LIVE

Κορωνοϊός

Η Ντεζιρέ Ακαβάν κάνει το «Breakfast Club» για τα 10s.

Miseducation_arthro

Μετά το απολαυστικό ντεμπούτο της «Appropriate Behavior», η Ντεζιρέ Ακαβάν μεταφέρει το βιβλίο της Έμιλι Ντάνφορθ «Η διαπαιδαγώγηση της Κάμερον Ποστ» με κύρια έμπνευση τις ταινίες του Τζον Χιουζ. Και πρωταγωνίστρια την – εξαιρετική επιτέλους – Κλόι Γκρέις Μορέτς.

Η ιστορία εκτυλίσσεται στα πρώιμα 90s κι ακολουθεί τη νεαρή Κάμερον για οχτώ χρόνια, από τότε που ανακαλύπτει τη σεξουαλικότητά της στα 12 της. Όταν πεθαίνουν οι γονείς της, πάει να ζήσει με τη θρησκευόμενη θεία της. Αλλά, όταν την πιάνουν στα πράσα με μία συμμαθήτριά της στο πίσω κάθισμα ενός αυτοκινήτου τη βραδιά του σχολικού χορού, την στέλνουν σε ένα κέντρο επαναπροσδιορισμού & θεραπείας για έφηβους που «πάσχουν» από ερωτική έλξη για άτομα του ίδιου φύλου. Εκεί, η Κάμερον υπόκειται σε εξωπραγματική πειθαρχία, αμφίβολες μεθόδους «απo-ομοφυλοποίησης» και τραγούδια Χριστιανικής Ροκ. Όμως, αυτό το παράδοξο μέρος της προσφέρει, ταυτόχρονα, τη δυνατότητα να συμμετέχει σε μια γκέι κοινότητα. Για πρώτη φορά, η Κάμερον έρχεται σε επαφή με άτομα που της μοιάζουν και καταφέρνει να βρει τη δική της θέση ανάμεσα σε άλλους «απόβλητους».


«Το βιβλίο μιλούσε με ειλικρίνεια για την ενηλικίωση και άπλα έτυχε να έχει γκέι πρωταγωνίστρια», λέει η Ακαβάν. «Παρότι η σεξουαλικότητα της Κάμερον οδηγεί όλη την ιστορία δεν ένιωθες ότι γινόταν με πατροναριστικό, περιφρονητικό, διδακτικό ή προσποιητό τρόπο. Ήταν αληθινό και μπορούσες να σχετιστείς μαζί του όπως κάθε καλό young adult μυθιστόρημα. Από την αρχή όμως ήξερα ότι ήθελα να εστιάσω στις τελευταίες 200 σελίδες του βιβλίου που περιγράφουν την περίοδο που περνά η Κάμερον στο κέντρο».



miseducation1



Το μυθιστόρημα έφερε στο νου της Άκαβαν τις αγαπημένες ταινίες του Τζον Χιουζ «The Breakfast Club» και «Sixteen Candles». «Και εγώ και η Σεσίλια [Φρουτζιέλε, η συν-σεναριογράφος] αγαπάμε τις ταινίες του Τζον Χιουζ. Πιστεύω ότι δεν έχουν υπάρξει τόσο καλές εφηβικές ταινίες έκτοτε. Το βιβλίο είχε κάτι ιδιαίτερο. Ήταν αστείο και είχε την αίσθηση ομάδας. Κάθε χαρακτήρας είναι εκεί για διαφορετικό λόγο και καθένας αντιδρά στην συνθήκη διαφορετικά. Ήταν σαν ένα υβρίδιο των θεματικών της ενηλικίωσης, αποκατάστασης και οικοτροφείου – ένα πολύ εύφορο περιβάλλον για τους χαρακτήρες».

Πέρα από την έρευνα που έκαναν σε αντίστοιχα θρησκευτικά κέντρα, η Ακαβάν βασίστηκε και στο προσωπικό της βίωμα από τότε που είχε βρεθεί σε κέντρο αποκατάστασης για μια διατροφική διαταραχή. «Μου αρέσουν οι ιστορίες σε κέντρα αποκατάστασης, ήθελα πάντα να κάνω μια ταινία που να ασχολείται με το πως είναι να βρίσκεσαι σε αυτά τα δωμάτια. Έχει να κάνει με το πως “γίνεσαι καλύτερα”, αλλά τι σημαίνει αυτό στ’ αλήθεια; Είναι διαφορετικό για το κάθε άτομο. Οι άνθρωποι δημιουργούν συμμαχίες ακόμα και σύμφωνα με το πόσο αφοσιωμένοι είναι ή όχι στο να γίνουν καλά. Τι σημαίνει “καλύτερα” όταν δεν μπορείς να “διώξεις με την προσευχή την γκέι πλευρά σου”; Αυτός ήταν ο πυρήνας της ιστορίας που αρχίσαμε να γράφουμε με τη Σεσίλια».


Υπεύθυνη στο κέντρο είναι η Δρ. Λύντια Μαρτς, μια ψυχολόγος που «θεράπευσε» τον αδερφό της και μετά άρχισε να εφαρμόζει τη μέθοδό της σε άλλους νέους. «Η Λύντια παίρνει στα σοβαρά τη δουλειά της και δεν δίνει ελαφρυντικά στα παιδιά. Είναι σαν διευθύντρια σχολείου, αυστηρή, απειλητική κι αποτελεσματική. Η Λύντια τα βλέπει σαν παιδιά της όλα και πιστεύει ότι τα προστατεύει. Είναι ένας γενναιόδωρος άνθρωπος με μεγάλη καρδιά... που έχει παντελώς λάθος αντιμετώπιση της σεξουαλικότητας και μαθαίνει στα παιδιά πως να μισούν τον εαυτό τους. Αυτό είναι και το δύσκολο – ο καθένας αποφασίζει για τον εαυτό του τι είναι σωστό ή λάθος. Οι καλές προθέσεις μπορούν να οδηγήσουν σε φρικτές πράξεις».



miseducation2



Όπως κάθε έφηβη, η Κάμερον είναι επιρρεπής στην αμφιβολία. «Με έναν τρόπο, η ταινία ανιχνεύει το πώς αυτό το κέντρο μπορεί να σπάσει τη θέληση μιας έξυπνης κοπέλας που είχε μια χαρά αίσθηση του ποια ήταν προτού φτάσει εκεί. Πώς μπορείς να κάνεις πλύση εγκεφάλου σε κάποιον ώστε να μισήσει τον εαυτό του; Πιστεύω ότι αυτό συμβολίζει την εμπειρία της εφηβείας γενικότερα. Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι μια χαρά πριν την εφηβεία και μετά αρχίζεις να αμφισβητείς τα πάντα για τον εαυτό σου».


Η Κάμερον οδηγείται αναπόφευκτα στη συνειδητοποίηση ότι οι αλήθειες με τις οποίες έχει διαμορφώσει ως τώρα τη ζωή της δεν ισχύουν απαραίτητα. «Η ιστορία, όπως και πολλές από τις ταινίες του Τζον Χιουζ, έχει να κάνει με εκείνη τη στιγμή που συνειδητοποιείς ότι οι ενήλικες δεν έχουν όλες τις απαντήσεις. Ή ίσως και καμία απάντηση. Όλα όσα σου λένε προέρχονται από ανθρώπους που έχουν υπάρξει απλά ζωντανοί περισσότερο από σένα και υποθέτεις ότι είναι σωστά. Αλλά από ένα σημείο και μετά πρέπει να αποφασίσεις μόνη σου τι είναι σωστό».

Η ταινία ήταν ακόμα στα γυρίσματα κατά τη διάρκεια των εκλογών του 2016. Την επόμενη μέρα το αποσβολωμένο καστ επέστρεψε στη δουλειά, γνωρίζοντας ότι η ταινία είχε αποκτήσει μια επιπλέον σχετικότητα. Η Ακαβάν τους είπε: «Προτιμώ να περάσω αυτή τη μέρα μαζί σας. Προτιμώ να περάσω αυτή τη μέρα κάνοντας μια ταινία που είναι μια απάντηση σ’ αυτό το κλίμα. Ναι, είναι φρικτό και ελεεινό, αλλά κάνουμε κάτι. Προτιμώ πάντα να κάνω κάτι».



miseducation3
Ακολουθήστε το protothema.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr

Ρoή Ειδήσεων

Ειδήσεις Δημοφιλή Σχολιασμένα

ΣΧΟΛΙΑ

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης