Nederlands Dans Theatre: Μαγεία επί σκηνής

Την Κυριακή καταφέραμε να παρακολουθήσουμε την τελευταία από τις τέσσερις παραστάσεις που δόθηκαν στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών από την παγκοσμίου φήμης ομάδα χορού Nederlands Dans Theatre...

Την Κυριακή καταφέραμε να παρακολουθήσουμε την τελευταία από τις τέσσερις παραστάσεις που δόθηκαν στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών από την παγκοσμίου φήμης ομάδα χορού Nederlands Dans Theatre.

Ήταν μια συγκλονιστική, μαγευτική παράσταση που πραγματικά μας ταξίδεψε. Η ομάδα χορού NDT όπως είναι γνωστή, θεωρείται από τις κορυφαίες κολεκτίβες χορού παγκοσμίως. Οι χορευτές της είναι γνωστοί για την ζωντάνια και την πειθαρχία τους επί σκηνής, και βρίσκονται στο κορυφαίο σημείο της καριέρας τους για να είναι μέρος της ομάδας του NDT.

Σε παγκόσμια πρώτη, η ομάδα χορού παρουσίασε δύο νέες χορογραφίες όπως αναφέραμε σε προηγούμενο άρθρο οι οποίες είχαν μεγάλες διαφορές μεταξύ τους.
Τα σκηνικά και τα κουστούμια ήταν και αυτά εξαιρετικά, ατμοσφαιρικά και λιτά.

Η χορογραφία έγινε από τους Paul Lightfoot και  Sol León, χορευτές και χορογράφοι του NDT από το 1985 και 1987 αντίστοιχα. Από το 2002 ανήκουν επίσημα στην κύρια ομάδα χορογραφίας της κολεκτίβας, έχοντας «χτίσει» 40 χορογραφίες μπαλέτου για την κολεκτίβα.



Sehnsucht ονομάζεται η πρώτη χορογραφία που παρουσιάστηκε στο Μέγαρο. Η λέξη που δεν μπορεί να μεταφραστεί ακριβώς αλλά σημαίνει κάτι μεταξύ «υπέρμετρου πόθου» και «νοσταλγίας». Η μουσική του Μπετόβεν και του σύγχρονου συνθέτη Max Richter έθεσαν την διάθεση των θεατών. Τα περιστρεφόμενα σκηνικά, οι ακριβείς και σχεδόν νευρικές κινήσεις των γυμνών χορευτών –γυναίκες και άνδρες γυμνοί από την μέση και πάνω- στο πίσω μέρος της σκηνής σε αντίθεση με την ομαλή και αέρινη κίνηση του μπροστινού χορευτή, δημιούργησαν μια πολύ συναισθηματική σχεδόν μελαγχολική παρουσίαση που πραγματικά άφησε το κοινό μαγεμένο.

Η δεύτερη χορογραφία με τίτλο «Πεταλούδα» με μουσική υπόκρουση το άλμπουμ  69 Love Songs των Magnetic Fields, έδωσε μια πιο ελαφριά νότα, με την υπόκρουση στίχων που μιλούν για τον έρωτα, την απόρριψη και το κωμικοτραγικό καμιά φορά που υπάρχει στις σχέσεις μεταξύ δύο ανθρώπων. Το δεύτερο μέρος έκλεισε και πάλι με την μουσική του Max Richter, σε ένα φανταστικό τοπίο ενός γκρίζου ουρανού.

Η αντίδραση του κοινού με το τέλος της παράστασης ήταν να χειροκροτά όρθιο μανιωδώς και να «ξαναφέρει» στην σκηνή την χορευτική ομάδα τέσσερις φορές! Καταφέραμε να «κλέψουμε» μερικές σκηνές από την παράσταση που μπορείτε να δείτε παρακάτω. Ας ελπίσουμε ότι το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών θα ξαναφέρει αυτή την καταπληκτική ομάδα σύντομα στην Αθήνα.


Ακολουθήστε το protothema.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr