Ναμπούκο: Το ποδαρικό της Λυρικής στο Ηρώδειο

Και φέτος, η Εθνική Λυρική Σκηνή εγκαινίασε με τον καλύτερο τρόπο τις παραστάσεις του Φεστιβάλ Αθηνών στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού

Ο τόσο φορτισμένος στίχος «Ω, πατρίδα μου, τόσο όμορφη και χαμένη!» από το χορωδιακό των Εβραίων, που οδηγήθηκαν στην αιχμαλωσία από την επέλαση των Ασσυρίων του Ναβουχοδονόσορα, αρκεί για να κατανοήσει κανείς γιατί η όπερα «Ναμπούκο» του Βέρντι αναδείχθηκε -όπως, άλλωστε, και ο ίδιος ο δημιουργός- σε ένα από τα σύμβολα του Ριζορτζιμέντο, του αγώνα των Ιταλών στα μέσα του 19ου αιώνα για μία ενιαία και ανεξάρτητη Ιταλία. Ο «Ναμπούκο», ωστόσο, μπορεί να εμπνεύσει κάθε λαό που νιώθει κατατρεγμένος, που έχει βασανιστεί στα χέρια των δυναστών του (όποιοι και να είναι αυτοί) και αναζητά μία καλύτερη μοίρα - και εδώ έγκειται και η διαχρονικότητα του έργου.

Με αυτή την εμβληματική όπερα του Βέρντι επέλεξε η Εθνική Λυρική Σκηνή να εγκαινιάσει τις παραστάσεις του Φεστιβάλ Αθηνών στο Ηρώδειο. Και αν κρίνουμε από την προσέλευση και το χειροκρότημα, τόσο στο τέλος κάθε σκηνής, όσο και στο πέρας της παράστασης, και φέτος έγινε ένα ιδανικό ποδαρικό.



Η ιστορία εστιάζει στην αιχμαλωσία των Εβραίων από τον βασιλιά της Βαβυλώνας Ναβουχοδονόσορα (το έργο μετονομάστηκε από «Ναβουχοδονόσορ» σε «Ναμπούκο» όταν παρουσιάστηκε στην Κέρκυρα το 1844, δύο χρόνια μετά την πρεμιέρα του στην Ιταλία). Ο βασιλιάς, μεθυσμένος από την ισχύ του, ζητά απ’ όλους να τον προσκυνήσουν ως θεό, και τότε πλήττεται από κεραυνό. Όταν αναγνωρίζει ως μόνο αληθινό θεό τον Ιεχωβά, βρίσκει πάλι τα λογικά του, απελευθερώνει τους Εβραίους και συναινεί στη σχέση της πραγματικής κόρης του, της Φενένας, με τον Ισμαήλ, ανιψιό του βασιλιά της Ιερουσαλήμ. Στον Ιεχωβά στρέφεται στο τέλος και η Αμπιγκάιλε, που σφετερίστηκε την εξουσία του Ναμπούκο.
Το έργο περιέχει στοιχεία αρχαίας ελληνικής τραγωδίας (ύβρις και κάθαρση) και διαπραγματεύεται σε πολλαπλά επίπεδα την έννοια της αγάπης: αγάπης προς (και από) τον Θεό, όπως αυτή εκφράζεται από τον αρχιερέα Ζαχαρία, ο οποίος είναι πεπεισμένος ότι αυτή θα σώσει τον λαό του από την καταστροφή, αγάπης μεταξύ των δύο φύλων, όπως αυτή της Φενένας (της κόρης του Ναμπούκο) και ενός Εβραίου, του Ισμαήλ, και πατρικής αγάπης. Στον αντίποδα, η απουσία της αγάπης έχει ολέθρια αποτελέσματα, καθώς η Αμπιγκάιλε, η οποία εισπράττει την απόρριψη τόσο του πατέρα της όσο και του Ισμαήλ -τον οποίο έχει ερωτευτεί-, οδηγείται σε ένα σκοτεινό μονοπάτι τυφλού μίσους και καταστροφής.


Στην περίπτωση της νέας παραγωγής της ΕΛΣ, το τρίπτυχο των βασικών ρόλων προσεγγίζεται με υποδειγματικό τρόπο από τους πρωταγωνιστές. Τον ρόλο του Ναμπούκο ερμηνεύει με ενάργεια και ελεγχόμενο πάθος ο Δημήτρης Πλατανιάς. Ο ίδιος έχει σμιλέψει, άλλωστε, την ερμηνεία του, μέσα από τη συμμετοχή του σε διαφορετικές παραγωγές του «Ναμπούκο», από τη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου (όπου μοιράστηκε τον κεντρικό ρόλο με τον Πλάθιντο Ντομίνγκο) και την Κρατική Όπερα της Βαυαρίας, μέχρι την Όπερα της Βαλένθια και την Όπερα της Φλωρεντίας. Έτσι, ο Πλατανιάς αναδεικνύει με άνεση την εναλλαγή συναισθημάτων του Ναμπούκο, από την υπέρμετρη οίηση έως την ταπείνωση, εισπράττοντας δίκαια το θερμότερο χειροκρότημα από το κοινό.
Πραγματική αποκάλυψη είναι και η Σάε-Κιουνγκ Ριμ, η οποία ντεμπουτάρει στον ρόλο της Αμπιγκάιλε. Στη Β’ πράξη αναδεικνύει τον πλούτο της φωνής της, ενώ το ντουέτο της με τον Πλατανιά στο “Donna, chi sei?” είναι από τις πιο δυνατές στιγμές της παράστασης. Η διακεκριμένη Κορεάτισσα σοπράνο έδειξε από πέρυσι τα διαπιστευτήριά της στο αθηναϊκό κοινό, ως συναισθηματική και εύθραυστη Τσο-Τσο-Σαν στην παράσταση «Μαντάμα Μπατερφλάι», με την οποία η ΕΛΣ εγκαινίασε τις παραστάσεις του προηγούμενου Φεστιβάλ Αθηνών.

Ξεχωρίζει, επίσης, ο Ιταλός βαθύφωνος Ρικάρντο Τζανελάτο στον ρόλο του Ζαχαρία, ενώ χειροκροτήθηκαν και οι Έλενα Κασσιάν (Φενένα), Δημήτρης Φλεμοτόμος (Ισμαήλ), Δημήτρης Κασιούμης (Αρχιερέας του Βάαλ), Γιάννης Καλύβας (Αμπντάλο) και Βαρβάρα Μπιζά (Άννα). Κινούμενη -όπως πάντα- σε υψηλό επίπεδο, η Χορωδία της ΕΛΣ ερμηνεύει άψογα το κατανυκτικό χορωδιακό των Εβραίων Σκλάβων (“Va, pensiero”), το οποίο είναι και το σήμα κατατεθέν του έργου.

asda


Ο Ιταλός σκηνοθέτης, Λέο Μουσκάτο, ο οποίος είχε συνεργαστεί με τον Πλατανιά και τον Τζανελάτο στο ανέβασμα του «Ναμπούκο» στην Όπερα της Φλωρεντίας στα τέλη του 2016, υιοθέτησε μία διαφορετική οπτική απέναντι στο έργο, έναντι της πιο συμβατικής προσέγγισης που ακολουθήθηκε στη Φλωρεντία. «Η νέα παραγωγή για την Εθνική Λυρική Σκηνή έχει δραματική γεύση και η ιστορία γίνεται πιο ωμή. Με την επιλογή ενός περιβάλλοντος πιο κοντά στις μέρες μας, η τραγωδία των Εβραίων που απελάθηκαν και εξαναγκάστηκαν σε καταναγκαστική εργασία από τους Βαβυλώνιους θυμίζει κάπως το Ολοκαύτωμα που σημάδεψε το πρώτο μισό του 20ού αιώνα», αναφέρει ο ίδιος.

Και προσθέτει: «Σε αυτή την παραγωγή, η τραγωδία των Εβραίων που απελάθηκαν και υποδουλώθηκαν αφενός θυμίζει την τραγωδία των ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης, αφετέρου μοιάζει πολύ με τα βασανιστήρια που υιοθετήθηκαν στα σύγχρονα στρατόπεδα κράτησης, όπως στο Γκουαντάναμο». Η αλήθεια είναι ότι τα κοστούμια και συνολικά η αίσθηση παραπέμπουν άμεσα στις ναζιστικές θηριωδίες, εκτοπίζοντας κάθε άλλο συνειρμό.

Τέλος, αξίζει να σταθούμε και στην εξαιρετική απόδοση της παρτιτούρας -ήδη από την Εισαγωγή- από την Ορχήστρα της ΕΛΣ, υπό το δυναμικό πρόσταγμα του αρχιμουσικού Φιλίπ Ογκέν, μουσικού διευθυντή της Κρατικής Όπερας της Ουάσινγκτον. Απομένουν δύο παραστάσεις στο Ηρώδειο, την Τετάρτη 6 Ιουνίου και την Παρασκευή 8 Ιουνίου.


dasdada

ΣΧΟΛΙΑ

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης

athenslab

Οι Atenistas δημιουργούν το AthensLab, ένα εργαστήρι πολιτών για «την συλλογή αστικών επισημάνσεων, δημοτικών παραλείψεων και δυσλειτουργιών, ιδεών που μπορούν να εφαρμοστούν άμεσα στην πόλη στο υπάρχον πλαίσιο, με τις υπάρχουσες δυνάμεις και αρμοδιότητες»

dimodi

Δεκαοκτώ καλλιτέχνες με τα έργα τους εμπνευσμένα απ’ τη δημώδη παράδοση -γλυπτά, υφαντά, κεντήματα, ξυλογραφίες, κεραμικά και εγκαταστάσεις – συμμετέχουν σε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα έκθεση στο Μουσείο Λαϊκής Τέχνης και Παράδοσης «Αγγελική Χατζημιχάλη» του δήμου Αθηναίων στη Πλάκα

adam-eva

Στο Studio Μαυρομιχάλη, σε διασκευή – σκηνοθεσία Εύης Μητσοπούλου, και πρωταγωνιστές την ίδια και τον Δημοσθένη Φίλιππα παίζεται για δεύτερη σεζόν το «Αδάμ και Εύα»

9i-symfonia

Ο Τίτος Γουβέλης και ο Χαράλαμπος Αγγελόπουλος –δύο νέοι σε ηλικία πιανίστες, παρουσιάζουν την Ενάτη Συμφωνία του Beethoven (Ωδή στη Χαρά) στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης

greek-brand-new-vol-5

Αν κάτι ξεχωρίζει αυτή την έκθεση των Ελλήνων σχεδιαστών είναι το τρίπτυχο: «Προϊόντα με σύγχρονο design, ισχυρό branding και υψηλή ποιότητα»

laik

Τι είναι εν τέλει ο Άγγελος Παπαδημητρίου; Στη σελίδα του στο facebook βρήκα μια περιγραφή: «Εικαστικός, τραγουδιστής, ηθοποιός, αεικίνητος περφόρμερ με πολλά πρόσωπα, σταρ της τηλεόρασης». Αν θέλετε κάτι περισσότερο για εκείνον αναζητήστε το στην έκδοση «Λάϊκ» - θα μάθετε όλα όσα θα θέλατε να ξέρετε…