Η επιτυχία δεν έχει ηλικία: 4+2 άνθρωποι που τα κατάφεραν μετά τα 40

Και ο Χάρλαντ Σάντερς είχε περάσει τα 60 όταν η συνταγή του για τηγανητό κοτόπουλο άνοιγε τον δρόμο για τη δημιουργία μιας από τις μεγαλύτερες αλυσίδες εστίασης στον κοόσμο.

Σήμερα τα ονόματά τους μοιάζουν τόσο αυτονόητα συνδεδεμένα με την επιτυχία, ώστε είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς την εποχή που η Βέρα Γουάνγκ δεν είχε δικό της οίκο, ο Φρίμαν δεν ήταν σταρ του Χόλιγουντ και ο άνδρας στο λογότυπο των KFC έψαχνε ακόμη πώς θα επεκτεινει τη δουλειά του. Οι ιστορίες τους, όμως, έχουν αρκετές σελίδες πριν το κεφάλαιο που όλοι γνωρίζουμε. Προηγούμενες καριέρες, μικρότεροι ρόλοι και εμπειρία που συγκεντρωνόταν για χρόνια. Το ίδιο συμβαίνει και με δύο πολύ επιτυχημένους Έλληνες συγγραφείς: ο Πέτρος Μάρκαρης πλησίαζε τα 60 όταν σύστησε στους αναγνώστες τον διάσημο αστυνόμο Χαρίτο, ενώ η Ιωάννα Καρυστιάνη μπήκε στην πεζογραφία μετά τα 40.

Βέρα Γουάνγκ: Η νύφη που είδε μια επιχειρηματική ευκαιρία

Το 1989, ετοιμάζοντας τον γάμο της με τον Άρθουρ Μπέκερ, η Βέρα Γουάνγκ διαπίστωσε ότι η αγορά των νυφικών δεν της πρόσφερε αυτό που ήθελε και εκεί είδε χώρο για μια διαφορετική προσέγγιση, πιο κοντά στη μόδα που γνώριζε και αγαπούσε.

Μέχρι τότε είχε ισχυρό επαγγελματικό υπόβαθρο και εμπειρία (16 χρόνια στη Vogue και στη συνέχεια δουλειά στον Ralph Lauren), αλλά τίποτα δεν προμήνυε την επιτυχία που θα ακολουθούσε. Το 1990, γύρω στα 40 της, άνοιξε την πρώτη της μπουτίκ στη λεωφόρο Madison της Νέας Υόρκης. Ακολούθησαν οι διάσημες νύφες, ανάμεσά τους η Μαράια Κάρεϊ, η Ούμα Θέρμαν και η Τζένιφερ Λόπεζ, αλλά και η επέκταση σε ρούχα, παπούτσια, κοσμήματα, αρώματα και είδη σπιτιού.

Χάρλαντ Σάντερς: Το μεγάλο στοίχημα ήρθε μετά τα 60

Πριν γίνει το πρόσωπο των KFC, ο Χάρλαντ Σάντερς είχε δοκιμάσει διαφορετικές δουλειές, μεταξύ τους την πώληση ασφαλειών και τη λειτουργία πρατηρίων καυσίμων. Γεννημένος το 1890, άρχισε γύρω στα 40 να σερβίρει φαγητό σε ταξιδιώτες στο Κόρμπιν του Κεντάκι.

Στη συνέχεια τελειοποίησε τη μέθοδο τηγανίσματος και το μείγμα των 11 βοτάνων και μπαχαρικών που συνδέθηκε με το κοτόπουλό του, πέρασε όμως πάνω από δύο δεκαετίες μαγειρεύοντας πριν αρχίσει η επέκταση που θα έκανε παγκοσμίως διάσημη τη συνταγή του. Το 1952, άνοιξε το πρώτο franchise κοντά στο Σολτ Λέικ Σίτι, με τον εστιάτορα Πιτ Χάρμαν. Ο Σάντερς ήταν τότε 62 ετών. Λίγα χρόνια αργότερα πούλησε το εστιατόριό του στο Κεντάκι και βγήκε στον δρόμο αναζητώντας νέους συνεργάτες. Το 1964 πούλησε την εταιρεία σε επενδυτές και άρχισε η τεράστια επιτυχία της συνταγής του.

Μόργκαν Φρίμαν: Το Χόλιγουντ τον ανακάλυψε γύρω στα 50

Η φωνή και η παρουσία του μοιάζουν σήμερα σχεδόν αναπόσπαστες από τον αμερικανικό κινηματογράφο, ωστόσο, για μεγάλο διάστημα ο Μόργκαν Φρίμαν εργαζόταν στο θέατρο και σε μικρούς κινηματογραφικούς και τηλεοπτικούς ρόλους. Στη δεκαετία του 1970 ήταν γνωστός στο παιδικό κοινό από το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «The Electric Company». Το 1987, τη χρονιά που έκλεινε τα 50, ήρθε «Το δόκανο» που του χάρισε την πρώτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ (Β’ ανδρικού ρόλου).

Δύο χρόνια αργότερα, «Ο σοφέρ της κυρίας Ντέιζι» τον έφερε ξανά στις υποψηφιότητες, αυτή τη φορά για Α΄ ανδρικό ρόλο. Ο ίδιος έχει δηλώσει σε συνέντευξη στο περιοδικό AARP το 2017: «Όταν ο σκηνοθέτης της ταινίας, Μπρους Μπέρεσφορντ, ήρθε στα παρασκήνια, τον ρώτησα: “Λοιπόν, θα πάρω τον ρόλο;”. Κι εκείνος μου απάντησε: “Είσαι κάπως νέος”. Ήθελε τον Σίντνεϊ Πουατιέ. Όταν όμως απευθύνθηκαν στον Σίντνεϊ, εκείνος τους είπε: “Προτιμήστε τον πιτσιρικά”». Από τότε όλα άλλαξαν και ακολούθησαν iconic ταινίες όπως η «Τελευταία έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ» και, τελικά, το Όσκαρ Β΄ ανδρικού ρόλου για το «Million Dollar Baby» το 2005.

Σάμιουελ Λ. Τζάκσον: Η ταινία που εκτόξευσε τη φήμη του στα 45 του

Το κοστούμι, το βλέμμα και οι μονόλογοι του Τζουλς στο «Pulp Fiction» έκαναν τον Σάμιουελ Λ. Τζάκσον ένα από τα πιο χαρακτηριστικά πρόσωπα του κινηματογράφου της δεκαετίας του 1990. Όταν κυκλοφόρησε η ταινία, το 1994, ήταν 45 ετών.


Είχε προηγηθεί μια μακρά διαδρομή. Σπούδασε δραματική τέχνη στο Morehouse College της Ατλάντα και δούλεψε στο θέατρο πριν αποκτήσει κινηματογραφική αναγνώριση. Το πρώτο μεγάλο ορόσημο ήρθε με τον Σπάικ Λι: το 1991, στα 42 του, η ερμηνεία του στον «Πυρετό της ζούγκλας» τιμήθηκε στις Κάννες με ειδικό βραβείο Β΄ ρόλου, το πρώτο τέτοιο βραβείο στην ιστορία του φεστιβάλ. Τρία χρόνια αργότερα, ο Κουέντιν Ταραντίνο θα του έδινε τον ρόλο του Τζουλς, την υποψηφιότητα για Όσκαρ και τη διασημότητα που θα τον ακολουθεί για πάντα.

Πέτρος Μάρκαρης: Στα 58 γνώρισε στο κοινό τον αστυνόμο Χαρίτο

Το 1995, όταν κυκλοφόρησε το «Νυχτερινό δελτίο», ο Πέτρος Μάρκαρης ήταν 58 ετών. Είχε ήδη εμφανιστεί στα ελληνικά γράμματα 30 χρόνια νωρίτερα, με το θεατρικό έργο «Η ιστορία του Αλή Ρέτζο», και είχε δουλέψει ως μεταφραστής και σεναριογράφος, συνεργαζόμενος με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο. Με το πρώτο του αστυνομικό μυθιστόρημα όμως άρχισε μια νέα διαδρομή.

Ο αστυνόμος Χαρίτος έγινε ο σταθερός ήρωας μέσα από τον οποίο ο συγγραφέας παρακολουθεί την Αθήνα και τις μεταβολές της ελληνικής κοινωνίας, ενώ οι υποθέσεις των βιβλίων του συνδυάζουν το έγκλημα με την κοινωνική παρατήρηση. Η σειρά γνώρισε και διεθνή επιτυχία και τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε 20 γλώσσες.

Ιωάννα Καρυστιάνη: Από το σκίτσο, στη «Μικρά Αγγλία»

Η Ιωάννα Καρυστιάνη είχε σπουδάσει νομικά και εργαστεί ως σκιτσογράφος πριν περάσει στην πεζογραφία. Γεννημένη στα Χανιά το 1952 από Μικρασιάτες γονείς, δημοσίευσε το 1995 τη συλλογή διηγημάτων «Η κυρία Κατάκη», τη χρονιά που έκλεινε τα 43 της χρόνια.

Δύο χρόνια αργότερα κυκλοφόρησε η «Μικρά Αγγλία», το πρώτο της μυθιστόρημα. Η ιστορία με φόντο την Άνδρο, τις οικογένειες των ναυτικών και τους έρωτες που δοκιμάζονται από την απουσία τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος. Το 2013 μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον Παντελή Βούλγαρη, με δική της σεναριακή διασκευή.


Στα χρόνια που ακολούθησαν ήρθαν κι άλλα μυθιστορήματα, συλλογές διηγημάτων και σενάρια και σήμερα θεωρείται μία από τις πλέον επιτυχημένες Ελληνίδες συγγραφείς.

www.newmoney.gr