Κάννες 2018: Το μπροστά της Πενέλοπε Κρουζ και το πίσω της Κέιτ Μπλάνσετ έβαλαν φωτιά

Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας η καθ΄οιονδήποτε τρόπο παράνομη χρήση/ιδιοποίηση του παρόντος, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη
cannes_arthrooo

Αφήστε την επανάσταση και... πιάστε το κορίτσι το μότο του 71ου Φεστιβάλ, 50 χρόνια από τις ταραγμένες μέρες της «κινηματογραφικής γιορτής της καπιταλιστικής Γαλλίας» που στηλιτεύτηκε τότε αλλά και γέμισε από «μικροαστούς επαναστάτες» με επικεφαλής τον Ζαν-Λικ Γκοντάρ

Με λάμψη Χόλιγουντ άνοιξε την Τρίτη η αυλαία του 71ου Φεστιβάλ των Καννών με τους πρωταθλητές στη διπλωματία Γάλλους μέχρι τις 19 Μαΐου να υποδέχονται, να προβάλουν και να φιλοξενούν τους «τεθλιμμένους» επιγόνους μιας ιστορίας που ονομάστηκε «επανάσταση» αλλά τελικά λειτούργησε ως εκτόνωση.

Το φεστιβάλ άνοιξε με την ταινία Everybody Knows, το φυχολογικό θρίλερ του Ασγκάρ Φαραντί με πρωταγωνιστές την Πενέλοπε Κρουζ και τον Χαβιέ Μπαρδέμ. Η πρώτη εξάλλου ήταν η μία από τις τρεις θηλυκές περουσίες που έκλεψαν την παράσταση εντυπωσιάζοντας με την επιλογή της μαύρης τουαλέτας και του σετ κοσμημάτων με τον χρυσό των 18 καρατίων και τα διαμάντια.

cannes-basrdem2
cannes-basrdem1


Η δεύτερη γυναίκα που συζητήθηκε πολύ ήταν η πρόεδρος της κριτικής επιτροπής, Ο λόγος για την Κέιτ Μπλάνσετ η οποία κλήθηκε να υπερασπιστεί τις επιλογές του φεστιβάλ αλλά και τις δικές της για το φόρεμα που διάλεξε για την περίσταση. Όσοι την είδαν από μπροστά πίστεψαν ότι επρόκειτο για μια συντηρητική επιλογή αλλά οσοι είχαν την τύχη να δουν την πίσω όψη έμειναν με το στόμα ανοιχτό καθώς για εκατοστά δεν υπήρχαν αποκαλύψεις του... εσωτερικού κόσμου της πανέμορφης ηθοποιού.

cannes-kritiki-epitropi3
cannes-kritiki-epitropi2
cannes-kritiki-epitropi


Η Μπλάνσετ στην πρώτη συνέντευξη τύπου υπερασπίστηκε την απουσία γυναικών σκηνοθετών στις ταινίες που θα παρουσιαστούν στο φεστιβάλ. Η ίδια είπε ότι η αλλαγή στο φεστιβάλ αλλά θα έρθει αλλα «όχι σε μια βραδιά».

«Υπάρχουν πολλές ανταγωνιστικές γυναίκες και δεν είναι εδώ λόγω του φύλου τους αλλά για την ποιότητα της δουλειάς τους και εμείς θα τις αξιολογήσουμε ως κινηματογραφίστριες» είπε η Μπλάνσετ.

Τριτη - αν και όχι καταϊδρωμένη - η νεαρότερη της παρέας, η Κίρστεν Στιούαρτ η οποία προκάλεσε πολλά σχόλια με το «σκοτεινό» μακιγιάζ της

Αφήστ

cannes-kritiki-epitropi4


Αφήστε την επανάσταση και πιάστε το κορίτσι
Γράφει ο Δημήτρης Δανίκας

Ηταν το 21ο Φεστιβάλ. Ηταν ο Μάης του ’68. Ηταν τα «άτακτα παιδιά» της Nouvelle Vague (Νέο Κύμα). Και ήταν οι σαμπάνιες που έρρεαν εν αφθονία, τα τραπεζώματα, τα κόκκινα χαλιά, οι επίδοξες σταρλετίτσες, όπως η Ζινέτ Λαμπίς, να αποκαλύπτουν τα κάλλη τους, ήταν η κατακόκκινη Ferrari του «κοντοπίθαρου» (μόλις 1.63) παιδόφιλου και σεξομανούς Ρόμαν Πολάνσκι. Και στην άκρη του «τούνελ», εκεί στην καυτή αίθουσα «Ζαν Κοκτό», ήταν η στιγμή των «επαναστατών» να ορμήσουν στην οθόνη και να πλακωθούν με τα ΜΑΤ της Κυανής Ακτής. Ο παμπόνηρος, μεγαλοαίλουρος Τιερί Φερμό λοιπόν. Ο καλλιτεχνικός διευθυντής των Καννών επί σειρά πολλών ετών. Και να είστε σίγουροι ότι η Λεπέν ούτε θέλει να τον κουνήσει.

Ο Φερμό, λοιπόν, αφού πρώτα συσχέτισε το 1968 με το 2018, αφού μέτρησε μισό αιώνα και αφού προηγουμένως, μαζί με τους εκλέκτορες των υποψήφιων προς επιλογή ταινιών, κάπου χίλιες και βάλε, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η φετινή σοδειά δεν είναι και τόσο λαμπερή, ούτε τόσο καθηλωτική, αποφάσισε το φετινό φεστιβάλ να είναι -πλαγίως- αφιερωμένο στον κινηματογραφικό Μάη του ’68. Γι’ αυτό το επίσημο εικαστικό έμβλημα του φεστιβάλ είναι μια αφίσα από τον «Τρελό Πιερό» (Pierrot le Fou) του Ζαν Λικ Γκοντάρ, του 1965, με τους Ζαν Πολ Μπελμοντό και Αννα Καρίνα. Γι’ αυτό η συντριπτική πλειονότητα σκηνοθετών και ταινιών που λαμβάνουν μέρος στη διαγωνιστική κούρσα με τρόπαιο τον Χρυσό Φοίνικα είναι σχεδόν «άγνωστοι» και αρκετοί εξ αυτών από τρίτες χώρες. Και γι’ αυτό τελετάρχης αυτού του λαμπερού και χλιδάτου «μνημόσυνου» θα είναι ο 88χρονος Ζαν Λικ Γκοντάρ. Με την τελευταία ταινία του, «Le Livre D’ Image». Με περιεχόμενο, όπως ο ίδιος είπε, αν και αργότερα μπορεί να το αλλάξει. «Τίποτα παραπάνω παρά μόνο σιωπή. Τίποτα περισσότερο, παρά μόνο ένα επαναστατικό τραγούδι. Μια ιστορία σε πέντε πράξεις, όσα και τα δάχτυλα ενός χεριού».

Μια ταινία που εκ των προτέρων οι περισσότεροι πιστεύουν ότι θα είναι μια από τις τόσες «ασυναρτησίες» του. Και που φυσικά το γεγονός δεν θα είναι η αξιολόγηση της ταινίας αλλά η καταγραφή των αποφθεγμάτων του στη συνέντευξη Τύπου που θα παραχωρήσει μετά. Προς τέρψη όλων των εκπροσώπων αυτής της «άθλιας» φυλής των δημοσιογράφων.

Σύσσωμη η κριτική επιτροπή του 21ου Φεστιβάλ των Καννών ποζάρει με φόντο το ξενοδοχείο «Carlton», ενώ από κάτω συνεχίζονται οι συμπλοκές των διαδηλωτών με τα γαλλικά ΜΑΤ

cannes1


«Μετά τα 25 η γυναίκα είναι γραία...»

Οπως για παράδειγμα, «οι γυναίκες δεν πρέπει να περνάνε τα 25», εννοώντας φυσικά ότι μετά μεταλλάσσονται σε γραίες. Οπως «οι Αμερικανοί δεν έχουν παρελθόν, έτσι αγοράζουν το παρελθόν των άλλων». Οπως «το σινεμά είναι η πιο όμορφη απάτη του κόσμου». Κι αυτός, θα συμπλήρωνα, ένας από τους μεγαλύτερους απατεώνες του κόσμου. Οπως «ό,τι χρειάζεσαι όλο κι όλο για μια ταινία είναι ένα όπλο κι ένα κορίτσι». Οπως «η αισθητική μου είναι αυτή ενός ελεύθερου σκοπευτή στην ταράτσα». Και όπως «κάνω ταινίες για να περνάει η ώρα».

Η φεστιβαλική τούρτα με τα «κόλλυβα» περιλαμβάνει τα πάντα. Οπως συμβαίνει σ’ αυτό το πιο γνωστό κινηματογραφικό «γεγονός» της υφηλίου. Από Ιράν, Γουίτνεϊ Χιούστον και Πάπα Φραγκίσκο μέχρι Νέλσον Μαντέλα και Star Wars. Ο καθένας διαλέγει ό,τι θέλει. Κι αυτό που άπαντες επιθυμούν είναι να συναντηθούν με το star system. Φυσικά το αμερικανικό. Αυτό δα έλειπε. Τα ονόματα λοιπόν. Να τσιμπολογήσουμε κάποια ατάκα, να ακούσουμε ώστε να διαδώσουμε κάποιο σκάνδαλο και να επιδοθούμε σε ατελείωτο οφθαλμόλουτρο καθώς δεκάδες διάσημες «γλάστρες» της πασαρέλας θα διασχίζουν και θα φωτογραφίζονται στο red carpet. Ολες θα είναι εκεί. Μπορεί και οι Καρντάσιαν. Who Knows!

Ο Πάπας και η Κέιτ Μπλάνσετ

Επικεφαλής η Κέιτ Μπλάνσετ, ως πρόεδρος της κριτικής επιτροπής. Ακολουθούμενη από Κρίστεν Στιούαρτ. Tο κορίτσι του «Twilight» και του «Café Society»του Γούντι Αλεν. Καθώς και από τη Γαλλίδα Λεά Σεϊντού. Το «αγόρι» που έχει εκμαυλίσει, λεσβιακά την Αντέλ Εξαρχόπουλος στην καλλιτεχνική πορνογραφία, βραβευμένη με Χρυσό Φοίνικα «Η ιστορία της Αντέλ». Να μην ξεχνιόμαστε. Α, φυσικά ανάμεσα στα μέλη τα εκλεκτά, και ο Ρώσος Αντρέι Ζβιάνγκιτσεφ, σκηνοθέτης της αριστουργηματικής «Χωρίς αγάπη». Αλλά ποιος δίνει σημασία σε τέτοια ψιλοπράγματα; Η λίστα συμπληρώνεται από το καστ του «Solo: Α Star Wars Story» καθώς και από Πενέλοπε Κρουζ, Χαβιέ Μπαρδέμ, Ματ Ντίλον, Ανταμ Ντράιβερ, Ούμα Θέρμαν, Βανέσα Παραντί, Κρίστοφερ Νόλαν, Γκάρι Ολντμαν, Τζον Τραβόλτα. Οι τρεις τελευταίοι προσέρχονται ως «καθηγητές» τριών Masterclasses.

Το πρόγραμμα λοιπόν, κομμένο και ραμμένο κοστουμάκι στα μέτρα της επετείου «Μισός αιώνας από τον Μάη του ’68». Γι’ αυτό εναρκτήρια ταινία το «Todos Lo Saben» όπου «αδελφοποιούνται» ως συμπαραγωγοί η Ισπανία, η Γαλλία και το «τρισκατάρατο» Ιράν. Η Ισπανία έβαλε Πενέλοπε Κρουζ και Χαβιέ Μπαρδέμ. Η Γαλλία χρήμα (παρέα με την Ισπανία) και το Ιράν προσκόμισε τον σκηνοθέτη Ασγκάρ Φαραντί. Με δύο Οσκαρ παρακαλώ από ισάριθμες ταινίες του, στην κατηγορία Καλύτερης Ξενόγλωσσης Παραγωγής. Ο Ασγκάρ είναι μεν Ιρανός, αλλά εκπροσωπεί το «καλό» Ιράν. Οπως «καλός» και ο 82χρονος Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο, εκ της Αργεντινής, δηλαδή ο Πάπας Φραγκίσκος. Λες να έρθει κι αυτός; Πάντως ο Γερμανός Βιμ Βέντερς, που τελευταίως το έχει ρίξει στα ντοκιμαντέρ, αποφάσισε να αποτυπώσει το πορτρέτο του Πάπα με τον τίτλο «A Man of his Word». Ντοκιμαντέρ και η ιστορία της Γουίτνεϊ Χιούστον, καθώς και το χρονικό με τον Μαντέλα.

«Solo: A Star Wars Story»

Από τα ονόματα της διαγωνιστικής κούρσας, τα πασίγνωστα στην παγκόσμια κουλτούρα είναι του Πολωνού Πάβελ Παβλικόφσκι. Που η ασπρόμαυρη ιστορία του «Ida» είχε κερδίσει Οσκαρ. Του Τζαφάρ Παναχί. Δεύτερος μαζί με τον Ασγκάρ Φαραντί από το «άθλιο» Ιράν. Οπως πασίγνωστο είναι το όνομα του Τούρκου Νουρί Μπιλγκέ Τσεϊλάν της ταινίας «Αγρια Αχλαδιά». Οσο για τους υπόλοιπους, τι να σας λέω τώρα. Απλώς τα παραθέτω έτσι για την ιστορία: Στεφάν Μπριζέ, Ματέο Γκαρόνε, Κριστόφ Ονορέ, Αλίτσια Ρορβάχερ (σχετικά γνωστοί και καταξιωμένοι), όπως επίσης Ρισούκε Χαμαγκούτσι, Τζία Ζανγκ-Κε, Χιροκάζου Κόρε-Εντα, Ντέιβιντ Ρόμπερτ Μίτσελ, Κιρίλ Σερεμπρένικοφ. Ο οποίος, παρεμπιπτόντως, έχει εγκλωβιστεί σε κατ’ οίκον περιορισμό με την κατηγορία κατάχρησης δημόσιας περιουσίας. Κόβω τον σβέρκο μου πως ο τύπος θα εκφωνήσει δριμύτατο «κατηγορώ» από την οικία του για το σάπιο καθεστώς της χώρας του. Οχι θα χάσει τέτοια ευκαιρία. Κερασάκι πολύχρωμο και εκθαμβωτικό αυτής της φεστιβαλικής τούρτας με τα άφθονα «κόλλυβα» το «Solo: A Star Wars Story» του Ρον Χάουαρντ. Που στα χαρτιά θεωρείται ως το πολυαναμενόμενο δεύτερο spin-off του «Star Wars» μετά το «Rogue One». Η παγκόσμια πρεμιέρα θα γίνει στις Κάννες και ελάχιστες ημέρες μετά θα ανοίξει σε χιλιάδες αίθουσες παγκοσμίως. Και φυσικά σε εκατοντάδες εν Ελλάδι, με ημερομηνία την 24η Μαΐου! Σε αυτό το επεισόδιο της πιο θρυλικής saga όλων των εποχών περιγράφονται οι πρώιμες περιπέτειες του Χαν Σόλο και του κολλητού του Τσουμπάκα. Στο cast λαμβάνουν μέρος ο Ολντεν Ερενραϊκ, ο οποίος ανέλαβε τον ρόλο του νεαρού Χαν Σόλο. Με πρώτο «διδάξαντα» τον Χάρισον Φορντ.


Σκηνές από την πολυαναμενόμενη παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας «Solo: A Star Wars Story» του Ρον Χάουαρντ
Solo-A-Star-Wars



Μακρόν: Ο επαναστάτης των βομβαρδισμών

Κεντρική φιγούρα σε αυτό το μνημόσυνο το ντοκιμαντέρ «La Traversée» του Ρομέν Γκουπίλ που αναφέρεται στον Μάη του ’68. Και που ανάμεσα στις πολιτικές προσωπικότητες ξεχωριστή θέση έχει ο Εμανουέλ Μακρόν! Αξιοθαύμαστες οι «μετακινήσεις» τόσο του Ρομέν Γκουπίλ όσο και του Μακρόν. Είπαμε, οι Γάλλοι καταφέρνουν με μοναδική επιδεξιότητα να τσιμπολογάνε τόσο από την Αριστερά όσο και από τη Δεξιά. Ο Γκουπίλ, λόγου χάριν, πριν από πολλά, μα πάρα πολλά, χρόνια είχε σκηνοθετήσει έναν επιτάφιο ύμνο για τους «επαναστάτες» του Μάη με τον συμβολικό τίτλο «Να πεθαίνεις στα τριάντα» (La Mourir A 30 Ans). Οσο για τον Μακρόν, αυτός τη μια στιγμή ορμάει με την πολεμική του αεροπορία και ισοπεδώνει τη μισή Συρία και την άλλη «τοποθετείται» ιστορικά και «δημιουργικά» πάνω στο χρονικό μιας ιστορίας που είχε όλα τα χαρακτηριστικά μιας επαναστατικής ρεπλίκα.

Αριστεροί εναντίον αριστερών

Επειδή στην Cinematheque ξημεροβραδιαζόντουσαν οι παρέες των «άτακτων παιδιών» της «Nouvelle Vague». Επειδή Γκοντάρ, Τριφό, Λελούς, Λουί Μαλ, Κώστας Γαβράς και πολλοί άλλοι ήταν μόνιμοι τρόφιμοι αυτού του «χαμαιτυπείου» (όπως το χαρακτήριζαν οι Γκολικοί). Και επειδή ήταν το καμάρι της γαλλικής κουλτούρας. Πάντα της αριστερής κουλτούρας, όλο το νέο σινεμά βγήκε στους δρόμους, τα έκανε γυαλιά καρφιά, κάτι σαν Εξάρχεια στη νιοστή δύναμη, κι έτσι με τη σπίθα της Cinematheque (Ταινιοθήκης) και του Λανγκλουά άναψε φωτιά συμπαρασύροντας σχολεία, πανεπιστήμια και «ανεξάρτητα» εργατικά συνδικάτα. Πλην εκείνων που ήταν υιοθετημένα τέκνα του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος.

Η σπίθα μεταδόθηκε στο 21ο Festival De Cannes και άρχισε να τσουρουφλάει την αξιοπιστία και την υπομονή του Ρομπέρ Φαβρ Λε Μπρε. Ο μεσιέ Λε Μπρε, αριστοκρατικότατης καταγωγής και μέγας μπον βιβέρ, ήταν, ελέω Ντε Γκολ και Αντρέ Μαλρό, το αφεντικό του Φεστιβάλ των Καννών.
Πολλά τα επεισόδια εκείνης της «εξέγερσης». Που όταν τελείωσε, εν μέσω ερειπίων και άτακτης φυγής όλων των διάσημων και λαμπερών ονομάτων, σύμπασα η εργατική τάξη των Καννών όχι μόνο μούντζωνε τους «επαναστάτες», αλλά παραλλήλως όσοι εξ αυτών των «αστέρων» τολμούσαν να ζητήσουν ένα μόνο ποτήρι νερό, τα γκαρσόνια τους πετούσαν έξω από τα μαγαζιά σχεδόν κλωτσηδόν. Με τη συνοδεία της φράσης «ου να μου χαθείτε κ@@@παιδα» Λογικό. Αφού μπιστρό, μπαρ, εστιατόρια, καφέ, μπουτίκ, ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια, έμειναν άδεια. Ιδιοκτήτες και προσωπικό κοπανούσαν μύγες. Ασε εκείνες τις καψερές τις πόρνες -όλων των κατηγοριών- που έμειναν χωρίς πελάτες.

Ενα από τα επεισόδια, η λαμπερή πρεμιέρα της επανέκδοσης του «Οσα παίρνει ο άνεμος». Οπου καθώς οι τουαλέτες σουλατσάριζαν στο κόκκινο χαλί και το χαβιάρι έπεφτε βροχή, οι «επαναστάτες» σε κάποια γωνιά καταστρώνανε το σχέδιο εφόδου εναντίον των «χειμερινών ανακτόρων».
Πρωταγωνιστικούς ρόλους τα σωματεία των σκηνοθετών, τεχνικών και κριτικών. Αλλεπάλληλες διαβουλεύσεις, συνεδριάσεις, συσκέψεις, ζυμώσεις. Τα φιρμάνια που εξέδιδαν ήταν απειλητικά. Προς τον Ρομπέρ Φαβρ Λε Μπρε περίπου έλεγαν «κλείσε το ρημάδι μη σου σπάσουμε το κεφάλι».
Το εξωφρενικό της ιστορίας και άκρως διδακτικό ήταν ο χωρισμός σε δύο μέρη του στρατοπέδου των αριστερών δυνάμεων. Κυρίως των σκηνοθετών. Οσοι προέρχονταν από χώρες του «υπαρκτού σοσιαλισμού» είχαν ταχθεί με το μέρος του καραδεξιού Λε Μπρε.

Yπαρκτός σοσιαλισμός με Ντε Γκολ

Για παράδειγμα, ο Μίλος Φόρμαν εκ Τσεχοσλοβακίας, που ύστερα από μερικούς μήνες θα έβλεπε έντρομος να παρελαύνουν τα σοβιετικά τεθωρακισμένα από τους δρόμους της Πράγας, απολάμβανε τα πούρα του και τις σαμπάνιες του. Μαζί με τον φίλο του Γιαν Νέμες πήρε στην πλάκα την επανάσταση στη Γαλλία και άπλωσε μια μακριά κατακόκκινη σημαία από το μπαλκόνι της σουίτας του στο πολυτελές θέρετρο. Την κατέβασε πάραυτα όταν ο ένοικος του δωματίου ακριβώς από κάτω παραπονέθηκε έντονα επειδή του έκοβε τη θέα. Ποιος ήταν αυτός ο ένοικος; Ο Ορσον Γουέλς!

Για παράδειγμα, ο ποιητής Βσεβολόντ Ροντενσβέσκι, ως εκπρόσωπος της Σοβιετικής Ενωσης στην κριτική επιτροπή του φεστιβάλ. Οπου κάποια στιγμή, με την αβάσταχτη επιθυμία να συνεχιστεί αυτή η «κινηματογραφική γιορτή της καπιταλιστικής Γαλλίας», συντάχθηκε, ως ύστατη λύση, με την πρόταση να καταργηθούν τα βραβεία, αλλά το φεστιβάλ να ολοκληρώσει τις εργασίες του. Κορυφαία η περίπτωση του 35χρονου (τότε) Ρόμαν Πολάνσκι που την είχε κοπανήσει από τη Βαρσοβία και βρισκόταν στην καλύτερη, την πιο επιτυχημένη, στιγμή της σταδιοδρομίας του με τελευταίο επίτευγμά του «Το μωρό της Ρόζμαρι» made in Hollywood. Εντελώς.

Ο Ρόμαν, εποχούμενος σε κατακόκκινη, φλογερή Ferrari παρέα με την 25χρονη εκρηκτική σύζυγό του Σάρον Τέιτ που τον περνούσε μισό κεφάλι, διέσχιζε την Κρουαζέτ σαν γύφτικο σκεπάρνι. Ο Ρόμαν ήταν κι αυτός μέλος της κριτικής επιτροπής και δεν επιθυμούσε, καθόλου μάλιστα, να ταχθεί με το μέρος κάποιων άθλιων επιγόνων «μπουρζουάδων που παριστάνουν τους επαναστάτες». Το έτερο και αντίπαλο, προς τον Πολάνσκι, αριστερό στρατόπεδο αποτελείτο από όλα σχεδόν τα «άτακτα παιδιά» του «Νέου Κύματος». Δηλαδή Ζαν Λικ Γκοντάρ, Φρανσουά Τριφό, Λουί Μαλ, Κλοντ Λελούς και πολλούς άλλους. Μάλιστα ο Αλέν Ρενέ τους είχε διαμηνύσει, από μακριά, «βαστάτε και όπου να ’ναι έρχομαι».

Το δεύτερο εξωφρενικό της ιστορίας, πράγμα που θυμίζει εντονότατα τις «επαναστατικές» επιδόσεις του Αλέξη Τσίπρα, ήταν οι κωλοτούμπες που στη συνέχεια έκαναν όλοι αυτοί οι «μικροαστοί επαναστάτες». Οπως ο Κλοντ Λελούς, σκηνοθέτης της πιο ροζ αισθηματικής και απλοϊκής ιστοριούλας «Ενας άντρας και μια γυναίκα» από την οποία έβγαλε λεφτά να φάνε και οι κότες. Οπως ο Λουί Μαλ και όπως ο Φρανσουά Τριφό. Μόλις βρέθηκαν στην εξουσία, όλοι θεραπεύτηκαν από τον πυρετό της επανάστασης. Κάποια στιγμή, γύρω στις δύο το μεσημέρι, και ενώ οι προβολές εξακολουθούσαν σύμφωνα με το πρόγραμμα, ο Γκοντάρ με την παρέα του σκαρφαλώνουν στην οθόνη με το απειλητικό σύνθημα ότι αν το φεστιβάλ συνεχιζόταν ήταν αποφασισμένοι να τα κάνουν όλα λαμπόγυαλο.

Κάπου εκεί επενέβησαν οι Γάλλοι των ΜΑΤ, ο Γκοντάρ έφαγε μια φάπα, ο Τριφό μια κλωτσιά, το κοινό από κάτω αποδοκίμαζε και ο μπον βιβέρ Ρομπέρ Φαβρ Λε Μπρε αναγκάζεται να ανακοινώσει την οριστική διακοπή του 21ου Festival De Cannes. Τι απέγινε ο Πολάνσκι; Απλό. Μαζί με το τρόπαιό του, τη χυμώδη Σάρον Τέιτ και με άφθονα δολάρια στην τράπεζα, εγκαταλείπει την «επαναστατική έφοδο στα χειμερινά ανάκτορα» και με την Ferrari του ξαμολιέται για γλέντι στη Γαλλική Ριβιέρα!

cannes5
cannes2
cannes3
cannes4

ΣΧΟΛΙΑ

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης

joker

Σε βίντεο στο Instagram, ο σκηνοθέτης Τοντ Φίλιπς εμφανίζει το Φίνιξ με το σαρδόνιο χαμόγελο του πιο αγαπημένου «κακού» των κόμιξ, ενω στο πρόσωπό του αναβοσβήνει το κατάλευκο πρόσωπο με το σατανικό γέλιο

fukunaga

Ο 41χρονος σκηνοθέτης, που είχε λάβει πολύ καλές κριτικές για τον πρώτο κύκλο της σειράς «True Detective» θα σκηνοθετήσει τη νέα ταινία του Τζέιμς Μποντ – Τα γυρίσματα ξεκινούν στις 4 Μαρτίου και η ταινία θα βγει στη μεγάλη οθόνη τον Φεβρουάριο του 2020

country_arthro

Πλήθος αφίξεων εκ των οποίων συνιστώ δύο, “Γλυκιά πατρίδα” και “ο κατάσκοπος που με παράτησε”, καθώς και την επανέκδοση του αριστουργηματικού φιλμ νουάρ “Ο κόκκινος κύκλος”

ethan5

Από τότε που στα 90s καθόρισε το πρότυπο του indie-φιλοσοφο-ρομαντικο-κούκλου που έπαιζε κιθάρα κι αγαπούσε με πάθος τη Γουαϊνόνα Ράιντερ στο «Νέοι, ωραίοι και άνεργοι», ο Ίθαν Χοκ έχει αγαπήσει με αντίστοιχο πάθος το ανεξάρτητο σινεμά (κι εκείνο αυτόν) και την ανεξάρτητη μουσική