stefanadis-hrist

Οι Τούρκοι

Χρ. Ι. Στεφανάδης

Το τελευταίο χρονικό διάστημα η τουρκική προκλητικότητα έχει ξεπεράσει κάθε όριο.

Συνεχείς, κλιμακούμενες σε προκλητικότητα και επιθετικότητα, δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων και κυρίως του προέδρου τους, αμφισβητούν ευθέως τα σύνορα και την επικράτεια της χώρας μας. Και έμπρακτες συνεχείς αμφισβητήσεις του εθνικού μας χώρου με παραβιάσεις του ελληνικού ουρανού…

Τελευταίο επεισόδιο του απίστευτου θράσους ,η απαίτηση έκδοσης των τούρκων αξιωματικών που ικέτες ζήτησαν άσυλο στην χώρα μας …

Στην χώρα, που από την αρχαιότητα υπήρχε άσυλο για τους ικέτες που διωκόμενοι κατέφευγαν σε ναούς ζητώντας προστασία!...  

Οι Τούρκοι μας απειλούν (ο αντιπρόεδρός τους), ότι αν δώσουμε άσυλο στους αξιωματικούς αυτούς, μπορεί να μην έχουμε χώρα για να προστατεύσουμε!.. 

Δηλαδή οι γείτονες μας κάνουν κάτι που ούτε η ελληνική χούντα δεν είχε τολμήσει να κάνει εναντίον της Ιταλίας, της χώρας που είχαν καταφύγει και τους δόθηκε άσυλο, οι Έλληνες αντιστασιακοί στρατιωτικοί (6 αξιωματικοί και 25 υπαξιωματικοί) του αντιτορπιλικού “Βέλος” , που με κυβερνήτη τον Νίκο Παπά το 1973, σε μια από τις σημαντικότερες αντιστασιακές πράξεις, αποχώρησε από Νατοϊκή άσκηση και κατέφυγε στην γειτονική χώρα….
Αλλά ποιοι είναι οι Τούρκοι που μας απειλούν; 

..Ξεκίνησαν τυχοδιωκτικά από την κεντρική Ασία όταν εκτοπίστηκαν από τους Κινέζους περίπου το 700 μ.Χ. 
Στην πορεία τους προς τα δυτικά, σταμάτησαν στα σύνορα της Περσίας, όπου οι Άραβες τους έκαναν μουσουλμάνους. Προχώρησαν με ηγέτη τον Σελτζούκ, προς την Μικρά Ασία. Το Βυζάντιο σε αρχόμενη παρακμή λόγω των σταυροφοριών, είχε στρέψει την προσοχή του προς τη Δύση και όχι την Ανατολή. Οι Τούρκοι, λαός άγριος και σκληροί πολεμιστές, με ηγέτη το σουλτάνο Ερτογρούλ, έφτασαν στην Προποντίδα. 

Η Μικρά Ασία που ήταν η καρδιά του Βυζαντίου χάθηκε.. 
Είναι γνωστό ότι η κυριαρχία και τα σύνορα των λαών διαμορφώνονται σχεδόν πάντα με τη δυναμική που προκύπτει από τη στρατιωτική ισχύ. Σε λίγες μόνο περιπτώσεις και κάτω από πολύ ειδικές ευνοϊκές διεθνείς συγκυρίες, μπορεί να διαμορφωθούν με διπλωματικούς μόνο χειρισμούς. 

Από τη στρατιωτική δύναμη των Τούρκων δημιουργήθηκε η Οθωμανική αυτοκρατορία, και η πατρίδα μας, για τέσσερις αιώνες βρέθηκε στον τουρκικό ζυγό. Η Οθωμανική αυτοκρατορία κατέρρευσε προοδευτικά και το έθνος μας απέκτησε την ελευθερία με τα όπλα και με άφθονο αίμα.

Με το σύγχρονο τουρκικό κράτος μας χωρίζει η αρχαία ελληνική θάλασσα, το Αιγαίο πέλαγος του Ομήρου. Οι δύο λαοί είναι καταδικασμένοι να ζουν σε γειτονία και με αμοιβαία ανοχή. Οι Έλληνες, παρ’ ότι στην ψυχή τους συνεχίζει πάντα να καίει άσβεστη η λαχτάρα για τις χαμένες πατρίδες, στο πνεύμα αυτής της ανοχής ανέχονται, σιωπούν, και προσπαθούν να καλλιεργήσουν επίπλαστο κλίμα φιλίας. Οι Τούρκοι αντιθέτως όχι, προκαλώντας με λόγια και έργα, ιδιαίτερα αυτή την εποχή. 

Ο στόχος τους είναι προφανής, διαχρονικός και αμετακίνητος. Η κυριαρχία σε πρώτη φάση στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, και ο έλεγχος του υποθαλάσσιου πλούτου μας...
Σήμερα ο στόχος τους αυτός μορφοποιείται επικίνδυνα με τους ισλαμιστές στην εξουσία. 
Ο Ερντογάν εκφράζει  το σύγχρονο τουρκικό δόγμα που θέλει τη γείτονα χώρα ηγέτη του μουσουλμανικού κόσμου.

Ιδιαίτερα σήμερα, που το καθεστώς του πιέζεται από τις καταιγιστικές εξελίξεις στα ανατολικά του σύνορα, από την φθίνουσα οικονομία και από την αυξανόμενη εσωτερική πολιτική αστάθεια…

Και προσπαθεί να ενισχύσει την ηγετική εικόνα του, επιτιθέμενος προκλητικά και πρωτόγνωρα στην χώρα μας. 

Θυμήθηκαν τα δικαιώματα των Μουσουλμάνων της Θράκης, αυτοί που ξεκλήρισαν τους Έλληνες της Σμύρνης και ξερίζωσαν τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης…
Βρίσκουν κενά στην συνθήκη της Λωζάννης σχετικά με το καθεστώς των Ελληνικών νησιών του Αιγαίου, και ξεχνούν ότι με την ίδια συνθήκη κατοχύρωσαν τα ανατολικά τους σύνορα …
Το αντικειμενικό γεγονός είναι, ότι οι Τούρκοι θεωρούν την χώρα μας τον πλέον αδύνατο κρίκο και ενδεχόμενα τον πλέον ευάλωτο. 

Η ιστορία διδάσκει ότι μόνο με δικές μας δυνάμεις θα αντιμετωπίσουμε την απειλή.
Ούτε οι σύμμαχοι, που αδιαφορούν προκλητικά μπροστά σε αυτή την κλιμακούμενη επιθετικότητα, ούτε οι συνεχείς δηλώσεις, εκκλήσεις και επικλήσεις του διεθνούς δικαίου από Έλληνες  πολιτειακούς  και πολιτικούς  παράγοντες  θα προστατεύσουν την χώρα… 
Μόνο η ομοψυχία, η συνεπής εξωτερική πολιτική και κυρίως η στρατιωτική ισχύς .

Όπως κάνει το “ανάδελφο”, όπως είμαστε και εμείς, κράτος του Ισραήλ…
Δεν αρκεί ο εξορκισμός των βαρβάρων, ούτε οι αβάσταχτα κουραστικές και συνεχώς επαναλαμβανόμενες εκκλήσεις και “όρκοι” φιλίας ...
Γιατί δεν αρκεί αυτό που είπε ο Θαλής ο Μιλήσιος τον 6ο αιώνα π.Χ., ότι “...ευχαριστώ την τύχη γιατί γεννήθηκα Έλληνας και όχι βάρβαρος.” 
                                 
*Ο Χριστόδουλος Ι. Στεφανάδης  είναι Καθηγητής Καρδιολογίας  του Πανεπιστημίου Αθηνών       

ΣΧΟΛΙΑ

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία