Νικόλαος: Ο γητευτής του φωτός

nikolaos-ekthesi_main02

Εκθεση φωτογραφιών με την υπογραφή του στη μακρινή Μελβούρνη  και στο Hellenic Museum μέχρι τα τέλη Ιουλίου. 

Την εποχή της παντοκρατορίας της σέλφι και του ψυχαναγκασμού της αυτοαποθέωσης στα κοινωνικά δίκτυα, ο Νικόλαος, ο μικρότερος γιος του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου, κάνει αντίσταση ακολουθώντας με τη φωτογραφική μηχανή του το φως. Και φτάνει μέχρι τη μακρινή Μελβούρνη για να εκθέσει τις φωτογραφίες του στο Hellenic Museum μέχρι τα τέλη Ιουλίου.

Skylightchaser.
Και μόνο από το ψευδώνυμο που έχει επιλέξει να συστήνεται στο Instagram, ο Νικόλαος κάνει έναν σαφή, σύντομο και περιεκτικό προσδιορισμό. Δηλώνει άοκνος γητευτής του φυσικού φωτός και αυτό βγαίνει στα στιγμιότυπα τα οποία συχνά πυκνά μοιράζεται με τους 11 χιλιάδες followers του. Η φωτογραφία για εκείνον δεν είναι terra incognita. Από παιδί ακόμα θυμάται τον εαυτό του να αποτυπώνει μικρές καθημερινές στιγμές που μέσα από το φακό του διεκδικούσαν το δικό τους μερίδιο αθανασίας. Ωστόσο, από το 2013 αποφάσισε να ασχοληθεί συστηματικά και περισσότερο επαγγελματικά με το αγαπημένο χόμπι του. Να πειραματιστεί, να δοκιμάσει τεχνικές, να αποτυπώσει τον κόσμο, όπως τον βλέπει και τον παρατηρεί εκείνος, χωρίς φίλτρα και περιττά φκιασίδια, αλλά μόνο με τη διαμεσολάβηση της φωτογραφικής μηχανής του (ή ενίοτε του κινητού τηλεφώνου του) και με πρώτη ύλη – τι άλλο; - το φυσικό φως. Πέντε χρόνια μετά φαίνεται ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για να εκθέσει μέρος της δουλειάς του. Και μάλιστα όχι στην Ελλάδα όπου την τελευταία πενταετία έχει επιλέξει να κατοικεί μαζί με τη σύζυγό του Τατιάνα Μπλάτνικ αλλά στη μακρινή Αυστραλία. Από την προηγούμενη εβδομάδα και μέχρι τις 29 Ιουλίου οι επισκέπτες του Hellenic Museum στη Μελβούρνη θα έχουν τη δυνατότητα ανάμεσα στις άλλες ενδιαφέρουσες περιοδικές εκθέσεις να περιηγηθούν και στο “Phos: A Journey of light”.
nikolaos-ekthesi_05

Τέχνη από φως και θάλασσα
Όπως είναι εύλογο και αναμενόμενο, η θάλασσα και ο ουρανός της Ελλάδας κυριαρχούν στα έργα με τα οποία επέλεξε να συστηθεί ως καλλιτέχνης. Κυρίως όμως είναι το παιχνίδι του φωτός με το εμβληματικό χρώμα της Ελλάδας, το μπλε που τον απασχολεί στις φωτογραφικές συνθέσεις του. Για τον Νικόλαο αυτό το κυνήγι του φωτός είναι μια πνευματική, μια σχεδόν θρησκευτική εμπειρία. Ουσιαστικά ξεκινά την αφήγησή του από το κλισέ και το τετριμμένο, απαθανατίζει εκείνο που όλοι γνωρίζουν για την Ελλάδα ακόμα κι αν δεν την έχουν επισκεφτεί ποτέ και το παρουσιάζει δυϊλισμένο μέσα από τη δική του οπτική και αισθητική. Για τον ίδιο δεν πρόκειται απλώς για τυχαίες φωτογραφίες ή συγκυριακά κλικ. Είναι, όπως χαρακτηριστικά λέει, τα δικά του ερωτικά γράμματα προς τη χώρα που αγαπά όσο καμία στον κόσμο, την Ελλάδα. Κι ας τη στερήθηκε ως παιδί, αφού γεννήθηκε στη Ρώμη και γαλουχήθηκε και ανδρώθηκε στο Λονδίνο – μολονότι δηλώνει με κάθε τρόπο ότι μεγάλωσε ως Έλληνας, μιλώντας ελληνικά, λαμβάνοντας της ελληνικής παιδείας και ρουφώντας με λαχτάρα κάθε πληροφορία για τη χώρα που έφτανε στα αυτιά του από τις αφηγήσεις των γονιών του. Ίσως αυτή η όψιμη επαφή του με το ελληνικό τοπίο, το οποίο γνώρισε καλύτερα στα πέντε χρόνια της μόνιμης διαμονής του στη χώρα να κάνει τις εικόνες του τόσο υποβλητικές και επιβλητικές συνάμα για τον θεατή.
nikolaos-ekthesi_02

Ενδιαφέρον βέβαια δεν είναι μόνο το σκεπτικό που διαποτίζει το φωτογραφικό σύνολο της έκθεσης “Phos”, μα και οι τεχνικές λεπτομέρειές της. Για παράδειγμα ο Νικόλαος έχει επιλέξει κάποιες από τις φωτογραφίες του να τυπωθούν σε λευκό μάρμαρο Θάσου, ώστε ένα τόσο χαρακτηριστικό υλικό από την ελληνική γη να φιλοξενεί εικόνες από τη χώρα. Με τον τρόπο του δίνει μια μνημειακών διαστάσεων χροιά στο φωτογραφικό project του. Είναι σαν να αποτυπώνει το εφήμερο, το διαρκώς μεταβαλλόμενο τοπίο σε ένα υλικό διαχρονικό κι ανίκητο στο πέρασμα του χρόνου. Πάνω απ’ όλα όμως για τον Νικόλαο οι φωτογραφίες του εμπεριέχουν, όπως λέει, την ακατανίκητη νοσταλγία του για την Ελλάδα. Τη χώρα που επισκέφτηκε για πρώτη φορά στα 11 χρόνια του για την κηδεία της γιαγιάς του Φρειδερίκης κι έκτοτε κρατούσε μέσα του ως μια άσβεστη παιδική ανάμνηση που τελικά για τον ίδιο έγινε κινητήριος δύναμη, θαυμασμός και τελικά αγάπη. Γι’ αυτό και δε θα υπήρχε σημειολογικά καλύτερος τόπος για να εκθέσει τα έργα του από την Αυστραλία, μια χώρα άρρηκτα συνδεδεμένη με τις μεταναστευτικές ροές από την Ελλάδα και τη λαχτάρα των ανθρώπων που κάποτε έφυγαν και εξακολουθούν να μετοικούν στους Αντίποδες για τον νόστο προς την πατρίδα. “Πιστεύω ότι όταν οι επισκέπτες της έκθεσης θα δουν τις εικόνες μου θα μπορέσουν να καταλάβουν τι ακριβώς συνέβαινε στο μυαλό και την ψυχή μου, όταν τραβούσα τις φωτογραφίες”, δήλωσε ο Νικόλαος.
nikolaos-ekthesi_main01

Ήταν και η Τατιάνα εκεί
Στα εγκαίνια της έκθεσης που πραγματοποιήθηκαν στις 2 Ιουνίου παρούσα ήταν η σύζυγος του 48χρονου Νικόλαου, Τατιάνα Μπλάτνικ, η οποία μάλιστα μοιράστηκε και μια φωτογραφία από τον χώρο όπου εκτίθενται οι φωτογραφίες μία ημέρα πριν τα θυρανοίξια στον λογαριασμό της στο Instagram. “Όταν πρωτοείδα τα έργα του Νικόλαου, ένιωσα ότι κατάφερνε να απαθανατίσει τη στιγμή, τη μαγεία, ειδικά στις φωτογραφίες της θάλασσας όπου το φως παιχνιδίζει με το νερό”, δήλωσε ενθουσιώδης ο ιδιαίτερα δραστήριος διευθυντής του Hellenic Museum κ. Τζον Τατούλης. Αυτή δεν είναι η πρώτη έκθεση για τον Νικόλαο. Πέντε έργα του παρουσιάστηκαν στον οίκο Christie’s στο Λονδίνο το 2015, όπου έλαβε το βάπτισμα του πυρός ως εικαστικός, ενώ ένα χρόνο αργότερα φωτογραφίες του επελέγησαν από την πλατφόρμα “Art for Tomorrow” των New York Times και φιλοξενήθηκαν σε έκθεση στη Ντόχα του Κατάρ. Επόμενος σταθμός για τα έργα του θα είναι το ίδρυμα La Almazara στην Ανδαλουσία, ενώ την επιμέλεια στην εν λόγω έκθεση θα έχει το περίφημο στούντιο του σπουδαίου Philippe Starck, δίνοντας ένα ακόμα credit στη δουλειά και την αξία του Νικόλαου ως φωτογράφου. Όσο για την αισθητική και το γούστο του; Αυτά παραμένουν αδιαμφισβήτητα. Άλλωστε μία και μόνο ματιά στη γυναίκα που επέλεξε για σύντροφο της ζωής του, κάνει οποιοδήποτε σχόλιο να περιττεύει.

nikolaos-ekthesi_03

ΣΧΟΛΙΑ (13)

Χ

Δεν είναι τυχαίο ότι έχουμε αυτά τα χάλια.Μίσος για τους βασιλιάδες.Κάναμε ρημαδιό όλα τα παλάτια που θα έπρεπε να είναι αξιοθέατα και να βγάζουμε λεφτά.Δεν τους επιτρέπαμε χρόνια ολόκληρα ούτε ως επισκέπτες να έρθουν την ώρα που έμπαινε στην Ελλάδα ο κάθε γύφτος και δολοφόνος.Και διαβάζεις τα σχόλια όλο μίσος και κόμπλεξ.Εγώ ξέρω ότι πήραμε την κάτω βόλτα από τότε που διώξαμε το βασιλιά.

kyriakos

Δεν θα ήταν άσχημο να επανέλθει ο θεσμός της βασιλείας, αλλά θα πάρει πολύ χρόνο να βρούνε ανθρώπους να στελεχώσουν το "ευρύτερο παλάτι" λόγω του ότι αυτή η χώρα δεν είναι ικανή να παράξει 500 άτομα της προκοπής. Απ' την άλλη, αν αυτοί έχουν αίσθηση τιμής και σκοπού κι επιβιώσουν 20-30 χρόνια ως θεσμός στη χώρα των βλαμμενων, η σαβούρα ίσως τους δεχτεί κι ίσως επικρατήσει η λογική σε μια χώρα όπου η ξεδιάντροπη ηλιθιότητα ειναι το νούμερο ένα χαρακτηριστικό του πληθυσμού.

Παλιές νοσταλγίες γκλαμουριάς

Πρίν λίγα χρόνια σε ένα τραπέζι φαγητού ονομαστική εορτής κάποιες κυρίες ηλικίας οερί τα 55 τότε ( περί 65-70 σήμερα) αναφερόνταν στον νεαρο ωραίο παιδί με ωραία σύντροφο και που εμπνέει εμπιστοσύνη κάποιον Νικόλαο. Σε λίγο έγινε κατανοητό για ποιόν μιλούσαν. Κάτι τέτοια ψευτοσαλόνια και κυρίες και κύριοι του κέντρου της Αθήνας και βορειότερα πλέον , είχαν μείνει με τις ιδέες από τους γονείς των της ψευτογκλαμουριάς της δεκαετίας του 1950 με τους βασιλείς τα πνευματιστικά τραπεζάκια της Ελένης του Νικολάου θείας τιυ Παύλου, τις επιγαμίες οικογενειών ψευτοβιομηχάνων τους αρχιστρατήγους το Δανέζικο προξενιό τότε και μαί με τα δάνεια και τα λεφτά του σχεδίου Μάρσαλ που είχαν οι γονείς τους χρησιμοποιήσει ( οι λίγες οικογένειες γύρω απ την βουλή απρόθυμες να πληρώσουν φόρους τότε) . Απ ότι φαίνεται σε αυτό τον χώρο και τα φανταιζί κλολπα του μυήθηκαν και άλλοι προοδευτικοί χρόνια και εκδότες και νεογκλαμουριαστές μικροεπιχειρηματίες και λοιπά παιδιά που διψάνε για μια κοσμικότητα και για τις καλές Αθηνοκεντρικές με τις χρυσές λίρες εποχές της δεκαετίας του 1950.Μαζί και μυστικιστικές μαζώξεις για να φκιάχνουν το κλίμα που φιλοδοξούν πολιτειακά. Όταν κάποιος στο τραπέζι φαγητού ερώτησε, γιατί η πρώην μοναρχική οικογένεια δεν δηλώνει επίσημο επίθετο και δεν θέλει να πάρει επίθετο, τότε με απορροία οι κυρίες και οι συν αυτό απάντησαν ότι : '' ο βασιλιάς και οι πρίγκηπες δεν παίρνουν επίθετα γιατί είναι βασιλιάδες''. Στην απάντηση ότι "" ήταν δεν είναι βασιλιάς'' οι κυρίες και κύριοι ορμήσανε στον ερωτώντα λέγοντας : '' θα τον φέρουμε τον βασιλιά και τον Πρίγκηπα με το έτσι θέλουμε , για τούτο και περιμένουμε την ευκαιρία ''. Το θεαμα ήταν κωμικό μέχρι γελοιότητος των κυριών και κάποιων κυρίων που τράβαγε η ψυχή τους τις ψευτογκλαμουριές της δεκαετίας του 1950 που είχαν μάθει απ τους γονεί τους ή ώς μικρές ηλικίες είχαν βιώσει.

Μπρρρρ

Ευτυχώς που ήρθατε εσείς, σύντροφε, με Βαρουφάκη ΚΑΡΑΝΙΚΑ και Μας ξεβλαχεψατε

Αχ

Τι ωραίος ο κοκογιος. Τι ωραία να είχαμε πάλι βασιλιά. Όλα μας τα προβλήματα θα λύνονταν.

ΔΙΟΝ

Δεν τον φτανεις ουτε στο νυχακι του. Κατα τα λοιπα, πληρωνε καθε πενταετια νεους βασιλιαδες για να αισθανθεις καλυτερα.

ΠΡΟΣΚΥΝΑ ΔΟΥΛΟΠΑΡΟΙΚΕ ΑΥΛΙΚΕ

Μια φορά ραγιάς πάντα ραγιάς

ψυχίατρος

Με πόσα ονόματα γράφεις εδώ μέσα ρε διαταραγμένε;

ΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΙΑ

Βεβαίως, δεν μας έφταναν όλα τα άλλα η αποικιοκρατία των Δανών μας έλειπε

Γιώργος

Προσπαθώ να θυμηθώ για ποιό μεγάλο κατόρθωμα στη ζωή του είναι γνωστός ο Νικόλαος. Α ναί, θυμήθηκα, είναι γιός του πατέρα του....και μόνο αυτό.

ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΟΤΕΕΕΕ ΔΑΝΕ ΓΛΟΥΞΜΠΟΥΡΓΚ

Η αποικιοκρατία στην Ελλαδα τελείωσε το 74. Πίσω στη πατρίδα σου την Δανία. ΟΥΟΥΟΥΟΥΣΤ

Να πας εσύ πίσω

από κει πούρθες κοπρίτη, όχι ο Νικόλαος! Κοπρίτη!

χαχαχαχαχαχαχαχα

Ραγιά πόσα σου ακούμπησε ο Κοκός για να γαβγίζεις;;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης