Αθήνα 1841-1941, ένας αιώνας που άλλαξε την πόλη: Εγκαινιάζεται στις 22 Σεπτεμβρίου η έκθεση «Όψεις της πόλης της Αθήνας» στο Μέγαρο Εϋνάρδου
18.09.2026
17:21
Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 23 Οκτωβρίου 2026 - Ωράριο λειτουργίας: Τετάρτη, Πέμπτη και Παρασκευή, από τις 09:30 έως τις 15:30, ενώ η είσοδος είναι ελεύθερη
Από τη μικρή πρωτεύουσα του νεοσύστατου κράτους στη σύγχρονη ευρωπαϊκή πόλη. Μια διαφορετική έκθεση αποκαλύπτει τις γειτονιές, τις ανθρώπους, τις υποδομές και τις μεγάλες αλλαγές που διαμόρφωσαν την Αθήνα.
Πώς αλλάζει μια πόλη μέσα σε έναν αιώνα; Πώς από μια πρωτεύουσα που μόλις είχε αρχίσει να διαμορφώνει τη νεότερη ταυτότητά της μετατρέπεται σταδιακά σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή πόλη; Και ποιοι είναι τελικά οι άνθρωποι, οι θεσμοί, οι οικονομικές δραστηριότητες, οι μετακινήσεις και οι κοινωνικές ανάγκες που βρίσκονται πίσω από αυτή τη μεταμόρφωση;
Σε αυτά τα ερωτήματα επιχειρεί να απαντήσει η περιοδική έκθεση «Όψεις της πόλης της Αθήνας, 1841-1941», η οποία εγκαινιάζεται στις 22 Σεπτεμβρίου στο Μέγαρο Εϋνάρδου, στο κέντρο της Αθήνας, και ανοίγει ένα παράθυρο σε έναν αιώνα, κατά τον οποίο η πρωτεύουσα αλλάζει ριζικά κλίμακα, λειτουργίες και κοινωνικό χαρακτήρα.
Η έκθεση είναι το αποτέλεσμα μιας μεγάλης εκπαιδευτικής και ερευνητικής διαδικασίας, στην οποία φοιτητές διαφορετικών επιστημονικών ειδικοτήτων αναλαμβάνουν να αναζητήσουν, να μελετήσουν, να επιλέξουν και τελικά να αφηγηθούν την ιστορία της Αθήνας μέσα από πρωτογενείς πηγές.
Η υλοποίηση γίνεται σε συνεργασία με το Ιστορικό Αρχείο της Εθνικής Τράπεζας και το Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας.
Πίσω από την έκθεση βρίσκεται ένα εκπαιδευτικό εργαστήριο, που πραγματοποιήθηκε κατά τα ακαδημαϊκά έτη 2024-2025 και 2025-2026, με συντονιστή τον διδάσκοντα του ΠΜΣ, Δρα Διονύσιο Μουρελάτο. Στόχος του εργαστηρίου δεν ήταν απλώς να γνωρίσουν οι φοιτητές τα ιστορικά αρχεία αλλά να μάθουν πώς γίνεται η ιστορική έρευνα και πώς ένα αρχειακό τεκμήριο μετατρέπεται σε εκθεσιακή αφήγηση. Όπως επισημαίνει στο protothema.gr ο Καθηγητής Μουρελάτος, «το σημαντικότερο στοιχείο της έκθεσης αυτής είναι ότι αποτελεί αποτέλεσμα εργασιών των μεταπτυχιακών φοιτητών τριών ακαδημαϊκών ετών σε όλα τα επίπεδα (ιστορική και αρχειακή έρευνα, μουσειολογική και μουσειογραφική μελέτη και παρουσίαση, μουσειακές ψηφιακές εφαρμογές), που, ωστόσο, παρουσιάζεται με τη συμβολή επαγγελματιών του χώρου της πολιτιστικής διαχείρισης με απόλυτα επαγγελματικό και υποδειγματικό τρόπο. Αποτελεί μία έκθεση με αφορμή το αρχείο της Εθνικής Τράπεζας και τα υπόλοιπα ιστορικά αρχεία, που αξιοποιήθηκαν, με κύριο στόχο να ανανεώσει τη συλλογική μνήμη για την πόλη της Αθήνας. Το κέντρο της έκθεσης είναι οι άνθρωποι που έζησαν και ζουν σε αυτή την πόλη και πώς αυτό αφήνει το αποτύπωμα στο χώρο».
Από την αναζήτηση της πηγής και την αξιολόγηση του υλικού έως την επιλογή των εκθεμάτων, τον μουσειολογικό και μουσειογραφικό σχεδιασμό, τη συγγραφή των κειμένων και την αξιοποίηση σύγχρονων ψηφιακών εργαλείων, οι φοιτητές συμμετείχαν σε ολόκληρη τη διαδικασία παραγωγής της έκθεσης. Με αυτό τον τρόπο, η Αθήνα της περιόδου
1841-1941 δεν παρουσιάζεται απλώς μέσα από την οπτική των ειδικών αλλά ανακαλύπτεται ξανά από μια νέα γενιά ερευνητών.
Ανάμεσα σε αυτές τις δύο ημερομηνίες μεσολαβεί μια περίοδος έντονων μετασχηματισμών: η πληθυσμιακή ανάπτυξη, η επέκταση της πόλης, η δημιουργία νέων συνοικιών, η ανάπτυξη του εμπορίου και της βιομηχανίας, η δημιουργία σημαντικών δημόσιων κτηρίων, η εξέλιξη των μετακινήσεων, η εκπαίδευση, αλλά και η εγκατάσταση των προσφύγων μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Με άλλα λόγια, στο διάστημα αυτό, εκτός από τα ίδια τα κτήρια, αλλάζει και ο τρόπος, με τον οποίο οι άνθρωποι κατοικούν, εργάζονται, μετακινούνται, συναλλάσσονται και συνυπάρχουν στην πόλη.
Πώς αλλάζει μια πόλη μέσα σε έναν αιώνα; Πώς από μια πρωτεύουσα που μόλις είχε αρχίσει να διαμορφώνει τη νεότερη ταυτότητά της μετατρέπεται σταδιακά σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή πόλη; Και ποιοι είναι τελικά οι άνθρωποι, οι θεσμοί, οι οικονομικές δραστηριότητες, οι μετακινήσεις και οι κοινωνικές ανάγκες που βρίσκονται πίσω από αυτή τη μεταμόρφωση;
Σε αυτά τα ερωτήματα επιχειρεί να απαντήσει η περιοδική έκθεση «Όψεις της πόλης της Αθήνας, 1841-1941», η οποία εγκαινιάζεται στις 22 Σεπτεμβρίου στο Μέγαρο Εϋνάρδου, στο κέντρο της Αθήνας, και ανοίγει ένα παράθυρο σε έναν αιώνα, κατά τον οποίο η πρωτεύουσα αλλάζει ριζικά κλίμακα, λειτουργίες και κοινωνικό χαρακτήρα.
Η έκθεση είναι το αποτέλεσμα μιας μεγάλης εκπαιδευτικής και ερευνητικής διαδικασίας, στην οποία φοιτητές διαφορετικών επιστημονικών ειδικοτήτων αναλαμβάνουν να αναζητήσουν, να μελετήσουν, να επιλέξουν και τελικά να αφηγηθούν την ιστορία της Αθήνας μέσα από πρωτογενείς πηγές.
Η Αθήνα μέσα από τα ίχνη της
Η έκθεση διοργανώνεται από το Διιδρυματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Διαχείριση Μνημείων: Αρχαιολογία, Πόλη και Αρχιτεκτονική» του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, σε σύμπραξη με το Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών και το Τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου.Η υλοποίηση γίνεται σε συνεργασία με το Ιστορικό Αρχείο της Εθνικής Τράπεζας και το Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας.
Πίσω από την έκθεση βρίσκεται ένα εκπαιδευτικό εργαστήριο, που πραγματοποιήθηκε κατά τα ακαδημαϊκά έτη 2024-2025 και 2025-2026, με συντονιστή τον διδάσκοντα του ΠΜΣ, Δρα Διονύσιο Μουρελάτο. Στόχος του εργαστηρίου δεν ήταν απλώς να γνωρίσουν οι φοιτητές τα ιστορικά αρχεία αλλά να μάθουν πώς γίνεται η ιστορική έρευνα και πώς ένα αρχειακό τεκμήριο μετατρέπεται σε εκθεσιακή αφήγηση. Όπως επισημαίνει στο protothema.gr ο Καθηγητής Μουρελάτος, «το σημαντικότερο στοιχείο της έκθεσης αυτής είναι ότι αποτελεί αποτέλεσμα εργασιών των μεταπτυχιακών φοιτητών τριών ακαδημαϊκών ετών σε όλα τα επίπεδα (ιστορική και αρχειακή έρευνα, μουσειολογική και μουσειογραφική μελέτη και παρουσίαση, μουσειακές ψηφιακές εφαρμογές), που, ωστόσο, παρουσιάζεται με τη συμβολή επαγγελματιών του χώρου της πολιτιστικής διαχείρισης με απόλυτα επαγγελματικό και υποδειγματικό τρόπο. Αποτελεί μία έκθεση με αφορμή το αρχείο της Εθνικής Τράπεζας και τα υπόλοιπα ιστορικά αρχεία, που αξιοποιήθηκαν, με κύριο στόχο να ανανεώσει τη συλλογική μνήμη για την πόλη της Αθήνας. Το κέντρο της έκθεσης είναι οι άνθρωποι που έζησαν και ζουν σε αυτή την πόλη και πώς αυτό αφήνει το αποτύπωμα στο χώρο».
Από την αναζήτηση της πηγής και την αξιολόγηση του υλικού έως την επιλογή των εκθεμάτων, τον μουσειολογικό και μουσειογραφικό σχεδιασμό, τη συγγραφή των κειμένων και την αξιοποίηση σύγχρονων ψηφιακών εργαλείων, οι φοιτητές συμμετείχαν σε ολόκληρη τη διαδικασία παραγωγής της έκθεσης. Με αυτό τον τρόπο, η Αθήνα της περιόδου
1841-1941 δεν παρουσιάζεται απλώς μέσα από την οπτική των ειδικών αλλά ανακαλύπτεται ξανά από μια νέα γενιά ερευνητών.
Γιατί 1841;
Η επιλογή της χρονικής αφετηρίας δεν είναι τυχαία. Το 1841 ιδρύεται η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, ένας θεσμός που συνδέεται στενά με την οικονομική και αναπτυξιακή πορεία του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Η ίδρυσή της συμπίπτει με μια περίοδο κατά την οποία η Αθήνα βρίσκεται ακόμη στην αρχή της πορείας της ως πρωτεύουσας. Έναν αιώνα αργότερα, το 1941, η εικόνα της πόλης είναι εντελώς διαφορετική.Ανάμεσα σε αυτές τις δύο ημερομηνίες μεσολαβεί μια περίοδος έντονων μετασχηματισμών: η πληθυσμιακή ανάπτυξη, η επέκταση της πόλης, η δημιουργία νέων συνοικιών, η ανάπτυξη του εμπορίου και της βιομηχανίας, η δημιουργία σημαντικών δημόσιων κτηρίων, η εξέλιξη των μετακινήσεων, η εκπαίδευση, αλλά και η εγκατάσταση των προσφύγων μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Με άλλα λόγια, στο διάστημα αυτό, εκτός από τα ίδια τα κτήρια, αλλάζει και ο τρόπος, με τον οποίο οι άνθρωποι κατοικούν, εργάζονται, μετακινούνται, συναλλάσσονται και συνυπάρχουν στην πόλη.
Από την κατοικία στη βιομηχανία και από το εμπόριο στις μετακινήσεις
Η έκθεση οργανώνει την αφήγησή της γύρω από διαφορετικές λειτουργίες της πόλης. Η κατοικία αποτελεί έναν από τους βασικούς άξονες. Μέσα από τις αλλαγές στις γειτονιές και στις μορφές κατοίκησης μπορεί κανείς να παρακολουθήσει τη σταδιακή επέκταση της Αθήνας και τη δημιουργία ενός πιο σύνθετου αστικού ιστού.
Παράλληλα, η βιομηχανία αποκτά ολοένα μεγαλύτερη σημασία. Ένα από τα χαρακτηριστικά τεκμήρια που παρουσιάζονται προέρχεται από την ιστορία της γνωστής βιομηχανίας ΚΑΡΟΛΟΣ ΦΙΞ. Στην έκθεση περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, αφίσα της ελληνικής βιομηχανίας ζύθου, πάγου, βύνης, ψυγείων και ανθρακικού οξέος «ΑΕ Κάρολος Φιξ», επιστολόχαρτο της εταιρείας, αλλά και κάτοψη του εργοστασίου ζυθοποιίας ΦΙΞ.
Τα εμπορικά ή αρχιτεκτονικά τεκμήρια αποτυπώνουν την είσοδο της Αθήνας σε μια διαφορετική οικονομική εποχή, στην οποία η παραγωγή, η βιομηχανική οργάνωση και οι νέες επιχειρήσεις αρχίζουν να αποκτούν σημαντικό ρόλο στη ζωή της πόλης.
Η παρουσία της Εθνικής Τράπεζας στην έκθεση δεν είναι τυχαία – η ίδια η ιστορία της τράπεζας αποτελεί ένα από τα νήματα, μέσα από τα οποία οι επιμελητές παρακολουθούν τον μετασχηματισμό της Αθήνας και τη δημιουργία των θεσμών που συνόδευσαν την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της πρωτεύουσας. Στα τεκμήρια περιλαμβάνεται ακόμη υδατογραφία της πρόσοψης του Παλαιού Χρηματιστηρίου Αξιών Αθηνών, του Σεπτεμβρίου 1930. Ένα κτήριο που παραπέμπει σε μια Αθήνα η οποία έχει πλέον αποκτήσει πολύ πιο σύνθετη οικονομική ζωή.
Ένα από τα τεκμήρια είναι η εικόνα του Δημοτικού Νοσοκομείου Αθηνών «Η Ελπίς», με τα κτήρια υπό κατασκευή.
Ένα άλλο είναι η διαθήκη του εθνικού ευεργέτη Μιχαήλ Τοσίτσα, της 20ής Νοεμβρίου 1855, στην οποία καταγράφεται, μεταξύ άλλων, η δωρεά του για την κατασκευή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.
Τα τεκμήρια αυτά υπενθυμίζουν, ότι η σύγχρονη πόλη δημιουργείται τόσο από την ιδιωτική οικονομική δραστηριότητα αλλά και από θεσμούς, δημόσιες υποδομές, εκπαιδευτικά ιδρύματα, νοσοκομεία και κοινωφελείς παρεμβάσεις.
Ένα από τα τεκμήρια που παρουσιάζονται είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικό: πιστοποιητικό ταυτοπροσωπίας γυναίκας πρόσφυγα των ανταλλάξιμων πληθυσμών, το οποίο εκδόθηκε από το Σωματείο «Προσφυγική Οργάνωσις Πολυγώνου» στις 5 Νοεμβρίου 1926. Έτσι, η προσφυγική εγκατάσταση παρουσιάζεται αφενός ως δημογραφικό γεγονός, αφετέρου ως κομμάτι της ίδιας της διαδικασίας με την οποία διαμορφώθηκαν οι γειτονιές, οι κοινωνικές ομάδες και η καθημερινότητα της Αθήνας.
Το Μέγαρο Εϋνάρδου, το Εθνικό Θέατρο και ο Άγιος Κωνσταντίνος λειτουργούν ως σημεία αναφοράς μιας περιοχής που γνώρισε μεγάλες μεταβολές.
Δημιουργείται ένας ενδιαφέρων διάλογος ανάμεσα σε φωτογραφίες, αρχιτεκτονικά σχέδια, έγγραφα, καρτ-ποστάλ και κινηματογραφικά αρχεία της παλιάς Αθήνας, από τη μια και από την άλλη, στη ματιά των σημερινών φοιτητών πάνω στην πόλη που συνεχίζει να αλλάζει. Η Αθήνα γίνεται, επομένως, ταυτόχρονα αντικείμενο ιστορικής έρευνας και ζωντανό πεδίο παρατήρησης.
Οι φοιτητές καλούνται να απαντήσουν σε ένα ερώτημα που βρίσκεται στον πυρήνα κάθε ιστορικής έκθεσης: Πώς μετατρέπεται ένα αρχείο σε ιστορία που μπορεί να καταλάβει και να αισθανθεί ο επισκέπτης; Και η απάντηση βρίσκεται στη σύνδεση διαφορετικών τεκμηρίων. Για παράδειγμα, ένα αρχιτεκτονικό σχέδιο μπορεί να μιλήσει για την ανάπτυξη μιας υποδομής ή ένα επιχειρηματικό επιστολόχαρτο για την οικονομική δραστηριότητα.
Η έκθεση «Όψεις της πόλης της Αθήνας, 1841-1941» παρουσιάζεται στο Μέγαρο Εϋνάρδου, Αγίου Κωνσταντίνου 20, Αθήνα.
Τα επίσημα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου 2026 στις 18:00.
Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 23 Οκτωβρίου 2026.
Ωράριο λειτουργίας: Τετάρτη, Πέμπτη και Παρασκευή, από τις 09:30 έως τις 15:30, ενώ η είσοδος είναι ελεύθερη.
Κατά τη διάρκεια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν επίσης αρχιτεκτονικές διαδρομές, ομιλίες, εκπαιδευτικά προγράμματα και η ημερίδα με τις σύγχρονες κινηματογραφικές «Όψεις της πόλης».
Η έκθεση υλοποιείται με τη στήριξη της Βουλής των Ελλήνων, ενώ μέγας χορηγός είναι το Ίδρυμα Γεωργίου και Βικτωρίας Καρέλια.
Για περισσότερες πληροφορίες πατήστε: ΕΔΩ.
Τα εμπορικά ή αρχιτεκτονικά τεκμήρια αποτυπώνουν την είσοδο της Αθήνας σε μια διαφορετική οικονομική εποχή, στην οποία η παραγωγή, η βιομηχανική οργάνωση και οι νέες επιχειρήσεις αρχίζουν να αποκτούν σημαντικό ρόλο στη ζωή της πόλης.
Η πόλη των θεσμών
Ένα άλλο επίπεδο της έκθεσης αφορά τα μεγάλα δημόσια και ιδιωτικά κτήρια που αποτέλεσαν σημεία αναφοράς για τη νέα Αθήνα. Ανάμεσά τους βρίσκονται αρχιτεκτονικά σχέδια, υδατογραφίες και άλλα τεκμήρια, που καταγράφουν την εξέλιξη σημαντικών κτηρίων. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η πρόσοψη του Κεντρικού Καταστήματος της Εθνικής Τράπεζας στην οδό Αιόλου, μέσα από αρχιτεκτονικό σχέδιο του Γάλλου αρχιτέκτονα Eugène Troump για την επέκταση και μεταρρύθμιση του κτηρίου κατά την περίοδο 1898-1900.Η παρουσία της Εθνικής Τράπεζας στην έκθεση δεν είναι τυχαία – η ίδια η ιστορία της τράπεζας αποτελεί ένα από τα νήματα, μέσα από τα οποία οι επιμελητές παρακολουθούν τον μετασχηματισμό της Αθήνας και τη δημιουργία των θεσμών που συνόδευσαν την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της πρωτεύουσας. Στα τεκμήρια περιλαμβάνεται ακόμη υδατογραφία της πρόσοψης του Παλαιού Χρηματιστηρίου Αξιών Αθηνών, του Σεπτεμβρίου 1930. Ένα κτήριο που παραπέμπει σε μια Αθήνα η οποία έχει πλέον αποκτήσει πολύ πιο σύνθετη οικονομική ζωή.
Η πόλη χτίζει τους δικούς της πυλώνες
Η μεταμόρφωση της Αθήνας δεν θα μπορούσε να γίνει χωρίς μεγάλες υποδομές. Η έκθεση φωτίζει επομένως και τον τρόπο, με τον οποίο δημιουργήθηκαν ή εξελίχθηκαν οι υποδομές υγείας και εκπαίδευσης.Ένα από τα τεκμήρια είναι η εικόνα του Δημοτικού Νοσοκομείου Αθηνών «Η Ελπίς», με τα κτήρια υπό κατασκευή.
Ένα άλλο είναι η διαθήκη του εθνικού ευεργέτη Μιχαήλ Τοσίτσα, της 20ής Νοεμβρίου 1855, στην οποία καταγράφεται, μεταξύ άλλων, η δωρεά του για την κατασκευή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.
Τα τεκμήρια αυτά υπενθυμίζουν, ότι η σύγχρονη πόλη δημιουργείται τόσο από την ιδιωτική οικονομική δραστηριότητα αλλά και από θεσμούς, δημόσιες υποδομές, εκπαιδευτικά ιδρύματα, νοσοκομεία και κοινωφελείς παρεμβάσεις.
Η Αθήνα των προσφύγων
Μία από τις σημαντικότερες κοινωνικές τομές που καταγράφονται στην έκθεση είναι η εγκατάσταση των προσφύγων μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Η άφιξη των προσφύγων άλλαξε δραστικά τη δημογραφική και κοινωνική πραγματικότητα της πρωτεύουσας και συνέβαλε στη δημιουργία και την επέκταση νέων συνοικιών.Ένα από τα τεκμήρια που παρουσιάζονται είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικό: πιστοποιητικό ταυτοπροσωπίας γυναίκας πρόσφυγα των ανταλλάξιμων πληθυσμών, το οποίο εκδόθηκε από το Σωματείο «Προσφυγική Οργάνωσις Πολυγώνου» στις 5 Νοεμβρίου 1926. Έτσι, η προσφυγική εγκατάσταση παρουσιάζεται αφενός ως δημογραφικό γεγονός, αφετέρου ως κομμάτι της ίδιας της διαδικασίας με την οποία διαμορφώθηκαν οι γειτονιές, οι κοινωνικές ομάδες και η καθημερινότητα της Αθήνας.
Το αρχείο μετατρέπεται σε εικόνα
Τα ψηφιακά εργαλεία έχουν ιδιαίτερο ρόλο στην έκθεση. Σε συνεργασία με το Εργαστήριο Εικόνας, Ήχου και Πολιτιστικής Αναπαράστασης του Πανεπιστημίου Αιγαίου, αναπτύχθηκαν διαδραστικές ψηφιακές εφαρμογές: φωτογραφίες, καρτ-ποστάλ και αρχεία κινούμενης εικόνας – κινηματογραφικά αποσπάσματα και επίκαιρα – αξιοποιούνται για να δημιουργήσουν ένα διαφορετικό είδος ιστορικής εμπειρίας. Δίνεται έτσι η δυνατότητα στον επισκέπτη να ‘δει’ την Αθήνα και όχι μόνο να τη ‘διαβάσει’. Να παρακολουθήσει την αλλαγή της στον χώρο και στον χρόνο.Από την Ομόνοια στον Άγιο Κωνσταντίνο
Εκτός από τον εσωτερικό χώρο του Μεγάρου Εϋνάρδου, η έκθεση επεκτείνεται και εκτός. Ειδικότερα, στο πλαίσιο των παράλληλων δράσεων θα πραγματοποιηθούν αρχιτεκτονικές διαδρομές στην οδό Αγίου Κωνσταντίνου και στην πλατεία Ομονοίας.Το Μέγαρο Εϋνάρδου, το Εθνικό Θέατρο και ο Άγιος Κωνσταντίνος λειτουργούν ως σημεία αναφοράς μιας περιοχής που γνώρισε μεγάλες μεταβολές.
Η Αθήνα ανάμεσα στο παρελθόν και στο σήμερα
Η έκθεση επιχειρεί παράλληλα να δημιουργήσει έναν διάλογο ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν. Στο πλαίσιο αυτό προγραμματίζεται ημερίδα με παρουσίαση βίντεο με γενικό τίτλο «Όψεις της πόλης σήμερα», σε συνεργασία με το Τμήμα Ψηφιακών Τεχνών και Κινηματογράφου του ΕΚΠΑ. Οι ταινίες δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο του μαθήματος «Σκηνοθεσία Ντοκιμαντέρ», που διδάσκει ο αναπληρωτής καθηγητής Ιωάννης Σκοπετέας.Δημιουργείται ένας ενδιαφέρων διάλογος ανάμεσα σε φωτογραφίες, αρχιτεκτονικά σχέδια, έγγραφα, καρτ-ποστάλ και κινηματογραφικά αρχεία της παλιάς Αθήνας, από τη μια και από την άλλη, στη ματιά των σημερινών φοιτητών πάνω στην πόλη που συνεχίζει να αλλάζει. Η Αθήνα γίνεται, επομένως, ταυτόχρονα αντικείμενο ιστορικής έρευνας και ζωντανό πεδίο παρατήρησης.
Μια έκθεση - εκπαιδευτικό εργαστήριο
Το σημαντικό στοιχείο της διοργάνωσης είναι ότι οι φοιτητές συμμετέχουν ενεργά στη δημιουργία της. Η διαδικασία τους έφερε αντιμέτωπους με την πρωτογενή έρευνα, την αρχειακή τεκμηρίωση, την επιλογή υλικού, την οργάνωση μιας εκθεσιακής αφήγησης και την επικοινωνία της ιστορικής πληροφορίας προς το κοινό. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα μάθημα εφαρμογής της θεωρίας στην πράξη.Οι φοιτητές καλούνται να απαντήσουν σε ένα ερώτημα που βρίσκεται στον πυρήνα κάθε ιστορικής έκθεσης: Πώς μετατρέπεται ένα αρχείο σε ιστορία που μπορεί να καταλάβει και να αισθανθεί ο επισκέπτης; Και η απάντηση βρίσκεται στη σύνδεση διαφορετικών τεκμηρίων. Για παράδειγμα, ένα αρχιτεκτονικό σχέδιο μπορεί να μιλήσει για την ανάπτυξη μιας υποδομής ή ένα επιχειρηματικό επιστολόχαρτο για την οικονομική δραστηριότητα.
Η Αθήνα δεν αλλάζει μόνο στον χάρτη
Το βασικό μήνυμα της έκθεσης είναι τελικά ότι η αστική μεταμόρφωση δεν μπορεί να αποτυπωθεί μόνο μέσα από την αλλαγή της κάτοψης της πόλης – η Αθήνα της περιόδου 1841-1941 αλλάζει επειδή αλλάζουν οι άνθρωποί της. Από αυτή την άποψη, η «Όψεις της πόλης της Αθήνας, 1841-1941» εκτός από μια έκθεση για το παρελθόν, αποτελεί μία προσπάθεια να κατανοήσουμε πώς γεννήθηκε η Αθήνα που γνωρίζουμε σήμερα.Ένας αιώνας μέσα από ένα αρχείο
Η Εθνική Τράπεζα, που ιδρύθηκε το 1841, λειτουργεί ως ένας από τους βασικούς άξονες της αφήγησης, επειδή το Ιστορικό Αρχείο της αποτελεί ένα σημαντικό παράθυρο στην κοινωνική, οικονομική και αρχιτεκτονική ιστορία της Αθήνας. Τα τεκμήρια που αξιοποιούνται, ωστόσο, δεν προέρχονται αποκλειστικά από το Ιστορικό Αρχείο της Εθνικής Τράπεζας. Οι φοιτητές πραγματοποίησαν έρευνα και σε αρχεία άλλων σημαντικών φορέων, μεταξύ των οποίων ο Δήμος Αθηναίων, η ΕΡΤ Α.Ε., το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο και η Ταινιοθήκη της Ελλάδας. Το αποτέλεσμα είναι μια πολυφωνική αφήγηση, όπου αποτυπώνονται οι διαφορετικές όψεις της Αθήνας, μέσα από τη σύνδεση των επιμέρους ιστοριών. Αυτός ο μετασχηματισμός της πρωτεύουσας στο διάστημα μίας εκατονταετίας, αποτελεί και το πραγματικό αντικείμενο της έκθεσης.Η έκθεση «Όψεις της πόλης της Αθήνας, 1841-1941» παρουσιάζεται στο Μέγαρο Εϋνάρδου, Αγίου Κωνσταντίνου 20, Αθήνα.
Τα επίσημα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου 2026 στις 18:00.
Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 23 Οκτωβρίου 2026.
Ωράριο λειτουργίας: Τετάρτη, Πέμπτη και Παρασκευή, από τις 09:30 έως τις 15:30, ενώ η είσοδος είναι ελεύθερη.
Κατά τη διάρκεια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν επίσης αρχιτεκτονικές διαδρομές, ομιλίες, εκπαιδευτικά προγράμματα και η ημερίδα με τις σύγχρονες κινηματογραφικές «Όψεις της πόλης».
Η έκθεση υλοποιείται με τη στήριξη της Βουλής των Ελλήνων, ενώ μέγας χορηγός είναι το Ίδρυμα Γεωργίου και Βικτωρίας Καρέλια.
Για περισσότερες πληροφορίες πατήστε: ΕΔΩ.
Ακολουθήστε το protothema.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr