tsaousis_kostas

Κώστας Τσαούσης

Ποιος θυμάται τον Τζαννή Τζαννετάκη;

Όποτε και αν συζητηθεί στη Βουλή η υπόθεση με βλήματα και τις «διακρατικές» των μεσαζόντων και λοιπών «διαμεσολαβητών» , ότι και να ειπωθεί…, ας έχουμε στη σκέψη μας, και κυρίως, ας βρούμε χώρο στον «σκληρό δίσκο» της συλλογικής μας μνήμης για να αποθηκεύσουμε ορισμένα δεδομένα

Ένα από αυτά είναι και το εξής: Από τα έδρανα της εθνικής μας αντιπροσωπείας  πέρασε ένας στρατιωτικός καριέρας που όταν η δημοκρατική του συνείδηση αλλά και η απαρασάλευτη πίστη του στο κοινοβουλευτικό καθεστώς συνάντησαν τους στρατοκράτες πραξικοπηματίες της 21ης Απριλίου  είχε το θάρρος να σηκωθεί και να φύγει!

Το όνομα του, Τζαννής Τζαννετάκης. Πλωτάρχης του τότε Βασιλικού Ναυτικού, κυβερνήτης του υποβρυχίου «Τρίαινα» (το οποίο ο ίδιος είχε παραλάβει 3 χρόνια νωρίτερα μεταβαίνοντας στις ΗΠΑ) στις 22 Απριλίου 1967 – την αμέσως επομένη του πραξικοπήματος – υποβάλλει την παραίτηση του και λίγο καιρό μετά πιάνει δουλειά στον ιδιωτικό τομέα.

Το 1969 συλλαμβάνεται. Μετά από «περιήγηση» σε όλα τα κάτεργα της Στρατιωτικής Αστυνομίας του καθεστώτος , της διαβόητης ΕΣΑ του Ιωαννίδη εξορίζεται στην Αγία Πελαγία των Κυθήρων.

Με την πολιτική αναμείχθηκε με την Μεταπολίτευση. Στο πλευρό του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Έβαλε και υποψηφιότητα  στις πρώτες ελεύθερες εκλογές αλλά οι Αθηναίοι δεν τον τίμησαν με τον σταυρό προτίμησης. Προτίμησαν τους γιαλαντζί ή ντεμέκ αντιστασιακούς…
Και όμως, ο Τζαννετάκης πήγε στον ΕΟΤ. Ανέλαβε γενικός γραμματέας του Οργανισμού και σε αυτόν οφείλεται το ξαναζωντάνεμα παραδοσιακών οικισμών σε πολλές περιοχές της χώρας μας, η δημιουργία χιονοδρομικών κέντρων όπως ο Παρνασσός, το άνοιγμα της Επιδαύρου στο Θέατρο Τέχνης του Κάρολου Κουν, οι πρώτες ιδέες για την κατασκευή μαρινών και την ανάπτυξη του θαλάσσιου τουρισμού.

Αλλά, ας μείνουμε εδώ.

Πριν από λίγες μέρες κυκλοφόρησε ένας συλλογικός τόμος από τις εκδόσεις Πόλις με τον τίτλο ΤΖΑΝΝΗΣ ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ, 1927-2010:Από τη συνειδητότητα στη δράση. Σε επιστημονική επιμέλεια του ακαδημαϊκού και επί σειρά ετών διευθυντή του Μουσείου Μπενάκη Αγγελου Δεληβορριά και του καθηγητή στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Ευάνθη Χατζηβασιλείου.

Όπως επισημαίνουν οι επιμελητές της έκδοσης «ο Τζαννετάκης ήταν μια ιδιότυπη περίπτωση. Από την αρχή έως το τέλος της πολιτικής του δράσης παρέμεινε ενταγμένος αλλά και σε σημαντικό βαθμό αυτόνομος μέσα στον πολιτικό του χώρο. Μολονότι ανέλαβε το αξίωμα του πρωθυπουργού και του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, αφήνοντας το αποτύπωμά του στην εξέλιξη της ελληνικής πολιτικής σε πολλά επίπεδα (…) Έχουμε επίγνωση ότι αποτιμούμε την εξαίρεση, όχι τον κανόνα (…)».

Στον τόμο της συλλογικής βιογραφίας του Τζαννετάκη  ο κατά πολύ νεώτερος του, στενός  συνεργάτης  του την εποχή της  αντιπροεδρίας του ο Κώστας Νικολόπουλος μας θυμίζει την συμβολή του σε ορισμένα μεγάλα έργα υποδομής (Αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος, Αττική Οδός) ή τον διαγωνισμό για τις άδειες της κινητής τηλεφωνίας κ.α. Ο Νικολόπουλος που αμέσως μετά το τέλος της κυβέρνησης Μητσοτάκη επέστρεψε στον ιδιωτικό τομέα επισημαίνει μια πτυχή του έργου αλλά και της ανοικτής, πρωτοποριακής για τα τότε δεδομένα αντίληψης του Τζαννετάκη: Την ιδέα της συνεργασίας ιδιωτικού και δημόσιου τομέα για τα μεγάλα έργα υποδομής και όχι μόνον… Μια προδρομική έκφραση των σημερινών ΣΔΙΤ σε όλο της το μεγαλείο!

ΣΧΟΛΙΑ (1)

Μακης

Πράγματι ο κ Τζαννετάκης άφησε το δικό του αποτύπωμα σε αυτή τη ρημαγμένη χώρα με το ήθος του, την αξιοπρέπειά του και όχι μόνο...............

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία