«Οι Αφγανοί είναι σχεδόν επιθετικά φιλόξενοι»: Βρετανίδα για την εμπειρία της στο Αφγανιστάν μετά από δύο ταξίδια

Πέντε Ταλιμπάν, μία βαλίτσα και ένα τεράστιο μωβ σουτιέν, δεν είναι ακριβώς η εικόνα που θα περίμενε κανείς να συναντήσει σε ένα αεροδρόμιο του Αφγανιστάν. Κι όμως, σύμφωνα με την Βρετανίδα ταξιδιωτική vlogger Κάρι Πατσαλίς, αυτό ακριβώς συνέβη στο αεροδρόμιο της Κανταχάρ.

Η 49χρονη, η οποία εργάστηκε για 25 χρόνια στην βρετανική τηλεόραση και έχει περάσει από δίκτυα όπως το BBC, το ITV, το Channel 4 και το Discovery, έχει επισκεφθεί το Αφγανιστάν περισσότερες από μία φορές, μεταξύ άλλων το 2024 και το 2026, και το περιέγραψε ως μια χώρα που σε αρκετές περιπτώσεις διαφέρει σημαντικά από την εικόνα που έχει δημιουργηθεί μέσα από τις πολεμικές ανταποκρίσεις.

«Περίμενα ότι το Αφγανιστάν θα ήταν συνεχώς τρομακτικό», ανέφερε, εξηγώντας ότι μετά από χρόνια εικόνων με εκρήξεις, Ταλιμπάν και στρατιωτικές επιχειρήσεις, πίστευε πως θα βρεθεί σε ένα μέρος όπου θα κυριαρχούσε διαρκώς η ένταση. Αντί γι’ αυτό, όπως λέει, όταν έφτασε στην Καμπούλ συνάντησε χαμογελαστούς ανθρώπους που ήθελαν αμέσως να την βοηθήσουν, καθαρούς δρόμους και μια φιλοξενία βαθιά ριζωμένη στην κουλτούρα.

Πέντε Ταλιμπάν, μία βαλίτσα και ένα μωβ σουτιέν
Η εμπειρία της στην Κανταχάρ, ωστόσο, ήταν αρκετά διαφορετική, καθώς κατά την διάρκεια του ελέγχου στο αεροδρόμιο, απομακρύνθηκε από τις αποσκευές της, ενώ έφεραν ειδικά εκπαιδευμένα σκυλιά για την έρευνα. Στην συνέχεια, μια κουρτίνα, την οποία η ίδια παρομοίασε με «κουρτίνα μπάνιου», τοποθετήθηκε μπροστά της, ώστε να μην μπορεί να βλέπει τι συνέβαινε με τις αποσκευές της. Παράλληλα, επειδή ο ξεναγός της ήταν άνδρας, κρατήθηκε χωριστά από εκείνον για σχεδόν μία ώρα.

Λίγο αργότερα, ενώ βρισκόταν στην αίθουσα αναχωρήσεων, άκουσε το όνομά της από τα μεγάφωνα, μιας και οι φρουροί ήθελαν να ελέγξουν ξανά την βαλίτσα της. Μέσα είχε ένα κοντάρι τριών μέτρων για κάμερα, το οποίο, όταν ήταν διπλωμένο, έμοιαζε με μεγάλο μεταλλικό ρόπαλο, και έτσι πέντε φρουροί συγκεντρώθηκαν γύρω από την βαλίτσα. Η Πατσαλίς πρότεινε να καλέσουν μια γυναίκα για να πραγματοποιήσει τον έλεγχο, όμως εκείνοι αρνήθηκαν.

Ένας από τους φρουρούς άνοιξε την βαλίτσα και έβγαλε ένα μωβ σουτιέν. Ο φρουρός πάγωσε, όπως και οι συνάδελφοί του, ενώ εκείνη προσπαθούσε να συγκρατήσει το γέλιο της. Όταν τον ρώτησε αν ήθελε την βοήθειά της, εκείνος άφησε το ρούχο και έκανε ένα βήμα πίσω, «σαν να ήταν χειροβομβίδα». Τελικά, η Πατσαλίς τους έδειξε το κοντάρι, της ζήτησαν να ξαναβάλει τα πράγματά της στην βαλίτσα και επιβιβάστηκε στην πτήση της.

«Σχεδόν επιθετικά φιλόξενοι»
Αυτό που, όπως λέει, της έκανε μεγαλύτερη εντύπωση ήταν η συμπεριφορά των ανθρώπων που συνάντησε.

Σε ένα ταξίδι από την Καμπούλ προς την Τζαλαλαμπάντ και στην συνέχεια προς την απομακρυσμένη Νουριστάν, το αυτοκίνητό της χάλασε τρεις φορές, ενώ πλησίαζε μια ισχυρή καταιγίδα. Κάτοικοι της περιοχής μπήκαν κάτω από το όχημα για να το επισκευάσουν και αρνήθηκαν να πάρουν χρήματα. Στην Τζαλαλαμπάντ, άλλοι άνθρωποι της πρόσφεραν φαγητό και στέγη χωρίς αντάλλαγμα. Κάποια στιγμή ακούστηκαν πυροβολισμοί και η Πατσαλίς, όπως λέει, πρέπει να έδειχνε τρομοκρατημένη, γιατί οι άνθρωποι γύρω της άρχισαν να γελούν, γιατί επρόκειτο για έναν γάμο.

Η ίδια έχει δει επίσης όπλα και μαχαίρια να αλλάζουν χέρια σε ορεινούς δρόμους, ενώ σε κάποια διαδρομή μέλη των Ταλιμπάν μπήκαν στο αυτοκίνητό της ζητώντας να τους μεταφέρει. Ανάμεσα στις πιο ευχάριστες αναμνήσεις της, ωστόσο, βρίσκεται η επίσκεψή της σε ένα οικογενειακό σπίτι μέσα σε σπηλιά. Εκεί γνώρισε έναν άνδρα που είχε συνεργαστεί με τους Ταλιμπάν κατά την διάρκεια του πολέμου υπό την ηγεσία των ΗΠΑ.

Η καθημερινότητα είχε επίσης τις δικές της εκπλήξεις, καθώς όπως λέει, οι Αφγανοί αγαπούν τον Mr Bean και τον Τσάρλι Τσάπλιν, λατρεύουν το μπάρμπεκιου και ακολουθούν ένα «εντελώς διαφορετικό αφγανικό χρονοδιάγραμμα». Ωστόσο, η Πατσαλίς επισημαίνει ότι υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στην ζωή στην Καμπούλ και στην καθημερινότητα στις πιο απομακρυσμένες περιοχές.

Στην πρωτεύουσα είδε γυναίκες με αμπάγιες και ακάλυπτα πρόσωπα, παρέες να ψωνίζουν καλλυντικά και άλλες να πίνουν τσάι σε εστιατόρια και κήπους. Παράλληλα, συνάντησε πολυτελή διαμερίσματα και ιδιωτικές κλινικές. Όπως όμως σημειώνει, σε αυτόν τον τρόπο ζωής έχει πρόσβαση κυρίως ένα σχετικά εύπορο κομμάτι του πληθυσμού. «Η Καμπούλ είναι Αφγανιστάν, αλλά η Καμπούλ δεν είναι όλο το Αφγανιστάν», τόνισε.

Από την ανακούφιση για την ειρήνη στην αγωνία για το μέλλον
Η ίδια διαπιστώνει, παράλληλα, μια αλλαγή στο κλίμα μεταξύ του 2024 και του 2026. Το 2024, όπως λέει, οι άνθρωποι με τους οποίους μιλούσε επικεντρώνονταν κυρίως στην ανακούφιση που έφερε η απουσία πολέμου. Ένας άνδρας τής είχε πει τότε ότι και μόνο το γεγονός πως μπορούσε να φύγει από το σπίτι του για να πάει στην δουλειά χωρίς να φοβάται μια έκρηξη ήταν αρκετό.

Το 2026, όμως, η συζήτηση είχε αλλάξει. Η Πατσαλίς άκουγε πλέον περισσότερη απογοήτευση για την οικονομία, τις ευκαιρίες και τους περιορισμούς που επιβάλλονται στις γυναίκες. Ιδιαίτερα έντονα, όπως λέει, το διαπίστωσε στον χώρο της υγείας. Το Αφγανιστάν χρειάζεται γυναίκες γιατρούς, νοσηλεύτριες και μαίες, όμως τα κορίτσια δεν μπορούν να συνεχίσουν την φοίτησή τους στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ενώ οι γυναίκες έχουν αποκλειστεί και από την εκπαίδευση γιατρών.

Σε ιδιωτική ιατρική μονάδα, γυναίκες γιατροί τής είπαν ότι εδώ και χρόνια δεν βλέπουν νέες γυναίκες να εντάσσονται στο επάγγελμα. Η Πατσαλίς γνώρισε επίσης μία γυναίκα που απείχε μόλις έναν χρόνο από την ολοκλήρωση των σπουδών της στην Ιατρική, όταν της απαγορεύτηκε να συνεχίσει. Σήμερα διατηρεί μια μικρή φιλανθρωπική δράση, μέσω της οποίας διδάσκει σε γυναίκες να ράβουν.

«Εγώ μπορώ να πετάω, ενώ σε εκείνη έκοψαν τα φτερά χωρίς να φταίει σε τίποτα», είπε η Πατσαλίς, θυμούμενη την στιγμή που ξέσπασε σε κλάματα. Η ίδια ξεκαθαρίζει ότι δεν θεωρεί πως οι Ταλιμπάν και ο αφγανικός λαός είναι το ίδιο πράγμα και υπογραμμίζει πως η ερμηνεία του Ισλάμ από τους Ταλιμπάν αμφισβητείται έντονα στον μουσουλμανικό κόσμο. Πίσω από κάθε πρωτοσέλιδο, όπως λέει, υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι που προσπαθούν απλώς να συνεχίσουν τηνζωή τους.

www.gazzetta.gr