Το γαλλικό δράμα, ο Λάκης, ο Σαμαράς και το (σπασμένο) τηλέφωνο Καραμανλή, τα τοπικά ντέρμπι της ΕΛΑΣ, ο Πειραιάς και η Cosco, τα δάνεια της ναυτιλίας
19.10.2026
07:08
Χαίρετε, τα δραματικά γεγονότα της Γαλλίας κυριαρχούν από προχθές στις ειδήσεις όλου του δυτικού κόσμου και δίνουν μια πικρή γεύση για τις ταραγμένες εποχές που έρχονται στην Ευρώπη
Ο συνδυασμός μάλιστα με το πιθανό αποτέλεσμα των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ, όπου αναμένεται ακόμα και διπλή ήττα Τραμπ (Γερουσία και Βουλή Αντιπροσώπων) θα αποτελέσει -αν συμβεί- ένα πραγματικά εκρηκτικό κοκτέιλ που θα επηρεάσει όλους και όλα. Θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δούμε τις επόμενες ημέρες τις αντιδράσεις των αγορών λόγω των γεγονότων της Γαλλίας, όπως επίσης και τι θα γίνει μετά τις αμερικανικές εκλογές. Για την ώρα, η Γαλλία μάς θυμίζει τα δικά μας παθήματα, της προηγούμενης δεκαετίας αλλά… για μεγάλα παιδιά. Όχι τίποτα άλλο, αλλά με καθυστέρηση μερικών ετών δικαιώνεται και ο Προκόπης που έβλεπε τότε ως υπουργός την Αθήνα να καίγεται και δεν έκανε και πολλά. Κατά τα λοιπά, στην Αθήνα είμαστε ακόμα μια χαρά και ασχολούμαστε με την ατέλειωτη κλωτσοπατινάδα Νίκου Α. με Αλέξη -κάθε μέρα γιορτή, που έλεγε και μια παλιά διαφήμιση- με ανακοινώσεις που βρίζουν το ένα κόμμα το άλλο. Τώρα, αν αυτό στην πολιτική ανάλυση και στην επικοινωνιακή στρατηγική βολεύει κάποιον από τους δυο πείτε το μου κι εμένα, να ξεχάσω τα βασικά που γνωρίζω.
Λάκης-Σαμαράς και Κ.Μ
-Το θέμα του ΣΚ όμως που έγραψε καλά στην πιάτσα (και σε νούμερα στα media) είναι τα confessions (εξομολογήσεις, στα ελληνικά) του Λάκη Λαζόπουλου (Mega) για τις προς ώρας πολιτικές εκτιμήσεις και προτιμήσεις του. Ομολογουμένως εντυπωσιακές. Έφυγε από τον Τσίπρα -απέτυχε το rebranding του, είπε ο Λ.Λ- και πήγε στον Σαμαρά που «ξέρει κιόλας, γιατί έχει ξανακυβερνήσει». Λες και ο φουκαράς ο Αλέξης που κυβέρνησε διπλό χρόνο από τον Αντώνη δεν έμαθε τίποτα. Πού θυμήθηκε και βουρλίστηκε τώρα ο Λάκης με τον Σαμαρά ως «καλή λύση γιατί είναι και μέσα από τη Νέα Δημοκρατία», ένας Θεός ξέρει. Ειδικά τον Σαμαρά που, αν δεν με απατά η μνήμη μου, πρέπει να τον έχει πλακώσει τηλεοπτικά ο Λάκης περίπου όσο και τον Μητσοτάκη. Μάλλον δεν χρειάζεται να επικαλεσθεί κανείς τα Θεία για να καταλάβει γιατί ο Λαζόπουλος τον βρίσκει τώρα «καλή επιλογή», ηλίου φαεινότερον είναι, πάντως τέτοια ζημιά στον Αντώνη και αβάντα στον Μητσοτάκη ούτε κατά παραγγελία να την είχαν.
Σαμαράς-Καραμανλής
-Μιας και είμαστε στο κεφάλαιο Σαμαράς, να πω ότι μια καλή πηγή μου είπε ότι όντως ο Καραμανλής (Ραφήνα) δεν σηκώνει το τηλέφωνο στον Αντώνη, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα κουνήσει και το δακτυλάκι του υπέρ της ΝΔ στις εκλογές. Δεν ξέρω αν ο άνθρωπος δεν πρόλαβε μια κλήση (του Σαμαρά) και βγήκε η φήμη ότι δεν απαντάει γενικώς στα τηλέφωνά του, δεν το πολυπιστεύω κιόλας γιατί ο Καραμανλής είναι από τη φύση του ευγενής. Όμως, ότι θα κρατήσει μια ουδετερότητα στις εκλογές νομίζω ότι είναι βέβαιον γιατί δεν τον έχεις και για αφελή που λέει και ο Αλέξης για τον Νίκο. Αυτό που εγώ ως μη παραδοσιακός νεοδημοκράτης δεν καταλαβαίνω είναι γιατί μας έχουν πρήξει οι Αρούληδες, οι Σαμαράδες και κάτι ψιλογραφικοί τύποι γύρω τους, ότι δήθεν η ΝΔ του Μητσοτάκη έχει χάσει την ψυχή της παράταξης. Αν το πάμε σε πρόσωπα που λείπουν από την παράταξη, εκτός από τον Καραμανλή (που ήταν άφαντος δημοσίως, αλλά έπαιζε παρασκηνιακά με τους Τσιπραίους όταν ήταν στην εξουσία) αυτοί που λείπουν είναι όσοι απέτυχαν να εκλεγούν, κάτι στελεχάρες τύπου Πάνου Παναγιωτόπουλου, Μάριου Σαλμά, Νίκου Νικολόπουλου κ.λπ. Ο Σαμαράς μάλιστα όταν «έλειψε» από την παράταξη έριξε και μια κυβέρνηση ΝΔ και μετά ξαναγύρισε πανηγυρικά. Τώρα, αν ο Μητσοτάκης τον είχε χειριστεί πιο δίκαια και σωστά θα ήταν ή επίτροπος ή εντός της παράταξής (τους).
Η ομιλία Καραμανλή και οι παρουσίες
-Μιας και είμαστε στα των πρώην, ελλείψει juicy ρεπορτάζ από το γκουβέρνο, το ενδιαφέρον μετατοπίζεται στην επόμενη παρέμβαση Καραμανλή την ερχόμενη Κυριακή στο Πολεμικό Μουσείο, όπου τον έχουν καλέσει η Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών του Στρατού να τοποθετηθεί εφ’ όλης της ύλης, με αφορμή την επέτειο του «Όχι». Προφανώς ο Καραμανλής θα μιλήσει και για τα εθνικά θέματα, νομίζω όμως ότι θα κάνει μια άσκηση ισορροπίας. Από την άλλη, ίσως περισσότερο ενδιαφέρον από το τι θα πει, θα έχει ποιοι θα πάνε να τον ακούσουν π.χ. θα πάει ο Σαμαράς, ο οποίος γενικώς έχει περισσότερη εξωστρέφεια και πηγαίνει σε διάφορα καλέσματα και κοινωνικά events; Δεν θα έβαζα τα λεφτά μου σε αυτό το σενάριο, αλλά η ανθρωπογεωγραφία των πρώτων καθισμάτων θα έχει ενδιαφέρον.
Ανακοινώσεις για το αγροτικό πετρέλαιο
-Η κυβέρνηση κάνει ό,τι μπορεί για να κλείσει πληγές στον αγροτικό κόσμο και να λύσει διάφορα ζητήματα που έχουν ανοίξει. Να σας δώσω ορισμένες πληροφορίες. Την ερχόμενη Πέμπτη, στις 22 του μήνα, μαθαίνω ότι ο Πιερρακάκης, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Μαργαρίτης Σχοινάς και ο Γιώργος Πιτσιλής της ΑΑΔΕ θα κάνουν τις ανακοινώσεις για το πώς θα εφαρμοστεί στην πράξη το κόνσεπτ του αφορολόγητου πετρελαίου στην αντλία, κάτι το οποίο είχε συμφωνηθεί στο Μαξίμου προ μηνών μετά τις αγροτικές κινητοποιήσεις και θα ισχύσει από 1ης Νοεμβρίου. Ο Σχοινάς γενικώς κλείνει μέτωπα, κάτι που έκανε και το Σάββατο, καθώς συναντήθηκε με τους αλιείς στη Νέα Μηχανιώνα της Θεσσαλονίκης και έκαναν μια κουβέντα συνοδεία τσίπουρου για το μέλλον του κλάδου και βεβαίως για την αναστολή των κινητοποιήσεων τους.
Τα τοπικά ντέρμπι στην ΕΛΑΣ
-Έρχονται παραιτήσεις βουλευτών που προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ τις επόμενες μέρες, ώστε να γίνει το βήμα ένταξής τους στην ΕΛΑΣ. Οι δύο που σίγουρα θα παραιτηθούν είναι ο Χάρης Μαμουλάκης του Ηρακλείου και ο Μίλτος Ζαμπάρας της Αιτωλοακαρνανίας, προκειμένου να εγγραφούν και αυτοί με τη σειρά τους στην ΕΛΑΣ. Πάντως, μου έλεγε άνθρωπος μου που ζει το κόμμα καθημερινά, ότι στην περιφέρεια έχουν αρχίσει και αναπτύσσονται αντιπαλότητες, μεταξύ νεόκοπων Τσιπρικών και παλαιό-Συριζαίων που μεταφέρονται στο νέο κόμμα. Από τη μια, το κεντρικό κόμμα θέλει τα νέα πρόσωπα, αλλά από μόνα τους δεν τραβάνε, οπότε θέλει να μπολιάσει τα τοπικά ψηφοδέλτια και με πιο έμπειρους. Κάτι που δεν αρέσει στους καινούργιους που βλέπουν τις πιθανότητες εκλογιμότητας να μειώνονται, καθώς οι έδρες δεν είναι ανεξάντλητες όσο το κόμμα παραμένει δημοσκοπικά κολλημένο στο 15%.
Πυροτέχνημα» η μεταφορά των φορτηγών στο Θριάσιο;
Λάκης-Σαμαράς και Κ.Μ
-Το θέμα του ΣΚ όμως που έγραψε καλά στην πιάτσα (και σε νούμερα στα media) είναι τα confessions (εξομολογήσεις, στα ελληνικά) του Λάκη Λαζόπουλου (Mega) για τις προς ώρας πολιτικές εκτιμήσεις και προτιμήσεις του. Ομολογουμένως εντυπωσιακές. Έφυγε από τον Τσίπρα -απέτυχε το rebranding του, είπε ο Λ.Λ- και πήγε στον Σαμαρά που «ξέρει κιόλας, γιατί έχει ξανακυβερνήσει». Λες και ο φουκαράς ο Αλέξης που κυβέρνησε διπλό χρόνο από τον Αντώνη δεν έμαθε τίποτα. Πού θυμήθηκε και βουρλίστηκε τώρα ο Λάκης με τον Σαμαρά ως «καλή λύση γιατί είναι και μέσα από τη Νέα Δημοκρατία», ένας Θεός ξέρει. Ειδικά τον Σαμαρά που, αν δεν με απατά η μνήμη μου, πρέπει να τον έχει πλακώσει τηλεοπτικά ο Λάκης περίπου όσο και τον Μητσοτάκη. Μάλλον δεν χρειάζεται να επικαλεσθεί κανείς τα Θεία για να καταλάβει γιατί ο Λαζόπουλος τον βρίσκει τώρα «καλή επιλογή», ηλίου φαεινότερον είναι, πάντως τέτοια ζημιά στον Αντώνη και αβάντα στον Μητσοτάκη ούτε κατά παραγγελία να την είχαν.
Σαμαράς-Καραμανλής
-Μιας και είμαστε στο κεφάλαιο Σαμαράς, να πω ότι μια καλή πηγή μου είπε ότι όντως ο Καραμανλής (Ραφήνα) δεν σηκώνει το τηλέφωνο στον Αντώνη, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα κουνήσει και το δακτυλάκι του υπέρ της ΝΔ στις εκλογές. Δεν ξέρω αν ο άνθρωπος δεν πρόλαβε μια κλήση (του Σαμαρά) και βγήκε η φήμη ότι δεν απαντάει γενικώς στα τηλέφωνά του, δεν το πολυπιστεύω κιόλας γιατί ο Καραμανλής είναι από τη φύση του ευγενής. Όμως, ότι θα κρατήσει μια ουδετερότητα στις εκλογές νομίζω ότι είναι βέβαιον γιατί δεν τον έχεις και για αφελή που λέει και ο Αλέξης για τον Νίκο. Αυτό που εγώ ως μη παραδοσιακός νεοδημοκράτης δεν καταλαβαίνω είναι γιατί μας έχουν πρήξει οι Αρούληδες, οι Σαμαράδες και κάτι ψιλογραφικοί τύποι γύρω τους, ότι δήθεν η ΝΔ του Μητσοτάκη έχει χάσει την ψυχή της παράταξης. Αν το πάμε σε πρόσωπα που λείπουν από την παράταξη, εκτός από τον Καραμανλή (που ήταν άφαντος δημοσίως, αλλά έπαιζε παρασκηνιακά με τους Τσιπραίους όταν ήταν στην εξουσία) αυτοί που λείπουν είναι όσοι απέτυχαν να εκλεγούν, κάτι στελεχάρες τύπου Πάνου Παναγιωτόπουλου, Μάριου Σαλμά, Νίκου Νικολόπουλου κ.λπ. Ο Σαμαράς μάλιστα όταν «έλειψε» από την παράταξη έριξε και μια κυβέρνηση ΝΔ και μετά ξαναγύρισε πανηγυρικά. Τώρα, αν ο Μητσοτάκης τον είχε χειριστεί πιο δίκαια και σωστά θα ήταν ή επίτροπος ή εντός της παράταξής (τους).
Η ομιλία Καραμανλή και οι παρουσίες
-Μιας και είμαστε στα των πρώην, ελλείψει juicy ρεπορτάζ από το γκουβέρνο, το ενδιαφέρον μετατοπίζεται στην επόμενη παρέμβαση Καραμανλή την ερχόμενη Κυριακή στο Πολεμικό Μουσείο, όπου τον έχουν καλέσει η Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών του Στρατού να τοποθετηθεί εφ’ όλης της ύλης, με αφορμή την επέτειο του «Όχι». Προφανώς ο Καραμανλής θα μιλήσει και για τα εθνικά θέματα, νομίζω όμως ότι θα κάνει μια άσκηση ισορροπίας. Από την άλλη, ίσως περισσότερο ενδιαφέρον από το τι θα πει, θα έχει ποιοι θα πάνε να τον ακούσουν π.χ. θα πάει ο Σαμαράς, ο οποίος γενικώς έχει περισσότερη εξωστρέφεια και πηγαίνει σε διάφορα καλέσματα και κοινωνικά events; Δεν θα έβαζα τα λεφτά μου σε αυτό το σενάριο, αλλά η ανθρωπογεωγραφία των πρώτων καθισμάτων θα έχει ενδιαφέρον.
Ανακοινώσεις για το αγροτικό πετρέλαιο
-Η κυβέρνηση κάνει ό,τι μπορεί για να κλείσει πληγές στον αγροτικό κόσμο και να λύσει διάφορα ζητήματα που έχουν ανοίξει. Να σας δώσω ορισμένες πληροφορίες. Την ερχόμενη Πέμπτη, στις 22 του μήνα, μαθαίνω ότι ο Πιερρακάκης, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Μαργαρίτης Σχοινάς και ο Γιώργος Πιτσιλής της ΑΑΔΕ θα κάνουν τις ανακοινώσεις για το πώς θα εφαρμοστεί στην πράξη το κόνσεπτ του αφορολόγητου πετρελαίου στην αντλία, κάτι το οποίο είχε συμφωνηθεί στο Μαξίμου προ μηνών μετά τις αγροτικές κινητοποιήσεις και θα ισχύσει από 1ης Νοεμβρίου. Ο Σχοινάς γενικώς κλείνει μέτωπα, κάτι που έκανε και το Σάββατο, καθώς συναντήθηκε με τους αλιείς στη Νέα Μηχανιώνα της Θεσσαλονίκης και έκαναν μια κουβέντα συνοδεία τσίπουρου για το μέλλον του κλάδου και βεβαίως για την αναστολή των κινητοποιήσεων τους.
Τα τοπικά ντέρμπι στην ΕΛΑΣ
-Έρχονται παραιτήσεις βουλευτών που προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ τις επόμενες μέρες, ώστε να γίνει το βήμα ένταξής τους στην ΕΛΑΣ. Οι δύο που σίγουρα θα παραιτηθούν είναι ο Χάρης Μαμουλάκης του Ηρακλείου και ο Μίλτος Ζαμπάρας της Αιτωλοακαρνανίας, προκειμένου να εγγραφούν και αυτοί με τη σειρά τους στην ΕΛΑΣ. Πάντως, μου έλεγε άνθρωπος μου που ζει το κόμμα καθημερινά, ότι στην περιφέρεια έχουν αρχίσει και αναπτύσσονται αντιπαλότητες, μεταξύ νεόκοπων Τσιπρικών και παλαιό-Συριζαίων που μεταφέρονται στο νέο κόμμα. Από τη μια, το κεντρικό κόμμα θέλει τα νέα πρόσωπα, αλλά από μόνα τους δεν τραβάνε, οπότε θέλει να μπολιάσει τα τοπικά ψηφοδέλτια και με πιο έμπειρους. Κάτι που δεν αρέσει στους καινούργιους που βλέπουν τις πιθανότητες εκλογιμότητας να μειώνονται, καθώς οι έδρες δεν είναι ανεξάντλητες όσο το κόμμα παραμένει δημοσκοπικά κολλημένο στο 15%.
Πυροτέχνημα» η μεταφορά των φορτηγών στο Θριάσιο;
-Στα νέα της αγοράς, με αρκετή επιφύλαξη ακούνε στην αγορά των logistics τη νέα συζήτηση για μεταφορά των μεταφορικών επιχειρήσεων από τον Ελαιώνα στο Θριάσιο. Υπάρχουν μάλιστα στελέχη που τη χαρακτηρίζουν «πυροτέχνημα», εκτιμώντας ότι το θέμα επανέρχεται τώρα, κυρίως επειδή στενεύουν τα περιθώρια για τη Διπλή Ανάπλαση και πρέπει να βρεθεί λύση για τις επιχειρήσεις που εξακολουθούν να βρίσκονται στον δρόμο των έργων του γηπέδου του Παναθηναϊκού. Η αλήθεια είναι ότι κάτι κινείται τουλάχιστον σε επίπεδο σεναρίων. Στο τραπέζι λέγεται ότι έχει πέσει η αξιοποίηση περίπου 500 στρεμμάτων στο Θριάσιο, όπου υπάρχουν και κτηριακές εγκαταστάσεις περίπου 75 στρεμμάτων. Παράλληλα, αναζητείται μια πιο άμεση διέξοδος για τις περίπου 30 επιχειρήσεις που πρέπει να φύγουν πρώτες από τον Ελαιώνα, με μία από τις επιλογές να αφορά χώρο 30-35 στρεμμάτων. Το ερώτημα όμως είναι πόσο μακριά μπορεί να πάει αυτός ο σχεδιασμός. Και αυτό γιατί το Θριάσιο δεν εμφανίστηκε ξαφνικά στον χάρτη. Το προηγούμενο διάστημα είχαν γίνει διερευνητικές συζητήσεις με τον αναπληρωτή υπουργό Μεταφορών Κωνσταντίνο Κυρανάκη ακόμη και για τη δυνατότητα εγκατάστασης μεταφορικών επιχειρήσεων σε τμήμα της έκτασης του Θριασίου Εμπορευματικού Κέντρου, που έχει παραχωρηθεί στο σχήμα Goldair–ΕΤΒΑ. Οι κουβέντες εκείνες όμως δεν ωρίμασαν. Υπάρχει και μια ακόμη λεπτομέρεια που δεν είναι αμελητέα. Στην ευρύτερη περιοχή βρίσκονται οι παλαιές αποθήκες του ΟΣΕ, για τις οποίες, σύμφωνα με πηγές της αγοράς, υπάρχει προτιμησιακό δικαίωμα υπέρ της ΘΕΚ. Το θέμα είχε φτάσει μάλιστα μέχρι την αμερικανική DFC, που χρηματοδοτεί το Θριάσιο Εμπορευματικό Κέντρο και η οποία, κατά τις ίδιες πληροφορίες, είχε αποστείλει σχετική επιστολή και ζητούσε να αξιοποιηθούν. Όλα αυτά εξηγούν γιατί η αγορά δεν ενθουσιάζεται εύκολα με τη νέα εξαγγελία. Έχει προηγηθεί άλλωστε το ναυάγιο της Φυλής, που για χρόνια παρουσιαζόταν ως η οργανωμένη λύση για τις μεταφορικές του Ελαιώνα, μέχρι που ο διαγωνισμός κατέληξε άγονος. Και γύρω από εκείνη την αποτυχία είχαν ακουστεί πολλά. Ακόμη και ότι υπήρχαν διαφορετικές επιδιώξεις σε τοπικό επίπεδο και άλλες εκτάσεις που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν. Τίποτε από αυτά δεν τεκμηριώθηκε δημόσια, γι’ αυτό και χρειάζεται η ανάλογη επιφύλαξη. Το Θριάσιο έχει προφανώς τη λογική με το μέρος του. Είναι ο φυσικός χώρος των logistics της Αττικής. Το δύσκολο είναι να αποδειχθεί ότι υπάρχουν πράγματι οι χώροι, ότι είναι διαθέσιμοι και ότι μπορούν να υποδεχθούν τις επιχειρήσεις με όρους που να κάνουν τη μετακόμιση εφικτή. Μέχρι τότε, στην αγορά προτιμούν να κρατούν μικρό καλάθι.
Dragon, τραγούδι και…συμβουλές
-Την περασμένη Παρασκευή στην πρεμιέρα του τηλεπαιχνιδιού Dragon’s Den ο Αντώνης Καράτζης έκανε την πρώτη του εμφάνιση ως ένας από τους Dragons, οι οποίοι δηλώνουν πρόθυμοι να συνδράμουν καινοτόμες επιχειρηματικές ιδέες. Ο Κρητικός βιομήχανος έχει δώσει, άλλωστε, αρκετά δείγματα ρίσκου και αντισυμβατικής συμπεριφοράς που τον βγάζουν από τα καθιερωμένα πρότυπα. Να θυμίσω ότι ο Όμιλος Καράτζη, εκτός από την core δραστηριότητα των πλαστικών, έχει ισχυρή παρουσία στο τουρισμό (με τα Nana Hotels) καθώς και σε μια σειρά άλλων τομέων της αγοράς. Από την ενέργεια, όπου, μεταξύ άλλων, την περασμένη εβδομάδα ο Όμιλος Καράτζη και η Metlen, έκαναν -παρουσία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη- τα εγκαίνια της μεγαλύτερης αυτόνομης μονάδας αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας με μπαταρίες στην Ελλάδα, ισχύος 330 MW και χωρητικότητας 790 MWh, μέχρι το private aviation (με την αεροπορική εταιρεία Panellenic), την εμπορία αθλητικών ειδών, την παροχή ιατρικών υπηρεσιών κ.ά. Ως γνωστόν όμως, το… μυστικό πάθος του Αντώνη Καράτζη είναι το τραγούδι. Και εκεί έχει ήδη κάνει τις πρώτες κινήσεις του, στήνοντας για τη δραστηριότητα που σχετίζεται «με την παραγωγή και διάθεση ηχογραφημένων έργων και καλλιτεχνικών εκτελέσεων καθώς και συναφών υπηρεσιών» την ΑΚ Music. Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην σελίδα της «επενδύουμε σε νέα ταλέντα, υποστηρίζοντάς τους με όλα τα απαραίτητα εργαλεία για να εξελιχθούν και να ακουστούν. Ο πρώτος μας καλλιτέχνης, Αντώνης Καράτζης, είναι η αρχή ενός συναρπαστικού ταξιδιού γεμάτου έμπνευση και δημιουργικότητα». Η στήλη πληροφορείται ότι στις 30 Σεπτεμβρίου το Δ.Σ. της «Καράτζη Α.Ε.» έλαβε απόφαση χορήγησης ειδικής άδειας για συναλλαγή με συνδεδεμένο μέρος. «Κατά τη συνεδρίαση αυτή, το Διοικητικό Συμβούλιο, αφού έλαβε υπόψη του τις διατάξεις των άρθρων 99 έως 101 του Ν. 4548/2018 και διαπιστώνοντας ότι η συναλλαγή είναι δίκαιη, εύλογη και εξυπηρετεί τα επιχειρηματικά συμφέροντα της εταιρείας, αποφάσισε ομόφωνα και παμψηφεί τη χορήγηση ειδικής άδειας, κατ' άρθρο 100 του Ν. 4548/2018, για τη σύναψη σύμβασης παροχής συμβουλευτικών, τεχνικών, προωθητικών και διαχειριστικών υπηρεσιών, διάρκειας ενός έτους, από 01.10.2026 έως 01.10.2027, μεταξύ της εταιρείας, για τη δραστηριότητα «AK MUSIC» και της ατομικής επιχείρησης του Προέδρου του Δ.Σ., κ. Αντώνιου Καράτζη» όπως αναφέρεται. Στο σχετικό πρακτικό σημειώνεται ότι «ο ενδιαφερόμενος Πρόεδρος του Δ.Σ., κ. Αντώνιος Καράτζης, απείχε από τη συνεδρίαση και τη λήψη της εν λόγω απόφασης, σε συμμόρφωση με το άρθρο 97 παρ. 3 του Ν. 4548/2018». Όσο κι αν επί της ουσίας είναι σαν να γίνεται όλο αυτό για να… συμβουλεύει τον εαυτό του, δείχνει τυπικός μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας…
Όταν τα τραπεζικά κέρδη γίνονται… δημοσιονομικό σωσίβιο
-Τα κέρδη των τραπεζών διεθνώς, ενισχυμένα σε μεγάλο βαθμό από την άνοδο των επιτοκίων, φαίνεται να αντιμετωπίζονται πλέον ως οι πρόσθετοι πόροι που αναζητούν οι κυβερνήσεις για να καλύψουν τις δημοσιονομικές τους ανάγκες. Στην Ιταλία, το προσχέδιο του προϋπολογισμού προβλέπει ότι ο χρηματοπιστωτικός τομέας θα συνεισφέρει συνολικά περίπου 10,7 δισ. ευρώ την τριετία 2027–2029, με τα 5 δισ. ευρώ να αφορούν πιθανότατα το 2027. Δεν έχει ακόμη αποσαφηνιστεί αν η επιβάρυνση θα προκύψει από υψηλότερη φορολόγηση των κερδών, οπότε θα χτυπηθούν οι διανομές ή αλλαγές στις αναβαλλόμενες φορολογικές απαιτήσεις ή, τέλος, παρεμβάσεις στον περιφερειακό φόρο παραγωγικών δραστηριοτήτων. Η Ιταλία, πάντως, δεν είναι η μόνη χώρα που κινείται προς αυτή την κατεύθυνση. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η κυβέρνηση εξετάζει την αύξηση της πρόσθετης φορολόγησης των τραπεζών, με τις λεπτομέρειες να αναμένονται στον προϋπολογισμό της 28ης Οκτωβρίου. Ειδικές φορολογικές επιβαρύνσεις στον τραπεζικό τομέα εφαρμόζονται ήδη στην Ισπανία, την Ουγγαρία, τη Ρουμανία και τη Σλοβακία. Στην Ελλάδα, παρά τις κατά καιρούς πολιτικές πιέσεις, η επιλογή μέχρι στιγμής είναι μια διμερής συνεννόηση η οποία έχει καταλήξει οι τράπεζες να χρηματοδοτούν κοινωνικές δράσεις στην παιδεία, την υγεία και αλλού, χρηματοδότηση η οποία, σύμφωνα με σχετικές εκτιμήσεις, μπορεί να ξεπεράσει το 5% της κερδοφορίας των δύο τελευταίων ετών.
Οι τραπεζίτες γυρίζουν την πλάτη στη ρευστότητα της ΕΚΤ
-Σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, ελληνικές τράπεζες μείωσαν τη χρηματοδότησή τους από τις πιστωτικές γραμμές της ΕΚΤ από 3,45 δισ. ευρώ στο τέλος Ιουλίου σε μόλις 1,58 δισ. ευρώ στο τέλος Σεπτεμβρίου. Αναλυτικότερα, οι πράξεις κύριας αναχρηματοδότησης μειώθηκαν από €2,45 δισ. σε €880 εκατ., κατά €1,57 δισ. ή 64,1%, ενώ οι πράξεις πιο μακροπρόθεσμης αναχρηματοδότησης περιορίστηκαν από €1 δισ. σε €700 εκατ., κατά €300 εκατ. ή 30%. Τα μεγέθη δείχνουν ότι οι ελληνικές τράπεζες μπορούν να μειώνουν τη χρηματοδότησή τους από την ΕΚΤ, διατηρώντας ισχυρή ρευστότητα.
Εκτός ταμπλό, αλλά εντός... κερδών η Κεραμεία Αλλατίνη
-Αν και αποτελεί σπάνια περίπτωση, η υπόθεση της Κεραμεία Αλλατίνη -η οποία ήταν εισηγμένη έως τις 2 Φεβρουαρίου του 2021- έχει ενδιαφέρον και να έχει καλύτερη τύχη στο ταμπλό. Η εταιρεία, χωρίς να κάνει δημόσια πρόταση, διαγράφηκε από το ΧΑ λόγω αδυναμίας εκπλήρωσης των υποχρεώσεών της στον τότε κανονισμό λειτουργίας της οργανωμένης αγοράς. Συγκεκριμένα, η εταιρεία δεν δημοσίευσε εμπρόθεσμα την οικονομική έκθεση του α’ εξαμήνου του 2012, μπήκε σε αναστολή διαπραγμάτευσης στις 31 Αυγούστου του 2012 και τα επόμενα χρόνια δεν κατάφερε να αποκαταστήσει πλήρως την οικονομική πληροφόρηση και να εκπληρώσει τις απαιτήσεις του ΧΑ για επαναδιαπραγμάτευση. Παρά την αναβίωση της εταιρείας και την παράταση της διάρκειάς της έως το 2064, η μετοχή παρέμεινε εκτός διαπραγμάτευσης. Παρ’ όλα αυτά, το 2025 η εταιρεία παρουσίασε κέρδη προ φόρων 1,2 εκατ. ευρώ, καθώς το αντικείμενό της πλέον είναι αποκλειστικά διαχείριση και αγοραπωλησία ακινήτων. Οι παλαιοί μέτοχοι εξακολουθούν να κατέχουν μετοχές της μη εισηγμένης.
HELLENiQ ENERGY: Νέο ιστορικό ρεκόρ και 6 δισ. κεφαλαιοποίηση
-Η HELLENiQ ENERGY επιβεβαιώνει τη δυναμική της πορεία. Η μετοχή κατάφερε να ξεπεράσει γρήγορα τις απώλειες 2,05% της Πέμπτης και με άλμα 2,83% την Παρασκευή έκλεισε σε νέο ιστορικό υψηλό, στα 19,64 ευρώ. Καταγράφει εντυπωσιακή άνοδο 135% εντός του 2026, με την κεφαλαιοποίησή της να αγγίζει πλέον τα 6 δισ. ευρώ. Η επενδυτική εμπιστοσύνη ενισχύεται από τη στρατηγική «Vision 2030», η οποία προωθεί δυναμικά την πράσινη μετάβαση. Ο όμιλος διαθέτει χαρτοφυλάκιο άνω των 6 GW σε Ελλάδα, Ρουμανία, Κύπρο και Βουλγαρία, περιλαμβάνοντας έργα αποθήκευσης άνω του 1 GW. Παράλληλα, δρομολογεί συστήματα μπαταριών 500 MW στη Ρουμανία και προσθήκη 170 MW σε υφιστάμενα φωτοβολταϊκά. Με στόχο εγκατεστημένη ισχύ ΑΠΕ 1,5 GW έως το 2028 και 2 GW έως το 2030, η HELLENiQ ENERGY εδραιώνει την ηγετική της θέση στη Νοτιοανατολική Ευρώπη.
Σε νέο υψηλό 26 ετών η ΕΥΔΑΠ
-Η ΕΥΔΑΠ πραγματοποιεί εντυπωσιακό ράλι, αποφεύγοντας τις απώλειες για έξι διαδοχικές συνεδριάσεις και φτάνοντας τα 13,48 ευρώ, επίπεδο που αποτελεί νέο ρεκόρ 26 ετών και το υψηλότερο σημείο από τον Μάρτιο του 2000. Με τα ετήσια κέρδη της μετοχής να ανέρχονται στο 71,5%, η ανοδική τροχιά συνοδεύεται από σημαντική ενίσχυση του επενδυτικού ενδιαφέροντος. Ο ημερήσιος τζίρος ξεπερνά σταθερά το 1 εκατ. ευρώ στις τελευταίες συνεδριάσεις, κινούμενος αισθητά υψηλότερα από τα συνηθισμένα επίπεδα της μετοχής. Η αυξημένη συναλλακτική δραστηριότητα επιβεβαιώνει τη στροφή των αγοραστών προς την ΕΥΔΑΠ και την εμπιστοσύνη στις προοπτικές του ομίλου.
Άλμα τετραμήνου για τον ΑΔΜΗΕ με το βλέμμα στα 4,9 ευρώ
-Ισχυρό ξέσπασμα πραγματοποίησε ο ΑΔΜΗΕ, επιστρέφοντας πάνω από το ψυχολογικό όριο των 4,5 ευρώ και κλείνοντας στα 4,52 ευρώ με άλμα 5,61%. Πρόκειται για την καλύτερη ημερήσια επίδοση των τελευταίων τεσσάρων μηνών, η οποία συνοδεύτηκε από υψηλή συναλλακτική δραστηριότητα, με τζίρο 2,48 εκατ. ευρώ και όγκο άνω των 550 χιλιάδων τεμαχίων. Με τα ετήσια κέρδη να αγγίζουν το 48,7% και την κεφαλαιοποίηση στα 1,64 δισ. ευρώ, η μετοχή θέτει ξανά υποψηφιότητα για να προσεγγίσει το ιστορικό υψηλό των 4,9 ευρώ που είχε πιάσει τον περασμένο Ιούνιο.
Οι εισηγμένες και ο εφιάλτης της Ρουμανίας
-Το μαλακό υπογάστριο αρκετών εισηγμένων βρίσκεται σε μια αναδυόμενη οικονομία, τη Ρουμανία. Η χώρα, που επί μία δεκαετία ήταν ο αναπτυξιακός «παράδεισος» του ελληνικού επιχειρείν, σήμερα φλερτάρει με τον στασιμοπληθωρισμό. Τα επίσημα στοιχεία δείχνουν πληθωρισμό άνω του 10%, το υψηλότερο βασικό επιτόκιο στην ΕΕ (6,5%), έλλειμμα κοντά στο 7,9% του ΑΕΠ, με το 10ετές ομόλογο πέριξ του 7,3% και με υπηρεσιακή κυβέρνηση μετά την πτώση Μπολοζάν που προσπαθεί να εφαρμόσει προγράμματα λιτότητας που βγάζουν τον κόσμο στους δρόμους του Βουκουρεστίου. Η δύσκολη αυτή κατάσταση φαίνεται στους ισολογισμούς της Λεωφόρου Αθηνών. Στην Jumbo, οι πωλήσεις στη Ρουμανία μειώθηκαν −7% στο πρώτο τετράμηνο, όταν την ίδια περίοδο η Ελλάδα έγραφε +7% και η Βουλγαρία +9%. Στη Sarantis, η Ρουμανία είναι η μεγαλύτερη ξένη αγορά του ομίλου - ό,τι συμβαίνει στο ράφι του Βουκουρεστίου, περνά κατευθείαν στην ενοποίηση. Η Coca-Cola HBC έχει ήδη ζήσει το 2024 τον ρουμανικό φόρο ζάχαρης και έχει κατατάξει τη χώρα στη λίστα των ρυθμιστικών κινδύνων. Και στον Ομιλo Fourlis, η ρουμανική αγορά έχει αναδειχθεί στον βασικό πονοκέφαλο της χρονιάς. Ο κατάλογος όμως είναι πολύ μακρύτερος από το λιανεμπόριο. Στη Ρουμανία δραστηριοποιούνται η ΔΕΗ, η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, η Motor Oil, η HelleniQ Energy, η Βιοχάλκο, η Quest, η Alumil, τα Πλαστικά Κρήτης, το Ιατρικό. Ακόμη και η Skroutz έχει πλέον οργανικό αποτύπωμα εκεί. Βέβαια, εξαρτάται τι δραστηριότητες έχει η κάθε εισηγμένη στη Ρουμανία, γιατί προφανώς και δεν είναι όλες στην ίδια μοίρα. Πάντως, η επιβράδυνση της ρουμανικής οικονομίας μεταναστεύει από τους δείκτες της Eurostat στις λογιστικές καταστάσεις.
Πήρε μπρος ο Πειραιάς και η COSCO πατάει γκάζι
-Αισθητή βελτίωση κατέγραψε η διακίνηση εμπορευματοκιβωτίων στις προβλήτες ΙΙ και ΙΙΙ του Πειραιά τον Σεπτέμβριο, ενισχύοντας την ανάκαμψη του γ΄ τριμήνου. Σύμφωνα με τα στοιχεία της COSCO, η κίνηση αυξήθηκε κατά 15,3% σε ετήσια βάση, στις 366,6 χιλ. TEUs, έναντι 317,9 χιλ. έναν χρόνο νωρίτερα, μετά την άνοδο κατά 18% του Αυγούστου. Στο γ΄ τρίμηνο, η διακίνηση διαμορφώθηκε σε 1,09 εκατ. TEUs, αυξημένη κατά 11,4%, έναντι 978,7 χιλ. το αντίστοιχο περυσινό διάστημα. Η ενίσχυση κατά περίπου 111,6 χιλ. TEUs υπερκάλυψε τις απώλειες του πρώτου εξαμήνου, επαναφέροντας το εννεάμηνο σε θετικό έδαφος καθώς η συνολική κίνηση ανήλθε σε 3,09 εκατ. TEUs, αυξημένη κατά 1,7%, έναντι υποχώρησης 2,9% στο εξάμηνο.
Εφοπλιστές κατά Κομισιόν: Το παρασκηνιακό μπρα ντε φερ για τα 33 δισ. ευρώ από τους ρύπους της ναυτιλίας
-Ένα μεγάλο παζάρι δισεκατομμυρίων ανοίγει στις Βρυξέλλες, με τους Ευρωπαίους εφοπλιστές να διεκδικούν μεγαλύτερο μερίδιο από τα χρήματα που πληρώνει η ναυτιλία για την προστασία του περιβάλλοντος. Και πίσω από τη νέα έρευνα της Ένωσης Ευρωπαίων Πλοιοκτητών (ECSA) κρύβεται κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον από μια συνηθισμένη διαφωνία για την πράσινη μετάβαση: η μάχη για το ποιος θα κρατά το ταμείο και ποιος θα αποφασίζει πού θα πηγαίνουν τα χρήματα. Οι αριθμοί είναι εντυπωσιακοί. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της ECSA, η ναυτιλία καλείται να πληρώνει περίπου 9 δισ. ευρώ τον χρόνο για τους ρύπους της. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτείνει να διατεθούν στον κλάδο ενισχύσεις εκτιμώμενης αξίας 11 δισ. ευρώ συνολικά για την περίοδο 2028–2040, ώστε οι εταιρείες να επενδύσουν σε καθαρότερα καύσιμα και νέες τεχνολογίες. Οι εφοπλιστές, όμως, ανεβάζουν τον πήχη στα 33 δισ. ευρώ. Δηλαδή, ζητούν τριπλάσια στήριξη! Και εδώ αρχίζει το έντονο παρασκήνιο. Οι πλοιοκτήτες δεν αμφισβητούν την ανάγκη να γίνει η ναυτιλία πιο φιλική προς το περιβάλλον. Βάζουν, όμως, στο τραπέζι ένα απλό ερώτημα. Αφού πληρώνουμε δισεκατομμύρια, γιατί να μην επιστρέφει μεγαλύτερο μέρος αυτών των χρημάτων στον κλάδο που καλείται να χρηματοδοτήσει την αλλαγή; Η χρονική στιγμή μόνο τυχαία δεν είναι. Η Ευρώπη ετοιμάζεται να επανεξετάσει τους κανόνες για τους ρύπους και οι εφοπλιστές θέλουν να διαμορφώσουν από τώρα τους όρους της συζήτησης. Για την ελληνική ναυτιλία, που αποτελεί βασικό πυλώνα της ευρωπαϊκής πλοιοκτησίας, το αποτέλεσμα έχει ιδιαίτερη βαρύτητα. Το ερώτημα είναι αν οι Βρυξέλλες θα ανοίξουν περισσότερο το ταμείο ή θα επιμείνουν στην αρχική τους πρόταση.
Ναυτιλιακά δάνεια: Ο κίνδυνος ακριβότερου χρήματος και οι νέες ισορροπίες για τους Έλληνες εφοπλιστές
-Νέος πονοκέφαλος διαφαίνεται και για τους Έλληνες εφοπλιστές, καθώς από τις 11 Ιανουαρίου 2027 αλλάζουν οι κανόνες με τους οποίους οι τράπεζες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορούν να χρηματοδοτούν επιχειρήσεις στην ευρωπαϊκή αγορά. Και μπορεί η υπόθεση να μοιάζει με μία ακόμη ευρωπαϊκή γραφειοκρατική ρύθμιση, όμως πίσω της κρύβεται ένα σοβαρό οικονομικό ζήτημα: ποιοι θα συνεχίσουν να δανείζουν τη ναυτιλία και με τι κόστος. Με τους νέους κανόνες, οι τράπεζες τρίτων χωρών θα χρειάζονται, κατά κανόνα, αδειοδοτημένη παρουσία στην Ευρωπαϊκή Ένωση για να παρέχουν συγκεκριμένες τραπεζικές υπηρεσίες, εκτός εάν καλύπτονται από προβλεπόμενες εξαιρέσεις. Για ορισμένες ξένες τράπεζες, αυτό το πρόσθετο κόστος μπορεί να καταστήσει λιγότερο ελκυστική τη χρηματοδότηση μικρότερων ναυτιλιακών εταιρειών. Εξέλιξη η οποία ενδέχεται να σημαίνει λιγότερους διαθέσιμους δανειστές, δυσκολότερες διαπραγματεύσεις και ακριβότερο χρήμα. Οι μεγάλοι ελληνικοί ναυτιλιακοί όμιλοι διαθέτουν συνήθως περισσότερες εναλλακτικές χρηματοδότησης. Οι μικρότεροι, όμως, που στηρίζονται σε συγκεκριμένες τραπεζικές σχέσεις, μπορεί να αντιμετωπίσουν μεγαλύτερες δυσκολίες. Υπάρχει και μία λεπτομέρεια με ιδιαίτερη σημασία: η χώρα όπου έχει την έδρα της η εταιρεία που κατέχει το πλοίο, μπορεί να επηρεάζει τη δυνατότητα χρηματοδότησής του. Επομένως, οι εταιρικές δομές αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα. Το παρασκήνιο της υπόθεσης βρίσκεται στις νέες ισορροπίες που ενδέχεται να διαμορφωθούν μεταξύ ευρωπαϊκών και διεθνών τραπεζών, καθώς ορισμένοι χρηματοδότες μπορεί να περιορίσουν την παρουσία τους σε συγκεκριμένες αγορές. Ο προβληματισμός είναι μήπως τελικά οι νέοι κανόνες οδηγήσουν σε μεγαλύτερη συγκέντρωση της ναυτιλιακής χρηματοδότησης σε λιγότερα τραπεζικά χέρια.
Το αμερικανικό άνοιγμα στην ελληνική ναυτιλία και το παρασκήνιο της συμφωνίας για τους ναυτικούς
-Μια συμφωνία, που πέρασε σχετικά αθόρυβα από την επικαιρότητα, έχει ενδιαφέρουσες προεκτάσεις για τις ελληνοαμερικανικές ναυτιλιακές σχέσεις. Αναφέρομαι στην αναγνώριση από την Ελλάδα των αμερικανικών πιστοποιητικών ναυτικής ικανότητας, που συμφωνήθηκε στο πλαίσιο του 6ου Στρατηγικού Διαλόγου Ελλάδας–ΗΠΑ, στις 7 Οκτωβρίου. Η συμφωνία διευκολύνει, υπό τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις, την απασχόληση Αμερικανών ναυτικών σε πλοία με ελληνική σημαία. Ωστόσο, το ενδιαφέρον βρίσκεται και πέρα από το καθαρά διαδικαστικό σκέλος. Η Ουάσινγκτον γνωρίζει πολύ καλά τη βαρύτητα της ελληνικής ναυτιλίας στις παγκόσμιες θαλάσσιες μεταφορές, ιδιαίτερα σε μια περίοδο κατά την οποία η ενεργειακή ασφάλεια και οι γεωπολιτικές αναταράξεις έχουν αναδείξει τον στρατηγικό ρόλο των εμπορικών στόλων. Μένει να δούμε αν θα αποτελέσει αυτή η συμφωνία την αφετηρία μιας ευρύτερης συνεργασίας ή θα περιοριστεί στην αναγνώριση επαγγελματικών πιστοποιητικών. Για την ελληνική πλευρά, το ουσιαστικό ζητούμενο είναι εάν μπορούν να προκύψουν συγκεκριμένες αμερικανικές πρωτοβουλίες για τη ναυτική εκπαίδευση, την αναβάθμιση λιμενικών υποδομών, την ανταλλαγή τεχνογνωσίας και την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας. Τίποτα από αυτά δεν έχει εξασφαλιστεί από τη συγκεκριμένη συμφωνία. Αποτελούν, όμως, πιθανά πεδία συνεργασίας που αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω της στρατηγικής σημασίας της ελληνικής ναυτιλίας. Το επόμενο διάστημα θα φανεί εάν η πολιτική προσέγγιση Αθήνας και Ουάσινγκτον αποκτήσει και συγκεκριμένο οικονομικό περιεχόμενο.
Το τάνκερ των 80 εκατ. δολαρίων, η SpaceX και το πάρτι με τα ναύλα
-Πόσο κοστίζει σήμερα να μεταφέρεις πετρέλαιο από τον Κόλπο στην Ασία; Περισσότερο από το να στείλεις ένα... διαστημόπλοιο στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό! Κι όμως, αυτή είναι η νέα πραγματικότητα στη ναυτιλία, όπου οι ναύλοι των σούπερ τάνκερ έχουν κυριολεκτικά απογειωθεί. Την περασμένη εβδομάδα, ένα υπερδεξαμενόπλοιο τύπου VLCC ναυλώθηκε με 1,6 εκατ. δολάρια την ημέρα, ανεβάζοντας τον συνολικό λογαριασμό για ένα ταξίδι προς την Κίνα κοντά στα 80 εκατ. δολάρια. Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, μια εκτόξευση της SpaceX με πύραυλο Falcon 9 κοστίζει περίπου 74 εκατ. δολάρια. Και το πάρτι δεν σταματά εδώ. Ο δείκτης μεταφοράς αργού του Baltic Exchange έχει φτάσει σε επίπεδα εξαπλάσια από τα περσινά, ενώ ένα σχεδόν καινούργιο VLCC αποτιμάται πλέον στα 240 εκατ. δολάρια. Πίσω από αυτή την έκρηξη βρίσκονται ο πόλεμος στο Ιράν, οι απειλές στα Στενά του Ορμούζ και στην Ερυθρά Θάλασσα, αλλά και η περιορισμένη διαθεσιμότητα πλοίων. Οι παρακάμψεις μεγαλώνουν τα ταξίδια και περιορίζουν ακόμη περισσότερο την προσφορά. Το αποτέλεσμα; Οι πλοιοκτήτες με διαθέσιμα τάνκερ βλέπουν ιστορικές ευκαιρίες κερδοφορίας, ενώ οι αγοραστές πετρελαίου πληρώνουν έναν ολοένα βαρύτερο λογαριασμό. Και, τελικά, το κόστος αυτό περνά στην πραγματική οικονομία.
Ζεσταίνονται οι καταναλωτές, «κρυώνουν» τα EBITDA
-Κι αφού είμαστε στα καύσιμα, σύμφωνα με τη Eurobank Equities, το κόστος της συμμετοχής στην προσπάθεια να συγκρατηθεί η τιμή των καυσίμων στην Ελλάδα και ειδικά με την επιδότηση στο πετρέλαιο θέρμανσης, θα στοιχίσει 83 εκατ. ευρώ στα EBITDA της κάθε μίας από τις δύο εταιρείες διύλισης, με τη διάρκεια της έκπτωσης να εκτιμάται έως το πρώτο τρίμηνο του 2027.
Οι επόμενες εκπλήξεις του Μασκ
-Η Wall Street το ‘χει «τούμπανο», αλλά η Barclays έβαλε τους αριθμούς και τις ημερομηνίες σε μια τάξης. Φαίνεται πως ο Ελον Μασκ έχει αποφασίσει να συγχωνεύσει την Tesla με τη Space-X και η Barclays θεωρεί ότι η ανακοίνωση θα γίνει κατά πάσα πιθανότητα λίγο πριν από την ετήσια γενική συνέλευση της Tesla, η οποία πρέπει εκ του νόμου να συγκληθεί έως τις 6 Δεκεμβρίου. Η ανάλυση της Barclays προβλέπει ότι η SpaceX θα απορροφήσει την Tesla με ανταλλαγή μετοχών. Με κεφαλαιοποιήσεις περίπου 2,1 τρισ. δολ. για τη SpaceX και 1,5 τρισ. για την Tesla, η σχέση ανταλλαγής προκύπτει γύρω στις 0,7 μετοχές SpaceX για μία μετοχή Tesla. Ίσως υπάρχει κι ένα επιπλέον premium για τους μετόχους της Tesla. Αν δεν προλάβει τη Γενική Συνέλευση του Δεκεμβρίου, η Barclays τοποθετεί την ανακοίνωση σε ορίζοντα 6–12 μηνών. Πίσω από αυτή την κίνηση υπάρχει μια στρατηγική: το όνομα της dual-class. Η SpaceX μπήκε στον Nasdaq στις 12 Ιουνίου (με τιμή $135 δολ. άντλησε $75 δισ. τότε ήταν ρεκόρ), με μετοχές Β κατηγορίας δεκαπλής ψήφου. Ο Μασκ ελέγχει περίπου 42–48% των μετοχών της SpaceX αλλά το 82% των ψήφων. Στο ενιαίο σχήμα, θα πέσει στο 37% του κεφαλαίου αλλά θα κρατήσει περίπου το 56% των ψήφων. Στην Tesla, όπου επιδίωκε χρόνια το 25%, κάτι τέτοιο ήταν αδύνατο. Ο ίδιος ο Μασκ, στο conference call του Ιουλίου αποκάλυψε ότι «…υπάρχει ολοένα και μεγαλύτερη επικάλυψη, ειδικά με το Terafab». Terafab είναι το κοινό εργοστάσιο ημιαγωγών/τσιπ Τεχνητής Νοημοσύνης στο Τέξας, χωρίς το οποίο, όπως είπε, η Tesla «θα περιοριστεί η δυνατότητά μας να κλιμακώσουμε την παραγωγή του Optimus». Ο δρόμος της συγχώνευσης έχει και εμπόδια. Απαιτείται διπλή έγκριση των μετόχων, αντιμονοπωλιακός έλεγχος και -επιπλέον- μια μετοχή SpaceX που διαπραγματεύεται γύρω από τα $152, δηλαδή πάνω από την τιμή της δημόσιας εγγραφής αλλά -33% κάτω από το υψηλό της. Η μετοχή της Tesla χάνει μόνο -18% φέτος. Συνεπώς, οι συνέργειες είναι το πρόσχημα, έλεγχος είναι ο σκοπός.
Η ΑΙ κρατά τα ηνία
-Η τεχνητή νοημοσύνη εξακολουθεί να βρίσκεται στο επίκεντρο του επενδυτικού ενδιαφέροντος, με τις σχετικές αναφορές στις τηλεδιασκέψεις αποτελεσμάτων των εταιρειών του S&P 500 να κινούνται πολύ υψηλότερα από τα ιστορικά επίπεδα. Σύμφωνα με ανάλυση της FactSet, ο όρος «AI» αναφέρθηκε σε 331 τηλεδιασκέψεις αποτελεσμάτων του β΄ τριμήνου, από το σύνολο των 493 που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 15 Ιουνίου και 14 Σεπτεμβρίου. Πρόκειται για ποσοστό 67%, αισθητά υψηλότερο σε σχέση με τον μέσο όρο των 178 τηλεδιασκέψεων της τελευταίας πενταετίας και των 114 της τελευταίας δεκαετίας. Σε επίπεδο κλάδων, η Πληροφορική αναμενόμενα κατέγραψε τον μεγαλύτερο αριθμό τηλεδιασκέψεων με αναφορές στην τεχνητή νοημοσύνη, συνολικά 72, και ακολούθησε ο χρηματοοικονομικός κλάδος με 67. Ως ποσοστό επί του συνόλου των τηλεδιασκέψεων κάθε κλάδου, η Πληροφορική διατήρησε την πρώτη θέση με 97%, ενώ ακολούθησαν οι χρηματοοικονομικές εταιρείες με 91% και οι Υπηρεσίες Επικοινωνίας με 90%. Το ενδιαφέρον για την τεχνητή νοημοσύνη φαίνεται να έχει και χρηματιστηριακό αντίκρισμα. Οι εταιρείες του S&P 500 που αναφέρθηκαν στο AI κατά τις τηλεδιασκέψεις του β΄ τριμήνου κατέγραψαν, κατά μέσο όρο, άνοδο της τιμής της μετοχής τους κατά 15,7% από τις 31 Δεκεμβρίου 2025 έως τις 17 Σεπτεμβρίου 2026, έναντι αύξησης 8,1% για τις εταιρείες που δεν έκαναν σχετική αναφορά. Η απόκλιση ήταν ακόμη πιο εμφανής κατά την περίοδο από τις 30 Ιουνίου έως τις 17 Σεπτεμβρίου 2026: οι μετοχές των εταιρειών που μίλησαν για την τεχνητή νοημοσύνη ενισχύθηκαν κατά μέσο όρο κατά 2%, ενώ εκείνες που δεν αναφέρθηκαν στο AI υποχώρησαν κατά 2,2%.
Η ακρίβεια πνίγει τον Αμερικανό καταναλωτή
-Ο δείκτης τιμών παραγωγού (PPI) στις ΗΠΑ εκτοξεύθηκε τον Σεπτέμβριο στο 6,3% σε ετήσια βάση. Είναι το υψηλότερο επίπεδο από τον Δεκέμβριο 2022. Σε μηνιαία βάση +1,3%, όταν η αγορά περίμενε +0,5%. Ο δομικός PPI, χωρίς τρόφιμα και ενέργεια, έφυγε στο 5%. Μια μέρα νωρίτερα, ο δείκτης τιμών καταναλωτή είχε ανέβει στο 3,7% από 3,4%, σχεδόν διπλάσιος του στόχου (2%) της Fed. Ο Αμερικανός καταναλωτής, που σταθερά συντηρούσε το θετικό πρόσημο στην οικονομία, υποχωρεί τρομαγμένος. Τα πράγματα δεν θα γίνουν καλύτερα. Φυσικά, πηγή του κακού είναι η Ενέργεια. Τα τελικά αγαθά ακρίβυναν +2,6% σε έναν μήνα, η μεγαλύτερη άνοδος από το 2009. Πάνω από το 80% της αύξησης προήλθε από την ενέργεια: +10,8% τον μήνα, με την τιμή χονδρικής στη βενζίνη +20,3% και το ντίζελ +21%. Σε δωδεκάμηνη βάση, η βενζίνη είναι +64% και το ντίζελ +115%. Πιο ανησυχητική ωστόσο είναι η εξέλιξη των τιμών στις υπηρεσίες. Όλοι ζητούν κάτι παραπάνω για να τα βγάλουν πέρα, ανεβάζουν τις απαιτήσεις τους +0,8% στις υπηρεσίες, η μεγαλύτερη άνοδος από τον Απρίλιο, με τα περιθώρια εμπορίου +1,4% και τις μεταφορές-αποθήκευση +3,4%. Όταν το κόστος ενέργειας περνά στα μεταφορικά και στα περιθώρια κέρδους των εμπόρων, έχει αρχίσει το δεύτερο κύμα, αυτό που φτάνει στο ταμείο του σούπερ μάρκετ με καθυστέρηση 6–12 μηνών. Στη Wall Street, τα futures δίνουν πλέον 33% πιθανότητα αύξησης επιτοκίων στη συνεδρίαση της Fed στις 28 Οκτωβρίου. Πριν από έναν μήνα, η συζήτηση ήταν για μειώσεις. Οι Αμερικανοί ξοδεύουν περισσότερο για να αγοράσουν τα ίδια. Το δολάριο μικραίνει και η Fed το ξέρει.
Πηγή: newmoney.gr
Dragon, τραγούδι και…συμβουλές
-Την περασμένη Παρασκευή στην πρεμιέρα του τηλεπαιχνιδιού Dragon’s Den ο Αντώνης Καράτζης έκανε την πρώτη του εμφάνιση ως ένας από τους Dragons, οι οποίοι δηλώνουν πρόθυμοι να συνδράμουν καινοτόμες επιχειρηματικές ιδέες. Ο Κρητικός βιομήχανος έχει δώσει, άλλωστε, αρκετά δείγματα ρίσκου και αντισυμβατικής συμπεριφοράς που τον βγάζουν από τα καθιερωμένα πρότυπα. Να θυμίσω ότι ο Όμιλος Καράτζη, εκτός από την core δραστηριότητα των πλαστικών, έχει ισχυρή παρουσία στο τουρισμό (με τα Nana Hotels) καθώς και σε μια σειρά άλλων τομέων της αγοράς. Από την ενέργεια, όπου, μεταξύ άλλων, την περασμένη εβδομάδα ο Όμιλος Καράτζη και η Metlen, έκαναν -παρουσία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη- τα εγκαίνια της μεγαλύτερης αυτόνομης μονάδας αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας με μπαταρίες στην Ελλάδα, ισχύος 330 MW και χωρητικότητας 790 MWh, μέχρι το private aviation (με την αεροπορική εταιρεία Panellenic), την εμπορία αθλητικών ειδών, την παροχή ιατρικών υπηρεσιών κ.ά. Ως γνωστόν όμως, το… μυστικό πάθος του Αντώνη Καράτζη είναι το τραγούδι. Και εκεί έχει ήδη κάνει τις πρώτες κινήσεις του, στήνοντας για τη δραστηριότητα που σχετίζεται «με την παραγωγή και διάθεση ηχογραφημένων έργων και καλλιτεχνικών εκτελέσεων καθώς και συναφών υπηρεσιών» την ΑΚ Music. Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην σελίδα της «επενδύουμε σε νέα ταλέντα, υποστηρίζοντάς τους με όλα τα απαραίτητα εργαλεία για να εξελιχθούν και να ακουστούν. Ο πρώτος μας καλλιτέχνης, Αντώνης Καράτζης, είναι η αρχή ενός συναρπαστικού ταξιδιού γεμάτου έμπνευση και δημιουργικότητα». Η στήλη πληροφορείται ότι στις 30 Σεπτεμβρίου το Δ.Σ. της «Καράτζη Α.Ε.» έλαβε απόφαση χορήγησης ειδικής άδειας για συναλλαγή με συνδεδεμένο μέρος. «Κατά τη συνεδρίαση αυτή, το Διοικητικό Συμβούλιο, αφού έλαβε υπόψη του τις διατάξεις των άρθρων 99 έως 101 του Ν. 4548/2018 και διαπιστώνοντας ότι η συναλλαγή είναι δίκαιη, εύλογη και εξυπηρετεί τα επιχειρηματικά συμφέροντα της εταιρείας, αποφάσισε ομόφωνα και παμψηφεί τη χορήγηση ειδικής άδειας, κατ' άρθρο 100 του Ν. 4548/2018, για τη σύναψη σύμβασης παροχής συμβουλευτικών, τεχνικών, προωθητικών και διαχειριστικών υπηρεσιών, διάρκειας ενός έτους, από 01.10.2026 έως 01.10.2027, μεταξύ της εταιρείας, για τη δραστηριότητα «AK MUSIC» και της ατομικής επιχείρησης του Προέδρου του Δ.Σ., κ. Αντώνιου Καράτζη» όπως αναφέρεται. Στο σχετικό πρακτικό σημειώνεται ότι «ο ενδιαφερόμενος Πρόεδρος του Δ.Σ., κ. Αντώνιος Καράτζης, απείχε από τη συνεδρίαση και τη λήψη της εν λόγω απόφασης, σε συμμόρφωση με το άρθρο 97 παρ. 3 του Ν. 4548/2018». Όσο κι αν επί της ουσίας είναι σαν να γίνεται όλο αυτό για να… συμβουλεύει τον εαυτό του, δείχνει τυπικός μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας…
Όταν τα τραπεζικά κέρδη γίνονται… δημοσιονομικό σωσίβιο
-Τα κέρδη των τραπεζών διεθνώς, ενισχυμένα σε μεγάλο βαθμό από την άνοδο των επιτοκίων, φαίνεται να αντιμετωπίζονται πλέον ως οι πρόσθετοι πόροι που αναζητούν οι κυβερνήσεις για να καλύψουν τις δημοσιονομικές τους ανάγκες. Στην Ιταλία, το προσχέδιο του προϋπολογισμού προβλέπει ότι ο χρηματοπιστωτικός τομέας θα συνεισφέρει συνολικά περίπου 10,7 δισ. ευρώ την τριετία 2027–2029, με τα 5 δισ. ευρώ να αφορούν πιθανότατα το 2027. Δεν έχει ακόμη αποσαφηνιστεί αν η επιβάρυνση θα προκύψει από υψηλότερη φορολόγηση των κερδών, οπότε θα χτυπηθούν οι διανομές ή αλλαγές στις αναβαλλόμενες φορολογικές απαιτήσεις ή, τέλος, παρεμβάσεις στον περιφερειακό φόρο παραγωγικών δραστηριοτήτων. Η Ιταλία, πάντως, δεν είναι η μόνη χώρα που κινείται προς αυτή την κατεύθυνση. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η κυβέρνηση εξετάζει την αύξηση της πρόσθετης φορολόγησης των τραπεζών, με τις λεπτομέρειες να αναμένονται στον προϋπολογισμό της 28ης Οκτωβρίου. Ειδικές φορολογικές επιβαρύνσεις στον τραπεζικό τομέα εφαρμόζονται ήδη στην Ισπανία, την Ουγγαρία, τη Ρουμανία και τη Σλοβακία. Στην Ελλάδα, παρά τις κατά καιρούς πολιτικές πιέσεις, η επιλογή μέχρι στιγμής είναι μια διμερής συνεννόηση η οποία έχει καταλήξει οι τράπεζες να χρηματοδοτούν κοινωνικές δράσεις στην παιδεία, την υγεία και αλλού, χρηματοδότηση η οποία, σύμφωνα με σχετικές εκτιμήσεις, μπορεί να ξεπεράσει το 5% της κερδοφορίας των δύο τελευταίων ετών.
Οι τραπεζίτες γυρίζουν την πλάτη στη ρευστότητα της ΕΚΤ
-Σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, ελληνικές τράπεζες μείωσαν τη χρηματοδότησή τους από τις πιστωτικές γραμμές της ΕΚΤ από 3,45 δισ. ευρώ στο τέλος Ιουλίου σε μόλις 1,58 δισ. ευρώ στο τέλος Σεπτεμβρίου. Αναλυτικότερα, οι πράξεις κύριας αναχρηματοδότησης μειώθηκαν από €2,45 δισ. σε €880 εκατ., κατά €1,57 δισ. ή 64,1%, ενώ οι πράξεις πιο μακροπρόθεσμης αναχρηματοδότησης περιορίστηκαν από €1 δισ. σε €700 εκατ., κατά €300 εκατ. ή 30%. Τα μεγέθη δείχνουν ότι οι ελληνικές τράπεζες μπορούν να μειώνουν τη χρηματοδότησή τους από την ΕΚΤ, διατηρώντας ισχυρή ρευστότητα.
Εκτός ταμπλό, αλλά εντός... κερδών η Κεραμεία Αλλατίνη
-Αν και αποτελεί σπάνια περίπτωση, η υπόθεση της Κεραμεία Αλλατίνη -η οποία ήταν εισηγμένη έως τις 2 Φεβρουαρίου του 2021- έχει ενδιαφέρον και να έχει καλύτερη τύχη στο ταμπλό. Η εταιρεία, χωρίς να κάνει δημόσια πρόταση, διαγράφηκε από το ΧΑ λόγω αδυναμίας εκπλήρωσης των υποχρεώσεών της στον τότε κανονισμό λειτουργίας της οργανωμένης αγοράς. Συγκεκριμένα, η εταιρεία δεν δημοσίευσε εμπρόθεσμα την οικονομική έκθεση του α’ εξαμήνου του 2012, μπήκε σε αναστολή διαπραγμάτευσης στις 31 Αυγούστου του 2012 και τα επόμενα χρόνια δεν κατάφερε να αποκαταστήσει πλήρως την οικονομική πληροφόρηση και να εκπληρώσει τις απαιτήσεις του ΧΑ για επαναδιαπραγμάτευση. Παρά την αναβίωση της εταιρείας και την παράταση της διάρκειάς της έως το 2064, η μετοχή παρέμεινε εκτός διαπραγμάτευσης. Παρ’ όλα αυτά, το 2025 η εταιρεία παρουσίασε κέρδη προ φόρων 1,2 εκατ. ευρώ, καθώς το αντικείμενό της πλέον είναι αποκλειστικά διαχείριση και αγοραπωλησία ακινήτων. Οι παλαιοί μέτοχοι εξακολουθούν να κατέχουν μετοχές της μη εισηγμένης.
HELLENiQ ENERGY: Νέο ιστορικό ρεκόρ και 6 δισ. κεφαλαιοποίηση
-Η HELLENiQ ENERGY επιβεβαιώνει τη δυναμική της πορεία. Η μετοχή κατάφερε να ξεπεράσει γρήγορα τις απώλειες 2,05% της Πέμπτης και με άλμα 2,83% την Παρασκευή έκλεισε σε νέο ιστορικό υψηλό, στα 19,64 ευρώ. Καταγράφει εντυπωσιακή άνοδο 135% εντός του 2026, με την κεφαλαιοποίησή της να αγγίζει πλέον τα 6 δισ. ευρώ. Η επενδυτική εμπιστοσύνη ενισχύεται από τη στρατηγική «Vision 2030», η οποία προωθεί δυναμικά την πράσινη μετάβαση. Ο όμιλος διαθέτει χαρτοφυλάκιο άνω των 6 GW σε Ελλάδα, Ρουμανία, Κύπρο και Βουλγαρία, περιλαμβάνοντας έργα αποθήκευσης άνω του 1 GW. Παράλληλα, δρομολογεί συστήματα μπαταριών 500 MW στη Ρουμανία και προσθήκη 170 MW σε υφιστάμενα φωτοβολταϊκά. Με στόχο εγκατεστημένη ισχύ ΑΠΕ 1,5 GW έως το 2028 και 2 GW έως το 2030, η HELLENiQ ENERGY εδραιώνει την ηγετική της θέση στη Νοτιοανατολική Ευρώπη.
Σε νέο υψηλό 26 ετών η ΕΥΔΑΠ
-Η ΕΥΔΑΠ πραγματοποιεί εντυπωσιακό ράλι, αποφεύγοντας τις απώλειες για έξι διαδοχικές συνεδριάσεις και φτάνοντας τα 13,48 ευρώ, επίπεδο που αποτελεί νέο ρεκόρ 26 ετών και το υψηλότερο σημείο από τον Μάρτιο του 2000. Με τα ετήσια κέρδη της μετοχής να ανέρχονται στο 71,5%, η ανοδική τροχιά συνοδεύεται από σημαντική ενίσχυση του επενδυτικού ενδιαφέροντος. Ο ημερήσιος τζίρος ξεπερνά σταθερά το 1 εκατ. ευρώ στις τελευταίες συνεδριάσεις, κινούμενος αισθητά υψηλότερα από τα συνηθισμένα επίπεδα της μετοχής. Η αυξημένη συναλλακτική δραστηριότητα επιβεβαιώνει τη στροφή των αγοραστών προς την ΕΥΔΑΠ και την εμπιστοσύνη στις προοπτικές του ομίλου.
Άλμα τετραμήνου για τον ΑΔΜΗΕ με το βλέμμα στα 4,9 ευρώ
-Ισχυρό ξέσπασμα πραγματοποίησε ο ΑΔΜΗΕ, επιστρέφοντας πάνω από το ψυχολογικό όριο των 4,5 ευρώ και κλείνοντας στα 4,52 ευρώ με άλμα 5,61%. Πρόκειται για την καλύτερη ημερήσια επίδοση των τελευταίων τεσσάρων μηνών, η οποία συνοδεύτηκε από υψηλή συναλλακτική δραστηριότητα, με τζίρο 2,48 εκατ. ευρώ και όγκο άνω των 550 χιλιάδων τεμαχίων. Με τα ετήσια κέρδη να αγγίζουν το 48,7% και την κεφαλαιοποίηση στα 1,64 δισ. ευρώ, η μετοχή θέτει ξανά υποψηφιότητα για να προσεγγίσει το ιστορικό υψηλό των 4,9 ευρώ που είχε πιάσει τον περασμένο Ιούνιο.
Οι εισηγμένες και ο εφιάλτης της Ρουμανίας
-Το μαλακό υπογάστριο αρκετών εισηγμένων βρίσκεται σε μια αναδυόμενη οικονομία, τη Ρουμανία. Η χώρα, που επί μία δεκαετία ήταν ο αναπτυξιακός «παράδεισος» του ελληνικού επιχειρείν, σήμερα φλερτάρει με τον στασιμοπληθωρισμό. Τα επίσημα στοιχεία δείχνουν πληθωρισμό άνω του 10%, το υψηλότερο βασικό επιτόκιο στην ΕΕ (6,5%), έλλειμμα κοντά στο 7,9% του ΑΕΠ, με το 10ετές ομόλογο πέριξ του 7,3% και με υπηρεσιακή κυβέρνηση μετά την πτώση Μπολοζάν που προσπαθεί να εφαρμόσει προγράμματα λιτότητας που βγάζουν τον κόσμο στους δρόμους του Βουκουρεστίου. Η δύσκολη αυτή κατάσταση φαίνεται στους ισολογισμούς της Λεωφόρου Αθηνών. Στην Jumbo, οι πωλήσεις στη Ρουμανία μειώθηκαν −7% στο πρώτο τετράμηνο, όταν την ίδια περίοδο η Ελλάδα έγραφε +7% και η Βουλγαρία +9%. Στη Sarantis, η Ρουμανία είναι η μεγαλύτερη ξένη αγορά του ομίλου - ό,τι συμβαίνει στο ράφι του Βουκουρεστίου, περνά κατευθείαν στην ενοποίηση. Η Coca-Cola HBC έχει ήδη ζήσει το 2024 τον ρουμανικό φόρο ζάχαρης και έχει κατατάξει τη χώρα στη λίστα των ρυθμιστικών κινδύνων. Και στον Ομιλo Fourlis, η ρουμανική αγορά έχει αναδειχθεί στον βασικό πονοκέφαλο της χρονιάς. Ο κατάλογος όμως είναι πολύ μακρύτερος από το λιανεμπόριο. Στη Ρουμανία δραστηριοποιούνται η ΔΕΗ, η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, η Motor Oil, η HelleniQ Energy, η Βιοχάλκο, η Quest, η Alumil, τα Πλαστικά Κρήτης, το Ιατρικό. Ακόμη και η Skroutz έχει πλέον οργανικό αποτύπωμα εκεί. Βέβαια, εξαρτάται τι δραστηριότητες έχει η κάθε εισηγμένη στη Ρουμανία, γιατί προφανώς και δεν είναι όλες στην ίδια μοίρα. Πάντως, η επιβράδυνση της ρουμανικής οικονομίας μεταναστεύει από τους δείκτες της Eurostat στις λογιστικές καταστάσεις.
Πήρε μπρος ο Πειραιάς και η COSCO πατάει γκάζι
-Αισθητή βελτίωση κατέγραψε η διακίνηση εμπορευματοκιβωτίων στις προβλήτες ΙΙ και ΙΙΙ του Πειραιά τον Σεπτέμβριο, ενισχύοντας την ανάκαμψη του γ΄ τριμήνου. Σύμφωνα με τα στοιχεία της COSCO, η κίνηση αυξήθηκε κατά 15,3% σε ετήσια βάση, στις 366,6 χιλ. TEUs, έναντι 317,9 χιλ. έναν χρόνο νωρίτερα, μετά την άνοδο κατά 18% του Αυγούστου. Στο γ΄ τρίμηνο, η διακίνηση διαμορφώθηκε σε 1,09 εκατ. TEUs, αυξημένη κατά 11,4%, έναντι 978,7 χιλ. το αντίστοιχο περυσινό διάστημα. Η ενίσχυση κατά περίπου 111,6 χιλ. TEUs υπερκάλυψε τις απώλειες του πρώτου εξαμήνου, επαναφέροντας το εννεάμηνο σε θετικό έδαφος καθώς η συνολική κίνηση ανήλθε σε 3,09 εκατ. TEUs, αυξημένη κατά 1,7%, έναντι υποχώρησης 2,9% στο εξάμηνο.
Εφοπλιστές κατά Κομισιόν: Το παρασκηνιακό μπρα ντε φερ για τα 33 δισ. ευρώ από τους ρύπους της ναυτιλίας
-Ένα μεγάλο παζάρι δισεκατομμυρίων ανοίγει στις Βρυξέλλες, με τους Ευρωπαίους εφοπλιστές να διεκδικούν μεγαλύτερο μερίδιο από τα χρήματα που πληρώνει η ναυτιλία για την προστασία του περιβάλλοντος. Και πίσω από τη νέα έρευνα της Ένωσης Ευρωπαίων Πλοιοκτητών (ECSA) κρύβεται κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον από μια συνηθισμένη διαφωνία για την πράσινη μετάβαση: η μάχη για το ποιος θα κρατά το ταμείο και ποιος θα αποφασίζει πού θα πηγαίνουν τα χρήματα. Οι αριθμοί είναι εντυπωσιακοί. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της ECSA, η ναυτιλία καλείται να πληρώνει περίπου 9 δισ. ευρώ τον χρόνο για τους ρύπους της. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτείνει να διατεθούν στον κλάδο ενισχύσεις εκτιμώμενης αξίας 11 δισ. ευρώ συνολικά για την περίοδο 2028–2040, ώστε οι εταιρείες να επενδύσουν σε καθαρότερα καύσιμα και νέες τεχνολογίες. Οι εφοπλιστές, όμως, ανεβάζουν τον πήχη στα 33 δισ. ευρώ. Δηλαδή, ζητούν τριπλάσια στήριξη! Και εδώ αρχίζει το έντονο παρασκήνιο. Οι πλοιοκτήτες δεν αμφισβητούν την ανάγκη να γίνει η ναυτιλία πιο φιλική προς το περιβάλλον. Βάζουν, όμως, στο τραπέζι ένα απλό ερώτημα. Αφού πληρώνουμε δισεκατομμύρια, γιατί να μην επιστρέφει μεγαλύτερο μέρος αυτών των χρημάτων στον κλάδο που καλείται να χρηματοδοτήσει την αλλαγή; Η χρονική στιγμή μόνο τυχαία δεν είναι. Η Ευρώπη ετοιμάζεται να επανεξετάσει τους κανόνες για τους ρύπους και οι εφοπλιστές θέλουν να διαμορφώσουν από τώρα τους όρους της συζήτησης. Για την ελληνική ναυτιλία, που αποτελεί βασικό πυλώνα της ευρωπαϊκής πλοιοκτησίας, το αποτέλεσμα έχει ιδιαίτερη βαρύτητα. Το ερώτημα είναι αν οι Βρυξέλλες θα ανοίξουν περισσότερο το ταμείο ή θα επιμείνουν στην αρχική τους πρόταση.
Ναυτιλιακά δάνεια: Ο κίνδυνος ακριβότερου χρήματος και οι νέες ισορροπίες για τους Έλληνες εφοπλιστές
-Νέος πονοκέφαλος διαφαίνεται και για τους Έλληνες εφοπλιστές, καθώς από τις 11 Ιανουαρίου 2027 αλλάζουν οι κανόνες με τους οποίους οι τράπεζες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορούν να χρηματοδοτούν επιχειρήσεις στην ευρωπαϊκή αγορά. Και μπορεί η υπόθεση να μοιάζει με μία ακόμη ευρωπαϊκή γραφειοκρατική ρύθμιση, όμως πίσω της κρύβεται ένα σοβαρό οικονομικό ζήτημα: ποιοι θα συνεχίσουν να δανείζουν τη ναυτιλία και με τι κόστος. Με τους νέους κανόνες, οι τράπεζες τρίτων χωρών θα χρειάζονται, κατά κανόνα, αδειοδοτημένη παρουσία στην Ευρωπαϊκή Ένωση για να παρέχουν συγκεκριμένες τραπεζικές υπηρεσίες, εκτός εάν καλύπτονται από προβλεπόμενες εξαιρέσεις. Για ορισμένες ξένες τράπεζες, αυτό το πρόσθετο κόστος μπορεί να καταστήσει λιγότερο ελκυστική τη χρηματοδότηση μικρότερων ναυτιλιακών εταιρειών. Εξέλιξη η οποία ενδέχεται να σημαίνει λιγότερους διαθέσιμους δανειστές, δυσκολότερες διαπραγματεύσεις και ακριβότερο χρήμα. Οι μεγάλοι ελληνικοί ναυτιλιακοί όμιλοι διαθέτουν συνήθως περισσότερες εναλλακτικές χρηματοδότησης. Οι μικρότεροι, όμως, που στηρίζονται σε συγκεκριμένες τραπεζικές σχέσεις, μπορεί να αντιμετωπίσουν μεγαλύτερες δυσκολίες. Υπάρχει και μία λεπτομέρεια με ιδιαίτερη σημασία: η χώρα όπου έχει την έδρα της η εταιρεία που κατέχει το πλοίο, μπορεί να επηρεάζει τη δυνατότητα χρηματοδότησής του. Επομένως, οι εταιρικές δομές αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα. Το παρασκήνιο της υπόθεσης βρίσκεται στις νέες ισορροπίες που ενδέχεται να διαμορφωθούν μεταξύ ευρωπαϊκών και διεθνών τραπεζών, καθώς ορισμένοι χρηματοδότες μπορεί να περιορίσουν την παρουσία τους σε συγκεκριμένες αγορές. Ο προβληματισμός είναι μήπως τελικά οι νέοι κανόνες οδηγήσουν σε μεγαλύτερη συγκέντρωση της ναυτιλιακής χρηματοδότησης σε λιγότερα τραπεζικά χέρια.
Το αμερικανικό άνοιγμα στην ελληνική ναυτιλία και το παρασκήνιο της συμφωνίας για τους ναυτικούς
-Μια συμφωνία, που πέρασε σχετικά αθόρυβα από την επικαιρότητα, έχει ενδιαφέρουσες προεκτάσεις για τις ελληνοαμερικανικές ναυτιλιακές σχέσεις. Αναφέρομαι στην αναγνώριση από την Ελλάδα των αμερικανικών πιστοποιητικών ναυτικής ικανότητας, που συμφωνήθηκε στο πλαίσιο του 6ου Στρατηγικού Διαλόγου Ελλάδας–ΗΠΑ, στις 7 Οκτωβρίου. Η συμφωνία διευκολύνει, υπό τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις, την απασχόληση Αμερικανών ναυτικών σε πλοία με ελληνική σημαία. Ωστόσο, το ενδιαφέρον βρίσκεται και πέρα από το καθαρά διαδικαστικό σκέλος. Η Ουάσινγκτον γνωρίζει πολύ καλά τη βαρύτητα της ελληνικής ναυτιλίας στις παγκόσμιες θαλάσσιες μεταφορές, ιδιαίτερα σε μια περίοδο κατά την οποία η ενεργειακή ασφάλεια και οι γεωπολιτικές αναταράξεις έχουν αναδείξει τον στρατηγικό ρόλο των εμπορικών στόλων. Μένει να δούμε αν θα αποτελέσει αυτή η συμφωνία την αφετηρία μιας ευρύτερης συνεργασίας ή θα περιοριστεί στην αναγνώριση επαγγελματικών πιστοποιητικών. Για την ελληνική πλευρά, το ουσιαστικό ζητούμενο είναι εάν μπορούν να προκύψουν συγκεκριμένες αμερικανικές πρωτοβουλίες για τη ναυτική εκπαίδευση, την αναβάθμιση λιμενικών υποδομών, την ανταλλαγή τεχνογνωσίας και την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας. Τίποτα από αυτά δεν έχει εξασφαλιστεί από τη συγκεκριμένη συμφωνία. Αποτελούν, όμως, πιθανά πεδία συνεργασίας που αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω της στρατηγικής σημασίας της ελληνικής ναυτιλίας. Το επόμενο διάστημα θα φανεί εάν η πολιτική προσέγγιση Αθήνας και Ουάσινγκτον αποκτήσει και συγκεκριμένο οικονομικό περιεχόμενο.
Το τάνκερ των 80 εκατ. δολαρίων, η SpaceX και το πάρτι με τα ναύλα
-Πόσο κοστίζει σήμερα να μεταφέρεις πετρέλαιο από τον Κόλπο στην Ασία; Περισσότερο από το να στείλεις ένα... διαστημόπλοιο στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό! Κι όμως, αυτή είναι η νέα πραγματικότητα στη ναυτιλία, όπου οι ναύλοι των σούπερ τάνκερ έχουν κυριολεκτικά απογειωθεί. Την περασμένη εβδομάδα, ένα υπερδεξαμενόπλοιο τύπου VLCC ναυλώθηκε με 1,6 εκατ. δολάρια την ημέρα, ανεβάζοντας τον συνολικό λογαριασμό για ένα ταξίδι προς την Κίνα κοντά στα 80 εκατ. δολάρια. Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, μια εκτόξευση της SpaceX με πύραυλο Falcon 9 κοστίζει περίπου 74 εκατ. δολάρια. Και το πάρτι δεν σταματά εδώ. Ο δείκτης μεταφοράς αργού του Baltic Exchange έχει φτάσει σε επίπεδα εξαπλάσια από τα περσινά, ενώ ένα σχεδόν καινούργιο VLCC αποτιμάται πλέον στα 240 εκατ. δολάρια. Πίσω από αυτή την έκρηξη βρίσκονται ο πόλεμος στο Ιράν, οι απειλές στα Στενά του Ορμούζ και στην Ερυθρά Θάλασσα, αλλά και η περιορισμένη διαθεσιμότητα πλοίων. Οι παρακάμψεις μεγαλώνουν τα ταξίδια και περιορίζουν ακόμη περισσότερο την προσφορά. Το αποτέλεσμα; Οι πλοιοκτήτες με διαθέσιμα τάνκερ βλέπουν ιστορικές ευκαιρίες κερδοφορίας, ενώ οι αγοραστές πετρελαίου πληρώνουν έναν ολοένα βαρύτερο λογαριασμό. Και, τελικά, το κόστος αυτό περνά στην πραγματική οικονομία.
Ζεσταίνονται οι καταναλωτές, «κρυώνουν» τα EBITDA
-Κι αφού είμαστε στα καύσιμα, σύμφωνα με τη Eurobank Equities, το κόστος της συμμετοχής στην προσπάθεια να συγκρατηθεί η τιμή των καυσίμων στην Ελλάδα και ειδικά με την επιδότηση στο πετρέλαιο θέρμανσης, θα στοιχίσει 83 εκατ. ευρώ στα EBITDA της κάθε μίας από τις δύο εταιρείες διύλισης, με τη διάρκεια της έκπτωσης να εκτιμάται έως το πρώτο τρίμηνο του 2027.
Οι επόμενες εκπλήξεις του Μασκ
-Η Wall Street το ‘χει «τούμπανο», αλλά η Barclays έβαλε τους αριθμούς και τις ημερομηνίες σε μια τάξης. Φαίνεται πως ο Ελον Μασκ έχει αποφασίσει να συγχωνεύσει την Tesla με τη Space-X και η Barclays θεωρεί ότι η ανακοίνωση θα γίνει κατά πάσα πιθανότητα λίγο πριν από την ετήσια γενική συνέλευση της Tesla, η οποία πρέπει εκ του νόμου να συγκληθεί έως τις 6 Δεκεμβρίου. Η ανάλυση της Barclays προβλέπει ότι η SpaceX θα απορροφήσει την Tesla με ανταλλαγή μετοχών. Με κεφαλαιοποιήσεις περίπου 2,1 τρισ. δολ. για τη SpaceX και 1,5 τρισ. για την Tesla, η σχέση ανταλλαγής προκύπτει γύρω στις 0,7 μετοχές SpaceX για μία μετοχή Tesla. Ίσως υπάρχει κι ένα επιπλέον premium για τους μετόχους της Tesla. Αν δεν προλάβει τη Γενική Συνέλευση του Δεκεμβρίου, η Barclays τοποθετεί την ανακοίνωση σε ορίζοντα 6–12 μηνών. Πίσω από αυτή την κίνηση υπάρχει μια στρατηγική: το όνομα της dual-class. Η SpaceX μπήκε στον Nasdaq στις 12 Ιουνίου (με τιμή $135 δολ. άντλησε $75 δισ. τότε ήταν ρεκόρ), με μετοχές Β κατηγορίας δεκαπλής ψήφου. Ο Μασκ ελέγχει περίπου 42–48% των μετοχών της SpaceX αλλά το 82% των ψήφων. Στο ενιαίο σχήμα, θα πέσει στο 37% του κεφαλαίου αλλά θα κρατήσει περίπου το 56% των ψήφων. Στην Tesla, όπου επιδίωκε χρόνια το 25%, κάτι τέτοιο ήταν αδύνατο. Ο ίδιος ο Μασκ, στο conference call του Ιουλίου αποκάλυψε ότι «…υπάρχει ολοένα και μεγαλύτερη επικάλυψη, ειδικά με το Terafab». Terafab είναι το κοινό εργοστάσιο ημιαγωγών/τσιπ Τεχνητής Νοημοσύνης στο Τέξας, χωρίς το οποίο, όπως είπε, η Tesla «θα περιοριστεί η δυνατότητά μας να κλιμακώσουμε την παραγωγή του Optimus». Ο δρόμος της συγχώνευσης έχει και εμπόδια. Απαιτείται διπλή έγκριση των μετόχων, αντιμονοπωλιακός έλεγχος και -επιπλέον- μια μετοχή SpaceX που διαπραγματεύεται γύρω από τα $152, δηλαδή πάνω από την τιμή της δημόσιας εγγραφής αλλά -33% κάτω από το υψηλό της. Η μετοχή της Tesla χάνει μόνο -18% φέτος. Συνεπώς, οι συνέργειες είναι το πρόσχημα, έλεγχος είναι ο σκοπός.
Η ΑΙ κρατά τα ηνία
-Η τεχνητή νοημοσύνη εξακολουθεί να βρίσκεται στο επίκεντρο του επενδυτικού ενδιαφέροντος, με τις σχετικές αναφορές στις τηλεδιασκέψεις αποτελεσμάτων των εταιρειών του S&P 500 να κινούνται πολύ υψηλότερα από τα ιστορικά επίπεδα. Σύμφωνα με ανάλυση της FactSet, ο όρος «AI» αναφέρθηκε σε 331 τηλεδιασκέψεις αποτελεσμάτων του β΄ τριμήνου, από το σύνολο των 493 που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 15 Ιουνίου και 14 Σεπτεμβρίου. Πρόκειται για ποσοστό 67%, αισθητά υψηλότερο σε σχέση με τον μέσο όρο των 178 τηλεδιασκέψεων της τελευταίας πενταετίας και των 114 της τελευταίας δεκαετίας. Σε επίπεδο κλάδων, η Πληροφορική αναμενόμενα κατέγραψε τον μεγαλύτερο αριθμό τηλεδιασκέψεων με αναφορές στην τεχνητή νοημοσύνη, συνολικά 72, και ακολούθησε ο χρηματοοικονομικός κλάδος με 67. Ως ποσοστό επί του συνόλου των τηλεδιασκέψεων κάθε κλάδου, η Πληροφορική διατήρησε την πρώτη θέση με 97%, ενώ ακολούθησαν οι χρηματοοικονομικές εταιρείες με 91% και οι Υπηρεσίες Επικοινωνίας με 90%. Το ενδιαφέρον για την τεχνητή νοημοσύνη φαίνεται να έχει και χρηματιστηριακό αντίκρισμα. Οι εταιρείες του S&P 500 που αναφέρθηκαν στο AI κατά τις τηλεδιασκέψεις του β΄ τριμήνου κατέγραψαν, κατά μέσο όρο, άνοδο της τιμής της μετοχής τους κατά 15,7% από τις 31 Δεκεμβρίου 2025 έως τις 17 Σεπτεμβρίου 2026, έναντι αύξησης 8,1% για τις εταιρείες που δεν έκαναν σχετική αναφορά. Η απόκλιση ήταν ακόμη πιο εμφανής κατά την περίοδο από τις 30 Ιουνίου έως τις 17 Σεπτεμβρίου 2026: οι μετοχές των εταιρειών που μίλησαν για την τεχνητή νοημοσύνη ενισχύθηκαν κατά μέσο όρο κατά 2%, ενώ εκείνες που δεν αναφέρθηκαν στο AI υποχώρησαν κατά 2,2%.
Η ακρίβεια πνίγει τον Αμερικανό καταναλωτή
-Ο δείκτης τιμών παραγωγού (PPI) στις ΗΠΑ εκτοξεύθηκε τον Σεπτέμβριο στο 6,3% σε ετήσια βάση. Είναι το υψηλότερο επίπεδο από τον Δεκέμβριο 2022. Σε μηνιαία βάση +1,3%, όταν η αγορά περίμενε +0,5%. Ο δομικός PPI, χωρίς τρόφιμα και ενέργεια, έφυγε στο 5%. Μια μέρα νωρίτερα, ο δείκτης τιμών καταναλωτή είχε ανέβει στο 3,7% από 3,4%, σχεδόν διπλάσιος του στόχου (2%) της Fed. Ο Αμερικανός καταναλωτής, που σταθερά συντηρούσε το θετικό πρόσημο στην οικονομία, υποχωρεί τρομαγμένος. Τα πράγματα δεν θα γίνουν καλύτερα. Φυσικά, πηγή του κακού είναι η Ενέργεια. Τα τελικά αγαθά ακρίβυναν +2,6% σε έναν μήνα, η μεγαλύτερη άνοδος από το 2009. Πάνω από το 80% της αύξησης προήλθε από την ενέργεια: +10,8% τον μήνα, με την τιμή χονδρικής στη βενζίνη +20,3% και το ντίζελ +21%. Σε δωδεκάμηνη βάση, η βενζίνη είναι +64% και το ντίζελ +115%. Πιο ανησυχητική ωστόσο είναι η εξέλιξη των τιμών στις υπηρεσίες. Όλοι ζητούν κάτι παραπάνω για να τα βγάλουν πέρα, ανεβάζουν τις απαιτήσεις τους +0,8% στις υπηρεσίες, η μεγαλύτερη άνοδος από τον Απρίλιο, με τα περιθώρια εμπορίου +1,4% και τις μεταφορές-αποθήκευση +3,4%. Όταν το κόστος ενέργειας περνά στα μεταφορικά και στα περιθώρια κέρδους των εμπόρων, έχει αρχίσει το δεύτερο κύμα, αυτό που φτάνει στο ταμείο του σούπερ μάρκετ με καθυστέρηση 6–12 μηνών. Στη Wall Street, τα futures δίνουν πλέον 33% πιθανότητα αύξησης επιτοκίων στη συνεδρίαση της Fed στις 28 Οκτωβρίου. Πριν από έναν μήνα, η συζήτηση ήταν για μειώσεις. Οι Αμερικανοί ξοδεύουν περισσότερο για να αγοράσουν τα ίδια. Το δολάριο μικραίνει και η Fed το ξέρει.
Πηγή: newmoney.gr
Ακολουθήστε το protothema.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr