Η γενιά της δεύτερης δουλειάς – Γιατί ένας μισθός δεν φτάνει

Ρωτήστε έναν τριαντάρη τι δουλειά κάνει και ετοιμαστείτε για απάντηση με κόμματα. Γραφίστας, αλλά και διαχειριστής λογαριασμών στα κοινωνικά δίκτυα δύο καφετεριών, αλλά και μεταφράσεις το σαββατοκύριακο. Σερβιτόρα, αλλά και προπονήτρια γιόγκα, αλλά και ένα μαγαζάκι με χειροποίητα κοσμήματα στο Etsy. Η ερώτηση «τι δουλειά κάνεις» προϋπέθετε έναν κόσμο όπου η απάντηση ήταν μία. Αυτός ο κόσμος, για τους κάτω των σαράντα, τελειώνει.

Οι αριθμοί πίσω από το φαινόμενο

Σύμφωνα με τη Eurostat, το 21,7% των μισθωτών στην Ελλάδα είναι χαμηλόμισθοι, αμείβονται δηλαδή με τα δύο τρίτα ή λιγότερο του μέσου ωρομισθίου της χώρας. Είναι η τέταρτη υψηλότερη επίδοση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πίσω μόνο από τη Βουλγαρία (26,8%), τη Ρουμανία (23,9%) και τη Λετονία (23,3%), όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 14,7%. Κι επειδή τα ποσοστά κρύβουν πρόσωπα, να θυμίσουμε ποιους αφορούν περισσότερο: τους νέους (ένας στους τέσσερις εργαζόμενους κάτω των 30 στην ΕΕ είναι χαμηλόμισθος), τις γυναίκες, όσους δουλεύουν σε εστίαση και τουρισμό (35,1% χαμηλόμισθοι, το υψηλότερο ποσοστό όλων των κλάδων) κι όσους έχουν σύμβαση ορισμένου χρόνου. Δηλαδή, με δυο λόγια, το προφίλ του μέσου νέου εργαζόμενου στην ελληνική αγορά, σε μια χώρα όπου ο κατώτατος μισθός φτάνει πλέον τα 1.027 ευρώ μεικτά.

Διαβάστε περισσότερα στο Newmoney.gr