Να πάρω ντόπια και ακριβή φέτα ή το φθηνότερο «λευκό» τυρί; Ένας καθηγητής λύνει το δίλημμα

*Γράφει ο κ. Γεώργιος Ζακυνθινός, καθηγητής Τεχνολογίας, Ασφάλειας και Ανάπτυξης Λειτουργικών Τροφίμων και Υγειοπροστατευτικών Προϊόντων στη Δημόσια Υγεία, Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής

Κάθε φορά που ένας καταναλωτής, σε ένα οποιοδήποτε σουπερμάρκετ της Αθήνας ή του Βερολίνου, στέκεται μπροστά στο ράφι, βρίσκεται αντιμέτωπος με μια σιωπηλή, αλλά βαθιά ηθική απόφαση. Να επιλέξει την ντόπια, πιστοποιημένη φέτα, ίσως λίγο ακριβότερη, ή το φθηνότερο «λευκό τυρί» σε άλμη; Να προτιμήσει το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο του τόπου του ή ένα ανώνυμο, εισαγόμενο φυτικό έλαιο; Αυτή η καθημερινή επιλογή δεν είναι απλώς μια οικονομική πράξη. Είναι η κορυφή του παγόβουνου μιας τεράστιας σύγκρουσης ανάμεσα στην ηθική και δεοντολογική βάση της τροφής μας και στις ψυχρές, γεωπολιτικές επιδιώξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

1. Η ηθική υπόσχεση της Ευρώπης: Από το αγρόκτημα στο πιρούνι
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει οικοδομήσει ένα ολόκληρο αφήγημα γύρω από την ποιότητα και την ασφάλεια της τροφής της. Η στρατηγική «Από το Αγρόκτημα στο Πιρούνι» (Farm to Fork) δεν είναι απλώς ένα κείμενο πολιτικής. Είναι η δεοντολογική υπόσχεση της Ευρώπης προς τους 450 εκατομμύρια πολίτες της: η υπόσχεση για τρόφιμα ασφαλή, θρεπτικά, υψηλής ποιότητας, παραγόμενα με σεβασμό στο περιβάλλον, στα ζώα και στους ίδιους τους αγρότες.

Διαβάστε περισσότερα στο ygeiamou.gr