Κομισιόν: Νομική κατοχύρωση, όχι μόνο φορολογικά κίνητρα στους ιδιοκτήτες για να βγουν κλειστά ακίνητα στην αγορά

Η Ελλάδα είναι από τις χώρες στην ΕΕ όπου «σπίτια υπάρχουν», αλλά μένουν κλειστά. Πέρα από γενικές διαπιστώσεις και ευχολόγια στα οποία αναλώνεται η 11σέλιδη εισήγηση της Κομισιόν που βρέθηκε στο επίκεντρο της συζήτησης στο άτυπο Συμβούλιο Eurogroup χθες στη Λευκωσία, το «ζουμί» κρυβόταν στις τελευταίες σελίδες για τις πολιτικές που θα απαντούν στο οξύ πρόβλημα αγοράς και ενοικίασης κατοικίας, το οποίο μαστίζει την Ευρώπη.

Αν και συνολικά στην ΕΕ το οικιστικό απόθεμα έχει μειωθεί λόγω επιβράδυνσης της οικοδομικής δραστηριότητας (εξ αιτίας κρίσεων, έλλειψης ελεύθερων οικοπέδων σε αστικές περιοχές, γραφειοκρατικών εμποδίων οικοδόμησης, μικρού μεγέθους των κατασκευαστικών εταιριών κ.λπ.) στο κείμενο της Επιτροπής προς το Eurogroup τονίζεται ότι «ορισμένες χώρες, όπως η Ισπανία, η Ιταλία, η Γαλλία και η Ελλάδα, διαθέτουν σημαντικά αποθέματα κενών κατοικιών».

Παρότι αυτό εν πολλοίς αντανακλά δημογραφικές τάσεις (όπως π.χ. ερήμωση της Περιφέρειας), ή δεύτερες και εξοχικές κατοικίες κ.λπ., η Επιτροπή υποδεικνύει ότι πρέπει να αναζητηθούν τρόποι αξιοποίησης.

Ωστόσο, εκτός από τα φορολογικά κίνητρα όμως, οι τεχνοκράτες της Κομισιόν επισημαίνουν ότι «νομικές διασφαλίσεις για τους ιδιοκτήτες, μαζί με προσαρμογές των κανόνων της αγοράς και ενοικίασης – συμπεριλαμβανομένης της βραχυπρόθεσμης μίσθωσης – μπορούν να ενθαρρύνουν την ενοικίαση ή την πώληση κενών ακινήτων, αυξάνοντας τη διαθεσιμότητα μακροχρόνιας στέγασης».

Θέτοντας θέμα «αλλαγής κανόνων» και καλύτερης νομικής κατοχύρωσης των ιδιοκτητών που διστάζουν να προβούν σε ενοικίαση, η ΕΕ αναδεικνύει την έλλειψη προστασίας που πολλοί ιδιοκτήτες αισθάνονται έναντι αθέτησης πληρωμών ή φθορών και καταστροφών, ως παράγοντας που τους αποτρέπει από το να διαθέσουν ακίνητο προς μίσθωση.

Υπενθυμίζεται ότι στη χώρα μας ξεπερνούν τα 2,1 εκατομμύρια οι κενές κατοικίες ενώ, αφαιρώντας εξοχικά και εγκαταλελειμμένες περιοχές, υπολογίζονται σε 794.000 τα κλειστά σπίτια σε περιοχές οικιστικής ζήτησης που, υπό όρους, μπορούν να ανοίξουν και να αξιοποιηθούν, αμβλύνοντας το στεγαστικό πρόβλημα.

Διαβάστε περισσότερα στο newmoney.gr