Με το παράξενο δεύτερο συνθετικό όνομα της μπάντας τους να προέρχεται από μία κινηματογραφική ηρωίδα του 1929, η Βαλίσια και ο Αριστομένης Θεοδωρόπουλος κάνουν μουσική, ταξιδεύουν ανά τον κόσμο και ετοιμάζουν τον νέο τους δίσκο σε βινύλιο. Ναι, σε βινύλιο!
Οσο ασυνήθιστη κι αν είναι η σκηνική τους παρουσία, όσο σπάνιο κι αν είναι στην Ελλάδα το μουσικό είδος που εκπροσωπούν και όσο παράξενο κι αν είναι το όνομά τους, σημασία έχει πως οι Valisia Odell είναι από εκείνες τις μπάντες που γράφονται για τα καλά στο mp3 του μυαλού μας ή, για να μιλήσουμε με πιο 80s όρους, στο βινύλιο της μουσικής μας εγκυκλοπαίδειας. Γνωρίστε τους όχι μόνο μουσικά, γιατί είναι πολυτάλαντοι. Σαν να λέμε, κάτι σαν καλλιτεχνικός ελβετικός σουγιάς.
GALA: Καταρχάς, πώς ήσασταν ως παιδιά; Ποια ήταν τα ενδιαφέροντά σας; ΒΑΛΙΣΙΑ: Προέρχομαι από μία σχεδόν αμιγώς αθλητική οικογένεια, οπότε από πολύ μικρή ηλικία ο αθλητισμός ήταν κομμάτι της καθημερινότητάς μου. Δοκίμασα διάφορα αθλήματα, μέχρι που κατέληξα στο βόλεϊ, με το οποίο ασχολήθηκα σε αγωνιστικό επίπεδο συμμετέχοντας και στις εθνικές ομάδες κορασίδων και νεανίδων. Αυτό που θυμάμαι πιο έντονα από εκείνα τα χρόνια είναι η σχέση με το ύψος μου. Στο σχολείο και στις ομάδες ήμουν πάντα το πιο ψηλό παιδί, ενώ μέσα στην οικογένειά μου ήμουν το πιο κοντό! Ηταν μια μικρή υπαρξιακή σύγχυση που, ευτυχώς, λύθηκε με τα χρόνια! (γέλια) ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ: Ζωγράφιζα από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου και καλώς ή κακώς δεν σταμάτησα ποτέ, καθώς αποτελεί πλέον τη βασική μου ενασχόληση και εργασία.
Total look, 2WO+1NE=2. Mules, Dr. Martens
G.: Η μουσική πώς προέκυψε; Β.: Παρότι ασχολιόμουν σοβαρά με τον αθλητισμό, μέσα μου υπήρχε πάντα μια πολύ έντονη δημιουργική πλευρά, που τελικά βρήκε την έκφρασή της μέσα από τη μουσική και τη μόδα. Και γι’ αυτό οφείλω πολλά στους γονείς μου. Ηταν και οι δύο mods, οπότε στο σπίτι η μουσική, ο χορός και η αισθητική ήταν τρόπος ζωής. Λίγα χρόνια αργότερα, ανακάλυψα μόνη μου τη δεκαετία του ’80 - τόσο την pop όσο και την πιο underground πλευρά της. Ηταν πραγματική αποκάλυψη. Εκεί ένιωσα ότι βρήκα το αισθητικό και μουσικό σύμπαν που με εξέφραζε απόλυτα. Γύρω στα 19 αποφάσισα να αφήσω οριστικά το βόλεϊ και να αφοσιωθώ στη μουσική. Ξεκίνησα ως DJ και στη συνέχεια πέρασα και στο τραγούδι. Α.Θ.: Δεν έκανα ποτέ μαθήματα, αλλά είχα πάντοτε μουσική να παίζει στο κεφάλι μου. Ακουγα ασταμάτητα μουσική. Προς το τέλος της εφηβείας μου άρχισα να αναπτύσσω μια σχεδόν εμμονική σχέση με την πρώιμη ηλεκτρονική μουσική, με ιδιαίτερη έμφαση στις ανεξάρτητες σκηνές της δεκαετίας του ’80. Τότε απέκτησα και τα πρώτα μου συνθεσάιζερ, με σκοπό να εξερευνήσω ο ίδιος αυτούς τους ήχους. Τα πρώτα χρόνια έγραφα μουσική που μοίραζα σε φίλους και συμμετείχα σε κάποια μικρά μουσικά εγχειρήματα. Η πρώτη μου όμως επίσημη συμμετοχή σε μπάντα, με συναυλίες και ηχογραφήσεις, ήταν στους Phoenix Catscratch, όπου συνεργάστηκα για πρώτη φορά με τη Βαλίσια.
Πουκάμισο Paul Smith και παντελόνι Dsquared2, attica,Τhe Department Store
G.: Οι μουσικές επιρροές ποιες ήταν και πώς εξελίχθηκαν; Β.: Τα 80s. Σε όλες, μα σε όλες τις εκφάνσεις τους. New Wave, Synthpop, Post-Punk, Dark Wave, Italo Disco και τόσα άλλα είδη. Είναι μια δεκαετία που δεν εξαντλείται ποτέ. Οσο περισσότερο τη σκαλίζω, τόσο περισσότερους θησαυρούς ανακαλύπτω. Με τα χρόνια βέβαια κατάλαβα ότι με συγκινούν περισσότερο οι ηλεκτρονικοί ήχοι: τα συνθεσάιζερ και τα drum machines παρά οι κιθάρες. Α.Θ.: Οπως είπα, η πρώτη μου μεγάλη αγάπη ήταν οι ανεξάρτητες σκηνές των 80s, με έμφαση στην ηλεκτρονική μουσική, πράγμα που αποτελεί τη βάση και του τωρινού μας σχήματος. Προσωπικά, ανά τα χρόνια διευρύνθηκαν τα μουσικά μου ακούσματα και σε άλλες εποχές και είδη, κάτι που ελπίζω πως, έστω και λίγο, έχω εντάξει σε σημεία και στη μουσική μας, καθότι είναι πολύ εύκολο να πέσει κανείς στην παγίδα της μανιέρας μιλώντας για το συγκεκριμένο είδος μουσικής όπως τη δική μας.
Total look, 2WO+1NE=2. Mules, Dr. Martens
G.: Και πώς προέκυψαν οι Valisia Odell; Β. & Α.Θ.: Μετά από 16 χρόνια φιλίας και συνεργασίας!
G.: Τι πιστεύετε ότι είναι αυτό που σας ένωσε ως μουσικούς και τι ως κολλητούς φίλους; Β. & Α.Θ.: Τα κοινά ακούσματα, τα γούστα και η αθηναϊκή νύχτα είναι που μας έκαναν να συναντηθούμε - και μάλλον η όρεξη για δημιουργία είναι αυτό που μας έκανε να συμπορευτούμε. Τι μας έκανε κολλητούς φίλους δεν μπορούμε να πούμε με σιγουριά, ούτε ξέρουμε πώς πέρασαν τόσα χρόνια, αλλά μπορούμε να πούμε ότι έχουμε γελάσει και έχουμε κλάψει πολύ μαζί και είμαστε ακόμα εδώ - όσο κι εάν τη δίνει ο ένας στον άλλον κάποιες φορές.
G.: Πού θα κατατάσσατε μουσικά τους Valisia Odell; Β. & Α.Θ.: Οπωσδήποτε ανήκουμε στο ευρύτερο είδος της darkwave, με μια έμφαση προς την πιο χορευτική πλευρά, φλερτάροντας με την Electronic Body Music, αλλά με διάθεση να μην κατατασσόμαστε σε πολύ συγκεκριμένο «κουτάκι».
G.: Το μουσικό στυλ έχει επηρεάσει το ενδυματολογικό στυλ και τον τρόπο ζωής σας ή το αντίθετο; Β.: Νομίζω ότι η μουσική και η μόδα πορεύονται χέρι-χέρι γιατί και οι δύο είναι τρόποι έκφρασης της προσωπικότητάς μας. Πιστεύω ότι και τα δύο πηγάζουν από το ίδιο εσωτερικό σημείο. Γι’ αυτό θεωρώ ότι τίποτα δεν είναι πραγματικά τυχαίο. Ούτε η μουσική που μας συγκινεί, ούτε τα ρούχα που επιλέγουμε να φορέσουμε. Είναι κομμάτια της ίδιας ταυτότητας που αφηγούνται ποιοι είμαστε και πώς βλέπουμε τον κόσμο. Α.Θ.: Για εμένα, σίγουρα έχει επηρεάσει η μουσική το ντύσιμό μου, όπως και το σινεμά και οτιδήποτε άλλο μού κεντρίζει το ενδιαφέρον. Στο κεφάλι μου το ντύσιμο είναι η προσωπική βιτρίνα του καθενός.
Πουκάμισο Comme des Garçons και παντελόνι Dsquared2, attica, Τhe Department Store
G.: Ποιο είναι το πιο κολακευτικό σχόλιο που έχετε ακούσει μετά από live σας; Β. & Α.Θ.: Στο τελευταίο μας live, αφού κατεβήκαμε από τη σκηνή, μιλούσαμε με φίλους όταν παρατηρήσαμε ένα ζευγάρι μεγαλύτερης ηλικίας να στέκεται λίγο πιο πέρα. Εδειχναν ότι ήθελαν να μας μιλήσουν, αλλά ταυτόχρονα δίσταζαν. Τους πλησιάσαμε εμείς και πριν προλάβουμε να πούμε οτιδήποτε, μας είπαν με έναν απίστευτα αυθόρμητο και ειλικρινή τρόπο ότι δεν μας είχαν ξανακούσει ποτέ, αλλά μετά από αυτό που είδαν και άκουσαν γίναμε το νέο αγαπημένο τους συγκρότημα. Ηταν από εκείνες τις στιγμές που σε συγκινούν πραγματικά, γιατί δεν έχουν καμία προσδοκία ή σκοπιμότητα. Είναι μια αυθόρμητη αντίδραση - και αυτές οι αντιδράσεις είναι ίσως η μεγαλύτερη ανταμοιβή για έναν καλλιτέχνη.
G.: Συνήθως οι δημιουργικοί άνθρωποι δεν έχουν μόνο ένα ταλέντο. Ισχύει; Β.: Ισχύει! Γιατί να περιοριζόμαστε; (γέλια) Οπως είπα και πριν, για μένα η μουσική και η μόδα ήταν πάντα άρρηκτα συνδεδεμένες. Δεν τις βλέπω ως δύο διαφορετικές δημιουργικές διεξόδους, αλλά ως δύο όψεις της ίδιας προσωπικότητας. Παράλληλα με τη μουσική, λοιπόν, είμαι σχεδιάστρια μόδας και μαζί με την αδελφική μου φίλη, Στέλλα Παναγοπούλου, έχουμε δημιουργήσει το fashion brand 2WO+1NE=2. Είναι ένας ακόμη τρόπος να αφηγούμαστε ιστορίες, μόνο που αντί για ήχους χρησιμοποιούμε υφάσματα, γραμμές και σιλουέτες. Α.Θ.: Υποθέτοντας ότι με τη λέξη «ταλέντο» εννοούμε άλλες δημιουργικές ενασχολήσεις, τότε πράγματι πέρα από τη μουσική εργάζομαι ως ζωγράφος και ενίοτε με την εικονογράφηση.
G.: Ποιο είναι το μεγάλο σας όνειρο; Β.: Το μεγάλο μου όνειρο είναι να παίζουμε live σε όσο το δυνατόν περισσότερα μέρη του κόσμου. Αυτό βέβαια συμβαίνει ήδη, θα ήθελα όμως να γίνεται όλο και πιο συχνά. Αυτή την περίοδο ανυπομονώ ιδιαίτερα για την κυκλοφορία του νέου μας άλμπουμ, στα τέλη του 2026 με αρχές του 2027, γιατί δεν το βλέπω ως έναν δίσκο που απλώς θα κυκλοφορήσει, αλλά ως την αφορμή για να βρεθούμε σε ακόμη περισσότερες σκηνές, σε ακόμη περισσότερες πόλεις και μπροστά σε ανθρώπους που ίσως μας ακούσουν για πρώτη φορά. Α.Θ.: Να πληρώνει η μουσική το ενοίκιο και τους λογαριασμούς φυσικά!.