Το… λιμάνι των Kulamacus

Το… λιμάνι των Kulamacus

Με αφορμή την εμφάνισή τους στο Club του Σταυρού του Νότου, οι Kulamacus μιλούν για τη δουλειά τους και τα μελλοντικά τους σχέδια

«Kulamacus (ουσιαστικό*): Μουσικό συγκρότημα, που έχει ως σκοπό με τα τραγούδια του να κάνει κάθε φορά τους φίλους να χορεύουν & να τραγουδάνε σαν να είναι η τελευταία μέρα της ανθρωπότητας». Αυτός είναι ο ορισμός των Kulamacus για τη λέξη που κατασκεύασαν για να ονοματίσουν την μπάντα τους. Εγώ οφείλω να ομολογήσω ότι όταν πρωτοάκουσα το όνομα, νόμιζα ότι είχε σχέση με γνωστή ατάκα από ελληνική ταινία των ‘80s (πόσο, μα πόσο έξω έπεσα).

Η παρέα έξι φίλων (Πάνος Κουτσουβέλης - κιθάρα, Λουκάς Νίκου - μπάσο, Γρηγόρης Έξαρχος - τενόρο σαξόφωνο, Μάρκος Καραβάς - άλτο σαξόφωνο, Γιάννης Συνοδινός - τύμπανα, Αιμιλία Φασιλή - φωνή) αποφάσισε να δημιουργήσει την μπάντα το 2013. Έκτοτε οι Kulamacus εμφανίζονται σε διάφορες και με τους swing ήχους τους παρασέρνουν το κοινό τους σε βραδιές γεμάτες χορό. Λίγο μετά την κυκλοφορία του νέου τους single με τίτλο «Το λιμάνι» και με αφορμή την εμφάνισή τους στο Club του Σταυρού του Νότου αύριο, Παρασκευή 13 Ιανουαρίου, τα μέλη της μπάντας μιλούν για τη δουλειά τους και τα μελλοντικά τους σχέδια.



Πότε και πώς δημιουργήθηκε η μπάντα;
Αιμιλία: Οι Kulamacus δημιουργήθηκαν το 2013 από μία παρέα μουσικών και φίλων που στο παρελθόν είχε πειραματιστεί με διάφορα άλλα στυλ μουσικής. Η μουσική για εμάς είναι μία ανάγκη. Η ανάγκη λοιπόν αυτή μας οδήγησε στην αναζήτηση άλλων μουσικών και ήχων.
Πώς προέκυψε το όνομα της μπάντας; Τι σημαίνει;
Γιάννης: Ως «νονός» της μπάντας θα απαντήσω εγώ! Επί της ουσίας το όνομα δεν σημαίνει κάτι ετυμολογικά με τον τρόπο με τον οποίο γράφεται. Ωστόσο εμείς έχουμε δώσει ετυμολογία στη λέξη! [Στο site της μπάντας διαβάζουμε ότι το “Kulamacus” είναι ουσιαστικό και σημαίνει: «Μουσικό συγκρότημα, που έχει ως σκοπό με τα τραγούδια του να κάνει κάθε φορά τους φίλους να χορεύουν & να τραγουδάνε σαν να είναι η τελευταία μέρα της ανθρωπότητας»]. Ψάχναμε ένα όνομα χαρούμενο, που δύσκολα μπορεί κανείς να ξεχάσει. Ε, και η έμπνευση της στιγμής γέννησε το ‘’Kulamacus’’!



Αυτή την Παρασκευή εμφανίζεστε στο Club του Σταυρού του Νότου. Τι περιλαμβάνει το πρόγραμμα;
Γρηγόρης: Τραγούδια το οποία αγαπάει ο κόσμος, δοσμένα με τον χαρακτηριστικό ήχο των Kulamacus, αλλά και τραγούδια των Kulamacus, τα οποία είμαι σίγουρος ότι θα αγαπήσει ο κόσμος. Και κάποιες εκπλήξεις!

Πριν από έναν χρόνο περίπου κυκλοφόρησε η πρώτη σας δισκογραφική δουλειά, το «Ίδιο υλικό». Μιλήστε μας λίγο για αυτή, αλλά και για την επόμενη δουλειά σας, μια και πριν από λίγες ημέρες κυκλοφόρησε το πρώτο τραγούδι από αυτή.
Λουκάς: Ο τίτλος «Ίδιο υλικό» δεν είναι τυχαίος. Ενώ δούλεψαν πέντε διαφορετικοί άνθρωποι για αυτό, είναι σαν να δούλεψε ένας! Έτσι, λοιπόν, δημιουργήθηκε ένας συγκεκριμένος, προσωπικός ήχος πέρα από ταμπέλες και μουσικές ταυτότητες! Άλλωστε, σημασία εν τέλει έχει να ακούς κάτι που σ’ αρέσει. Όσον αφορά στη δεύτερη δουλειά, ακούγοντας κανείς το «Λιμάνι», το single, καταλαβαίνει ότι θέλουμε να διατηρήσουμε τον χαρακτηριστικό ήχο μας αλλά και να τον εξελίξουμε παράλληλα.



Από πού αντλείτε έμπνευση για να γράψετε στίχους;
Πάνος: Απ’ τη ζωή! Τα πάντα είναι μες τη ζωή. Η χαρά, η λύπη, ο έρωτας, η αποτυχία. Εμείς απλά είμαστε εκεί και τα κάνουμε τραγούδια.

Πρακτικά πώς επηρεαστήκατε από την κρίση στην Ελλάδα; Υπήρξαν στιγμές που σκεφτήκατε να σταματήσετε;
Γιάννης: Η κρίση έτσι όπως φαίνεται στην Ελλάδα τείνει να γίνει μία μόνιμη κατάσταση. Εμείς όμως πρέπει να βλέπουμε την ευκαιρία μέσα σε αυτό! Σε τέτοιες περιόδους, όπως έχει αποδείξει η ιστορία, ο κόσμος αναζητά διέξοδο στο κάτι νέο. Αυτό εμάς μας δίνει τη δυνατότητα να μοιραστούμε τη δουλειά μας με περισσότερο κόσμο! Η ανταμοιβή από το χειροκρότημα που παίρνουμε από τον κόσμο που μας ακούει, δεν μας αφήνει να σκεφτούμε να σταματήσει όλο αυτό.



Στη σελίδα σας στο Facebook ανεβάζετε και άλλα τραγούδια εκτός από τα δικά σας (όπως του Μάνου Χατζιδάκι και του Yann Tiersen). Ποιοι μουσικοί σας εμπνέουν;
Αιμιλία: H αλήθεια είναι πως οι επιρροές του καθενός είναι πολλές και με διαφορετικές καταβολές. Κατά βάθος είναι υποσυνείδητες και λειτουργούν αβίαστα με τρόπο «μαγικό» όταν δημιουργούμε ως Kulamacus. Θα ήταν άδικο να αναφέρουμε συγκεκριμένα ονόματα γιατί σίγουρα θα παραλείψουμε!

Έχετε διασκευάσει τραγούδια από διαφορετικές εποχές του ελληνικού τραγουδιού, από το «Μάμπο μπραζιλέρο» και το «Τραμ το τελευταίο» μέχρι το «Λάμπω απ' τη χαρά μου». Ποια άλλα τραγούδια θα θέλατε να διασκευάσετε;
Γρηγόρης: H Ελληνική μουσική σκηνή (στην οποία επικεντρωνόμαστε κυρίως) έχει αμέτρητες αξιόλογες συνθέσεις. Πολλές από αυτές τις κάνουμε δικές μας! Ωστόσο, ο κύριος στόχος είναι ο κόσμος να μας γνωρίσει και να μας αγαπήσει μέσα από τις προσωπικές μας συνθέσεις, να ακούσει αυτά που έχουμε εμείς να του πούμε.



Αρκετοί Έλληνες μεμονωμένοι καλλιτέχνες, αλλά και μπάντες παίζουν ή πειραματίζονται με το swing και την jazz. Πιστεύετε ότι μπορούν να σταθούν όλοι αυτοί σε μία τόσο περιορισμένη μουσική σκηνή, όπως η ελληνική - η οποία μάλιστα κινείται κυρίως ανάμεσα στο δίπολο έντεχνο-λαϊκό;
Πάνος: O κόσμος ίσως πια να έχει κουραστεί από αυτό το «υποτιθέμενο» δίπολο. Για να είμαι ειλικρινής εγώ δεν πιστεύω καν σε αυτό. Η μουσική είναι μία και υπάρχει χώρος για τον οποιονδήποτε έχει κάτι να πει. Παρθενογένεση δεν υπάρχει, ωστόσο στο κάθε τι μπορεί ο καθένας να δώσει το στίγμα του, από το οποίο εξαρτάται η θέση του στο χώρο.

Σκέφτεστε να πειραματιστείτε με άλλον ήχο πέραν του swing;
Λουκάς: Το… πείραμα βρίσκεται σε εξέλιξη! Τα αποτελέσματα θα φανούν στο νέο δίσκο!



Πιστεύετε στα New Year’s Resolutions; Αν ναι, ποιο είναι το δικό σας; Γενικά, ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας;
Γιάννης: Πιστεύουμε στα New Year’s Resolutions γιατί περιθώρια για βελτίωσης πάντα υπάρχουν. Το δικό μας είναι να καταφέρουμε να μοιραστούμε τη μουσική μας με ακόμα περισσότερο κόσμο!
Αιμιλία: H ζωή πάει μπροστά. Μόνο που δεν πάει μόνη της. Την πάμε εμείς! Όσο πιο μακριά κοιτάς, τόσο πιο μακριά φτάνεις... Έτσι πάει! Τα σχέδια μας, έχουν σε πρώτο πλάνο τη νέα δουλειά, η οποία θα κυκλοφορήσει στο επόμενο διάστημα.

ΣΧΟΛΙΑ (6)

Μεταξια

Έμα είμαι μια από τους συγγενείς που απλωθηκαμε στο χώρο για να φαινομαστε πολλοί... είμαι υπερηφανη για τα παιδιά αυτά που με αγαπη ασχολουνται με κατι τοσο δημιοθργικο παραλληλα με τις σπουδες και δουλειες τους. Άλλωστε η μουσική δεν έχει όρια ηλικία και δεσμούς συγγενειας. Μήπως είσαι λίγο υπερβολική?

Μεταξια

Αγαπητή Ema, είμαι μια από τους συγγενείς που 'απλωθηκαμε στο χώρο για να φαινομαστε πολλοί'. Στηρίζω με αγάπη και υπερηφάνεια την προσπάθεια των παιδιών τα οποία ασχολούνται με τη μουσική παράλληλα με τις σπουδές και τις δουλειές τους. Άλλωστε η μουσική δεν έχει όρια, ηλικία και δεσμούς συγγενειας.

stratos

Ρε ΕΜΑ η πολυ ζιλιαρα εισαι η κακα ασχημη

Christos

Love those guys!!!!

Heleni

Το ότι υπάρχουν στις μέρες μας ακόμα άνθρωποι που δημιουργούν..μεγάλο πράγμα! Μπράβο ρε παίδες!

Ema

Παλι θα "γεμισει" ο σταυρος του νοτου μονο με συγγενεις, απλωμενους στο χωρο να φαινονται πολλοι!!!

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης

retro-band

Οι «The Swingin' Cats», μια ελληνική ρετρό μπάντα Παραμονή, Ανήμερα τα Χριστούγεννα αλλά και στην αλλαγή του χρόνου θα βρίσκονται στην Roof Stage του Gazarte

i-koinonikotita-enos-kathrefti

15 ηθοποιοί της Ομάδας Θεάτρου «δήλος» ερμηνεύουν σε μια μουσικοθεατρική παράσταση το "Τενεκεδένιο ταμπούρλο", το βραβευμένο μυθιστόρημα του συγγραφέα Γκύντερ Γκρας για πρώτη φορά στην Ελλάδα επί σκηνής

aristos

Ο πρώτος χρόνος του έτους βρίσκει τον «Αρίστο» του Γιώργου Παπαγεωργίου -έπειτα από μια σειρά επιτυχημένων παραστάσεων και τίτλους βραβείων- στη σκηνή του Θεάτρου Άνεσις

thelockers

Η Γκουενταλίνα Καραγιάννη -μια νέα και δραστήρια επιχειρηματίας, είναι η δημιουργός μιας υπηρεσίας για την ασφάλεια προσωπικών αντικειμένων, στο κέντρο της Αθήνας

papaspyrou

Η δημοσιογράφος Σταυρούλα Παπασπύρου φτιάχνει με πρώτη ύλη τα ντοκουμέντα των συνεντεύξεων της ένα δοκίμιο για την σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία και τους συγγραφείς που η ίδια εδώ πάνω από 30 χρόνια συνάντησε, γνώρισε, συνομίλησε και έγραψε στο βιβλίο της «Χωρίς Μικρόφωνο»