Παυλίνα Μπεχράκη: Δεν ξέρω πώς θα είναι το μέλλον και ίσως αυτό να είναι το πιο ενδιαφέρον

Η ταυτότητα, η αγάπη, η απώλεια και η ανθρώπινη επαφή στην εποχή της ΑΙ γίνονται πίνακες και διαδραστικές εμπειρίες στη νέα έκθεση της εικαστικού στην γκαλερί «47circles» στο Κολωνάκι

Εικαστική καλλιτέχνιδα, creative director και conceptual designer, με βαθιές επιρροές από τον χώρο της μόδας, η Παυλίνα Μπεχράκη αναπτύσσει μια πολυδιάστατη πρακτική που περιλαμβάνει ζωγραφική, εννοιολογικό σχεδιασμό και διαδραστικές μορφές τέχνης.

Η δημιουργική της προσέγγιση δεν περιορίζεται σε ένα συγκεκριμένο μέσο, αλλά προσαρμόζεται στην ιδέα και το περιεχόμενο κάθε έργου. Κεντρικός άξονας της καλλιτεχνικής της έρευνας είναι η ανθρώπινη εμπειρία.

Μέσα από προσωπικές και βιωματικές αναφορές επιδιώκει να μετατρέψει το ατομικό συναίσθημα σε μια συλλογική εμπειρία δημιουργώντας έργα που προσκαλούν τον θεατή όχι μόνο να παρατηρήσει, αλλά και να συμμετάσχει, να ερμηνεύσει και να αναγνωρίσει κομμάτια της δικής του πραγματικότητας.

Η πρόσφατη καλλιτεχνική της έρευνα βρίσκει τώρα την έκφρασή της στο πρότζεκτ «Dear Future», τη διαδραστική εικαστική έκθεση που παρουσιάζεται στην γκαλερί «47circles» στο Κολωνάκι. Το έργο της διερευνά τη σχέση ανάμεσα στην ανθρώπινη ύπαρξη, στην Τεχνητή Νοημοσύνη, στη μνήμη και το μέλλον, θέτοντας ερωτήματα για το τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος σε μια εποχή ραγδαίας τεχνολογικής εξέλιξης.

«Με ενδιαφέρει η Τεχνητή Νοημοσύνη όχι μόνο ως τεχνολογική εξέλιξη, αλλά ως ένας καθρέφτης της ανθρωπότητας. Εχουμε δημιουργήσει κάτι που μπορεί να επεξεργάζεται τη γνώση μας, να χρησιμοποιεί τη γλώσσα μας και να μιμείται τη δημιουργικότητά μας. Το ερώτημα είναι τι είναι αυτό που εξακολουθεί να μας κάνει μοναδικούς. Δεν ξέρω πώς θα είναι το μέλλον και ίσως αυτό να είναι το πιο ενδιαφέρον κομμάτι του. Ξέρω όμως ότι θέλω να συνεχίσω να δημιουργώ έργα που αφήνουν κάτι πίσω τους. Μια σκέψη, ένα συναίσθημα, μια ανάμνηση. Θέλω να φεύγουν από μια έκθεσή μου νιώθοντας λίγο διαφορετικά απ’ ό,τι όταν μπήκαν».

Παράλληλα, είναι ιδρύτρια του I AM ART Athens, ενός ανεξάρτητου δημιουργικού χώρου και καλλιτεχνικής πλατφόρμας στην Αθήνα. Στόχος της πρωτοβουλίας της αυτής είναι να φέρει τη σύγχρονη τέχνη πιο κοντά στην καθημερινή ζωή, να δημιουργήσει περισσότερες ευκαιρίες καλλιτεχνικής έκφρασης και να υποστηρίξει τη συνάντηση διαφορετικών δημιουργικών φωνών.

Η Παυλίνα Μπεχράκη γεννήθηκε στην Αθήνα στις 24 Μαρτίου 1993 και μεγάλωσε στην Κόρινθο, μέσα σε μια οικογένεια με βαθιές καλλιτεχνικές καταβολές και ανησυχίες. Η σχέση της με την τέχνη ξεκίνησε από την παιδική της ηλικία, έχοντας ως σημαντικότερη επιρροή τη γιαγιά της, Παυλίνα Μπεχράκη, από την οποία πήρε και το όνομά της. Εικαστική καλλιτέχνιδα κι εκείνη, ποιήτρια και γκαλερίστα, η γιαγιά της υπήρξε ο άνθρωπος που τη μύησε στον κόσμο της τέχνης καλλιεργώντας την αισθητική της αντίληψη και μεταδίδοντάς της την αγάπη για τη δημιουργία.

«Μεγάλωσα μέσα στην τέχνη, πριν ακόμη αρχίσω να καταλαβαίνω τι σημαίνει να είσαι καλλιτέχνης. Η γιαγιά μου ήταν ο πρώτος άνθρωπος που μου έδειξε ότι η δημιουργία είναι ένας τρόπος να βλέπεις τον κόσμο», θυμάται η Παυλίνα. Την εποχή που τα άλλα κοριτσάκια έπαιζαν με κούκλες, εκείνη έφτιαχνε φανταστικούς κόσμους με τις μπογιές της. Δημιούργησε το πρώτο της έργο σε ηλικία μόλις 5 ετών, σηματοδοτώντας την αρχή μιας διαδρομής που θα καθόριζε την προσωπική και επαγγελματική της ταυτότητα.

Από το 2015 έως το 2025 ακολούθησε δεκαετή επαγγελματική πορεία στον χώρο της υψηλής ραπτικής, συνεργαζόμενη με τη διεθνώς αναγνωρισμένη σχεδιάστρια μόδας Σήλια Κριθαριώτη, την οποία θεωρεί μέντορά της. Η συγκεκριμένη συνεργασία υπήρξε καθοριστική για τη δημιουργική της εξέλιξη. Μέσα από αυτή τη διαδρομή διδάχθηκε τη δύναμη του χρώματος, τη σημασία της φόρμας, την ακρίβεια της λεπτομέρειας και τη σχέση ανάμεσα στο υλικό και την αισθητική. Η εμπειρία της υψηλής ραπτικής διαμόρφωσε σε μεγάλο βαθμό τη σχεδιαστική της αντίληψη, στοιχεία της οποίας εξακολουθούν να εμφανίζονται στη σημερινή εικαστική της γλώσσα.

«Η Σήλια Κριθαριώτη μού έμαθε να βλέπω το χρώμα διαφορετικά, να σέβομαι τη λεπτομέρεια και να κατανοώ ότι η αισθητική δεν είναι κάτι επιφανειακό. Είναι ένας ολόκληρος τρόπος σκέψης. Δεν με ενδιαφέρει απλώς να δημιουργώ όμορφα πράγματα. Με ενδιαφέρει να δημιουργώ πράγματα που προκαλούν κάτι μέσα σου. Που μπορεί να σε κάνουν να σταματήσεις, να σκεφτείς, να θυμηθείς ή να αισθανθείς κάτι που ίσως είχες ξεχάσει».

Σήμερα υπάρχει και ένα έξτρα επίκαιρο έναυσμα για τη δική της γενιά, καλλιτεχνών και μη: η ανησυχία για το πώς διαμορφώνονται η κοινωνία και οι προσωπικές σχέσεις με την τεχνολογία. «Πιστεύω ότι η ανθρώπινη επαφή είναι ένα από τα πιο πολύτιμα πράγματα που έχουμε και ταυτόχρονα ένα από αυτά που κινδυνεύουμε περισσότερο να χάσουμε. Με απασχολεί πολύ το πώς αγαπάμε, πώς συνδεόμαστε και πόσο πραγματικά παρόντες είμαστε ο ένας στη ζωή του άλλου».

Η μνήμη, η ταυτότητα, η αγάπη, η επιθυμία, η απώλεια και η ανθρώπινη επαφή αποτελούν βασικά θέματα της δουλειάς της. Μέσα από ζωγραφικά έργα και διαδραστικές εμπειρίες η Παυλίνα εξετάζει έννοιες όπως η συνείδηση, η συναισθηματική νοημοσύνη, η δημιουργικότητα και η σύνδεση, αναζητώντας όσα εξακολουθούν να μας διαφοροποιούν και να μας ορίζουν.

Μια ιδιαίτερα προσωπική διάσταση της έκθεσης «Dear Future» αποτελεί η αφιέρωση στην Πέννυ, την αγαπημένη της φίλη που έφυγε από τη ζωή. Μέσα από το έργο «Dear Penny» η Παυλίνα προσεγγίζει την απώλεια και τη μνήμη ως διαφορετικές μορφές συνέχειας της αγάπης. «Η φυσική απουσία δεν σημαίνει απαραίτητα και συναισθηματική απουσία. Οι άνθρωποι που αγαπάμε εξακολουθούν να αποτελούν μέρος της ταυτότητάς μας, των επιλογών μας και του τρόπου με τον οποίο φανταζόμαστε το μέλλον».

Υπό αυτή την έννοια, η Πέννυ γίνεται μέρος του δικού της μέλλοντος, συνδέοντας δύο έργα και δύο βαθιά ανθρώπινες θεματικές: την απώλεια και την ελπίδα. Μπορεί ένα προσωπικό βίωμα να μετατραπεί σε πηγή έμπνευσης; Για την Παυλίνα, τα πάντα είναι έμπνευση, ακόμη και ο πόνος.

«Η απώλεια της φίλης μου με έκανε να σκεφτώ διαφορετικά την έννοια του μέλλοντος. Συνειδητοποίησα ότι δεν φανταζόμαστε το αύριο μόνο με τους ανθρώπους που θα είναι δίπλα μας, αλλά και με εκείνους που δεν είναι πια εδώ. Η Πέννυ θα είναι πάντα μέρος του δικού μου μέλλοντος».

Τα εγκαίνια του «Dear Future» πραγματοποιήθηκαν την 1η Νοεμβρίου και η έκθεση θα διαρκέσει έως την 1η Ιανουαρίου του 2027. Η επιλογή των ημερομηνιών (1/11 και 1/1) έχει ιδιαίτερη προσωπική σημασία για την Παυλίνα, καθώς ο αριθμός 11 είναι ο αγαπημένος της και αποτελεί έναν συμβολισμό που συνδέεται με την προσωπική της αντίληψη για τη ζωή. Η έναρξη και η ολοκλήρωση αυτής της έκθεσης δημιουργούν έναν συμβολικό κύκλο μετάβασης, ανανέωσης και νέων αρχών.

Το «Dear Future» αποτελεί μια προσωπική επιστολή προς το αύριο, αλλά και μια συνομιλία με το παρελθόν. Μια καλλιτεχνική αναζήτηση γύρω από όσα χάνουμε, όσα διατηρούμε και όσα επιλέγουμε να δημιουργήσουμε. Μια υπενθύμιση ότι, παρά την αβεβαιότητα του μέλλοντος, η ανθρώπινη σύνδεση είναι σίγουρα ό,τι πιο πολύτιμο ◆
Ακολουθήστε το protothema.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr