Το δέντρο που παραλίγο να ξεκινήσει τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο: Η απίστευτη ιστορία του 1976

Στις 18 Αυγούστου 1976, μια ομάδα Αμερικανών και Νοτιοκορεατών στρατιωτών μπήκε στην αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη ανάμεσα στη Νότια και τη Βόρεια Κορέα για μια δουλειά που κανονικά δεν θα άξιζε ούτε ως υποσημείωση σε στρατιωτικό ημερολόγιο: να κλαδέψει μια λεύκα. Το δέντρο όμως είχε μεγαλώσει τόσο πολύ ώστε τα κλαδιά του έκρυβαν την οπτική επαφή ανάμεσα σε στρατιωτικά φυλάκια. Και στη συγκεκριμένη περιοχή, όπου Βορειοκορεάτες και δυνάμεις του ΟΗΕ βρίσκονταν λίγα μέτρα μακριά, η ορατότητα δεν ήταν καθόλου ασήμαντη λεπτομέρεια.

Οι Αμερικανοί είχαν μαζί τους εργαλεία για το κλάδεμα και συνοδεύονταν από στρατιώτες ασφαλείας. Όμως, όταν οι Βορειοκορεάτες στρατιώτες εμφανίστηκαν και απαίτησαν να σταματήσει η εργασία, η κατάσταση άρχισε να ξεφεύγει.

Από το κλάδεμα σε δύο νεκρούς Αμερικανούς
Οι Βορειοκορεάτες επέμεναν ότι το δέντρο δεν έπρεπε να πειραχτεί. Οι Αμερικανοί συνέχισαν. Μέσα σε λίγα λεπτά, η ένταση μετατράπηκε σε βίαιη συμπλοκή.

Οι Βορειοκορεάτες επιτέθηκαν με τσεκούρια, ξύλα και άλλα αντικείμενα. Ο λοχαγός Arthur Bonifas, που ήταν επικεφαλής της αμερικανικής ομάδας, και ο υπολοχαγός Mark Barrett έπεσαν νεκροί.


Το πιο ανατριχιαστικό στοιχείο ήταν ότι οι Αμερικανοί στρατιώτες βρίσκονταν ουσιαστικά μέσα σε μια παγίδα. Από τη μία πλευρά υπήρχαν οι Βορειοκορεάτες στρατιώτες και από την άλλη μια από τις πιο βαριά στρατιωτικοποιημένες περιοχές του πλανήτη. Οποιαδήποτε απόφαση για άμεση αντεπίθεση μπορούσε να οδηγήσει σε γενικευμένη σύγκρουση.

Η Ουάσινγκτον αποφάσισε τελικά ότι η απάντηση θα έπρεπε να είναι τόσο ισχυρή ώστε να μην αφήνει καμία αμφιβολία για το ποιος είχε τον έλεγχο, αλλά ταυτόχρονα να αποφευχθεί μια πραγματική μάχη.

Και τότε γεννήθηκε η Operation Paul Bunyan. Το σχέδιο ήταν απίστευτα απλό: το δέντρο θα κοβόταν. Μόνο που αυτή τη φορά δεν θα υπήρχε καμία περίπτωση οι Βορειοκορεάτες να εμποδίσουν την επιχείρηση.

Επιστροφή με αλυσοπρίονα
Στις 21 Αυγούστου, μια μεγάλη αμερικανική και νοτιοκορεατική δύναμη μπήκε ξανά στην περιοχή. Μηχανικοί και στρατιώτες πήραν θέση γύρω από τη λεύκα, ενώ ελικόπτερα πετούσαν από πάνω τους.

Πίσω από αυτή τη μικρή ομάδα όμως υπήρχε μια πολύ μεγαλύτερη επίδειξη δύναμης. Μαχητικά αεροσκάφη βρίσκονταν σε ετοιμότητα, ενώ βομβαρδιστικά B-52 είχαν αναπτυχθεί στην περιοχή. Παράλληλα, αμερικανικές δυνάμεις στη Νότια Κορέα είχαν τεθεί σε υψηλή επιφυλακή. Ολόκληρη αυτή η πολεμική μηχανή είχε συγκεντρωθεί για να προστατεύσει μερικούς στρατιώτες που θα έκοβαν ένα δέντρο.

Οι στρατιώτες, λοιπόν, έβαλαν μπροστά τα αλυσοπρίονα και μέσα σε λίγα λεπτά η λεύκα είχε πέσει. Οι Βορειοκορεάτες παρακολουθούσαν από τα φυλάκια τους, αλλά αυτή τη φορά δεν επιχείρησαν να επέμβουν. Η επιχείρηση είχε ολοκληρωθεί χωρίς νέα σύγκρουση.

Το περιστατικό όμως είχε ήδη δείξει πόσο επικίνδυνη ήταν η κατάσταση στην κορεατική χερσόνησο. Ένα δέντρο είχε οδηγήσει στον θάνατο δύο Αμερικανών αξιωματικών και είχε προκαλέσει μια από τις πιο θεαματικές στρατιωτικές επιδείξεις της περιόδου του Ψυχρού Πολέμου.

Και υπάρχει και μια τελευταία ειρωνεία: η λεύκα δεν κόπηκε επειδή οι Αμερικανοί ήθελαν απλώς να «πάρουν εκδίκηση» για τους δύο νεκρούς. Η επιχείρηση σχεδιάστηκε ως ένα μήνυμα προς την Πιονγκγιάνγκ ότι οι ΗΠΑ μπορούσαν να απαντήσουν αποφασιστικά χωρίς να χρειαστεί να ξεκινήσουν πόλεμο.

www.gazzetta.gr