Οι μεταμορφώσεις του Ευριπίδη Λασκαρίδη

Ο Ευριπίδης Λασκαρίδης είναι μία sui generis περίπτωση καλλιτέχνη. Μαζί με την ομάδα του Osmosis δημιουργούν ατμόσφαιρες υποβλητικές κι επιβλητικές, παραστάσεις που στην πραγματικότητα γίνονται εμπειρία ζωής για τους θεατές. Πολυβραβευμένος και πολυταξιδεμένος ο Λασκαρίδης αναλαμβάνει να ανοίξει τον κύκλο εκδηλώσεων του Megaron Underground στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών με τους “Τιτάνες” του (πρεμιέρα στις 23/11). Μεταφορικά αλλά και κυριολεκτικά κάτω από τη γη, μια και οι παραστάσεις φιλοξενούνται στο υποσκήνιο της αίθουσας “Αλεξάνδρα Τριάντη” ο Λασκαρίδης μαζί με τον Δημήτρη Ματσούκα ερμηνεύουν επί σκηνής ένα έργο για το “πριν” και το “μετά”, το οποίο απέσπασε διθυραμβικές κριτικές στην πρώτη παρουσίασή του το καλοκαίρι που μας πέρασε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. Ο Λασκαρίδης θέλει να αποτίνει φόρο τιμής στην τιτάνια προσπάθεια στην οποία όλοι μας είναι από κατασκευής “καταδικασμένοι”, μα κυρίως στις “τιτάνιες” αποτυχίες. Τον ρωτήσαμε γιατί. 



Θυμάσαι ποιο ήταν το ερέθισμα για να ξεκινήσεις να εμπνέεσαι και να διαμορφώνεις την παράσταση “Τιτάνες”;
Θυμάμαι πολύ καλά ότι ήθελα να ενσαρκώσω ένα πλάσμα με μεγάλο μέτωπο και ολίγον έγκυο... Ήξερα μέσα μου ότι το σύμπαν αυτού του πλάσματος ήταν κοσμικό και πως γύρω του περιφερόταν μία σκιά, μία ύπαρξη μυστηριώδης που ζούσε μαζί του και που έκανε τον κόσμο του να γυρίζει. Ύστερα ήρθε η εικόνα μιας κούνιας. Αυτή την εικόνα τη δούλευα για μήνες μέσα στο μυαλό μου και προστέθηκε σαν ένα ακόμα στοιχείο στην εξίσωση. Μετά μπήκαμε στις πρόβες και η μια ιδέα γεννούσε την άλλη.

Η λέξη "Τιτάνες" εμπεριέχει μέσα της την έννοια της προσπάθειας. Τι προσπαθούν να κάνουν ή να κατανοήσουν τα πλάσματα που έχεις δημιουργήσει στο νέο σου έργο;

Μιλάς για την “Τιτάνια προσπάθεια”… Τα πλάσματα αυτά προσπαθούν να ζήσουν, να εξηγήσουν την ύπαρξή τους, να καταλάβουν κάτι για το μυστήριο της ζωής. Η αναζήτηση του νοήματος είναι η Τιτάνια προσπάθεια στην οποία είμαστε όλοι "καταδικασμένοι".



Ποια είναι η μέχρι τώρα διαδρομή των "Τιτάνων" και πώς θα συνεχίσουν την πορεία τους;
Οι "Τιτάνες" έκαναν πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Αθηνών τον Ιούνιο του 2017 και αμέσως μετά ταξίδεψαν στο Τορίνο, τη Βαρκελώνη και το Άμστερνταμ. Μετά το Μέγαρο Μουσικής, θα ταξιδέψουμε στο Παρίσι όπου θα παίξουμε στο Τheatre de la Ville και το 2018 μας περιμένει η Πορτογαλία, η Ελβετία και ο Καναδάς. Παράλληλα, κουβεντιάζουμε και με Φεστιβάλ που έχουν ήδη εκφράσει την επιθυμία τους να παρουσιάσουν τους "Τιτάνες" το 2019.

Υπάρχει συγκεκριμένο κοινό στο οποίο απευθύνονται οι παραστάσεις σου; Είναι δύσκολο και δυσνόητο το είδος της τέχνης σου;
Είναι αλήθεια ότι, όπως υπάρχουν διαφορετικά είδη θεάματος, έτσι υπάρχουν και διαφορετικά είδη κοινού. Στα Φεστιβάλ που μας καλούν, είτε εδώ είτε στο εξωτερικό, έρχεται το λεγόμενο φεστιβαλικό κοινό. Ένα κοινό που αγαπά το θέαμα, που παρακολουθεί στενά τις νέες τάσεις και αναζητά, κάθε φορά, μια σύγχρονη πρόταση φτιαγμένη με μεράκι. Είναι ένα έμπειρο κοινό γι' αυτό και είναι αυστηρό. Οι "Τιτάνες" και το "Relic", οι δύο τελευταίες παραστάσεις μας, είναι ασυνήθιστα θεάματα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα τα έλεγα δυσνόητα.



Μίλησέ μου για τις μεταμορφώσεις σου επί σκηνής. Υπάρχει κάτι από το οποίο θέλεις να ξεφύγεις, να γίνεις κάποιος άλλος;
Το ακριβώς αντίθετο. Θέλω να εντείνω τη σχέση μου με τον εαυτό μου. Η μεταμόρφωση για εμένα είναι απελευθέρωση. Δεν γίνομαι ένας άλλος για να μην είμαι εγώ. Γίνομαι εγώ για να μην είμαι ένας άλλος.

Μικρός τι ονειρευόσουν για τον εαυτό σου;
Να μεγαλώσω γρήγορα. Δεν μου άρεσε που ήμουν μικρός. Ήθελα να πέσω να κοιμηθώ και να ξυπνήσω μεγάλος. Να κάνω “skip” τα χρόνια που δεν είχα τον έλεγχο για να αρχίζω να κάνω κουμάντο στη ζωή μου το συντομότερο δυνατό. Το μετάνιωσα πολύ πιο σύντομα απ' όσο φανταζόμουν.



Κολακεύεσαι από τις θετικές κριτικές που γράφουν για σένα και για τις παραστάσεις σου; Σε ενδιαφέρουν ή σου είναι αδιάφορες;
Δεν έχω καθόλου καλή σχέση με τις κριτικές. Καταλαβαίνω τη χρησιμότητά τους αλλά αισθάνομαι πάντα αμήχανα είτε διαβάζω μία θετική είτε μια αρνητική κριτική. Πάντα σκέφτομαι ότι διαβάζω τις σκέψεις ενός και μόνο ανθρώπου ενώ η παράσταση προορίζεται για εκατοντάδες. Αυτό μες το μυαλό μου είναι ασυμβίβαστο.

Απ’ ό,τι καταλαβαίνω ταξιδεύεις αρκετά. Σου λείπει καθόλου το να έχεις μία γεωγραφική βάση ή είσαι παραδομένος στη γοητεία της νομαδικής ζωής;
Μου αρέσουν πολύ τα ταξίδια και ήταν όνειρό μου να ταξιδεύω με τη δουλειά μου. Η γεωγραφική μου βάση είναι αναμφισβήτητα η Αθήνα. Τα ταξίδια με τις παραστάσεις μπορεί να διαρκέσουν από τέσσερις μέρες έως και ενάμιση μήνα. Δεν με κουράζει καθόλου η νομαδική ζωή. Η μόνη αγωνία μου, κάθε φορά, είναι το αν θα φτάσουν μαζί μας οι βαλίτσες με τον εξοπλισμό, τα σκηνικά και τα κοστούμια μας. Έχουμε περάσει λαχτάρες μεγάλες και το άγχος αυτό δεν παλεύεται Η ανακάλυψη όμως νέων προορισμών με κρατά σε μεγάλο ενθουσιασμό.



Έχεις κάποια καθημερινή μικρή ιεροτελεστία που σου αρέσει να απολαμβάνεις με τον εαυτό σου;
Ένα καυτό ντους, είτε στην αρχή είτε στο τέλος της μέρας. Χαλαρώνουν οι μυς και τα σφιξίματα από την κούραση. Το τέλειο reset.

Γιατί τελικά να έρθει κάποιος στο Μέγαρο Underground να παρακολουθήσει τους “Τιτάνες”;
Γιατί το Μέγαρο Μουσικής μετά από 14 χρόνια ανοίγει μία νέα σκηνή. Μία σκηνή πολύ διαφορετική από αυτές που ήδη έχει, μία underground σκηνή κυριολεκτικά και μεταφορικά. Εκεί, θα φιλοξενούνται παραστάσεις καλλιτεχνών που προσεγγίζουν την Τέχνη, με έναν εναλλακτικό τρόπο έκφρασης. Είναι σημαντικό για μένα και την ομάδα μου που οι "Τιτάνες" επιλέχθηκαν για να δώσουν το στίγμα ενός χώρου. Ένα έργο για τις πιο αρχαίες μυθικές υπάρξεις εγκαινιάζει την πιο νέα σκηνή της Αθήνας.



Info: Στις 23, 24 & 25 Νοεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (υποσκήνιο Β Αίθουσας “Αλεξάνδρα Τριάντη”) στις 21.00. Προπώληση εισιτηρίων στο www.megaron.gr