Foreigner: Το θρυλικό συγκρότημα όπως δεν το έχουμε ξανακούσει ποτέ

Αμέτρητα εφηβικά μπλουζ, πρώτοι έρωτες που άλλαζαν κάθε βδομάδα, ανάλογα με το πόσα πάρτυ γίνονταν στα σπίτια των συμμαθητών, ατέλειωτες ώρες μελαγχολικοί και κολλημένοι πάνω από το πικάπ, όσο ήμασταν ερωτευμένοι και το κορίτσι δεν μας ήθελε. Ειδικά τα αυλάκια στο βινύλιο του «4» είχαν σκαφτεί βαθιά από τη βελόνα, ενώ το «I Want to Know What Love Is» ήταν ο απόλυτος ύμνος, καθώς κατεβάζαμε το εξαιρετικά βαρύ εφηβικό ποτό μας, ένα fruit punch με γρεναδίνη, για να πάει η ερωτική απόρριψη κάτω. Τι κι αν ματώναμε τα λαρύγγια μας για να της λέμε «Βούλα, άκου, εγώ “waiting for a Girl Like You”», οι Foreigner συνέχιζαν να είναι το «Urgent» της μουσικής μας ταυτότητας, όσο κι αν φλερτάραμε με τη μοδάτη χέβι μέταλ. Κάποιες δεκαετίες μετά από όλα τα παραπάνω, πολλές Βούλες έχουν αλλάξει στη ζωή μας, όπως έχουν αλλάξει και οι Foreigner όχι μόνο μουσικά, αλλά και στα μέλη τους. Από πέρσι τα ηνία στα φωνητικά ανέλαβε ο κιθαρίστας της μπάντας Λούις Μαλντονάντο, ο οποίος ξετυλίγει τον μύθο των 50 χρόνων.

GALA: Οι Foreigner, λοιπόν, έρχονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Τι έχετε ακούσει για το ελληνικό κοινό και πώς φαντάζεστε τη συναυλία στην Αθήνα;
ΛΟΥΙΣ ΜΑΛΝΤΟΝΑΝΤΟ: Ελπίζουμε να δημιουργήσουμε μια ουσιαστική σύνδεση με όλους στη συναυλία μας στην Αθήνα. Πιστεύω ότι η μουσική, όπως και η αγάπη, είναι μια παγκόσμια γλώσσα μέσω της οποίας συνδεόμαστε μεταξύ μας.

G.: Η περιοδεία γιορτάζει τα 50 χρόνια ιστορίας του συγκροτήματος. Πώς προσεγγίζετε αυτή την κληρονομιά ως μέλος της σημερινής σύνθεσης;
Λ.Μ.: Η δική μου προσέγγιση είναι να τιμώ την κληρονομιά της μουσικής. Τα τραγούδια είναι διαχρονικά και αγαπάμε αυτή τη μουσική, όπως κι εσείς. Οι συναυλίες είναι μια γιορτή της ιστορίας του συγκροτήματος, της μουσικής και της σχέσης μας μεταξύ μας.

G.: Πολλές επιτυχίες των Foreigner παραμένουν για δεκαετίες βασικά κομμάτια στα ραδιόφωνα, αλλά και στην καρδιά μας. Πού αποδίδετε αυτή τη διαχρονική απήχηση;
Λ.Μ.: Τα τραγούδια γράφτηκαν με την υψηλότερη ποιότητα και φροντίδα. Κάθε θαυμαστής έχει τη δική του ανάμνηση από μια στιγμή που συνδέθηκε με ένα συγκεκριμένο τραγούδι ή άλμπουμ. Επιπλέον, οι νεότερες γενιές ανακαλύπτουν τους Foreigner για πρώτη φορά και δημιουργούν τις δικές τους αναμνήσεις.

G.: Ως τραγουδιστής, πώς είναι να ανεβαίνετε στη σκηνή και να ερμηνεύετε τραγούδια που το κοινό γνωρίζει τόσο καλά;
Λ.Μ.: Είναι πολύ απελευθερωτικό να τραγουδάς τόσο σπουδαία τραγούδια. Το να συνδεόμαστε με το κοινό μέσω της μουσικής είναι ένα δώρο για το οποίο είμαστε ευγνώμονες. Η καλύτερη στιγμή είναι όταν το συγκρότημα και το κοινό τραγουδούν μαζί.

G.: Νιώθετε ότι η φωνή σας κουβαλά μια σημαντική μουσική κληρονομιά; Πώς διαχειρίζεστε αυτή την ευθύνη κάθε βράδυ στη σκηνή;
Λ.Μ.: Απολύτως! Ειδικά από τη στιγμή που με επέλεξαν ο Μικ Τζόουνς και ο Λου Γκραμ (σ.σ.: ιδρυτικά μέλη και πυρήνας της κλασικής σύνθεσης των Foreigner) για να συνεχίσω αυτό το έργο. Το αντιμετωπίζω με πολλή αγάπη και ευγνωμοσύνη.

G.: Οταν πρωτοενταχθήκατε στους Foreigner, ποιο τραγούδι από το ρεπερτόριό τους ήταν το πρώτο που νιώσατε πραγματικά «δικό σας»;
Λ.Μ.: Για μένα ήταν το «Cold as Ice». Είναι ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια των Foreigner.

G.: Υπάρχει κάποιο τραγούδι που αποκτά ιδιαίτερη ένταση ή συναισθηματικό βάρος όταν το ερμηνεύετε ζωντανά;
Λ.Μ.: Είναι δύσκολο να ξεχωρίσω. Κάθε τραγούδι είναι διαφορετικό και έχει τη δική του ένταση. Τα «Break It Up», «That Was Yesterday» και «I Want to Know What Love Is» έχουν όλα ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου.

G.: Το «I Want to Know What Love Is» είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τραγούδια της μπάντας και παραμένει ιδιαίτερα αγαπητό εδώ και δεκαετίες. Πώς είναι για εσάς να το ερμηνεύετε μπροστά σε ένα κοινό που συχνά το τραγουδά ολόκληρο μαζί σας;
Λ.Μ.: Κάθε φορά που παίζουμε αυτό το τραγούδι βιώνουμε μια σύνδεση με το κοινό, μας ενώνει σαν να είμαστε ένα. Ενα τέτοιο τραγούδι ανήκει πραγματικά στον κόσμο. Νιώθουμε αυτό που νιώθουν και είναι μαγικό.

G.: Πώς ισορροπείτε ανάμεσα στον σεβασμό προς τις αυθεντικές ηχογραφήσεις και τη δική σας προσωπική ερμηνεία;
Λ.Μ.: Ενα μέρος της προσωπικότητάς μας βγαίνει μέσα από τη μουσική, και αυτό είναι ανθρώπινο. Είναι αληθινό και λειτουργεί. Ο Λου μού είχε πει κάποτε ότι πρέπει να αφήνεις τη μουσική να αναπνέει, γιατί έχει δική της ζωή. Αν τον έχετε δει σε παλαιότερες και πιο πρόσφατες εμφανίσεις, κάνει πολλά διαφορετικά πράγματα πέρα από την αρχική ηχογράφηση. Και έχει δίκιο. Ετσι, μένουμε πιστοί σε αυτή τη φιλοσοφία.

G.: Η μουσική των Foreigner έχει γνωρίσει νέα άνθηση μέσα από τηλεοπτικές σειρές και ταινίες τα τελευταία χρόνια. Βλέπετε νεότερες γενιές να έρχονται στις συναυλίες;
Λ.Μ.: Απολύτως! Βλέπουμε έναν υπέροχο συνδυασμό νεότερων και παλαιότερων θαυμαστών στις συναυλίες μας και είναι πραγματικά εντυπωσιακό.

G.: Σε μια περιοδεία που γιορτάζει πέντε δεκαετίες μουσικής, ποια στοιχεία της ιστορίας του συγκροτήματος θεωρείτε πιο σημαντικό να αναδεικνύονται στη σκηνή;
Λ.Μ.: Η οικογένεια των Foreigner είναι κάτι πολύ ξεχωριστό. Δεν μοιάζει με καμία άλλη μπάντα. Είμαστε μια πραγματική οικογένεια, σαν αδέλφια, με κοινό στόχο να κρατήσουμε τη μουσική ζωντανή. Ο Μικ παραμένει ενεργός στα παρασκήνια, ο Λου εμφανίζεται μαζί μας κατά καιρούς, όπως και άλλα ιδρυτικά μέλη. Είναι βέβαιο πως όλοι συμβάλλουμε στη διατήρηση αυτής της μουσικής, ως οικογένεια, πάνω και κάτω από τη σκηνή.

G.: Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη στιγμή στη διάρκεια της συναυλίας κατά την οποία νιώθετε πιο έντονα τη σύνδεση με το κοινό;
Λ.Μ.: Ειλικρινά, όλη η βραδιά αφορά τη σύνδεση με το κοινό. Δεν είναι μία στιγμή, είναι κάθε στιγμή.

G.: Τι θα θέλατε να πάρει μαζί του το ελληνικό κοινό φεύγοντας από τη συναυλία της Αθήνας;
Λ.Μ.: Η ευχή μου είναι να δημιουργήσουμε μαζί μια όμορφη νέα ανάμνηση, ως συγκρότημα και κοινό, όπου γινόμαστε ένα. Οι συναυλίες είναι για τους θαυμαστές μας, είναι αφιερωμένες σε αυτούς. Δεν θα μπορούσαμε ποτέ να κάνουμε αυτό που κάνουμε χωρίς αυτούς και την αγάπη τους για τη μουσική.