Σμπώκος: Είμαι ικανοποιημένος από την απόφαση του Εφετείου - Δεν είμαι το «πρωτοπαλίκαρο» του Άκη

Λίγα 24ωρα μετά την απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων που τον καταδίκασε σε κάθειρξη 8 ετών για την υπόθεση των «χρυσών μιζών» από τα εξοπλιστικά, ο άλλοτε στενός συνεργάτης του Άκη Τσοχατζόπουλου, Γιάννης Σμπώκος, σε γραπτή δήλωσή του αναφέρει ότι είναι ικανοποιημένος από την απόφαση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, (και) γιατί - όπως επισημαίνει - είναι ο μόνος εκ των κατηγορουμένων στον οποίου το δικαστήριο επεφύλαξε μείωση της αρχικής ποινής του σχεδόν κατά το ήμισυ - πρωτόδικα είχε καταδικαστεί σε κάθειρξη 16 ετών.

Όπως δε αναφέρει στην ανακοίνωσή του, το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με τις ποινές που επεβλήθησαν στους συγκατηγορούμενους του, καταδεικνύει ότι το δικαστήριο δέχτηκε ότι ουδέποτε άνηκε «στον κύκλο των πρωταγωνιστών της ιστορίας αυτής» και ότι ουδέποτε υπήρξε «το «ταμείο» ή το «πρωτοπαλίκαρο» του Τσοχατζόπουλου»....

Αναλυτικά, η δήλωση του Ι. Σμπώκου έχει ως εξής:
 
« Αρχικώς υποδέχτηκα την ετυμηγορία του δικαστηρίου με αισθήματα απογοήτευσης και λύπης. Γιατί σ αυτή την έμπειρη έδρα είχα στηρίξει τις ελπίδες μου για μια πραγματική δικαίωση που θα μπορούσε  να  είναι μόνο η αθώωσή μου. Όσο περνάνε όμως οι ώρες, συνειδητοποιώ ότι, σε μια δεύτερη ανάγνωση της απόφασης, υπάρχει και ένα αίσθημα μιας – μικρής έστω- ικανοποίησης.
 
Γιατί  παρά την απογοήτευσή μου για το ότι κρίθηκα ένοχος με μοναδικό αποδεικτικό στοιχείο κάποιες ακατάληπτες χειρόγραφες σημειώσεις του Τσοχατζόπουλου και χωρίς να υπάρχει άλλη απόδειξη για την εμπλοκή μου  στην υπόθεση αυτή, δεν μπορώ να παραβλέψω το ότι είμαι ο μόνος εκ των κατηγορουμένων στον οποίο το δικαστήριο επεφύλαξε μείωση της  αρχικής ποινής του στο ήμισυ και μείωση των οικονομικών απαιτήσεων του Δημοσίου ως ηθική βλάβη στο ένα δέκατο.
 
Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με τις ποινές που επεβλήθησαν στους συγκατηγορούμενους μου καταδεικνύει ότι το δικαστήριο δέχτηκε ότι ουδέποτε ανήκα στον κύκλο των πρωταγωνιστών της ιστορίας αυτής και,  ειδικότερα,  ότι ουδέποτε υπήρξα το «ταμείο» ή το «πρωτοπαλίκαρο» του Τσοχατζόπουλου, όπως δολίως και για τους δικούς τους λόγους κάποιοι ήθελαν επί σειρά ετών να με βλέπουν. Αυτό ειλικρινά με ανακουφίζει και ταυτόχρονα μου δίνει ελπίδα για να συνεχίζω να στέκομαι όρθιος και πλέον να αισιοδοξώ για την προσωπική μου δικαίωση.

 
Περισσότερο όμως απ΄ όλα με ανακούφισε η αναγνώριση από το δικαστήριο του ελαφρυντικού του πρότερου έντιμου βίου μου, κάτι που είχα στερηθεί για ανεξήγητους λόγους στον πρώτο βαθμό. Αισθάνομαι, λοιπόν, ικανοποιημένος γιατί η απόφαση του δικαστηρίου αυτού αναγνώρισε εμπράκτως την διαδρομή μου στη ζωή, την προσφορά μου στην κοινωνία ως επιστήμονα και ως πολιτικό, πάνω απ΄ όλα όμως ως άνθρωπο, ακόμα και μέσα από τη φυλακή. Στο προσωπικό μου ναυάγιο των 5 χρόνων  η απόφαση του εφετείου είναι το πρώτο σωσίβιο που βρήκα μπροστά μου. Με δύναμη και καρτερικότητα θα συνεχίσω να παλεύω με τα «κύματα» για να βγω στη στεριά.
 
Θα συνεχίσω να δίνω όρθιος τις μάχες μου για να αποδείξω στη δικαιοσύνη και στην κοινωνία, ότι το πρόσωπο του Γιάννη Σμπώκου είναι πολύ διαφορετικό από αυτό που απεικονίζεται εντέχνως τα τελευταία χρόνια στο επικοινωνιακό κάδρο της υπόθεσης Τσοχατζόπουλου».