς το
Πατριαρχείο. Νιώθοντας μεγάλη τιμή για την παρουσία διακεκριμένων προσωπικοτήτων σε
αυτή τη σημαντική για μένα στιγμή, ευχαριστώ εκ βάθους καρδίας για την παρουσία τους
τον Εξοχώτατο κ. Απόστολο Τζιτζικώστα, Ευρωπαίο Επίτροπο Βιωσίμων Μεταφορών και
Τουρισμού για την περίοδο 2024-2029, παλαιό και αγαπημένο φίλο.
Επανερχόμενος στο μέγεθος της τιμής που μου έγινε, επιθυμώ να διαβεβαιώσω την
Υμετέρα Μακαριότητα ότι η ευθύνη του Άρχοντος Μεγάλου Λογοθέτου αποτελεί μια
ουσιαστική δέσμευση για μένα. Ο ρόλος του Λογοθέτου ιστορικά συνδέεται με την
υπεράσπιση των δικαίων της Εκκλησίας και τη διαφύλαξη της νομικής της υπόστασης. Δίνω
την ιερή υπόσχεση ότι θα συνεχίσω να στέκομαι ακλόνητος παραστάτης του Θρόνου του
Αγίου Μάρκου, στην ιερή γη της Αλεξανδρείας, του Καΐρου και συμπάσης της Αιγύπτου. Θα
ενισχύσω με κάθε μέσο την ιεραποστολική ευθύνη προς την Αφρικανική Ήπειρο, η οποία
ταλανίζεται από τη στέρηση των στοιχειωδών αγαθών.
Η γη της Αιγύπτου φιλοξένησε τον ίδιο τον Κύριο κατά τη βρεφική Του ηλικία.
Πρόκειται για τον φυσικό χώρο ακτινοβολίας του Πατριαρχείου, ποτισμένο με το αίμα των
μαρτύρων και τον ιδρώτα των ασκητών. Είναι καθήκον μου να σταθώ αρωγός σε αυτόν τον
τιτάνιο αγώνα για το μέλλον του κόσμου και την πραγμάτωση της ελπίδας για τους λαούς της
Αφρικής, έχοντας πάντοτε ως Έφορο τον Σωτήρα Χριστό.
Η τιμή που λαμβάνω σήμερα ανήκει στην Εκκλησία και στους ανθρώπους που με
στήριξαν σε όλη μου τη ζωή. Οι παριστάμενοι φίλοι, πρόσωπα προσφιλή πολλών δεκαετιών
που ταξίδεψαν μέχρι εδώ, είναι η ζωντανή απόδειξη ότι η φιλία υπερνικά τις αποστάσεις.
Κατακλείοντας, στρέφω το βλέμμα προς εσάς, Μακαριώτατε, και εύχομαι ο Κύριος
να σας χαρίζει υγεία και δύναμη για να συνεχίσετε να οδηγείτε το νοητό σκάφος του
Αλεξανδρινού Θρόνου. Η προσφορά σας καταγράφεται ήδη στην εκκλησιαστική ιστορία ως
παρακαταθήκη αγάπης. Θα παραμείνω πιστός θεράπων των ιδεωδών που ενσαρκώνετε,
βοηθώντας σας όπως μπορώ, ως πιστό σας τέκνο.
Μακαριώτατε,
Ως ένδειξη αγάπης και τιμής, σας παρακαλώ να δεχθείτε το ταπεινό μου δώρο: τριπλή παπική τιάρα (triregnum), αντίγραφο εκ του πρωτοτύπου του 16ου αιώνα, το οποίο φυλάσσεται στο Βατικανό και φέρει στο πρόσθιο μέρος χρυσό λέοντα του Αγίου Αποστόλου Μάρκου, σύμβολο του Παλαιφάτου Πατριαρχείου Αλεξανδρείας.
Σας παρακαλώ, κάθε φορά που τη φοράτε, να θυμάστε τον δούλο του Θεού Αθανάσιο
και να τον μνημονεύετε.