Το αγωνιστικό πλάνο της ΑΕΚ επικρατεί στο γήπεδο και αυτό είναι το πιο σημαντικό…

Καλή Σαρακοστή με την ευκαιρία σε όλο τον κόσμο. Και με 1-0 αν είχε νικήσει η ΑΕΚ πάλι στην ίδια θέση θα ήταν. Όμως μετράει πολύ το ότι πέτυχε νίκη με 4-0 απέναντι σε μια από τις καλύτερες ομάδες του φετινού πρωταθλήματος, και πρώτη σε κάποιες κατηγορίες πάνω από τους διεκδικητές, που ερχόταν από επιτυχία με παίκτη λιγότερο απέναντι στον Ολυμπιακό. Κι όλα αυτά χωρίς κόσμο στο γήπεδο παρότι απ’ έξω ακούγονταν οι φωνές και τα βεγγαλικά που σίγουρα έδιναν ώθηση. Ήταν ένα πραγματικό πάρτι έξω αλλά και μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Από την αρχή μέχρι το τέλος…

Παρά τη μεγάλη νίκη να αναφέρω δυο πραγματάκια που δεν πρέπει κατά την γνώμη να περάσουν έτσι. Ο Βεργέτης φυσικά δεν έκανε ότι με την Κηφισιά γιατί ήταν άλλο ματς και βέβαια δεν είχε και τον… κορυφαίο να τον κατευθύνει από το var. Ομως με το ματς στο 0-0 χαρίζει μια καραμπινάτη κίτρινη κάρτα στον παίκτη του Λεβαδειακού που πάτησε βάναυσα τον Γιόβιτς στην φάση του φάουλ, που δόθηκε με καθυστέρηση, και οδήγησε στο πρώτο γκολ της ΑΕΚ. Δεν θα το ανέφερα αν δεν έδειχνε αυτή την κίτρινη κάρτα που έδωσε λίγο αργότερα στον Μάριν σε ένα πολύ πιο χαλαρό φάουλ ώστε να φτάσει τον… μαγικό αριθμό και να χάσει έναν από τους τέσσερις επόμενους αγώνες. Δεν μπορεί διαιτητής που δεν έδωσε κάρτα για βάναυσο πάτημα να δώσει κάρτα για αυτό το φάουλ. Και να θες να πιστέψεις πως είναι τυχαίο το ότι η ΑΕΚ βάσει των καρτών που έχει πάρει φαντάζει σαν την… Γουίμπλεντον των 80’ς δεν μπορείς ρε φίλε. Οι… πιτσιρικάδες να γκουγκλάρουν για να καταλάβουν τι ήταν η Γουίμπλεντον. Και μια και είπαμε για τον Βεργέτη να αναφέρουμε απλά το πεντακάθαρο φάουλ που έγινε στον Ζίνι στα όρια της περιοχής του Λεβαδειακού και δεν δόθηκε με το ματς στο 4-0. Γιατί έτσι..

Πάμε όμως και στον αγώνα γιατί όσο και να γαβγίζουν τα… σκυλιά, το καραβάνι προχωρά. Το σημαντικότερο για μένα, πάνω κι από τα πολλά γκολ και το ωραίο ποδόσφαιρο, ήταν πως σε συνέχεια και του αγώνα της Τούμπας έτσι και χθες το αγωνιστικό πλάνο της ομάδας του Νίκολιτς επικράτησε. Στην Τούμπα στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα, χθες από την αρχή μέχρι το τέλος. Απέναντι σε μια ομάδα που έχει αποθεωθεί για το παιχνίδι της απόλυτα δίκαια και που οι πλάγιοι μπακ της ακούγονται για όλες τις μεγάλες ομάδες με τον κρισιμότατο ρόλο που έχουν στο επιθετικό της παιχνίδι, ο Νίκολιτς επέλεξε να εκτίσει την ποινή του ο Ρότα και να παίξει με ακραίους μεσοεπιθετικούς τον Μάνταλο και τον Λιούμπι. Και με τον τρόπο αυτό, με τον Μάνταλο και τον Λιούμπι να έρχονται μέσα, κυριάρχησε απόλυτα στο κέντρο και από εκεί έκανε τα πάντα μεσοεπιθετικά και κρατώντας πίσω τους δικούς του πλάγιους μπακ κράτησε σε πάρα πολύ ρηχά νερά, επιθετικά, τα άκρα του Λεβαδειακού. Δεν ανοίχτηκε, δεν έδωσε χώρους να τρέξει ο Λεβαδειακός σε αντεπιθέσεις και επένδυσε στα αμυντικά θέματα που ξέρουμε πως έχει η ομάδα του Παπαδόπουλου. Σκόραρε από στημένη φάση που είναι αχίλλειος πτέρνα του χθεσινού της αντιπάλου και δημιούργησε όλα τα υπόλοιπα που έκανε με συνδυαστικό παιχνίδι στον κεντρικό άξονα όπως ήταν φανερή η στόχευση σε όλο το ματς…

Κερασάκι στην τούρτα η μαγική γκολάρα του Μάνταλου που θα μπορούσε να έχει μπει και να δώσει τη νίκη με 1-0 ακόμη κι αν η ΑΕΚ σερνόταν χθες. Γιατί η ΑΕΚ έχει και τέτοιους παίκτες. Που μπορούν να το κάνουν αυτό. Το έχει χρειαστεί και θα το ξαναχρειαστεί. Τώρα όμως είναι ξεκάθαρα η πιο φορμαρισμένη ομάδα από τους τρεις. Επικρατεί ποδοσφαιρικά και συνήθως επικρατεί και στο τελικό σκορ εκτός αν υπάρχουν… Μάκελι ή δοκάρια. Η ΑΕΚ είναι στα καλύτερα της. Όμως οι δύο βαθμοί δεν λένε τίποτα. Πάμε για ρεκόρ εισιτηρίων στον Βόλο με χαμηλά την μπάλα. Μην ξεχνάμε ποτέ πως η ΑΕΚ φέτος ξαναφτιάχνεται απ΄την αρχή. Και οι άλλοι είναι… αστακοί. Στήριξη και εμπιστοσύνη χρειάζεται αυτή η ομάδα. Όχι σαν χάρη. Το έχει κερδίσει…