Κινεζικά αυτοκίνητα: Από τον Δρόμο του Μεταξιού στη λεωφόρο Κηφισίας

Υπήρχε μια εποχή, όχι ιδιαίτερα μακρινή, που αν έλεγες σε Έλληνα ότι θα δώσει τριάντα ή σαράντα χιλιάδες ευρώ για κινεζικό αυτοκίνητο, θα σε κοιτούσε όπως κοιτάζει ακόμη τον λογαριασμό του ρεύματος. Με δυσπιστία και μια αδιόρατη υποψία ότι κάποιος προσπαθεί να τον πιάσει κορόιδο. Η Κίνα ήταν τα πλαστικά παιχνίδια στο πανηγύρι, τα ηλεκτρονικά με ονόματα που δεν θυμόσουν την επόμενη ημέρα και εκείνα τα πρώτα αυτοκίνητα που εμφανίζονταν στις ευρωπαϊκές εκθέσεις με βιαστική copy-paste σχεδίαση που θύμιζε κάτι μεταξύ Mercedes, Toyota και κακής φωτοτυπίας.

Μετά ήρθε το Temu και όλες οι πλατφόρμες διαδικτυακού εμπορίου. Όχι βέβαια ως αιτία αλλά ως ένα θαυμάσιο σύμβολο του τρόπου με τον οποίο η Κίνα έμαθε να φτάνει μέχρι το δυτικό πορτοφόλι χωρίς πολλές συστάσεις. Ξαφνικά εκατομμύρια Ευρωπαίοι, μαζί και οι Έλληνες, άρχισαν να αγοράζουν απευθείας από την Κίνα πράγματα που συχνά δεν γνώριζαν ότι χρειάζονταν μέχρι να τα δουν να αναβοσβήνουν στην οθόνη τους με έκπτωση 73%. Το αυτοκίνητο προφανώς δεν είναι θήκη κινητού ούτε ηλεκτρικός αποφλοιωτής μάνγκο στα 4,82 ευρώ. Πίσω όμως από το Temu και πίσω από τη σημερινή κινεζική αυτοκινητοβιομηχανία υπάρχει η ίδια τρομακτική βιομηχανική μηχανή: τεράστια κλίμακα, εξαιρετικά συμπιεσμένο κόστος, ασύλληπτη ταχύτητα από την ιδέα μέχρι την παραγωγή και μια εφοδιαστική αλυσίδα που η Δύση ανακάλυψε πόσο σημαντική είναι όταν, για λίγο, στην εποχή της πανδημίας, σταμάτησε να λειτουργεί.

Διαβάστε περισσότερα: newmoney.gr