LIVE

Κορωνοϊός

Έφηβοι: Θέλουν διακοπές με την παρέα τους – Να τους αφήσουμε;

210602155807_friends-beach

Ποια βαθύτερη ανάγκη κρύβεται πίσω από την ανακοίνωση του εφήβου ότι φέτος θέλει να πάει διακοπές με τους φίλους του ή από το πιο αθώο «θα γυρίσω αργά το βράδυ»; Η Δρ. Λίζα Βάρβογλη, Ph.D. ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια μας βοηθά να κατανοήσουμε τις ανάγκες του εφήβου έτσι ώστε να αντιδράσουμε σωστά και όχι βεβιασμένα

Η μεγαλύτερη πρόκληση στην εφηβεία είναι η διαμόρφωση της ατομικής ταυτότητας και το πέρασμα από την παιδική στην ενήλικη ζωή. Οι έφηβοι θέλουν να αυτονομηθούν από τους γονείς τους, να ενδυναμώσουν τις φιλίες τους, να ανεξαρτητοποιηθούν και να νιώσουν ότι στέκονται γερά στα πόδια τους – πράγματα που θα χρειαστούν σύντομα, τα επόμενα χρόνια που θα ενηλικιωθούν. Αν δούμε μέσα από αυτό το πρίσμα το όλο θέμα της βραδινής εξόδου και των διακοπών με την παρέα, καταλαβαίνουμε ότι πίσω από το «άσε με να γυρίσω πιο αργά» και «θέλω να πάω διακοπές με τους φίλους μου» υπάρχει αυτή η βαθύτερη ανάγκη. Η αυτονόμηση του παιδιού δεν είναι αυτόματη, σαν διακόπτης που ανοίγει και κλείνει. Αντίθετα, είναι σταδιακή, σαν το κλασικό κουμπί του ραδιοφώνου που το γυρίζαμε αργά-αργά για να πιάσουμε σταθμό. Η αυτονόμηση ξεκινάει σταδιακά, για να εξελιχθεί στην ικανότητα να διαχειρίζεται μόνο του τη ζωή του, όταν ενηλικιωθεί.

Από τα καλέσματα στο σπίτι, στη βόλτα

Στις αρχές του Γυμνασίου γίνεται η μετάβαση από το «βρισκόμαστε σε σπίτια» στο «βγαίνουμε έξω για βόλτα». Η βόλτα αρχικά είναι σε κοντινά μέρη, στην ευρύτερη περιοχή του παιδιού. Η παρέα συναντιέται σε ένα σπίτι ή ένα σημείο και συνεχίζουν όλοι μαζί. Η βόλτα μπορεί να περιλαμβάνει περπάτημα με έναν καφέ ή κάτι που παίρνουν τα παιδιά να φάνε στο χέρι, μπορεί όμως να είναι έξοδος για καθιστό φαγητό σε νεανικό στέκι ή κινηματογράφος (όλα αυτά βέβαια σε κανονικές συνθήκες και όχι σε καιρό πανδημίας, όπου οι επιλογές των παιδιών συρρικνώθηκαν). Για πολλούς γονείς αυτή η μετάβαση από το ένα είδος διασκέδασης του «μέσα» στο «έξω» είναι δύσκολη, ακόμα και τραυματική. Οι χειρότεροι φόβοι των γονιών βγαίνουν στην επιφάνεια: «και αν το παιδί μου μπλέξει με κακές παρέες;», «και αν πάρει ναρκωτικά;», «και αν του συμβεί κάτι κακό;». Από τη μία μεριά είναι φυσικό να έχει ο γονιός ανησυχίες, από την άλλη όμως θα πρέπει να βάλει φρένο στην υπερβολή. Κατ’ αρχάς, θα πρέπει να θυμηθείτε όλες τις συμβουλές και τις νουθεσίες που έχετε δώσει στο παιδί σας μέχρι εδώ: να ξέρετε, δεν πάνε χαμένες! Σε αυτή τη φάση θα πρέπει να υπενθυμίσετε στο παιδί τούς γενικούς κανόνες για την ασφάλειά του και να προσθέσετε μερικούς καινούριους. Ετσι, ξεκινάτε από το «δεν πίνουμε, δεν καπνίζουμε, δεν δοκιμάζουμε ναρκωτικά, δεν απομακρυνόμαστε από την παρέα μας». Ακόμα κι αν αυτά σας φαίνονται στοιχειώδη, ωστόσο είναι σημαντικό για το παιδί να ξέρει ότι νοιάζεστε και ότι του βάζετε κανόνες για την ασφάλειά του και όχι για να το περιορίσετε. Δύο είναι τα σημαντικά στοιχεία εδώ: α) να μιλήσετε με τους γονείς των άλλων παιδιών (ώστε να ξέρετε ποιοι θα βγουν και να συνεννοηθείτε για ώρα επιστροφής), και β) να βάλετε ένα χρονικό όριο επιστροφής στο σπίτι.



Διαβάστε περισσότερα στο ygeiamou.gr
Ακολουθήστε το protothema.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr

Ρoή Ειδήσεων

Ειδήσεις Δημοφιλή Σχολιασμένα

Δείτε Επίσης