Χρήστος Φερεντίνος, ο νέος Ηρακλής Πουαρό

«Φοβόμουν μη χάσω τα λόγια μου και χαλάσω την ψευδαίσθηση. Μέχρι και εφιάλτες έβλεπα. Οτι έκανα σαρδάμ και πάθαινα “σεντόνι”. Τελικά όμως δεν συνέβη. Ερχονται φίλοι ηθοποιοί μετά την παράσταση και μου λένε “τελικά δεν είσαι κακός”. Ποιος ξέρει πόσο χάλια με περίμεναν. Ξέρεις πώς αισθάνομαι ως Πουαρό; Σαν παιδάκι σε λούνα παρκ. Το διασκεδάζω με την ψυχή μου».

Με τον Χρήστο Φερεντίνο είναι σχεδόν αδύνατο να περάσεις βαρετά. Εν προκειμένω, συναντηθήκαμε στα άδυτα του Ελληνικού Μουσείου Αυτοκινήτων και εκεί, ανάμεσα σε Aston Martin, Bugatti και Porsche εποχής, μου έκανε μαθήματα ποπ ιστορίας τύπου «αυτό το μοντέλο έπαιξε στο “Great Gatsby”, αυτό στον “Λόρενς της Αραβίας”». Ο λόγος της συνάντησής μας είναι για να κουβεντιάσουμε τον ρόλο του ως Ηρακλή Πουαρό στην παράσταση «Καλώς ήρθατε Ντετέκτιβ Πουαρό». Λογική η πρώτη ερώτηση: Είστε ηθοποιός; «Δεν είμαι, αλλά αυτή δεν είναι μια συνηθισμένη παράσταση. Η Φρόσω Λύτρα μού έκανε αρχικά την πρόταση για πλάκα, πριν από το Πάσχα του 2013. Προσωπικά έχω περάσει ατελείωτες ώρες στο θέατρο, σε παραστάσεις είτε φίλων είτε της γυναίκας μου. Η αλήθεια είναι πως κάνω περίπου τον παρουσιαστή. Είμαι ο άνθρωπος που συνδέει το κοινό με τους ηθοποιούς, μια γέφυρα ουσιαστικά. Το εύρημα της παράστασης είναι ότι μεταμορφώνομαι σε Πουαρό επί σκηνής μπροστά στους θεατές. Μάλλον ήθελα κάτι διαφορετικό, καθώς έπειτα από τόσα χρόνια στην τηλεόραση ένιωσα μια κόπωση. Εψαχνα μια καινούρια πόρτα έκφρασης», μου λέει και του ανταπαντώ ότι οι παλιές αγάπες δεν ξεχνιούνται εύκολα, καθώς το 2014 επιστρέφει στον γνώριμο ρόλο του παρουσιαστή. «Ναι, πρώτη φορά στον ALPHA. Τελικά έχω περάσει σχεδόν από όλα τα κανάλια της ιδιωτικής τηλεόρασης. Εκανα μια απόπειρα και στην κρατική κι ενώ περίμενα να ξεκινήσει η εκπομπή, ένα εναλλακτικό πολιτιστικό μεσημεριανό πρόγραμμα, έπεσε μαύρο, έκλεισε η ΕΡΤ. Τι έκανα; Είπα “κρίμα”», λέει ξεσπώντας σε γέλια.



Αρχίζει να μου απαριθμεί τους λόγους που του αρέσει να κάνει τηλεόραση: «Από μικρός τα ενδιαφέροντά μου είναι τα εξής: κινηματογράφος, θέατρο, φαγητό και κόμικς. Με αυτά ασχολούμαι φανατικά και τέτοια θέματα ήθελα να περιλαμβάνονται στις εκπομπές μου. Εκανα τηλεόραση γιατί ήθελα να απευθύνομαι σε όλους με μια φρέσκια ματιά και χωρίς στερεότυπα και εμμονές. Ηθελα να με κατανοήσει ο παππούς και η γιαγιά σε ακριτικά νησιά, λόγου χάρη, όταν έκανα εκπομπές δρόμου. Ωστόσο, σήμερα, αν δεν ακουμπήσεις την πίτα του ηλικιακού κοινού μεταξύ 15-44 χρόνων, δεν υπάρχεις. Πλέον έχει μειωθεί απελπιστικά η διαφημιστική πίτα και έχει αλλάξει και ο τρόπος που δουλεύουμε. Λειτουργούσα ανέκαθεν καλύτερα απόγευμα και βράδυ. Ισως δεν μου ήταν τόσο κατανοητό το πρωινό τηλεοπτικά. Θέλω να αιφνιδιάζω το κοινό».

Μιλάμε για τη ζωή του, για το πώς μεγάλωσε στα Εξάρχεια, στη Σπ. Τρικούπη, και για το ότι λατρεύει να βγαίνει ακόμη και σήμερα στο κέντρο, αν και μένει στον Αγιο Στέφανο. Δεν φοβάται μήπως τα παιδιά του βγουν φλώροι; «Στο Γυμνάσιο θα φροντίσω να δημιουργήσω συνθήκες για να κάνουν κοπάνες». Εχει δυο γιους, που πηγαίνουν στην Ε’ Δημοτικού, περνάει μαζί τους πολύ χρόνο, θέλει να τα μεγαλώσει χωρίς «πρέπει» και νευρώσεις αλλά δεν γίνεται φίλος τους. Τον εκπλήσσει που παιδιά στην ηλικία των γιων του χειρίζονται το Ιντερνετ όπως εκείνος παλιότερα τα videogames. Προσπαθεί, κυρίως, να τα προστατέψει από την αρνητική πλευρά της δημοσιότητας και την όποια λασπολογία κακόβουλων ανθρώπων. «Ποτέ δεν ήμουν της νοοτροπίας “ρίξε λάδι στη φωτιά”, δεν ακούω τις ασύλληπτες αθλιότητες, έχω τις άμυνές μου», λέει.

Τα παιδιά του τον πείραζαν όταν δεν μπορούσε να αποστηθίσει τα λόγια της παράστασης. «Είχαν έρθει μερικές φορές στις πρόβες και φώναζαν όταν έχανα τα λόγια μου. Κάναμε συμφωνία εγώ να τους βοηθήσω με τη Φυσική και αυτοί να μου κρατούν τα λόγια. Και η Σοφία με βοήθησε. Μου προκάλεσε ένα σχετικό άγχος το πώς μπορώ να σταθώ εγώ δίπλα σε τέτοιους ηθοποιούς... Εχεις δει ποτέ την Εβελίνα Παπούλια να παίζει; Γυαλίζει το μάτι της. Φοβόμουν μη χάσω τα λόγια μου και χαλάσω την ψευδαίσθηση. Μέχρι και εφιάλτες έβλεπα. Οτι έκανα σαρδάμ και πάθαινα “σεντόνι”. Τελικά, όμως, δεν συνέβη. Ερχονται φίλοι ηθοποιοί μετά την παράσταση και μου λένε “τελικά δεν είσαι κακός”. Ποιος ξέρει πόσο χάλια με περίμεναν. Ξέρεις πώς αισθάνομαι ως Πουαρό; Σαν παιδάκι σε λούνα παρκ. Το διασκεδάζω με την ψυχή μου», εξομολογείται και τα μάτια του γυαλίζουν από ενθουσιασμό.

Σχεδόν με παίρνει από το χέρι για να μου δείξει μια Cadillac που λειτουργεί ως καμαρίνι του. Μου λέει πως είναι μαγικό να συμμετέχεις σε μια παράσταση, μου εξιστορεί πόσο χάρηκε όταν ήρθε ο Κακλέας στις πρόβες και έκανε παρατηρήσεις, πόσο ενθουσιασμένος ήταν όταν έγραφαν αυτό το αστυνομικό παραμύθι επιστημονικής φαντασίας με τη Φρόσω Λύτρα και τον Θοδωρή Πετρόπουλο. Με τον Χρήστο Φερεντίνο μπορείς να μιλήσεις για ώρες για τους Πουαρό (τον Πίτερ Ουστίνοφ, τον Ντέιβιντ Σάτσετ και τον Αλμπερτ Φίνεϊ) ή για τον νέας κοπής Σέρλοκ Χολμς του BBC. Λογικό και αναμενόμενο. Εκείνο που δεν φανταζόσουν είναι ότι έκανε stand up σε άπειρες εκδηλώσεις και ξέρει ποιος είναι ο Εντι Ιζαρντ (Βρετανός κωμικός). Η πραγματικότητα όταν γνωρίζεις τον Χρήστο Φερεντίνο είναι η εξής: είτε δεν αντιλαμβάνεται ότι είναι διάσημος, είτε ποτέ δεν θεώρησε ότι είναι αναγνωρίσιμος, ότι ανήκει στην κάστα των επωνύμων. «Μια χρυσή ισορροπία πρέπει να βρεις παντού στη ζωή σου. Η δημοσιότητα κουβαλά πολλά ωραία πράγματα, θετικά, όπως το ότι ακούς συνεχώς ωραία λόγια, σε επιβραβεύουν άγνωστοι στον δρόμο, βρίσκεις ανοιχτές πόρτες. Ωστόσο υπάρχουν και αρνητικά, με συνέπειες στη ζωή σου».

Προτού τον αποχαιρετήσω μου δείχνει πώς μιμείται το περπάτημα του Βέλγου ντετέκτιβ και η αλήθεια είναι ότι ξεσπάω σε γέλια με το θέαμα. Μου λέει ότι έπαιζε συχνά «Πέφτει η νύχτα στο Παλέρμο» και πως η ανάκριση των ηθοποιών στο δεύτερο μέρος της παράστασης είναι η αγαπημένη του σκηνή. Δεν μου αποκάλυψε δυστυχώς ποιος έκανε το έγκλημα.