Ο Σταμάτης Γονίδης ψυχαναλύεται

«Πέρασα κατάθλιψη. Συνέβη γιατί ζούσα, ξυπνούσα και κοιμόμουν σε λάθος ώρες και δεν σεβόμουν τον εαυτό μου όσο έπρεπε. Καθόμουν σε έναν καναπέ με κατάθλιψη. Δεν αθλούμουν. Εξαιτίας αυτού δεν είναι καθαρός ο νους μου για να φιλοσοφήσω»

- Επιστρέφεις στο «Frangelico» έπειτα από δέκα χρόνια, αλλά και ευρύτερα στη νυχτερινή Αθήνα έπειτα από δύο χρόνια...

Δεν το κάνω πρώτη φορά. Επιλέγω να απουσιάζω γιατί ξεκουράζομαι και ανανεώνομαι. Οπου εμφανίζομαι το κάνω με κέφι και με πρόθεση να διασκεδάσω. Δεν το βλέπω σαν δουλειά. Επειδή δεν μου αρέσει να μου επιβάλλει κανείς τι θα κάνω, «ντοπάρω» τον εαυτό μου ότι πάω να διασκεδάσω.

- Πάντα έκανες μόνο ό,τι επιθυμούσες;

Ποτέ δεν μου επέβαλε κανείς τι θα κάνω. Ακολουθούσα πάντα τα «θέλω» μου και ποτέ τα «πρέπει».
- Η μεγαλύτερη δυσκολία που βίωσες στην πορεία σου;

Ηταν πάρα πολλές οι δυσκολίες και οι δοκιμασίες. Οταν πρωτοξεκίνησα υπήρχαν μέρες που δεν πληρωνόμουν. Τραγουδούσα με το ίδιο ζευγάρι παπούτσια που πήγαινα στο μαγαζί. Είχα μία αλλαξιά. Ηταν δύσκολες εποχές. Δεν μπορείς να κάνεις όνειρα και να είσαι χλιδάτος. Δεν υπάρχει λαϊκός τραγουδιστής που να έχει βγει από πλούσια οικογένεια.

- Εμαθες από τα λάθη σου;

Eκανα πολλά λάθη. Ενθουσιαζόμουν και εμπιστευόμουν εύκολα. Ελεγα δύσκολα «όχι». Το πλήρωσα! Εξελίχθηκα όμως μέσα από αυτό. Το πληρώθηκα κιόλας.

- Μέχρι πότε δυσκολευόσουν να λες «όχι» στη ζωή σου;

Μέχρι πριν από δέκα χρόνια που άρχισα να καταλαβαίνω ότι επιβάλλεται να το λες.

- Το έκανες από ντροπή;

Οχι. Δεν ντρεπόμουν. Ηταν από παιδική αφέλεια και αγνότητα. Νόμιζα ότι μπροστά σ’ αυτό που θέλω να ζήσω το «ναι» δεν είναι τίποτα. Οτιδήποτε μπορούσα να το παλέψω, να το νικήσω, να το κερδίσω και να το πληρώσω. Το γνωμικό λέει «το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού». Εγώ έπρεπε να το κάνω πολλές φορές το λάθος για να το μάθω.

- Πέρασες κατάθλιψη σ’ εκείνη την πορεία;

Πέρασα κατάθλιψη. Συνέβη γιατί ζούσα, ξυπνούσα και κοιμόμουν σε λάθος ώρες και δεν σεβόμουν τον εαυτό μου όσο έπρεπε. Καθόμουν σε έναν καναπέ με κατάθλιψη. Δεν αθλούμουν. Εξαιτίας αυτού δεν είναι καθαρός ο νους μου για να φιλοσοφήσω.

- Πόσα χρόνια το βίωσες;

Αρκετά. Ξέρεις, όταν έχεις τα πάντα και δεν είσαι ευτυχισμένος, είσαι αχάριστος ακόμα και αν δεν το αντιλαμβάνεσαι. Οταν οι επιλογές σου δεν είναι σωστές, παθαίνεις κατάθλιψη.

- Ποιες ήταν οι δικές σου λάθος επιλογές;

Εκανα λάθος επιλογές σε φίλους, σε γυναίκες. Μου άρεσε ό,τι γυάλιζε.

- Πόνεσες από σχέσεις;

Ναι. Αυτά είναι τα στάδια που περνά ένας άνδρας. Αυτό, για παράδειγμα, είναι ένα χαρακτηριστικό που θαυμάζω στους gay. Ποτέ ένας gay δεν θα έκανε τα λάθη που έπραξα εγώ. Είναι εύστροφοι, πανέξυπνοι και έχουν το χάρισμα να μην αφήνουν καμία και κανέναν να τους «γαμ...» τον εγκέφαλο.

- «Φταίμε και οι δύο» λες σε ένα τραγούδι σου.

Πόσες φορές το έχεις πει σε σχέσεις σου; Σε έναν χωρισμό δεν φταίει μόνο ο ένας αλλά και οι δύο. Υπήρξαν στιγμές που η ουσιαστική ευθύνη μου ήταν ότι επέλεξα τον εκάστοτε άνθρωπο.

«Πόνεσα από σχέσεις. Αυτά είναι τα στάδια που περνά ένας άνδρας. Αυτό, για παράδειγμα, είναι ένα χαρακτηριστικό που θαυμάζω στους gay. Ποτέ ένας gay δεν θα έκανε τα λάθη που
έπραξα εγώ. Είναι εύστροφοι, πανέξυπνοι και έχουν το χάρισμα να μην αφήνουν καμία
και κανέναν να τους “γαμ...” τον εγκέφαλο»

 

- Σήκωνες αυτό το βάρος μετά;

Για να κάνω το λάθος, βέβαια. Ο καθένας σηκώνει τον σταυρό που μπορεί. Οταν ερωτευόμουν, τα έδινα όλα. Επρεπε να γίνει όμως για να γράψω αυτά τα τραγούδια.

- Σε ποιον χρωστάς στη ζωή;

Ο,τι έχω κάνει, καλό ή κακό, το χρωστώ στον εαυτό μου.

- Υπάρχει άνθρωπος που είναι ακόμα πληγή στη ζωή σου;

Ολοι πληγωνόμαστε από ερωτικές ιστορίες, τους φίλους μας. Αυτό σε κάνει πιο δυνατό.

- Πώς θεραπεύεις την πληγή;

Τραγουδώ. «Δεν μπορεί να τραγουδάς και να σκέφτεσαι άσχημα», λέει κάποιος άγιος άνθρωπος.

- Ποιοι άνθρωποι σε επηρέασαν βαθιά;

Με επηρεάζουν πια πολύ οι πνευματικοί άνθρωποι. Αυτοί μόνο γνωρίζουν πως ό,τι έχει αξία δεν πληρώνεται.

- Εχεις πνευματικό;

Ναι. Σήμερα, αν μιλήσεις γι’ αυτά, θα θεωρηθείς γραφικός από τους περισσότερους ανθρώπους. Ομως η εποχή αλλάζει. Βγαίνει αλήθεια στην επιφάνεια. Ανήκω στο 10% που κρατά την ισορροπία του πλανήτη. Στη δική μου περιοχή της λίμνης δεν πετάω πέτρες. Υπάρχει μπουνάτσα και όχι θόρυβος.

- Πολλοί έχουν κάνει ρέικι, αύρα σώματος.

Τα έχεις δοκιμάσει αντίστοιχα; Ναι. Είμαι φως. Αν θες το γράφεις και δεν με νοιάζει αν θεωρηθώ γραφικός. Είμαι κομμάτι του Θεού, όπως όλοι, και η πηγή της ζωής μου είναι από εκεί. Πιστεύω στον Θεό. Είμαι φως γιατί δίνω χαρά στον κόσμο. Για κάθε δοκιμασία που περνώ, χρωστώ ευγνωμοσύνη και αγάπη.

- Υπήρξε περίοδος που ήσουν εκδικητικός;

Ημουν στο σκοτάδι για πολύ καιρό. Μέχρι να μάθω.
- Εκανες ψυχανάλυση; Τα πάντα έχω κάνει. Ο μόνος δρόμος που μπορεί να σε βοηθήσει είναι η αυτογνωσία. Η μεγαλύτερη δοκιμασία είναι να σκοτώσεις το «εγώ». Βέβαια στη δουλειά μου είναι πολύ δύσκολο να το πράξεις. Οταν είσαι επώνυμος, σου χαϊδεύουν τ’ αυτιά. Πρέπει να μπορείς να διακρίνεις καθαρά ό,τι συμβαίνει. Αν δεν το κάνεις, στο τέλος της ζωής σου που θα δεις την αλήθεια θα πεις «τι μαλάκας ήμουν!».

- Πότε μπήκες στον δρόμο της αυτογνωσίας;

Κάθε μέρα ψάχνω να βρω ό,τι είναι αληθινό.

- Ερχομαι στην Κατερίνα. Είστε δέκα χρόνια μαζί - τα τελευταία επτά παντρεμένοι. Είναι φανερή η λατρεία που έχει ο ένας για τον άλλο. Ζω φυσιολογικά μια σχέση. Δεν τη λέω δεσμό γιατί δεν με δεσμεύει, ούτε τη δεσμεύω. Εχουμε μια ωραία συμβίωση. Εχω ισορροπία. Ο ωραιότερος χώρος που υπάρχει στον κόσμο για μένα είναι το σπίτι μου. Πάντα ήταν. Οποια γυναίκα δεν μπόρεσε να το ανεχτεί αυτό, δεν έμενε στη ζωή μου. Από τη στιγμή που έχω αυτό, γιατί να αλλάξω την Κατερίνα; Οταν μια γυναίκα σε ξέρει και είναι έξυπνη, περνά και αυτή και εσύ καλά.

«Οταν πρωτοξεκίνησα υπήρχαν ημέρες που δεν πληρωνόμουν. Τραγουδούσα με το ίδιο ζευγάρι παπούτσια που πήγαινα στο μαγαζί. Είχα μια αλλαξιά. Ηταν δύσκολες εποχές. Δεν μπορείς να κάνεις όνειρα και να είσαι χλιδάτος. Δεν υπάρχει λαϊκός τραγουδιστής που να έχει βγει από πλούσια οικογένεια»

- Εχεις δύο κόρες, η μία εκ των οποίων τραγουδά. Τη συμβουλεύεις; 

Δεν συμβουλεύω κανέναν. Με το παιδί μου μοιράζομαι απόψεις. Πρέπει να αφήνεις τον κάθε άνθρωπο ελεύθερο να σηκώσει τις επιλογές του. Δεν μπορεί να αποφασίσεις τι θα φάει, με ποιους θα κάνει παρέα. Ο Θεός -επειδή είναι καλός πατέρας- δεν έρχεται να σε πιάσει από το αυτί κάθε φορά που κάνεις λάθος. Τέτοιος πατέρας θέλω να είμαι και εγώ.

- Τι λείπει από τη ζωή σου;

Ηρεμία, γιατί σκέφτομαι πολύ. Κάθε φορά που ετοιμάζω τραγούδια δεν κοιμάμαι καλά. Είναι μια περίοδος γεμάτη λέξεις και μουσική. Οταν τις βάζεις σε σειρά, αυτό  δημιουργεί σκέψεις και εκεί χάνεις την ηρεμία σου. Το παλεύω. Προσπαθώ τουλάχιστον.

- Πέρυσι είχες εναντιωθεί στη στάση του Νότη Σφακιανάκη λόγω των πολιτικών του απόψεων. Ετυχε να μιλήσεις μαζί του έκτοτε; Μία από τις κουβέντες του πατέρα μου που έβαλα πλέον στη ζωή μου είναι το «Οποιος δεν μίλησε δεν έχασε». Δεν θέλω ποτέ να μιλήσω και να στεναχωρήσω κανέναν όσο δίκαιο κι αν είναι αυτό που θα πω. Οσο σωστή κι αν είναι η άποψή μου, την κρατώ για μένα. Ο,τι σπέρνεις θερίζεις. Συνήθως αναφέρεσαι στο τι είπε οποιοσδήποτε προσπαθώντας να αποδείξεις ότι είσαι πιο σωστός. Καθέναν τον κρίνουν η ιστορία και η ζωή.
 
- Aλλαγή πλεύσης, λοιπόν... Δείχνει ότι μεγάλωσα και ωριμάζω.

- Πέρασες από διάφορες εξαρτήσεις που άφησες πίσω.

Τελευταία μου εξάρτηση είναι το τσιγάρο. Θα προσπαθήσω όμως να το κόψω. Εχει γίνει ένα με τον εαυτό μου. Αν δεν το κρατώ, δεν είμαι εγώ. Είναι η παρέα μου, αλλά πολλές φορές είναι πολύ κουραστική.

- Φοβάσαι τον θάνατο;

Οχι. Τη βία του θανάτου φοβάμαι, τον τρόπο που πεθαίνει ένας άνθρωπος. Πώς να φοβάμαι κάτι που είναι επόμενο, που θα γίνει;

- Τον άγγιξες ποτέ;

Ναι. Υπήρξαν στιγμές που ήμουν μεταξύ ζωής και θανάτου. Οταν ήμουν στο καράβι, πέσαμε σε κυκλώνα. Είχαν βουλιάξει δύο καράβια στα 150 μέτρα από εμάς. Ημασταν στο κέντρο με ένα σαπιοκάραβο, εγγλέζικο σκαρί με πετσίνια. Μας έσωσε ότι ήταν στη μέση το κομποδέσιο. Οσα το είχαν στην άκρη κόπηκαν.

- Φοβήθηκες τότε; 

Δεν φοβήθηκα γιατί ήμουν σε νεαρή ηλικία. Φοβάσαι όταν μεγαλώνεις. Οφείλεις να το πολεμήσεις. Φοβάσαι επίσης όταν γίνεσαι επώνυμος. Θυμάμαι πως, όταν ξεκίνησα να τραγουδώ, στο καμαρίνι μου είχα ένα εικόνισμα. Οταν άρχισα να γίνομαι γνωστός, το καμαρίνι μου ήταν σαν εκκλησία, λες και έκανα λειτουργία. Ηταν θρησκοληψία. Ο Θεός είναι αγάπη. Οταν εντοπίσεις ότι είσαι κομμάτι του, δεν φοβάσαι.

- Τι θέλεις να σου φέρει ο χρόνος; 20 εκατ. ευρώ.

- Μη μου πεις ότι δεν έχεις χρήματα! Είμαι ο πιο φτωχός τραγουδιστής. Ξέρεις γιατί τα θέλω;

- Φαντάζομαι και για να βοηθήσεις ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Ωραία θα ακουγόταν στα αυτιά αν έλεγα κάτι τέτοιο. Τα θέλω για να τα ξεσκίσω.

- Είσαι πάντως από τους καλλιτέχνες που έχουν πάρει πολύ υψηλά μεροκάματα. Τι σημασία έχει. Πού είναι; Βλέπεις πουθενά τα χρήματα; Με βλέπεις εμένα χλιδάτο; Θέλεις να σου πω τι τα έχω κάνει;

- Ναι... Τα έφαγα. Πέρασα καλά και θα ήθελα άλλα 20 εκατομμύρια επίσης να τα ξοδέψω.







«Πόνεσα από σχέσεις. Αυτά είναι τα στάδια που περνά ένας άνδρας. Αυτό, για παράδειγμα, είναι
ένα χαρακτηριστικό που θαυμάζω στους gay.
Ποτέ ένας gay δεν θα έκανε τα λάθη που
έπραξα εγώ. Είναι εύστροφοι, πανέξυπνοι
και έχουν το χάρισμα να μην αφήνουν καμία
και κανέναν να τους “γαμ...” τον εγκέφαλο»