Μόλις ένα στα έξι σπίτια είναι ασφαλισμένο από φυσικές καταστροφές

Σε ένα περιβάλλον αυξανόμενων φυσικών καταστροφών οι ζημιές των νοικοκυριών δεν μπορούν να αποκατασταθούν πλήρως μόνον με επιδόματα και λοιπές βοήθειες.

Στα επιδόματα του κράτους ή τις πράξεις των αλληλέγγυων στηρίζεται μεγάλη μερίδα των Ελλήνων που είχαν την ατυχία να βιώσουν την… οργή της φύσης, αλλά δεν διέθεταν τα χρήματα, για να αποκαταστήσουν πλήρως τις ζημιές στην περιουσία τους.

Πιο αναλυτικά, από το 1993 έως και σήμερα έχουν σημειωθεί στην Ελλάδα πάνω από 30 καταστροφικά περιστατικά ιδιαίτερης σφοδρότητας (σεισμοί, βροχοπτώσεις, δασικές πυρκαγιές κ.ά.). Και μάλιστα τα τελευταία χρόνια αυτά τα περιστατικά αυξάνονται λόγω της κλιματικής αλλαγής. Παραδοσιακά δε, οι βροχοπτώσεις έχουν τη μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης, ακολουθούμενες από τους σεισμούς, τις δασικές πυρκαγιές και, τέλος, τις χιονοπτώσεις.

Σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ), υπάρχουν 6.371.901 κατοικίες στην χώρα μας. Από αυτές μόλις οι 1.074.053 είναι ασφαλισμένες και πολλές από αυτές λόγω της υποχρεωτικής ασφάλισης από τα στεγαστικά δάνεια.

Αυτό πρακτικά σημαίνει πως μπροστά σε μία φυσική καταστροφή οι ιδιοκτήτες τους είναι… ακάλυπτοι. Άρα θα πρέπει είτε να πληρώσουν οι ίδιοι για τη ζημιά, εφόσον βέβαια διαθέτουν τα χρήματα μετά από την 10ετή οικονομική κρίση, είτε να βασιστούν στην όποια βοήθεια του κράτους η οποία, όμως, συνήθως όχι μόνο έρχεται με καθυστέρηση αλλά και δεν επαρκεί για να καλυφθεί το πραγματικό κόστος αποκατάστασης της ζημιάς. Και βέβαια η βοήθεια του κράτους δεν είναι δωρεάν. Με κάθε φυσική καταστροφή επιβαρύνεται ο κρατικός προϋπολογισμός. Αυτό σημαίνει ότι αυτοί που επιβαρύνονται τελικά είναι οι φορολογούμενοι πολίτες.

Επιπλέον ακόμη και εάν κάποιοι βρουν τα χρήματα να αποκαταστήσουν την ζημιά αυτό δεν σημαίνει πως το ίδιο θα κάνουν και οι υπόλοιποι πληγέντες, με ό, τι αυτό συνεπάγεται για την αξία της κατοικίας τους. Μετά από τόσα χρόνια στο Μάτι έχουν κατασκευαστεί εκ νέου μόνον τα ασφαλισμένα σπίτια, δηλαδή, το 17%. Τα υπόλοιπα παραμένουν κατεστραμμένα. Ακόμη και αυτός, λοιπόν, που έφτιαξε το σπίτι του είναι ζημιωμένος, γιατί αυτή τη στιγμή ζει σε ένα υποβαθμισμένο περιβάλλον.

Η κατάσταση θα μπορούσε να ήταν διαφορετική εάν οι Έλληνες ήταν περισσότερο εξοικειωμένοι με την ιδιωτική ασφάλιση.

Κι αυτό γιατί με ένα μέσο ετήσιο ασφάλιστρο της τάξης των 10€ ανά μήνα για ένα διαμέρισμα 100 τ.μ. που ασφαλίζεται για 100.000 ευρώ θα μπορούσαν να αποκαταστήσουν ζημιές χιλιάδων ευρώ σε περίπτωση πυρκαγιάς, σεισμού και φυσικών καταστροφών. Το ασφάλιστρο είναι λοιπόν προσιτό, γεγονός που θα έπρεπε να λειτουργεί ως δέλεαρ για τους ιδιοκτήτες ακινήτων. Σημειώνεται ότι το ύψος του ασφαλίστρου εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, όπως:

• Τον τύπο της κατοικίας (μονοκατοικία ή διαμέρισμα).
• Το εμβαδόν (το ύψος του ασφαλιζομένου κεφαλαίου υπολογίζεται με βάση τα τετραγωνικά μέτρα).
• Το έτος κατασκευής.

• Το είδος της ασφάλισης (κτηρίου, περιεχομένου ή συνδυασμός).
• Τον σκελετό της κατοικίας (διαφορετικά ασφαλίζεται μία πετρόκτιστη κατοικία από μία, που είναι κατασκευασμένη από μπετόν αρμέ).
• Την τοποθεσία, σε ποια περιοχή, δηλαδή, βρίσκεται το σπίτι, κ.ά.

Στο πλαίσιο αυτό επανέρχεται στο προσκήνιο η συζήτηση γύρω από την ανάγκη το κράτος να θεσπίσει φορολογικά κίνητρα ή ακόμη και να καταστήσει την επίμαχη ασφάλιση υποχρεωτική, στα πρότυπα της ασφάλισης των ΙΧ.

Τα οφέλη της ασφάλισης περιουσίας για τους πολίτες είναι πολλά:

• Προστατεύονται οι περιουσίες ενώ όσο περισσότεροι ασφαλίζονται, μειώνεται το κόστος ασφάλισης ανά κατοικία

• Εξασφαλίζονται οι οικονομικοί πόροι για την αποκατάσταση των ζημιών όταν έρθει η καταστροφή

• Εξυπηρετούνται άμεσα οι πολίτες καθώς οι αποζημιώσεις καταβάλλονται γρήγορα από τις ασφαλιστικές εταιρίες

• Απαλλάσσεται το Κράτος από την υποχρέωση να αποζημιώσει εξοικονομώντας πόρους και άρα δεν επιβαρύνονται ο κρατικός προϋπολογισμός και τελικά οι πολίτες μέσω της φορολογίας.

Από εκεί και πέρα πολλές ανεπτυγμένες χώρες όπως για παράδειγμα η Ισπανία και η Γαλλία έχουν προχωρήσει ακόμα περισσότερο σε ό,τι αφορά τη χρηματοδότηση των ζημιών από φυσικές καταστροφές σε κτίρια, θεσπίζοντας ολοκληρωμένα συστήματα αντιμετώπισης και χρηματοδότησης των ζημιών από φυσικές καταστροφές, βασισμένα στη συνεργασία του δημοσίου με τον ιδιωτικό τομέα.

Είναι γεγονός πως οι φυσικές καταστροφές είναι μέσα στη ζωή μας και γίνονται ολοένα και πιο συχνές αλλά και πιο μεγάλες λόγω της κλιματικής αλλαγής. Επιπλέον ζούμε σε μία σεισμογενή χώρα. Κράτος και πολίτες οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε τους κινδύνους και να προετοιμαστούμε για να μην χάσουμε την περιουσία που έχουμε αποκτήσει με τόσο κόπο.