9 μήνες για ένα κολιμπρί: Η νέα τρέλα της Rolls-Royce

Η Rolls-Royce είχε ανέκαθεν μια κάπως περίεργη σχέση με την πολυτέλεια. Δεν την αντιμετώπισε ποτέ μόνο ως επίδειξη πλούτου, αν και προφανώς τα αυτοκίνητά της δεν απευθύνονταν ποτέ σε ανθρώπους που περίμεναν την επιστροφή φόρου για να αλλάξουν λάστιχα. Περισσότερο την ενδιέφερε να κατασκευάζει πράγματα με τρόπο που δύσκολα δικαιολογείται από τη λογική της μαζικής παραγωγής.

Αυτό ξεκινά από πολύ παλιά, είναι στο DNA της μάρκας. Ο Henry Royce ήταν ένας μηχανικός με σχεδόν παθολογική προσήλωση στη λεπτομέρεια και η γνωστή προτροπή του, «πάρε το καλύτερο που υπάρχει και κάν’ το καλύτερο», δεν έμεινε απλώς ως ωραία φράση σε κάποιο εταιρικό μουσείο. Έγινε μέθοδος εργασίας. Και σε κάποιες περιπτώσεις, όπως του αυτοκινήτου που παρουσιάζουμε εδώ, ξεπερνά ακόμα και τα όρια της καλώς εννοούμενης εμμονής. Γιατί υπάρχει ένα σημείο πέρα από το οποίο η βελτίωση παύει να είναι εύκολα μετρήσιμη. Ένα κενό μπορεί να είναι ήδη πολύ μικρό, μια επιφάνεια ήδη εξαιρετική, ένα ξύλο ήδη άψογο. Κάποιος όμως θα βρεθεί να κοιτάζει λίγο περισσότερο, να περνά το χέρι του από πάνω και να αποφασίζει ότι όχι, γίνεται καλύτερα. Αυτή η ελαφρώς νευρωτική πλευρά της τελειότητας έχει περισσότερο ενδιαφέρον από οποιαδήποτε θεωρία περί luxury. Και η Phantom Hummingbird είναι το καλύτερο παράδειγμα.

Διαβάστε περισσότερα: newmoney.gr