Ο Μητσοτάκης, τα παράπονα, ο Ιβάν και ο Τέλης, το ΠΑΣΟΚ ξύπνησε από το καλοκαίρι (και ψήφισε την Ακρίτα), η Ελευσίνα, ο ΟΛΠ και οι Κινέζοι, οι εφοπλιστές αγόρασαν 550 πλοία

Μου λένε ότι κατά κάποιον τρόπο παραπονιόταν ότι δεν επιτρέπεται να γίνονται τόσα έργα στη Θεσσαλονίκη και τα ποσοστά της ΝΔ να είναι πολύ χαμηλά και σίγουρα χαμηλότερα από τον εθνικό μέσο όρο της ΝΔ (όπως βεβαίως ήταν και το 2023). Μου λένε ότι ξεκαθάρισε κιόλας ότι θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερο βάρος στις δυτικές συνοικίες της πόλης, εκεί όπου η Ελληνική Λύση του Βελόπουλου έχει ανέβει πολύ και φάνηκε στις ευρωεκλογές, ενώ κάλεσε τους βουλευτές να είναι σε διαρκή επικοινωνία με τους δημάρχους για προβλήματα και αιτήματα που ανακύπτουν, ώστε και αυτοί με τη σειρά τους να λειτουργούν ως πολλαπλασιαστές των κυβερνητικών θέσεων στις τοπικές κοινωνίες. Τώρα, αν γινόταν να τους φέρει πίσω και τον Ντέλια από το Ντόρτμουντ ακόμα καλύτερα, αλλά δυστυχώς δεν γίνεται. Η αλήθεια είναι ότι η ΝΔ έχει και μια ένδεια στελεχών στη Θεσσαλονίκη, αλλά δεν είναι και η μοναδική πόλη. Γενικώς, έπειτα από οκτώ χρόνια… όλα του γάμου δύσκολα. Γι' αυτό και αναγκάζεται να ανέβει και να παραταχθεί το μισό υπουργικό συμβούλιο για μια επέκταση του μετρό. Ολίγον υπερβολικό μου φάνηκε, ε;

Οι απουσίες και οι σημειώσεις

-Από τις συναντήσεις του Μητσοτάκη έλειπαν δύο υπουργοί, η Αννα Ευθυμίου που ήταν στη Βουλή ως υφυπουργός Εργασίας για το νομοσχέδιο που αφορά τα Επαγγελματικά Ταμεία, αλλά και η Ελενα Ράπτη που είχε ένα μικρό θέμα υγείας. Επίσης, από τη συνάντηση με τους βουλευτές έλειπαν αρκετοί υπουργοί, αλλά και πρόσωπα που έχουν ανακοινωθεί ως υποψήφιοι βουλευτές. Πάντως ο πρωθυπουργός και ειδικά ο αντιπρόεδρος Χατζηδάκης κράτησαν σημειώσεις για αρκετά θέματα που τέθηκαν. Βουλευτές ανέφεραν για παράδειγμα την ανάγκη προσοχής σε ζητήματα που αφορούν τους αγρότες, για τα μικρά και μεγάλα έργα υποδομής στη Θεσσαλονίκη που πρέπει να προχωρήσουν, ακόμα και για την παράνομη δραστηριότητα των Τούρκων ψαράδων. Τώρα, μην τσακωθούν ο Τέλης με τον Ιβάν χειρότερα και γίνει american bar η πόλη, μας ενδιαφέρει επίσης!

Το νέο ραντεβού στον Εξάρχου

-Ο Κ.Μ χθες απάντησε με χιούμορ στην τοποθέτηση του Προέδρου και CEO της AKTOR Εξάρχου ότι μετά την παράδοση της επέκτασης του μετρό προς Καλαμαριά δεν θα χρειαστεί να τους πιέζει η κυβέρνηση, θυμίζοντάς του ότι έχει αναλάβει να εκτελέσει το έργο της διάνοιξης της οδού Πόντου. Μάλιστα, έδωσε και... ραντεβού στον Εξάρχου, βάζοντας ως ορόσημο για τα εγκαίνια την 1η Απριλίου του 2027 και λέγοντας ότι τότε θα βρεθούν ξανά. Πάντως, κάτι που συζητήθηκε χθες και στα πηγαδάκια και στις συναντήσεις του Κ.Μ, είναι ότι δεν υπάρχουν ανεξάντλητα χρήματα για δημόσια έργα στη Θεσσαλονίκη, καθώς η επέκταση του μετρό προς τα Δυτικά μπορεί να πάει και πάνω από 1 δισ.

Άπαντες παρόντες

-Το σχέδιο περιοδειών για τους υπουργούς της κυβέρνησης που κατήρτισε ο γραμματέας της ΝΔ Κυρανάκης -και τίθεται σε εφαρμογή από Δευτέρα σε όλους τους νομούς της Θράκης και της Μακεδονίας- έχει ένα ενδιαφέρον στοιχείο: κανένας δεν αρνήθηκε, κανένας δεν έκανε το παγόνι. Όλοι πήραν "φύλλο πορείας" για κάποιον νομό, με θετική ατζέντα για κάθε περιοχή και με ανακοινώσεις για επιπρόσθετα έργα. Μόνοι δικαιολογημένα απόντες από τον σχεδιασμό είναι ο Πιερρακάκης και ο Πετραλιάς που "βγάζουν τα μάτια τους" για να είναι έτοιμο το πακέτο της ΔΕΘ και την επόμενη εβδομάδα έχουν και αρκετές συσκέψεις στο Μ.Μ με το επιτελείο του Μητσοτάκη για το αμπαλάζ των μέτρων.

Η περιοδεία και ο Αναπτυξιακός

-Μιας και έλεγα για περιοδείες, ο Μητσοτάκης θα είναι σήμερα σε Φλώρινα και Κοζάνη, όπου θα επισκεφθεί και αρκετές επιχειρήσεις, ιδιωτικές και δημοτικές. Στο κλιμάκιο που τον συνοδεύει συμμετέχει μεταξύ άλλων και ο υπουργός Ανάπτυξης Τάκης Θεοδωρικάκος, καθώς το ΥΠΑΝ μέσω του Αναπτυξιακού Νόμου έχει ενισχύσει τις τρεις από τις τέσσερις εταιρείες που επισκέπτεται ο Κ.Μ με περίπου 12,5 εκατομμύρια ευρώ. Συνολικά στον Αναπτυξιακό έχουν ενταχθεί 282 επενδύσεις στη Μακεδονία και τη Θράκη, συνολικού προϋπολογισμού περίπου 1 δισ. ευρώ, οι οποίες ενισχύονται με 510 εκατ. ευρώ από το υπουργείο Ανάπτυξης και θα δημιουργήσουν πάνω από 5.000 νέες θέσεις εργασίας. Το 80% των 282 επενδύσεων αφορά τη μεταποίηση και τη βιομηχανία. Τα τελευταία επτά χρόνια έχουν δημιουργηθεί 15.000 θέσεις εργασίας στη βιομηχανία στη Βόρεια Ελλάδα, ενώ έχουν ενισχυθεί και 14 βιομηχανικά πάρκα στη Μακεδονία για την υποδοχή νέων παραγωγικών.

Η Ακρίτα έφερε vertigo

-Η αλήθεια είναι ότι με το ΠΑΣΟΚ δεν βαριέσαι ποτέ αν και το επιθυμήσαμε λιγάκι, όλο το καλοκαίρι ήταν στο airplane mode, για να το πω πιο λαϊκά… τόοοσο κωλοβάρεμα δεν ξανάγινε. Μέχρι που ξύπνησαν και πήραν απόφαση να στηρίξουν την υποψηφιότητα Ακρίτα για τη θέση της αντιπροέδρου της Βουλής, λέγοντας ότι το ΠΑΣΟΚ ψηφίζει όλες τις προτάσεις των κομμάτων, εκτός από τα κόμματα της ακροδεξιάς. Βέβαια, δεν είχαν πιάσει τον Νίκο Α. και τους λοιπούς εκεί στο ΠΑΣΟΚ τέτοιες ευαισθησίες στην περίπτωση του Στουρνάρα, για την ανανέωση της θητείας του οποίου στην ΤτΕ ψήφισαν "παρών". Επειδή αυτό ήταν βούτυρο στο ψωμί της κυβέρνησης, αυτονόητα ο εκπρόσωπος Μαρινάκης το ανέδειξε, με τον Κώστα Τσουκαλά του ΠΑΣΟΚ να απαντά, αλλά να κάνει και ένα ολίσθημα, λέγοντας ότι η κυβέρνηση επιχαίρει για τη σύμπλευση βουλευτών που εξελέγησαν με τους Σπαρτιάτες. Μόνο που ο Μαρινάκης είχε ερωτηθεί σε briefing συγκεκριμένα και είχε πει ακριβώς το αντίθετο από αυτό που έλεγε η ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ, ότι οι ψήφοι των Σπαρτιατών δεν ήταν ευπρόσδεκτες στη διαδικασία εκλογής ΠτΔ.

Η Ελευσίνα, ο ΟΛΠ και η κινεζική «σφήνα» στα αμερικανικά σχέδια

-Μπορεί η αλλαγή του καταστατικού του ΟΛΠ -που εγκρίθηκε χθες από τη Γενική Συνέλευση- να παρουσιάζεται ως ένας αναγκαίος επιχειρηματικός εκσυγχρονισμός, όμως αρκετοί είναι εκείνοι που κοιτούν ήδη λίγα χιλιόμετρα δυτικότερα και συγκεκριμένα προς την Ελευσίνα. Με τη διεύρυνση του εταιρικού σκοπού του, ο ΟΛΠ αποκτά τη δυνατότητα να επενδύει και να διαχειρίζεται λιμενικές υποδομές εκτός Πειραιά. Αυτό ακριβώς τροφοδοτεί στην αγορά το σενάριο πως ο ΟΛΠ, και κατ’ επέκταση η κινεζική COSCO, θα μπορούσε κάποια στιγμή να κοιτάξει προς το νέο λιμάνι της Ελευσίνας. Εάν το σενάριο αποκτήσει υπόσταση, το παιχνίδι γίνεται πολύ μεγαλύτερο και αποκτά σαφή γεωπολιτική διάσταση. Η Ελευσίνα βρίσκεται εδώ και χρόνια στο αμερικανικό ραντάρ, με τις ΗΠΑ να έχουν επενδύσει πολιτικά και οικονομικά στην αναβάθμιση των Ναυπηγείων της και να αντιμετωπίζουν την περιοχή ως κρίσιμο κρίκο της παρουσίας τους στην Ανατολική Μεσόγειο. Μια ενδεχόμενη κάθοδος του ΟΛΠ σε μελλοντικό διαγωνισμό θα έφερνε, συνεπώς, κινεζικά και αμερικανικά συμφέροντα πολύ πιο κοντά απ’ όσο θα ήθελαν ορισμένοι στην Αθήνα και στην Ουάσιγκτον. Προς το παρόν, βεβαίως, πρόκειται για σενάριο της αγοράς, αλλά η αλλαγή του καταστατικού δημιουργεί πλέον το θεσμικό πλαίσιο για κινήσεις που μέχρι χθες δεν βρίσκονταν εύκολα στο τραπέζι.

Η Αustria Card περιμένει το πράσινο φως

-Η δημόσια πρόταση της DNP δεν έχει ακόμη καταστεί άνευ όρων δεσμευτική, καθώς εκκρεμεί η εκπλήρωση μίας τελευταίας προϋπόθεσης: η έγκριση από την αρμόδια αυστριακή αρχή ελέγχου άμεσων ξένων επενδύσεων. Επί του παρόντος, δεν υπάρχει οριστικό χρονοδιάγραμμα για τη χορήγηση της σχετικής έγκρισης. Όλες οι υπόλοιπες προϋποθέσεις έχουν εκπληρωθεί και, μόλις εξασφαλιστεί η τελική έγκριση, η συναλλαγή θα θεωρείται οριστική.

Επαγγελματικά Ταμεία: Tο μάθημα από το εξωτερικό – πολλοί, νωρίς και συστηματικά

-Η μεταρρύθμιση της επαγγελματικής ασφάλισης που έφερε η υπουργός Εργασίας Νίκη Κεραμέως και ψηφίστηκε χθες, φέρνει την Ελλάδα πιο κοντά σε μια λογική που εφαρμόζεται εδώ και χρόνια σε αρκετές ανεπτυγμένες οικονομίες: ο δεύτερος πυλώνας λειτουργεί καλύτερα όταν δεν αφορά λίγους εργαζόμενους που αποταμιεύουν πολλά, αλλά πολλούς που αποταμιεύουν συστηματικά και για μεγάλο χρονικό διάστημα. Στη Βρετανία, για παράδειγμα, τα workplace pensions λειτουργούν με ελάχιστη συνολική εισφορά 8%, από την οποία τουλάχιστον 3% καταβάλλει ο εργοδότης. Στην Πολωνία, τα Employee Capital Plans ξεκινούν με 2% από τον εργαζόμενο και 1,5% από τον εργοδότη. Στη Νέα Ζηλανδία, το KiwiSaver έχει πλέον ως βασικό συντελεστή 3,5% για τον εργαζόμενο και αντίστοιχη ελάχιστη εργοδοτική εισφορά. Η φιλοσοφία είναι κοινή: ευρεία πρόσβαση, συμμετοχή του εργοδότη, συστηματικές εισφορές και αρκετός χρόνος για τη συσσώρευση αποταμιευτικού κεφαλαίου. Σε αυτή την κατεύθυνση κινείται και μία από τις σημαντικότερες αλλαγές του νέου ελληνικού πλαισίου: η δυνατότητα δημιουργίας ανοιχτών ΤΕΑ, ώστε κάτω από την ίδια «ομπρέλα» να μπορούν να συμμετέχουν εργαζόμενοι διαφορετικών επιχειρήσεων και να αποκτούν πρόσβαση στον δεύτερο πυλώνα και εταιρείες που δεν έχουν το μέγεθος για να δημιουργήσουν το δικό τους ταμείο. Άλλωστε, της μεταρρύθμισης προηγήθηκε εκτενής διάλογος με τους κοινωνικούς εταίρους και τους φορείς της αγοράς, με ευρεία σύγκλιση ως προς τη βασική της κατεύθυνση. Το υπουργείο αναφέρει ότι πάνω από το 90% των προτάσεων των φορέων ενσωματώθηκε στο νομοσχέδιο. Ίσως αυτό να είναι τελικά και το σημαντικότερο μάθημα από το εξωτερικό – αλλά και το στοίχημα για την Ελλάδα. Η επιτυχία του δεύτερου πυλώνα δεν εξαρτάται από το να αποταμιεύουν πολλά οι λίγοι. Εξαρτάται από το να μπορούν να αποταμιεύουν οι πολλοί, να ξεκινούν νωρίς και να συνεχίζουν συστηματικά για πολλά χρόνια.

Τον Οκτώβριο τα εγκαίνια της μονάδας παραγωγής χρυσού στις Σκουριές

-Σύμφωνα με πληροφορίες, τον Οκτώβριο θα γίνουν τα επίσημα εγκαίνια από τον Πρωθυπουργό της μονάδας παραγωγής χρυσού στις Σκουριές. Το τρίτο τρίμηνο του 2026 βγαίνει από το βουνό της Χαλκιδικής το πρώτο συμπύκνωμα χαλκού-χρυσού, με την εμπορική λειτουργία να ακολουθεί ως το τέλος της χρονιάς. Επένδυση 1,3 δισ. ευρώ στις Σκουριές, πάνω από 3 δισ. ευρώ σε όλο το σύμπλεγμα Κασσάνδρας. Εικοσαετής διάρκεια του λατομείου, μέση ετήσια παραγωγή 140.000 ουγγιές χρυσού και 67 εκατ. λίβρες χαλκού. Έως 20 δισ. ευρώ εξαγωγές ως το τέλος του έργου. Η Ελλάδα μετατρέπεται σε υπολογίσιμο παραγωγό μετάλλων για την Ευρώπη. Ο χαλκός και ο χρυσός είναι κρίσιμες πρώτες ύλες για την πράσινη και ψηφιακή μετάβαση, την ηλεκτροκίνηση, τα data centers. Τα οφέλη στην περιοχή είναι επίσης σημαντικά καθώς στα μεταλλευτικά τέλη μόνον από την Ολυμπιάδα που έφτασαν από το 2018 σωρευτικά στα 55 εκατ. ευρώ, προστίθενται τώρα και οι Σκουριές. Το 40% καταλήγει απευθείας στον δήμο Αριστοτέλη. Πάνω από 2 δισ. δολάρια έσοδα για το Δημόσιο σε όλη τη ζωή του έργου, συν 80 εκατ. δολάρια σε κοινωνικά προγράμματα. Περίπου 5.500 θέσεις εργασίας, με μισθούς αισθητά πάνω από τον μέσο όρο της βιομηχανίας, ενώ η εξόρυξη του 2026 δεν μοιάζει σε τίποτα μ’ εκείνες του παρελθόντος: Ξηρή απόθεση τελμάτων, διαρκής παρακολούθηση υδάτων και πρότυπα ESG.

Προσδοκίες για το μέρισμα της Motor Oil

-Σε μια πτωτική συνεδρίαση για το Χρηματιστήριο της Αθήνας, η μετοχή της Motor Oil κινήθηκε αντίθετα στο ρεύμα και έκλεισε χθες σε νέο ιστορικό υψηλό, διασπώντας για πρώτη φορά στα χρονικά το ψυχολογικό όριο των 60 ευρώ, για να κλείσει με άνοδο 3,74% στα 61 ευρώ. Το ράλι του διυλιστηρίου εξάλειψε τις απώλειες του προηγούμενου διημέρου, ανεβάζοντας τη συνολική φετινή απόδοση κοντά στο εντυπωσιακό +95% και την κεφαλαιοποίηση του ομίλου στα 6,76 δισ. ευρώ. Η αγορά δεν επιβράβευσε μόνο τα όσα είπε στην τηλεδιάσκεψη της Τετάρτης η διοίκηση, αλλά κυρίως όσο όσα δεν είπε. Στην ερώτηση αν έρχεται έκτακτο μέρισμα, ο Πέτρος Τζαννετάκης απάντησε ότι το έκτακτο μέρισμα «δεν είναι συνήθης πρακτική της εταιρείας», αλλά ότι στα τελευταία 10–15 χρόνια «όταν τα κέρδη είναι υψηλότερα, είναι υψηλότερο και το μέρισμα», και ότι πρέπει να περιμένουμε «ελαφρώς υψηλότερο προμέρισμα και υψηλότερο τελικό μέρισμα». Ο Τζαννετάκης δεν έδωσε αριθμό. Η αγορά ξεκίνησε τους δικούς της υπολογισμούς, με χαρτί και μολύβι. Για τη χρήση 2025, η Motor Oil μοίρασε €1,75 ανά μετοχή (προμέρισμα €0,35 τον Ιανουάριο, υπόλοιπο €1,40 τον Ιούλιο), δηλαδή €193,9 εκατ. Στην τιμή των €61, το €1,75 δίνει απόδοση 2,9%, κάτω από το 4–5% που συνηθίζει η μετοχή. Για να επιστρέψει εκεί, χρειάζεται μέρισμα €2,4–3,0 ανά μετοχή, δηλαδή €270–340 εκατ. Και τα λεφτά υπάρχουν: τα καθαρά κέρδη εξαμήνου, €689,3 εκατ. έναντι €163,4 εκατ. πέρυσι, αντιστοιχούν σε πάνω από €6 ανά μετοχή σε έξι μήνες. Το καθαρό χρέος έπεσε στα €814 εκατ. από €1,58 δισ. στο τέλος του 2025, η μητρική γύρισε σε καθαρό ταμείο €239 εκατ., η μόχλευση στο 0,5x, και το capex για φέτος κόπηκε στα €420 εκατ. από €650 εκατ. Λιγότερες επενδύσεις, λιγότερο χρέος, περισσότερο ταμείο. Η μηχανή δουλεύει προς όφελος των μετόχων. Το δεύτερο εξάμηνο ενισχύει τα σενάρια της αγοράς. Τα περιθώρια διύλισης ανέβηκαν κι άλλο στο τρίτο τρίμηνο. Στο Ράλι της ΜΟΗ ασφαλώς συμβάλει και η επίσημη επιστροφή της μετοχής στον δείκτη MSCI Greece Standard από την ερχόμενη Τρίτη 1 Σεπτεμβρίου, με ισχύ μετά το κλείσιμο της συνεδρίασης της 31ης Αυγούστου. Δύο χρόνια μετά τη διαγραφή της τον Αύγουστο του 2024, η Motor Oil εντάσσεται ως η 10η μετοχή της ελληνικής ελίτ του MSCI, ενισχύοντας το αποτύπωμα του εγχώριου ενεργειακού κλάδου και προσελκύοντας σημαντικές εισροές κεφαλαίων από διεθνή θεσμικά χαρτοφυλάκια.

Νέα κορυφή για τη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ μετά τη διάσπαση των 47 ευρώ

-Σε ιστορικά υψηλά επίπεδα έκλεισε η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, ξεπερνώντας για πρώτη φορά στην ιστορία της το φράγμα των 47 ευρώ σε επίπεδο κλεισίματος. Η μετοχή ολοκλήρωσε τη συνεδρίαση στα 47,18 ευρώ, με υψηλό ημέρας τα 47,42 ευρώ, καταγράφοντας τριήμερο ανοδικό σερί και υπερβαίνοντας το προηγούμενο ρεκόρ του περασμένου Ιουλίου, όταν είχε κινηθεί ενδοσυνεδριακά πάνω από τα 48 ευρώ χωρίς όμως να κρατήσει τα εν λόγω επίπεδα στο κλείσιμο. Η εντυπωσιακή πορεία του τίτλου αντανακλά την ισχυρή εμπιστοσύνη των επενδυτών στον μετασχηματισμό και το ισχυρό χαρτοφυλάκιο παραχωρήσεων και υποδομών του ομίλου. Από την αρχή του έτους, η μετοχή σημειώνει άλμα 85,6%, ανεβάζοντας τη συνολική κεφαλαιοποίηση της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ στα 5,61 δισ. ευρώ και εδραιώνοντάς την στις κορυφαίες θέσεις του Χρηματιστηρίου Αθηνών.

Μια (ν)τροπολογία για τον λιγνίτη

-Προχθές το μεσημέρι, με το άνοιγμα της Βουλής, ο Πάρις Κουκουλόπουλος κατέθεσε τροπολογία με την οποία επιδιώκει να κρατήσει ανοικτές τις μονάδες ΙΙΙ και IV του Αγίου Δημητρίου τουλάχιστον έως το 2030, τη μονάδα V έως το 2040 και την Πτολεμαΐδα V έως το 2050. Όχι μόνο αυτό, αλλά η τροπολογία προβλέπει πως οι λιγνιτικές μονάδες βγαίνουν από το χρηματιστήριο ενέργειας, εντάσσονται στο σύστημα «κατά απόλυτη προτεραιότητα» και πληρώνονται στο κόστος. Επιπλέον, όποιο στέλεχος της ΔΕΗ επιχειρήσει πρόωρο κλείσιμο αυτών των μονάδων, θα διώκεται για απιστία σε βαθμό κακουργήματος. Προφανώς, η κατάθεση της (ν)τροπολογίας είχε σκοπό να προλάβει την περιοδεία του Πρωθυπουργού σε Φλώρινα, Πτολεμαΐδα και Κοζάνη. Η πρώτη απάντηση ήρθε από τον υφυπουργό Νίκο Τσάφο, στο X, με αριθμούς. Ο Άγιος Δημήτριος παράγει με κόστος περίπου 200 €/MWh και η Πτολεμαΐδα V με κόστος 130 €/MWh, με τα σημερινά κόστη ρύπων. Δεν είναι το Χρηματιστήριο που «βαφτίζει» τον λιγνίτη ακριβό αλλά τα δικαιώματα CO2. Αυτονόητα προκύπτει η ερώτηση που η τροπολογία δεν απαντά. Αν πληρώνεις «στο κόστος», κάτι που κοστίζει περισσότερο από την αγορά, ποιος πληρώνει τη διαφορά; Προφανώς ο λογαριασμός του καταναλωτή. Η απολιγνιτοποίηση ξεκίνησε το 2005 και τα 2/3 είχαν ολοκληρωθεί πριν από το 2019. Δεν την «επέβαλε» κανείς στον ΟΗΕ. Η ίδια η Πτολεμαΐδα V, επένδυση 1,6 δισ. ευρώ, λειτούργησε το 2025 στο 20% της ισχύος της. Μια μονάδα που δουλεύει μία στις πέντε ώρες δεν είναι «βάση» ούτε καν εφεδρεία. Η εφεδρεία κοστίζει. Η ΔΕΗ κοστολογεί 130–150 εκατ. ευρώ τους 8–10 μήνες παράτασης που ζητήθηκαν.

Νέα εταιρεία από τον Ρισβά

-Με την επιστροφή, σιγά σιγά, στην κανονικότητα υπάρχει και μια επανεκκίνηση της επιχειρηματικής δραστηριότητας. Έτσι, προχθές προχώρησε στη σύσταση μιας νέας εταιρείας ο Αχιλλέας Ρισβάς, του Dromeus Capital. Πρόκειται για την «Γκρέκο Παπάγου 1 Επενδύσεις Ακινήτων Μ.Α.Ε.», που εδρεύει επί της λεωφόρου Κηφισιάς, στα γραφεία του Dromeus. Ιδρυτής και μοναδικός μέτοχος είναι ο Αχιλλέας-Σοφοκλής Ρισβάς, ενώ ο σκοπός της επιχείρησης είναι αποκλειστικά η απόκτηση, διαχείριση, εκμετάλλευση και πώληση ακινήτων, η απόκτηση γηπέδων με σκοπό την ανέγερση κτισμάτων επ’ αυτών και η διαχείριση, εκμετάλλευση και πώλησή τους, καθώς και η απόκτηση ημιτελών-υπό ανέγερση ακινήτων με σκοπό την αποπεράτωση, εκμετάλλευση και πώλησή τους. Το μετοχικό κεφάλαιο της νέας εταιρείας ανέρχεται σε 1.070.000 ευρώ και διαιρείται σε ισάριθμες μετοχές ονομαστικής αξίας ενός ευρώ η καθεμία. Επί της ουσίας το μετοχικό κεφάλαιο διαμορφώθηκε από την εισφορά σε είδος ακίνητης περιουσίας του ίδιου του Αχ. Ρισβά. Πρόκειται για ένα οικόπεδο στου Παπάγου, εμβαδού 504 τ.μ. που βρίσκεται επί της οδού Μπλέσσα και είναι άρτιο και οικοδομήσιμο. Στο Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρείας, Διευθύνων Σύμβουλος ανέλαβε ο Αχιλλέας Ρισβάς, Πρόεδρος ο Νικόλαος Μπαλάνης και μέλος ο Χρύσανθος Παντελή, οι δύο τελευταίοι είναι στελέχη του Dromeus Capital. Το επενδυτικό σχήμα έχει αναπτύξει σημαντική δραστηριότητα τα τελευταία χρόνια στο real estate, ενώ στα πιο πρόσφατα deals είναι η προκαταρκτική συμφωνία με την Εθνική Τράπεζα για μακροχρόνια στρατηγική συνεργασία ύψους 400 εκατ. με αντικείμενο τη διαχείριση ενός μεγάλου χαρτοφυλακίου εμπορικών ακινήτων, αλλά και το Project Olive που προχωρά μαζί με την Apto για τη δημιουργία Data Center στην περιοχή των Σπάτων.

Οι Ελληνες εφοπλιστές σε 12 μήνες παρήγγειλαν 321 πλοία και αγόρασαν 228 μεταχειρισμένα

-Μπορεί η διεθνής ναυτιλιακή αγορά να κινείται μέσα σε ένα περιβάλλον γεωπολιτικής αβεβαιότητας, όμως οι Έλληνες εφοπλιστές δεν δείχνουν διάθεση να πατήσουν φρένο. Αντίθετα, αγοράζουν, πωλούν και παραγγέλνουν πλοία με τέτοια ένταση, ώστε πίσω από τους αριθμούς να διακρίνεται μια μεγάλη επιχείρηση ανανέωσης του ελληνόκτητου στόλου. Μόνο την τελευταία εβδομάδα, στην αγορά μεταχειρισμένων, ελληνικά συμφέροντα συνδέθηκαν με την αγορά του Supramax Global Oriole, έναντι 19,5 εκατ. δολαρίων, αλλά και του MR tanker Maersk Kate, περίπου στα 22 εκατ. δολάρια. Την ίδια στιγμή, από ελληνικά χαρτοφυλάκια φέρονται να βγήκαν τα Efraim A, Amaryllis και Gramos, με το τελευταίο να αλλάζει χέρια στα 34,5 εκατ. δολάρια. Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η εικόνα στα ναυπηγεία. Η Centrofin Management συνδέεται με δύο containerships 6.000 teu στη Hengli Heavy Industries, η Navios με τρία VLCC 310.000 dwt, η Evalend Shipping με τέσσερα tankers 73.500 dwt στη Yangzijiang Shipbuilding και η Dynacom Tankers Management με τέσσερα VLCC 306.000 dwt στη Hengli. Στο δωδεκάμηνο 321 νεότευκτα έχουν παραγγελθεί από ελληνικά συμφέροντα, 228 μεταχειρισμένα αγοράστηκαν και 319 πουλήθηκαν. Πρόκειται για αναδιάταξη δυνάμεων εν κινήσει και με το βλέμμα ήδη στο 2028-2030. Όσοι θεωρούν στις Βρυξέλλες ότι η συζήτηση για το επόμενο πακέτο κυρώσεων κατά της Ρωσίας θα είναι μια τυπική συνέχεια των προηγούμενων, μάλλον δεν έχουν υπολογίσει σωστά τον ελληνικό παράγοντα. Γιατί αυτή τη φορά στην Αθήνα δεν υπάρχει μόνο ο γνωστός προβληματισμός για τις επιπτώσεις των μέτρων στην ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής ναυτιλίας. Υπάρχει και συσσωρευμένη ενόχληση.

Τα τηλεφωνήματα στο Μαξίμου και το μήνυμα προς τις Βρυξέλλες

-Όσοι στις Βρυξέλλες θεωρούν ότι το επόμενο πακέτο κυρώσεων κατά της Ρωσίας θα περάσει ως φυσική συνέχεια των προηγούμενων, ίσως χρειαστεί να ξανακάνουν τους υπολογισμούς τους. Γιατί αυτή τη φορά ο ελληνικός παράγοντας μπαίνει στη διαπραγμάτευση με ένα επιπλέον βάρος. Την έντονη ενόχληση που υπάρχει πλέον στην ελληνική ναυτιλιακή κοινότητα για τα ουκρανικά πλήγματα σε εμπορικά πλοία ελληνικών συμφερόντων στη Μαύρη Θάλασσα. Σε ναυτιλιακούς κύκλους συζητήθηκε ακόμη και η έκδοση δημόσιας ανακοίνωσης καταδίκης των επιθέσεων. Δεν εκδόθηκε τελικά, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι το θέμα έκλεισε. Το μήνυμα έχει φτάσει εκεί όπου πρέπει και η κυβέρνηση γνωρίζει καλά τις διαθέσεις του ελληνικού εφοπλισμού. Το επιχείρημα που μεταφέρεται είναι συγκεκριμένο. Η ελληνική ναυτιλία δεν μπορεί να καλείται να σηκώνει το βάρος ολοένα αυστηρότερων ευρωπαϊκών περιορισμών και ταυτόχρονα να βλέπει εμπορικά πλοία να βρίσκονται στο στόχαστρο πολεμικών επιχειρήσεων. Για τις νέες ευρωπαϊκές κυρώσεις απαιτείται ομοφωνία και το Μαξίμου δεν δίνει λευκή επιταγή σε μέτρα που μεταφέρουν φορτία και ναυτιλιακή δραστηριότητα σε ανταγωνιστές τρίτων χωρών. Ο ελληνικός εφοπλισμός δεν κάνει λόγο για αλλαγή της ευρωπαϊκής γραμμής απέναντι στη Μόσχα. Ζητά όμως δύο πράγματα. Προστασία της εμπορικής ναυσιπλοΐας και κυρώσεις που δεν θα καταλήγουν σε ευρωπαϊκό αυτογκόλ. Γι' αυτό, μέχρι να ανοίξουν τα χαρτιά στις Βρυξέλλες, μεγαλύτερο ενδιαφέρον θα έχουν όσα λέγονται στα τηλέφωνα μεταξύ ελληνικών ναυτιλιακών, Μαξίμου και Βρυξελλών παρά οι επίσημες δηλώσεις. Εκεί παίζεται τώρα το παιχνίδι.

Η Γαλλία είναι η νέα Ιταλία. Η Ελλάδα δανείζεται φθηνότερα και από τις δύο

-Οι Financial Times αποτύπωσαν χθες κάτι που οι αγορές ομολόγων ξέρουν από τον Ιούνιο. Το γαλλικό 10ετές κρατικό ομόλογο πληρώνει, για το μεγαλύτερο μέρος του καλοκαιριού, υψηλότερη απόδοση από το ιταλικό. Ο επικεφαλής ευρωπαϊκής στρατηγικής επιτοκίων της Barclays, Rohan Khanna, το συνοψίζει με απλά λόγια: «Αν ρωτήσεις την αγορά ποιος είναι ο αδύναμος κρίκος της Ευρώπης, θα δείξει τη Γαλλία». Το χρέος της Ιταλίας έπεσε από 154% του ΑΕΠ το 2020 σε 139% φέτος. Της Γαλλίας ανέβηκε από 114% σε 117%. Η Ρώμη εμφανίζει πρωτογενές πλεόνασμα και έφερε το έλλειμμα από 8% το 2022 (τη χρονιά που ανέλαβε η Μελόνι), λίγο πάνω από 3% πέρυσι. Το Παρίσι έχει έλλειμμα άνω του 5% και ο νέος υπουργός Οικονομικών Ρολάντ Λεσκίρ υπόσχεται απλώς να το φέρει «όσο πιο κοντά στο 5% γίνεται». Το σχέδιο προϋπολογισμού κατατίθεται στις 30 Σεπτεμβρίου σε μια Εθνοσυνέλευση όπου δύο κυβερνήσεις έπεσαν ηρωικά σε αντίστοιχες μάχες του 2024 και του 2025. Εκεί όπου ο Λεκορνί πέρασε τον φετινό προϋπολογισμό μόνο αφού πάγωσε τη συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση για μετά το 2027. Το πολιτικό ρίσκο είναι πλέον κυρίαρχο στοιχείο των αναλύσεων. Προεδρικές εκλογές το 2027, με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν δεύτερο γύρο Μελανσόν–Λεπέν. «Το χειρότερο δυνατό αποτέλεσμα» για τη Mizuho. Οι Ιάπωνες, παραδοσιακά μεγάλοι κάτοχοι γαλλικού χρέους, μειώνουν θέσεις. Η Legal & General είναι underweight Γαλλία και μετακινείται προς Ιταλία. Η Fidelity βλέπει το ασφάλιστρο κινδύνου των μακροπρόθεσμων γαλλικών τίτλων κοντά σε επίπεδα κρίσης ευρωζώνης. Το ελληνικό 10ετές δεν έχει ξεπεράσει το 4% από την αρχή της κρίσης και δανείζεται 13 μονάδες βάσης φθηνότερα από την Ιταλία και 17 από τη Γαλλία. Το ελληνικό χρέος αναμένεται να πέσει κάτω από το ιταλικό ήδη φέτος και κάτω από το γαλλικό και το βελγικό έως το 2031. Μια χώρα των «PIIGS» δανείζεται φθηνότερα από την πρώην ασφαλή Γαλλία. Η φήμη στα ομόλογα χάνεται με έναν προϋπολογισμό, αλλά για να κερδηθεί χρειάζεται δέκα.

Η Coca-Cola επιστρέφει στην Παρί Σεν Ζερμέν

-Ο Αλέξανδρος Καβασίλας είναι Έλληνας ανώτατο στέλεχος (αντιπρόεδρος) της Coca-Cola Ευρώπης και ανακοίνωσε μια μεγάλη επιστροφή. Η Coca-Cola συνεργαζόταν με την πρωταθλήτρια Γαλλίας (και Ευρώπης αφού πήρε το Champions League) Paris St Germain, για 20 ολόκληρα χρόνια, μέχρι το 2024. Μετά από 2 χρόνια χωρισμού, ανακοινώθηκε η νέα παγκόσμια συνεργασία έως το 2029 με έναρξη στις 4 Σεπτεμβρίου. Η PSG κατέγραψε έσοδα €837 εκατ. για τη σεζόν 2024/25, τέταρτη στον κόσμο, πίσω από Ρεάλ, Μπαρτσελόνα και Μπάγερν. Στα 20 κορυφαία κλαμπ τα εμπορικά έσοδα έφτασαν τα €5,3 δισ., 43% των συνολικών. Τα εμπορικά έσοδα ξεπερνούν πλέον τα τηλεοπτικά (€4,7 δισ.). Το τίμημα που πλήρωσε η Coca-Cola δεν ανακοινώθηκε. Μάθαμε όμως τον μηχανισμό. Η Coca-Cola θα κυκλοφορήσει 400.000 συλλεκτικά κουτάκια στα χρώματα της PSG από τις 12 Οκτωβρίου σε 650+ καταστήματα Carrefour στην Île-de-France, και θα ανοίξει νέο "βιωματικό" χώρο στο Parc des Princes. Ο χορηγός δεν αγοράζει πλέον διαφημιστικές πινακίδες, αγοράζει ράφι, ταμείο και γήπεδο ταυτόχρονα. Για την Coca-Cola η συνεργασία με την Παρί Σεν Ζερμέν συμπληρώνει την παρουσία της στις μεγάλες διεθνείς διοργανώσεις, ενώ από την πλευρά της, η PSG αξιοποιεί τη δύναμη διανομής της Coca-Cola για να φτάσει πέρα από τους κατόχους εισιτηρίων. Το Powerade παίρνει τη «σκληρή» αθλητική ταυτότητα, η Coca-Cola την «κουλτούρα» (μόδα, μουσική, lifestyle), που η PSG πουλά ως προϊόν εδώ και μια δεκαετία.

Νέα ήθη στην Αμερική ή πως έμπλεξε η Deloitte

-Η είδηση είναι εντυπωσιακή, το παρασκήνιο όμως είναι εκπληκτικό. Η Deloitte, ένας από τους 4 κολοσσούς λογιστικών και συμβουλευτικών υπηρεσιών (Big 4), συμφώνησε να πληρώσει 21,5 εκατ. δολάρια στο Αμερικανικό Δημόσιο, γιατί το «εξαπάτησε». Μέχρι πρόσφατα, οι μεγάλες αμερικανικές εταιρείες καμάρωναν για τις πολιτικές τους υπέρ της ποικιλομορφίας, προσπαθώντας δηλαδή να προσλαμβάνουν και να προάγουν περισσότερες γυναίκες και περισσότερα άτομα από μειονότητες. Ήταν το περίφημο DEI (Diversity, Equity, Inclusion). Σήμερα, στην Ουάσιγκτον, το ίδιο πράγμα θεωρείται απάτη σε βάρος του Δημοσίου. Το υπουργείο Δικαιοσύνης κατηγόρησε την Deloitte ότι για σχεδόν 10 χρόνια, από το 2017, έβαζε στόχους για τη σύνθεση του προσωπικού της, με βάση φυλή και φύλο, ενώ ταυτόχρονα υπέγραφε στις συμβάσεις της με το Δημόσιο ότι δεν κάνει διακρίσεις. H Deloitte αρνήθηκε την κατηγορία, αλλά συμφώνησε στον συμβιβασμό. Στις ΗΠΑ, όποιος αναλαμβάνει κρατική δουλειά βεβαιώνει ότι αποφασίζει προσλήψεις και προαγωγές «χωρίς να λαμβάνει υπόψη» φυλή ή φύλο. Η κυβέρνηση Τραμπ είπε «Εφόσον είχες εσωτερικούς στόχους ποικιλομορφίας, η βεβαίωση ήταν ψεύτικη, άρα τα λεφτά που πήρες από το κράτος, τα πήρες με απάτη». Αξιοποίησε έναν νόμο που αφορά σε όσους φουσκώνουν λογαριασμούς προς το Δημόσιο, με ποινές μέχρι το τριπλάσιο της ζημίας. Απέναντι σε τέτοια απειλή, ο συμβιβασμός ήταν φθηνότερος από τη δίκη. Ο ίδιος νόμος δίνει αμοιβή (προμήθεια) σε όποιον καταγγείλει. Ετσι, μια οργάνωση που πολεμά τις θετικές διακρίσεις, με επικεφαλής τον ακτιβιστή Έντουαρντ Μπλουμ, θα εισπράξει 4,3 εκατ. δολάρια από τον συμβιβασμό. Με τέτοια χρηματοδότηση, η επόμενη καταγγελία είναι θέμα χρόνου. Η Deloitte δεν είναι η μοναδική περίπτωση. Η IBM πλήρωσε 17 εκατ. τον Απρίλιο. Κάθε εταιρεία που δουλεύει για το αμερικανικό Δημόσιο κινδυνεύει με αντίστοιχη δικαστική ταλαιπωρία. Οι αξίες αλλάζουν με τις κυβερνήσεις.

Στεγαστικό δάνειο 30 ετών με επιτόκιο 6,78%

-Προτού επανεκλεγεί για να επιστρέψει στον Λευκό Οίκο, ο Ντόναλντ Τραμπ διακήρυττε ότι η «φθηνή στέγη των Αμερικανών» αποτελεί πρώτη του προτεραιότητα. Τα στεγαστικά δάνεια των Αμερικανών συνήθως έχουν 30ετή διάρκεια. Σήμερα, το μέσο επιτόκιο 30ετούς στεγαστικού δανείου έχει σκαρφαλώσει στο 6,78%. Αυτό σημαίνει ότι όποιος δανείστηκε με επιτόκιο 3% πριν από μερικά χρόνια π.χ. το 2022, σήμερα δεν πουλάει, δεν μετακομίζει, δεν αναχρηματοδοτεί. Η αγορά κατοικίας δεν έχει παγώσει, αλλά κρυώνει αφόρητα. Οι αιτήσεις για δάνεια αγοράς κατοικίας είναι 5% λιγότερες από πέρυσι για δεύτερο συνεχόμενο μήνα. Στις αρχές του χρόνου ο Πρόεδρος Τραμπ διέταξε τους 2 κρατικούς «θεματοφύλακες» των στεγαστικών, τη Fannie Mae και την Freddie Mac, να αγοράσουν ομόλογα $200 δισ. για να ρίξουν τα επιτόκια. Πραγματικά, μέσα σε μία εβδομάδα, τον περασμένο Ιανουάριο, το στεγαστικό επιτόκιο έπεσε στο 6,06%, χαμηλό τετραετίας. Ο Λευκός Οίκος πανηγύρισε. Μετά ήρθε ο πόλεμος με το Ιράν στα τέλη Φεβρουαρίου, το πετρέλαιο ανέβηκε και μαζί του ο φόβος για πληθωρισμό. Το επιτόκιο επέστρεψε εκεί απ' όπου ξεκίνησε. Ο πληθωρισμός παραμένει στο 3,7%. Για 65 διαδοχικούς μήνες ο πληθωρισμός στην Αμερική βρίσκεται πάνω από τον στόχο 2%. Οι αγορές δίνουν 40% πιθανότητες για περαιτέρω αύξηση των επιτοκίων από τη Fed τον Σεπτέμβριο. Το υπουργείο Οικονομικών προσπαθεί να συγκρατήσει το κόστος δανεισμού, αγοράζοντας το ίδιο τα ομόλογά του, αλλά η αγορά το αγνόησε μέσα σε δύο ημέρες. Ο νέος πρόεδρος της Fed, Κέβιν Γουόρς, δίνει την πρώτη μεγάλη ομιλία του στο Jackson Hole με το 30ετές αμερικανικό ομόλογο να έχει αγγίξει 5,31%, υψηλό από το 2007. Έγινε μια κίνηση μείωσης των αποδόσεων όταν κυκλοφόρησε η είδηση ότι Πακιστανοί διαμεσολαβητές σημείωσαν πρόοδο στις ειρηνευτικές επαφές με το Ιράν. Τελικά, φαίνεται πως η δόση του στεγαστικού δανείου των Αμερικανών αποφασίζεται στο Ισλαμαμπάντ.

Η παγκόσμια τάξη ξηλώνεται, η απάντηση είναι οι ad hoc συμμαχίες

-Ενας πρώην κεντρικός τραπεζίτης κυβερνά τον Καναδά. Ένας καθηγητής ευρωπαϊκών θεσμών είναι Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Φινλανδίας. Οι δυο μαζί, συνυπέγραψαν πρόσφατα ένα μανιφέστο στον Economist και οι αγορές οφείλουν να διαβάσουν τα μηνύματα πίσω από τις γραμμές. Ο Μαρκ Κάρνεϊ και ο Αλεξάντερ Στουμπ, στο κοινό τους άρθρο, διακηρύσσουν ότι η παγκόσμια τάξη που χτίστηκε μετά το 1945 ξηλώνεται και οι υφιστάμενοι θεσμοί αδυνατούν να αναχαιτίσουν την παρακμή. Η απάντησή τους δεν είναι ούτε η νοσταλγία της πολυμέρειας ούτε η ωμή realpolitik, αλλά αυτό που βαφτίζουν «ρεαλισμό βασισμένο σε αξίες». Βαθιά ολοκλήρωση με όσους μοιράζονται κοινές αξίες, ψυχρή συνεννόηση με τους υπόλοιπους. Η νέα λέξη, ο νέος όρος στις διεθνείς σχέσεις, είναι η «πλειονομέρεια» (plurilateralism) που σημαίνει πυκνό πλέγμα ad hoc συνασπισμών που λειτουργούν «θέμα προς θέμα», μια «μεταβλητή γεωμετρία» συμμαχιών σκοπού και όχι ενιαίων θεσμών. Το πρώτο παράδειγμα είναι ο «συνασπισμός των προθύμων» για τη μεταπολεμική ασφάλεια της Ουκρανίας. Ακολούθησαν, το ευρωπαϊκό πρόγραμμα SAFE για ταχεία αμυντική συμπαραγωγή, η συμμαχία των G7 για τις κρίσιμες πρώτες ύλες, και μελλοντικοί συνασπισμοί για την ασφάλεια της τεχνητής νοημοσύνης, τους κβαντικούς υπολογιστές και την ενέργεια. Οι δύο ηγέτες, ο Καναδός και ο Φινλανδός, βλέπουν την ισχύ μοιρασμένη σε Παγκόσμια Δύση, Παγκόσμια Ανατολή και Παγκόσμιο Νότο, με μια 4η τεχνολογική υπερδύναμη δεδομένων και αλγορίθμων, να αναδύεται «χωρίς σύνορα και σχεδόν χωρίς κανόνες». Όλα θυμίζουν το πολύ μακρινό 1848: «Μεσαίες δυνάμεις όλου του κόσμου, ενωθείτε!». Η Ελλάδα είναι μια μεσαία δύναμη με ναυτιλία, ενεργειακούς κόμβους και αμυντική βιομηχανία σε ανάταξη. Αυτή τη φορά ίσως να μη μας προστατεύουν οι θεσμοί, αλλά οι συνασπισμοί στους οποίους θα προλάβουμε να συμμετέχουμε.

Πηγή: https://www.newmoney.gr